Ca.II

gͦ ſonēt vox tua ī au̓ribꝰ meis:Uox enim tua dulcis et faxciēs tua decora. Capite nōbis vulpes paruulas quęmn demoͣliuntur vineas: Namvinea noſtra floruit. Dilēh̓ ctus meus mihi: et ego illi:

ſꝫ ē: illud qd̓ intuerꝭ̓ ⁊ ītelligis/ alijs electꝭ meis p̨̄dica: Et ſica Sonet vox tua .i. doctrina/ lauſ ⁊ p̨̄dicatio tua: b¶ IInauribꝰ meis .i. meoꝝ. Vel In auribꝰ meis/ et nō hoīm:vt .ſ. nō ꝓpter fauorē ppl̓i: ſed ꝓpter honorē mei p̨̄dices. UelIn auribꝰ meis .i. meoꝝ/ nō extraneoꝝ qͥ indigni ſūt/ ⁊ velut canes morderēt te: vl̓ vt porci cōculcarēt v̓bū tuū: Iuxtaqd̓ dr̄/ Matth̓. vij. a. Nolite ſanctū darecanibus: neqꝫ mittatis margaritas anteporcos: ne forte cōculcēt eas pedibꝰ ſuis:⁊ canes cōuerſi diripiāt vos.cętus doctoꝝ ⁊ p̨̄latoꝝ: quā ſibi ſpōſus oſtēdi vult: nō qꝛ ignoret qualis ē: ſedquia vult eam omnibus eſſe manifeſtam.Uel ꝑ hoc adinſtar ardentis amatoris inaſpectu faciei ſpōſę aliquid amatorię ſuauitatis deguſtare ſe inſinuat. Ideo aūt faciē ſponſę dicimꝰ cętū doctoꝝ: qꝛ ī eis totus decor eccleſię cōſiſtit. Hęc facies ſpōſo oſtendit̉: dū ei ſoli in regimīe ſuo placere quęrit.confeſſionē. Un̄ Lucꝭ. xvij. d. Oſtendite vos ſacerdotibus.Et ſic: a Sonet vox tua .i. ꝯfeſſiōis tuę: ī auribꝰ meiſ.Sūt aūt ī vniuerſo quīqꝫ voces: qͣs dn̄s vult ſonare ī auribꝰſuis .ſ. vox doctrinę: vox p̨̄dicatiōis: vox cōfeſſionis: vox laudis: vox oratiōiſ. Et hęc ſūt qͥnqꝫ verba apl̓i: q̨̄ vult loqui ineccl̓ia dei/ potiꝰ qͣꝫ decē milia ī līgua. j. Corꝭ. xiiij. d. Sūt etiāquinqꝫ limpidiſſimi lapides: quibꝰ dauid dimicaturꝰ contragoliā ſe armauit. j. Regꝭ. xvij. e. Soni aūt oratiōiſ quibꝰ ſonat in auribꝰ dei/ ſunt quattuor. Vnus forinſecus vocalis: quifit lingua ⁊ labijs. Tres ſunt intrinſeci meliores iſto. Quoꝝpͥmus eſt cogitatio ſiue intellectꝰ eorum quę verba oratiōisſignificāt. Secūdus ⁊ maior iſto eſt deuotio cordis: quę nihil aliud ē qͣꝫ liquefactio ſiue reſolutio cordis: quā lachrymarum fluxus indicat. Tertius ⁊ maximꝰ eſt pia intentio: Sineiſto ſono oīno muta eſt oratio. Quare autē ſpōſus ſibi oſtēdi faciem ſponſę ⁊ vocem eius in auribus ſuis ſonare iuſſerit/oſtendit/ cum ſubdit: c ¶ Aox enim tua/ quinqꝫ pertitaſuꝑius: d ¶ Dulcis: quia laudē ⁊ gloriā meā reſonat: e ¶ Efacies tua: id eſt intentio/ vel cōſcientia/ vel vita/ vel rectorū cętus: f ¶ Dęcora: id voci cōſona moribus et virtutibornata: nullo peccati fuſco denigrata. Quia vero non ſufficitpręlatis ⁊ doctoribꝰ alijs bonā vitā oſtendere in exemplū/ etbonā p̨̄dicationē facere: niſi etiā errātes corrigāt: et malicioſos cōpeſcāt: ⁊ incautos ab inſidijs eorum defendant: Ideoſubdit quod pertinet ad pręlatos et doctores: g ¶ Capiterętibus doctrinę ⁊ p̨̄dicationis venabulis: diſputationis plae core: ⁊ˣ allocutiōe ſanctę cōuerſatiōis. h ¶ Nobis nō vobis: id eſt ad honorē ⁊ gloriā meā: ⁊ vtilitatē veſtrā. i Uulpes .i. callidos hęreticoſ: ⁊ aſtutos ſchiſmaticoſ. k Paruulas: id eſt dum paruulę ſunt et nouę in fraude ſua: ne maiores effectę/ plus noceāt ⁊ capi nō poſſint. Vl̓ paruulas:id eſt humiles: nō veritate ſed ſimulatiōe. Scd̓m Iſidorumvulpes dicitur/ quaſi volipes: ſiue a volando ꝓpter velocitatem: ſiue a voluendo ꝓpter inuolutionē doloſitatis. Et ideorecte hęretici vulpes dicunt̉: quia tortuoſe ⁊ inuolute ambulant diſputando/ vel al̓s colloquēdo. Vnde Iob. vj. c. Inuolutę ſūt ſemitę greſſuum eorum: ambulabūt in vacuum etperibunt. Habet etiā iſtam fraudulentiā vulpes: vt cum eſcānon habet mortuā ſe ſimulat: ⁊ aues ad ipſam deſcendentesrapit ⁊ deuorat: Ita hęretici mūdo mortuos ſe ſimulāt: ⁊ incautos ad eos venientes rapiunt ⁊ ſecum detrahunt ad infernum: ſicut dicit̉ Prouerb̓. ix. d. In ꝓfundis inferni conuiuęeius: qui enim applicabit̉ illi deſcendit ad inferos. Has igiturvulpes capite nobis vel rętibus/ vt dictum eſt: vl̓ vi etpotentia brachij ſęcularis. l¶ Quę .i. quia illę: m ¶ Dimoliunt̉ .i. rodunt ⁊ corrumpūt praua doctrina: n ¶ Uineas: id eſt eccleſias. Hę enim ſunt vulpes quę deuaſtauerunt agros ⁊ vineas philiſtinoꝝ: Iudicꝭ. xv. b. Et bene poſſunt vulpes vineas demoliri: quia adhuc ſūt in flore. Quodpatet: o Nam vinea noſtra floruit .i. germina virtutum ⁊ bonorū operum protulit: odorem quoqꝫ ſanę doctrinę

et ſanctę cōuerſationis vbiqꝫ ſparſit. Singulariter dicit hic:Uinea noſtra floruit: et ſupra dixit: demoliunt̉ vineas: quia om̄s vineę ſunt vna: id eſt om̄s eccleſię vna eccl̓ia.Moraliter aūt exponit̉ hͦ de primis motibꝰ allidēdis acpetram/ ne vſqꝫ ad conſenſum vel opus ꝓcedant. Sequitur.p ¶ Dilectus meus mihi et ego illi. Vox eſt ſponſęſponſi imperio ſe parituram promittētis:q. d. dilectus meus mihi ita p̨̄cępit vt ſurgerem et venirem et faciem meā ei oſtenderem: ⁊ vocem meā in p̨̄dicationem laxarem: ac vulpes quę demoliunt̉ vineas caperem: ⁊ ego integerrime ⁊ deuotiſſime eiobediā: quia diligit me ⁊ ego illū. Et ideoprorſus vna debet eſſe voluntas ſui p̨̄cipientis ⁊ mei obediētis. Beatus Bern̄. ſicſupplet litterā. p Dilectꝰ meꝰ mihi/ intēdit: qꝛ ſollicitꝰ mihi. q ¶ Et ego illiintendo ſollicita ſeruire ſibi. q. d. ſponſa:omnino miranda eſt ſponſi mei dignatio qua intendit mihi:ſed nō minuſ laudanda miſeratio qua efficit vt ⁊ ego intendāilli. Uel poteſt ſubaudiri iuxta eundē modū: p ¶ Dilectusmeus/ cooperat̉ mihi: dum me adiuuat. q ¶ Et ego illicooperor per arbitrij libertatem: ẜm quod dicit̉. .jͣ. Corinth̓.iij. b. Dei adiutores ſumus. Uidet̉ autē iſte defectus aliquidſublimius reſonare. Eſt enim cōſuetudo locutionis amantiūnō tam propria qͣꝫ crebra ⁊ pene aſſidua defectione verba interrumpere/ dum de ſeinuicem loquunt̉ / crebro gemitu ⁊ ſingultū quodam interrūpente loquelam. Intelligamus igiturprimū ſubaudiri/ cōgruit/ vel cōcordat/ ſub hoc ſenſu: p Dilectus meus mihi/ congruit/ et ego illi: quia ſi puritas/ſi ſpecioſitas/ ſi generoſitas/ ſi fidelitas/ ſi qd̓ p̨̄cipuū eſt charitas mutua in alterutrū attendat̉: omīno congruit mihi ſpōſus ⁊ ego illi. Hęc omnia habet ipſe per naturam: ⁊ ego pergratiā. Ul̓ ſic: Dilectus meus mihi eſt omniū laborum/dolorum/ fatigationū precium ſiue pręmiū: ẜm qd̓ ipſe dixitabraę: Gen̄. xv. a. Ego ſum merces tua magna nimis. Etęgo illi ſimiliter ſum omniū laborum ⁊ dolorum ⁊ fatigationū eius merces ⁊ pręmiū. Omnia em̄ propter me habendāfecit: omnia ſuſtinuit: ⁊ omnes labores ſuos/ īmo ſeipſum ꝓpter me habendā dedit. Vnde apoſtolus .j. Corinth̓. vj. d.Empti eſtis p̄cio magno. Uel ſic: Dilectus meus mihitotus vixit: et totus mihi mortuus ē. Tota vita eius: et totamors mihi fuit .i. propter me. Et ego illi ſimilit̓ tota viuāet tota moriar. Et hͦ ē qd̓ dr̄/ Ro. xiiij. b. Siue viuimus/ dn̄oviuimꝰ: ſiue morimur/ dn̄o morimur: Siue ergo viuimus/ſiue morimur domini ſumus. Vel ſic: Dilectus meus mihi/ ſponſus ſanguinū eſt: Et ego illi ſimilit̓ ſponſa ſanguinum ſum: quia ꝑ proprij ſanguīs effuſionē ad me venit ⁊ adamplexus meos ⁊ me ſimiliter ꝑ paſſiones ⁊ tribulatiōes adamplexus eius oportet ꝑuenire: ſicut dicit̉ Actꝭ. xiiij. d. Ethoc eſt qd̓ dicit ſephora moyſi: Exo. iiij. f. Tu mihi vir ſanguinū es. Uel ſic: Dilectus meus mihi .i. ad meā vtilitatem bibit calicem paſſionis. Et ego illi .i. ad gloriā ⁊ honorem eius bibam ſimiliter. Vn̄ Pͣsͣ. Quid retribuā domino ꝓomnibꝰ quę retribuit mihi? Calicē ſalutaris accipiā. Vel ſic:Dilectꝰ meus mihi eſt quies laborū/ ⁊ ſumma delitiarū.Unde Psͣ. Hęc requies mea in ſęculū ſęculi. Et ego illiſimiliter ſum quies laborum ⁊ ſumma delitiarū ſuaꝝ: ẜm qd̓ipſemet dicit/ Prouerb̓. viij. d. Delitię meę eſſe cum filijshoīm. Et Eſa. xxviij. c. Hęc requieſ mea/ reficite laſſū. Ul̓ſic: Dilectus meus mihi ſoli p̨̄bet ſe vel reſeruat deoſculandū/ amplexādū/ cōmiſcendū ſuauitatis ineffabilis vnione.Et ego illi ſoli ſimiliter in idipſum me p̨̄beo ⁊ reſeruo. Primus em̄ adam ſoli euę/ ⁊ eua ſoli adę copulata eſt: ſic ſecūdusadam ſoli eccleſię/ ⁊ eccleſia ſoli ei cōpulat̉. Vel ſic: Dilectꝰmeus mihi eſt totū qd̓ amo qd̓ quęro qd̓ cupio: Et egoilli/ ſimiliter ſum totum qd̓ amat totū qd̓ quęrit totū qd̓ cupit. Quid enim venit quęrere in terris: niſi ouem quę perierat: et drachmam quā perdiderat? Lucꝭ. xv. b. Et poſſet aliquis q̨̄rere a ſpōſa: quare ita libēter obediat ſpōſo: ⁊ ſtudeatē ei cōformare

B

Moraliter

peilliꝰ

It X

qꝫ voces

ior ſoni

illectione

Psͣ .115.)

Psͣ. 131.