LibriCanticorū
g Aqu̓ę ml̓tę nō tpotuerūt exctīguere charitatē: nec flumīaobruēt illam. Si dēderit hōoēm ſubſtātiā domꝰ ſuę ꝓ dilectiōe/ qͣſi nihil deſpiciet eā.Sorormnr̄a paruula: ⁊ vbera nō habet. Quid faciemꝰ
kſorori nr̄ę in die qn̄ alloquēida eſt? Si murꝰ ē: ędificemꝰſuꝑ eū ꝓpugnacula argētea.Si oſtiū ē cōpingamꝰ illd̓ tapbulis cedrinis. Ego mu̓rꝰ etvbera mea ſic̄ turris ex qͦ fa-s cta ſū corā eo qͣſi pacē reꝑiēſ.
ꝑ ſācta deſideria ⁊ ꝑ bona oꝑa flāmas emittūt. Ipſe aūt chriſtus nō lāpas/ ſed qͣſi magnꝰ fluuiꝰ igneꝰ ē: a quo hauriūt oēsalij quicqͥd de hoc igne ꝑticipāt. a¶ Aquę multę nō potuerūt extinguere charitatē: neqꝫ flumīa obruet illa. In aqͥs multis īmanitas ⁊ ꝓfunditas: in flumībꝰ diuturnitas ⁊ cōtinuitas deſignat̉. Eſt gͦ ſenſus.Aquę multę .i. temptatiōes ꝓfundę ⁊ magnę: b ¶ Nō potuerūt extīguere charitatē/ īmo magis accendēt eandē: ſic̄ aquain magno igne ꝓiectaipſum facit feruētiorē.c ¶ Nec flumina.etiā ſi diu durēt ⁊ cōtinue: tamē nō d e Obruēt illā: hoceſt qd̓ dr̄ Eſa. xliij. a. Cū trāſieris ꝑ aquas tecū ero: ⁊ flumīanō oꝑient te. Bn̄ ꝯiūgit aquas ⁊ flumīa: Nā quidā cadūt repētina tēptatiōe cū grauis ſit: Quidā aūt tēptatiōis diuturnitate/ etiā ſi leuis ſit. Sed tales ꝑfectā charitatē nō habēt: deqͣ loquit̉ hic. Matth̓. vij. d. Venerūt flumīa ⁊ flauerūt venti⁊cͣ. Iob. xiiij. d. Lapides excauāt aquę. Et Iudicꝭ. xvj. d. habet̉/ qͣlit̓ dalila longa inqͥetatiōe ſuꝑauit ſanſonē. Hoc timēsPsͣ. ait: Saluū me fac deꝰ qm̄ intrauerūt aq̨̄ vſqꝫ ad animāmeā. Nō eſt aūt mirandū ſi ignis charitatis cū ꝑfecta ē maxime nō poſſit aqͥs tēptatiōis extingui: cū ⁊ quidā ignis materialis ſit qͥ gręcus nomīat̉: qͥ nō pōt aqͥs naturalibꝰ extinguiſed aceto extinguit̉: Sic ⁊ charitatē ꝓpria cordis malicia pōſextinguere: q̨̄ acetū eſt: qd̓ noluit dn̄s ī cruce bibere: Matth̓.xxvij. d. Quia gͦ dilectio talis ē: ideo ſb̓dit: e ¶ Si dederihō omnē ſubſtantiā domꝰ ſuę ꝓ dilectiōe qͣſi nihildeſpiciet eā. Hęc em̄ eſt illa p̄cioſa margarita/ qͣ inuēta vadit hō ⁊ vendit oīa q̨̄ habet/ ⁊ emit eam: Matth̓. xiij. f. Gen̄.xxix. d. habet̉ ꝙ iacob videbant̉ dies pauci p̨̄ amoris magnitudine: quibꝰ ſeruiebat ꝓ rachel. Et attēde ꝙ quidā ſunt quidāt ſua ꝓ pctōꝝ ſuoꝝ redēptiōe. Daniel̓. iiij. e. Peccata tuaelemoſynis redime. Quidā ꝓ p̨̄ſenti iuſtificatiōe. Eſa. lviij. c.Frāge eſuriēti panē tuū ⁊cͣ. Quidā ꝓ habēda remuneratiōe:de qͣ Matth̓. xxv. c. Eſuriui et dediſtis mihi manducare ⁊cͣ.vt .ſ. audiāt qd̓ ibi p̨̄cedit: Venite bn̄dicti ⁊cͣ. Sed omībꝰ hismulto ꝑfectiꝰ ē ꝓ dilectiōe dare: vt nihil inde ſꝑet hō. Quidem̄ ꝓdeſt deo ſi iuſtus fueris ⁊cͣ. Iob .xxij. a. f Soror noſtra paruula ⁊cͣ. Vox ē ſpōſi ad ſynagogā de eccl̓ia gētiūꝓ ſtatu pͥmitiuo: in qͦ paruula fuit paucitate cōuerſoꝝ ⁊ infmitate. Soror autē chriſti dr̄ eccl̓ia/ tā gr̄a qͣꝫ natura. h ¶ Etvbera nō habet doctores .ſ. ⁊ cōſolatores: a quibꝰ lac doctrinę accipiat: ẜm qd̓ habet̉ .j. Corꝭ. iij. a. Tanqͣꝫ paruulischriſto lac potū dedi vobis nō eſcā. Et ex qͦ ſic ē: i ¶ Quidfaciemꝰ ſorori nr̄ę ī die .ſ. toto tꝑe vitę huiꝰ: k Qn̄ alloquēda eſt .i. ſpūalibꝰ documētis imbuēda: vel ad nutrimentū ꝓuehenda? Uel in die qn̄ alloquēda ē .i. a pͥncipibꝰ ⁊ tyrānis de fide interrogāda. Quid aūt ei facere debeatſubdit: l Si murꝰ eſt .i. ſi eſt ī ea aliqͥs c̨elo fortitudinis ſapiētia aptus ad hoſtes arcēdos: m EEdificemꝰ ſuꝑ eumꝓpugnacula argētea .i. inuīcibiles ſentētias/ diuino eloquio fulgētes. Suꝑ murū enim fundatū ex lapidibꝰ p̄cioſis:Apocꝭ̓. xxj. e. non decet ędificare propugnacula terrea vellignea .i. munimēta de terreno ſenſu/ aut philoſophico: ſed deargēteo ſacrorū eloqͥoꝝ ꝓbato a t̓ra ⁊ ſeptuplū .i. ꝑfecte purgato. n ¶ Si oſtiū eſt/ ad intromittēdos ⁊ rapiēdos intrarevolētes ꝓmpti ⁊ ꝑati/ licꝫ nō ita imbuti: o Cōpingamꝰ illud tabulis cedrinis .i. ornemꝰ et veſtiamꝰ ſctōꝝ exēplisīputribilibꝰ ⁊ odoriferis ⁊ ſerpentes fugantibꝰ bonę famę/ acſanctę ꝯuerſatiōis odore. Propt̓ hͦ dixit dn̄s diſcipulis ſuisMarci. xiij. b. Dū ſteteritis an̄ reges ⁊ ⁊ p̨̄ſides ⁊cͣ. Et iō exhac ꝯfidētia rn̄det eccl̓ia: p ¶ Ego murꝰ/ ſuꝑ te lapidē p̄cioſum fundata: ⁊ ex viuis lapidibꝰ cōpacta glutino charitatis.q Et vbera mea .ſ. apoſtoli/ p̨̄lati/ p̨̄dicatores ⁊ doctores:r ¶ Sic turris ad reſiſtendū fidei fortitudine inimicis. Hoc
aūt a me nō habeo: ſed/ s Ex qͦ facta ſū corā eo qͣſi pacē reꝑiēs recōciliatiōis .ſ. ad deū ꝑ ipſū qͥ ē pax nr̄a: Iurtailld̓ Eſa. lxv. a. Inuene r̄t qͥ nō q̄ſi er̄t me ⁊cͣ. Ul̓ pōt hͦ legi dvniuerſali eccl̓ia q̨̄ paruula fuit ſub moyſe: ⁊ vbera non habebat ad lactandū: ſꝫ flagella ad terrēdū: ⁊ q̨̄ nō habebat lapidetniſi ī fundamētis/ ſanctos .ſ. veteris teſtamēti: qͥ paꝝ ſuꝑ t̓rā apparēt: vn̄ ⁊ eorū feſta nōcelebrat eccl̓ia: Tꝑibꝰchriſti facta ē murꝰ altus: qn̄ in angulari lapide duo parietes cōuenerūt: ⁊ vbera eiusturris: qꝛ tūc venit adpubertatē/ et grandiseffecta eſt: ⁊ vbera eius intumuerūt: vt Ezech̓. xvj. a. habet̉.Sed ex qͦ facta eſt corā eo qͣſi pacem reꝑiens: quodfactū eſt ī chriſti incarnatiōe: Iuxta illd̓ Iob. xxxiij. d. Inueni in qͦ ei ꝓpitier. Ul̓ de ſynagoga ꝓ fine tempoꝝ pōt legi: ꝗireliquię iſrl̓ cōuertent̉: vt ſit vox eccl̓ię ꝯuerſiōi eiꝰ cōgaudētis ⁊ applaudentis: ⁊ p̨̄ gaudio q̨̄rentis qͥd ei ſit factura in diequando alloquenda eſt ab enoch ⁊ helia alijſqꝫ p̨̄dicatoribusſanctis. Iudęi ad litterā volūt hͦ intelligere de ſynagoga ſubmetaphora mulieris nōdū pͥmo ī ętate nubili exiſtentis: ſecdemū ad eā ꝑueniētis/ ⁊ dicūt: ¶ Si murꝰ ē vt reſiſtat immūdicijs ⁊ fornicatores a ſe repellat. m EĘdificemꝰ ſuꝑeū ꝓpugnacula argētea .i. ei magnas diuitias argēti etauri donemꝰ cū ſpōſo. n ¶ Si aūt oſtiū/ ſe ꝑuiā p̨̄bens aduteris ⁊ fornicatoribꝰ: Tūc/ o ¶ Copingamꝰ/ eam/ tabuliscedrinis .i. includamꝰ eā vt ſui nō habeat poteſtatē. Poſſūetiā hęc de beata ꝟgine exponi: vt ſint verba chriſti ad angelos. f ¶ Soror nr̄a/ cęleſti .ſ. generatiōe ⁊ cęlibatꝰ integritate. g ¶ Paruula ⁊cͣ. Hoc referri pōt ad tp̄us natiuitatꝭ: ī qͣad litterā: paruula fuit: nec habuit vbera: vel etiā ad ipſū tp̄sannūciatiōiſ: ī qͦ ꝑuula erat hūilitate: ⁊ vbera nō habuit habitura tn̄ vbera de cęlo plena. Et ſubdit: ¶ Quid faciemꝰ⁊cͣ. Hoc q̨̄rit nō vt dubitās: ſꝫ qd̓ facturꝰ eſt exaggerās. q. d.magna faciemꝰ ei: ẜm qd̓ ipſamet dicit Lucꝭ. j. e. Quia fecitmihi magna ⁊cͣ. In die qn̄ alloquēda ē/ a gabriele .ſ.qͥ īgreſſꝰ ad eā dixit: Aue gr̄a plena ⁊cͣ. Eodē. c. I Si mureſt ⁊cͣ. Beata ꝟgo murꝰ ē ſtabilis ⁊ firmꝰ nobis ad defenſionē ⁊ munitionē datꝰ: ſuꝑ quē ędificauit dn̄s ꝓpugnacula argētea .i. diuina eloqͥa. Un̄ Lucꝭ. ij. c. Maria aūt ꝯſeruabat oīaꝟba hęc ꝯferēs ī corde ſuo. Murꝰ iſte viſꝰ ē aliquātulū ꝯcuti ad ictū angeli: qn̄ turbata ē ī eiꝰ ẜmone. Sꝫ poſtea audito:Inueniſti gͣtiā apud dn̄m ⁊cͣ. ſolidatꝰ intātū vt diceret: Ecceancilla dn̄i ⁊cͣ. Propugnacula etiā huiꝰ muri/ ſūt oracula ꝓphętaꝝ: ⁊ teſtimonia ſcpͥturaꝝ: vt ē illud Eſa. xj. a. Egredietvirga de radice ieſſe ⁊cͣ. Et illd̓: Ecce ꝟgo cōcipiet ⁊cͣ. vij. c.eiuſdem. His ꝓpugnaculis reſiſtit̉ iudęis ⁊ cęteris inimicis ⁊ꝓtegunt̉ fideles. Oſtiū etiā eſt ꝑ qd̓ ingreſſus ē ad nos filiusdei. Hęc ē porta oriētalis: De qͦ Ezech̓. xl. Hoc oſtiū cōpactū ē tabulis cedrinis geminę charitatis: qͣ .ſ. deo nos cōſungit ꝟgo beata: In cuiꝰ ꝑſona ſubdit̉: p ¶ Ego murꝰ ꝑ exemplū .ſ. pudicitię ⁊ cōuerſatiōis ſanctę. Murus eſt deuote eavenerātibꝰ/ pie recolentibus/ ſtrenue imitantibꝰ obnixe depcantibus. Et vbera ſua ⁊ fęcunditatem eius in memoriaſancta habentibꝰ: ẜm qd̓ habebat illa quę dixit Lucl. xj. d.Beatus venter qui te portauit ⁊ vbera quę ſuxiſti. Hoc autfactum eſt coram eo quaſi pacem reperiensᶠ quamꝑdiderant pͥmi parētes. Unde ⁊ ei dictū eſt ab angelo: Inueniſti gratiam apud dn̄m: Lucꝭ. j. c. Ipſa reꝑit pacem inimicis/ ſalutē perditis/ indulgentiā reis/ miſericordiā deſperati:Uel de anima fideli pōt hoc legi/ quā ſororē ſuā vocat̉ dn̄sMatth̓. xij. d. Quicūqꝫ fecerit volūtatē patris mei ⁊c̄. Soror em̄ eſt chriſti: quia filia gratię vt et chriſtꝰ inqͣꝫtū homo.Hęc paruula eſt in ſua ad chriſtū cōuerſione/ qͣꝫtū .ſ. ad ſcientiā ⁊ ꝟ̓tutes: Et vbera nō habet ſpūales .ſ. meditatiōeſ. Alioquit̉ autē a diabolo in temptatiōe. Unde ſi murꝰ eſt faciendaſunt ſuꝑ eam
Aliter
Al̓. Ppoterẜtꝭ
Al̓. Imea
ī Aliter
Aliar1
Psͣ. .68.
Aliter de ſabtā ꝟgine ſo
Allter