Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriCanticorū

a et ī cubiculū genitricis meę:ʰ Ibi me̓ docebis ⁊ dabo tibipoculū ex vino cōdito: ⁊ muſtū maloꝝ granatoꝝ mēorū.d Lęua eius ſub capite meo: etdextēra illiꝰ amplexabit̉ me.

s Adiu̓ro vos filię hieruſalē:ne ſuſcitetꝭ neqꝫ euigilare faciatis dilectā/ donec ipſa veh lit. Quę e̓ſt iſta quę aſcēditi de deſerto: delitijs affluensk innixa ſuper dilectū ſuum?

a Et in cubiculū genitricis meę: Repetitio ē. b Ibime docebis/ pati ꝓ te: nā tūc plurimi martyriū ſuſtinebūt.Et hoc eſt qd̓ ſequit̉: c¶ Et dabo tibi poculū ex vinocōdito ⁊ muſtū malorūgranatoꝝ meoꝝ: qd̓ rubicūdū eſt: ⁊ oblatio martyꝝ erit cōdita diuerſis virtutū ſpeciebꝰ⁊ eoꝝ ſanguīe rubricata. Ul̓ domū matrꝭ ⁊cubiculū genitricꝭ appellat cęleſtē hierl̓m:vbi om̄s erūt docibiles dei: et vbi eccleſiaſponſo ſuo poculumlaudis diuerſis ſpeciebꝰ diſcrete conditūꝓpinabit: charitate rutilantibus: quod eſt cum muſto ⁊cͣ.Psͣ Et auxit ppl̓m ſuū vehemēter. a Et ī cubiculūgenitricꝭ meę: Ibi me docebis .i. chriſtꝰ pͥus exēplo docuit qͣꝫ verbo: et tn̄ ꝟbo poſtea docuit: Matth̓. x. c. Si vosꝑſecuti fuerint in vna ciuitate ⁊cͣ. Uel domū matris appellatbethleē: in qua venit beata virgo iā grauida vt ibi ꝓfiteret̉.Et cubiculū genitricis illud diuerſoriū in qͦ reclinauit vt pareret: Ibi noſ docuit dn̄s oēꝫ pauꝑtatē ⁊ hūilitatē/ ⁊ augebitgratiā. c Et ego/ dabo tibi poculū ⁊cͣ. ī auditoribꝰ .ſ.quibꝰ magnitudinis tuę potentiā p̨̄dicabo: ꝓpinās eis vinūgerminās virgines/ cōditū diuerſis virtutū et bonoꝝ operūpigmētis/ totū rutilās charitatꝭ affectu/ poculū ex muſto maloꝝgranatoꝝ. Sed ſine vino cōdito eſt c̨elus ſine diſcretiōe:quoꝝ vnū cum altero debet eſſe. Uel poculū iſtud datū fuitchriſto infanti ī morte innocētū. Uel dic ꝙ vinū auſterū fuitī veteri teſtamēto: ſed vinū cōditū dat̉ in nouo: ⁊ hoc cū muſto maloꝝ granatoꝝ .i. cū reuelatiōe ſacramētoꝝ.X a Cubiculū genitricis meę .i. quo .ſ. mō cubat gr̄atua: qͣ me in alterū genuit virū. sͣ. iij. b. Tenui eū nec dimittā⁊cͣ. b Ibi me docebis. j. Ioh̓. ij. d. Vnctio docet vosde omnibus. c. Et/ etiā interim/ dabo tibi poculum exvino cōdito ⁊c̄. Uinū conditū vocat ipſā ſapientiā qͣ illuminata eſt ab ipſo: vel deuotionē ſuā ſiue affectionē. Muſtūꝟo maloꝝgranatoꝝ vocat feruorē charitatis incipientiū velpęnitētiū/ aut ſub quibuſcūqꝫ p̨̄ſſuris laborantiū. d Lęuaeiꝰ ſub capite meo ⁊cͣ. Dicit eccleſia: vel etiā ſynagoga .ihūanitas eiꝰ int̓ has p̨̄ſſuras ſuſtētabit me. e Et/ in futurodextera illiꝰ .i. viſio aꝑta: f Amplexabit̉ me totū circūdādo. Vel totū de futuro: Nam tūc apparebit ⁊ deꝰ ⁊ hō.Uel ꝑ lęuā tēporalia: q̨̄ qͣſi puluinar ſub capite debent in viaponi ad ſuſtētationē: ꝓpter qd̓ ⁊ puluinar ſub euāgelio poniī eccl̓ia: ꝑ dexterā aūt ſpūalia: q̨̄ viꝝ ſpūalē vndiqꝫ cōplectunt̉Hoc ſatis expoſitū eſt. sͣ. ij. b. g Adiuro vos filię hieruſalē: ne ſuſcitetꝭ ⁊cͣ. Hoc iā bis. sͣ. expoſitū ē .ſ. s. ij. b. ⁊sͣ. iij. b. Et hic tertio repetit̉: vt viciſſitudo ſancti exercitij eſanctę vocatiōis alternatim ſibi ſuccedentiū cōmendet̉. Gen̄j. a. Factū ē veſperę ⁊ mane dies vnꝰ. Debet em̄ aīa cōtemplatiua quiete ꝑfrui cū ſollicitudine tn̄ redeundi ꝓ loco et tꝑead actiuā: ⁊ ecōuerſo: Iuxta illd̓ Iob. vij. a. Si dormiero dicā qn̄ conſurgam: ⁊ rurſū expectabo veſperā. Ter autē ponit̉verbū iſtud ꝓpter triplicē ſomnū. Primꝰ ē in deuotiōe charitatis: quē inducit bn̄ficioꝝ recordatio ⁊ gr̄arūactio. Un̄. sͣ.ij. a. poſtqͣꝫ dicit ſpōſa: Sub vmbra illiꝰ quē deſiderauerā ſedi ⁊cͣ. de ipſa qͣſi ī hmōi cōſopita/ ſubiūgit ſpōſus: Adiurovos ⁊cͣ. Secūdꝰ ē in ꝯtēplatiōe veritatis: quē inducit inqͥſitio ſtudioſa: ⁊ vexatio fructuoſa: Iuxͣ. illd̓ Eſa. xxviij. e. Solavexatio dabit ītellectū auditui. Un̄. sͣ. iij. a. poſtqͣꝫ dic̄ ſpōſa:In lectulo meo ꝑ noctes ⁊cͣ. ⁊ qͣſi de ſomno ꝯſurgēs ſb̓iūxit:Tenui eū nec dimittā ⁊cͣ. dic̄ ſpōſꝰ: Adiuro voſ ⁊cͣ. Tertiē in p̨̄libatiōe ęternę fęlicitatꝭ: de qͦ hic habet̉: quē inducit vęhemēs patrię deſideriū ⁊ obliuio terrenoꝝ. Un̄ poſtqͣꝫ dixithic: Quis mihi det fratrē meū ⁊cͣ. ei qͣſi iā eſſet in beatitudinecōſopita/ dic̄ ſpōſus: Adiuro vos ⁊cͣ. Prima adiurationerepͥmit inqͥetos ne ſacra ocia deuotę matris ſua īprobitate ꝑturbēt: ſꝫ ſuſtineāt donec redeat de cella vinaria ī plenitudine

LAcicorūbn̄dictiōis ad eos. Secūda rudes qͥ ſublimia caꝑe nō valentadmonet: vt eos qͥ ad hoc valēt attingere nō impediāt. Hęcaūt tertia adiuratio fit ad v̓tutes angelicas: qͥbꝰ qͣſi ī tertio colo ꝯiūcti ſūt: qͥ ęternā p̨̄libāt btītudinē: qͥ tūc fidelē aīaꝫ ſuſcitare ſeu euigilare dicunt̉/ cū eā ad hūanitatꝭ neceſſaria faciūtꝯdeſcēdere. Per hͦ aūtꝙ dicit/ donec ipſavelit: innuit ꝙ aliqꝫvelle debeat ſuſcitari:nā et ſomnꝰ oꝑationēꝓuocat: ⁊ oꝑatio ſonnū. Notandū aūt ꝙduabꝰ p̨̄miſſis adiuratiōibus/ dictū: ꝑ capreaſ ceruoſqꝫ cāpoꝝꝑ qͣs ſignificant̉ virtutes angelicę: ꝑ qͣs adiurabant̉/ ponitur:in hac aūt non ponit̉: qꝛ ipſi angeli adiurant̉ qͥ ꝑ ſeipſos adiurari nō debēt: Nā vt habet̉ Heb̓. vij. b. qd̓ minꝰ ē a meliorebn̄dicit̉: ſil̓r ⁊ ꝑ maiorē minor adiurat̉. Sequit̉: h Que ēiſta q̨̄ aſcēdit ⁊cͣ. Et pōt eſſe vox ſynagogę ꝯuerſionē gentiū in tāta abūdātia ⁊ feruore fidei admirātis: vel ipſorū angeloꝝ pͥus adiuratoꝝ: q̨̄ de deſerto gētilitatis in qͦ nō erāt ſacrificia/ aut aliqͥs cultꝰ diuinꝰ ad fidē vel vnius dei cultū totoniſu aſcēdit. ¶elitijs affluēs/ ſpūalibꝰ .ſ. ſacrificijs: nonlegalibꝰ obſeruatijs vt ſynagoga. k Innixa ſuꝑ dilectūſuū .ſ. chriſtū. Synagoga antiqͥs patribꝰ innitebat̉: ⁊ ꝑ ipſosdeū interpellauit: ipſū ſolū deſiderat ⁊ expectat. Vel pōt eſſevox eccl̓ię ꝯuerſionē ſynagogę in fine ſęculi admirātis: de deſerto .ſ. id eſt de excęcatiōe in qͣ tādiu iacuerat aſcēdētis ad fidē: ⁊ ſpūalibꝰ delitijs affluētis/ ac ſuꝑ dilectū ſuū chriſtū īnixe: cui ſoli innitet̉/ in alio ſpē nō ponēs: cui tanta cōiunget̉ familiaritate: ⁊ a quo fulciet̉ mirabilit̓ in tribulatiōe/ vt eccl̓ia hͦp̨̄uidēs mirari cogat̉. Uel de beata virgine pōt exponi: cuiꝰaſcenſionē ſiue aſſumptionē in cęlū de deſerto mūdi huiꝰ angeli mirabant̉ intantū vt q̨̄rerēt: Quę eſt iſta ⁊cͣ. Nec eſtignorātis interrogatio: ſed deuote admirātis/ mirę deuotiōisiocūdę gratulatiōis: ⁊ gratiſſimę exultationis: eo mō quo filij iſrael de māna p̨̄ dulcedinis admiratione quā inuenerūt inipſo dixerūt: māhu .i. quid ē hoc. Et beatę matris dei dulcedo inęſtimabilis eſt. Vnde ⁊ Ambroſiꝰ: Uirgo velut cęlitusveniens cunctis eccleſiarū populis cibum dulciorē melle defluxit. Hęc tantū affluit delitijs vt inde alijs abundant̉ effūdat: vt nō iā mulierꝭ euę filij ampliꝰ cibo arido ſuſtentent̉ humore ſcꝫ gratię carente: cūqꝫ plena eſt gratia/ eam in cęterosderiuare nō ceſſet: a filio gratiarū datore obtinens quicquidpetit: cui etiā eſt ex pręrogatiua dilectionis innixa/ non ſupervnam de ancillis: vt heſter: a quo etiā credit̉ in cęlum cauſehonorificentię deportata. Beatus Iohānes ſupra pectusdomini legit̉ recubuiſſe in cęna: hęc autē ſuper dilectu nulciat̉ innixa: non cauſa infirmitatis/ ſed oſtenſione ſummę familiaritatis: cui ipſe chriſtus eſt pater/ ſpōſus filiꝰ ⁊ dilectꝰ. Upōt hͦ etiam de fideli aīa exponi. Et nota ꝙ ter ponit̉ hęc inrogatio: Quę ē iſta ⁊cͣ. in hͦ libro: ad deſignandū triplicēfidelis animę aſcenſum. Primus eſt in compunctiōe: in quaſicut virgula fumi aſcendit: vt. sͣ. iij. c. dictū eſt: quādo .ſ. anima igne doloris inflāmata/ annos ſuos recogitat in amaritudine: Eſa. xxxviij. c. Quę virgula aſcendēs/ licꝫ ſit ex aromatibus myrrhę ⁊ thuris: vt ibi habet̉: tamen ſequit̉: vniuerſipulueris pigmentarij: quia omnia bona opera quę agit quaſi puluerem reputat ex humilitate: Iuxta illud Lucl̓. xvij. c.Cū oīa bene feceritis quę precępta ſūt vobis: dicite: ſerui ſnutiles ſumus ⁊cͣ. Secundus eſt in ſancta cōuerſatione: in quaeſt anima velut aurora conſurgens/ per virtutem ſcꝫ prudetię deſcendens ab iniquitate. Roma. xiij. d. Nox p̨̄ceſſit diesautem appropinquauit. Pulchra vt luna/ per temperantiaſcꝫ ſciens abundare ⁊ penuriam pati. Electa vt ſol ſper iuſticiam. Matth̓. v. b. Sic luceat lux veſtra corā hominibus/ vtvideāt opera veſtra bona ⁊ glorificēt patrem veſtꝝ qͥ in cęli:eſt. Terribilis vt caſtrorum acies ordinata ꝑ fortitudinem .ſ.reſiſtēs dęmōibus ⁊ alijs inimicis. Et de hoc aſcenſu habitueſt. sͣ. vj. d. Hic autē

B

s. x. l. xj.et. 5. c.

Ioh̓. 6. e.sͣ. 2. b.

Bgpjt.tt. ca i

AliterPsͣ. 104.

ſMoraliter

De biā h

Exo. 16. d.

pAliter

Phil̓. 4. 6.