LibriCanticorū
8 En ipſe̓ ſtāt poſt parietē noſtrū/ rēſpiciens ꝑ feneſtras:eproſpiciēs ꝑ cancellos. En
dilectꝰ meꝰ loquit̉ mihi: Surge ꝓpera amica mea/ columba mea/ formoſa mea ⁊ ve̓ni:
in caprea intelligit̉ magis ꝑſpicacitas intellectus: in hinnulomagis hilaritas affectus. In hoc etiā ſimilis eſt hinnulo: qꝛnon oppugnat cornibꝰ inſequētes vt ceruus: ſed potius fugiendo eos ꝑtrahit/ vbi vlteriꝰ fugere non poteſt: ſed neceſſariocapit̉: Sic ⁊ ſponſus venatores ſuos viuaciter eū inſequētesad ardua virtutū ꝑtrahit/ ibiqꝫ ſe capiendū⁊ comedēdū exponit:ras:⁊ inſtar hinnuli de ipllos. Enſis dentibꝰ comedentiū vix dęguſtatꝰ effugit ⁊ diſparet. Itē hinnulꝰ varietate piloꝝ diſtinctꝰ ē: ſic ⁊ ſpōſus varietate ꝟtutū ⁊miraculoꝝ et operū Glo. q̨̄dā volūt ꝙ ſpōſus in hoc aſſimilat̉ capreę: qꝛ carnē habuit ſimilē peccatrici: vt dr̄ Ro. viij. a.et hinnulo ceruorum in hoc ꝙ natus eſt de patriarchis: qui ꝑceruos ſignificant̉. Et ſic̄ hinnulꝰ velocior eſt ceruis: ita chriſtus patriarchis: qꝛ illi pondere peccatoꝝ p̄ſſi fuerūt ad minꝰvenaliū: iſte īmunis fuit ab omī peccato ⁊ cauſa peccati. Hisigit̉ ⁊ multis alijs de cauſis dicit ſponſa: Sil̓is eſt dilectmeus quē ego diligo/ ⁊ qͥ me diligit/ capreę hinnuloqꝫceruoꝝ. In hinnulo etiā ſignificat̉ hūilitas eius: qꝛ intantūſe hūiliauit: vt deus exiſtens hō fieret: īmenſus/ paruus. Un̄Eſa. ix. b. Paruulꝰ natus eſt nobis: ⁊ filius datus eſt nobis.Sequit̉. a ¶ En ipſe ſtat poſt parietē noſtrū reſpiciens ꝑ feneſtras: ꝓſpicies ꝑ cancellos. Adhuc ē voxſpōſę loquētis ad adoleſcētulas ſuas. q. d. dixi vob̓ ꝙ ſpōſuvenit ſaliens in mōtibus/ ⁊ tranſiliēs colles. Et verū dixi: qꝛa ¶ En .i. ecce videre poteſtꝭ: vt fiat demōſtratio ad intellectūfidei. b ¶ Ipſe/ īmutabilis deꝰ: c ¶ Stat/ paratꝰ auxiliari:d ¶ Poſt parietē noſtrū .i. velatus carne noſtra quā aſſūs pſit. Verūtamē triplex eſt paries poſt quē ſtat ſpōſus. Primus eſt ipſa hūana natura: De quo in Psͣ. dr̄: Tanqͣꝫ parieti inclinato: ⁊ macerię depulſę. Et dicit̉ inclinatꝰ iſte paries:qꝛ ꝑ peccatū pͥmoꝝ parentū a ſua rectitudine in qͣ erectꝰ fuerat/ declinauit. Poſt hūc parietē ſtantē ſpōſum nō potuit videre ſynagoga: īmo ī ipſum parietē quaſi cęca impegit: ſiculegit̉ Eſa. lix. b. in ꝑſona eius ſuā cęcitatē recognoſcētis: Palpauimꝰ ſicut cęci parietē: ⁊ quaſi abſqꝫ oculis attrectauimꝰ.impegimꝰ ī meridie qͣſi in tenebris. Itē Eſa. xxv. b. Spiritꝰrobuſtoꝝ .i. indignatio iudęoꝝ ī ſua malicia ꝑtinaciū: qͣſi turbo impellēs pariētē. Secūdꝰ paries ē ꝯgeries pctōꝝ noſtroꝝquā nos ędificamꝰ ex duris oꝑbꝰ luti ⁊ lateris: vt legit̉ Exo.ij. c. cum cemēto carnalis amoriſ. De hoc pariete dr̄ Ezech̓.viij. d. Fili homīs fode parietē. Poſt hūc parietē ſtat ſponſus inuiſus ⁊ diuiſus a nobiſ: ſicut dicit̉ Eſa. lix. a. Iniqͥtatesvr̄ę diuiſerūt int̓ vos ⁊ deū veſtꝝ: ⁊ peccata vr̄a abſcōderūtfaciē eiꝰ a vobis. Sed effoſſo pariete ⁊ diruto ꝑ pęnitētiā/ vocē ſpōſi audire/ ⁊ ipſum vtiqꝫ videre incipimꝰ. Tertiꝰ parieseſt difficultas ⁊ duricia ⁊ ſollicitudo huiꝰ vitę: q̨̄ ſola electos ap̨̄ſentia ſponſi diuidit. Et de hͦ dr̄ in Psͣ. In deo meo tranſgrediar murū. Primus gͦ paries/ qͥ vult videre dilectū penetrādus ē acumine fidei. Secūdꝰ diripiendꝰ eſt penitꝰ inſtrumētꝭ pęnitētię: q̨̄ ſūt diſciplinę/ vigilię/ abſtinētię/ or̄ones/ pegrinatiōes/ elemoſynę: ⁊ hmoi. Tertiꝰ paries trāſgrediēdꝰ ēducatu gr̄ę: ſic̄ legit̉ Mich̓. ij. d. Aſcēdet pēdēs iter an̄ eos.Stat igit̉ dilectꝰ poſt hūc triplicē parietem/ paratꝰ adiuuarevolētes penetrare vel diruere vl̓ trāſgredi parietes iſtos. Ꝙaūt dicit/ noſtrū: innuit hūc triplicē cōmunē omībꝰ eſſe. Etideo bn̄ dicit: a ¶ En ipſe ſtat nō inclinatꝰ peccato vt nos.d ¶ Poſt pariete noſtrū/ triplicē: e ¶ Reſpiciēs ꝑ feneſtras/ ꝓſpiciēs ꝑ cancellos. Feneſtrę in eccleſia mīſtreſunt lumīs abūdant̓: ⁊ ſignificāt apl̓os qͥ abūdant̉ eccleſiā lumine p̨̄dicatiōis illumināt. Cācelli ſūt parua foramīa muri/ ꝑquos paruū lumē intrat in domū: ⁊ ſignificāt ꝓphetas: qͥ paruā et obſcurā de chriſto cognitionē dederūt reſpectu apl̓oꝝquibus dixit dn̄s/ Matth. v. b. Vos eſtis lux mundi. Pevtroſqꝫ reſpicit chriſtus eccleſiā oculiſ miſericordię/ dum pervtroſqꝫ illā illuminat/ licꝫ diſparit̓. Quę diſparitas notat̉ ꝑ hͦꝙ dic̄: e ¶ Reſpiciēs .i. recte ⁊ aꝑte aſpiciēs: f ¶ Per fene-
ſtras .i. p̨̄dicationē ⁊ miracula apl̓oꝝ. ¶ ¶ Proſpiciēs .i.ꝓcul aſpiciēs: h ¶ Per cancellos .i. ꝑ ꝓphetas. Ul̓ feneſtreſūt magni doctores eccleſię: cācelli minores p̨̄dicatores. Pervtroſqꝫ dn̄s reſpicit ſponſā: qꝛ ꝑ vtroſqꝫ illumīat eccleſiā: ſedparū: qꝛ terra .i. amor terrenoꝝ iam aſcēdit vſqꝫ ad feneſtras⁊ obſcurat eas. VndeEcech̓ .xlj. c. Terrage ꝓperaCaūt erat vſqꝫ ad feneſtras: ⁊ feneſtrę clauſeoa mea/ foſuꝑ oſtia. In reſpectu⁊ ꝓſpectu cancellorinotat̉ celotypia ſpōſique oculos eiꝰ ab intuitu ſponſę auertere nō ſinit: inſidians ⁊explorās/ ne forte aliqua ſigna adulterij in ſpōſa dep̄henderequęat: quę punire merito valeat. Unde Exo. xx. a. Ego ſumdn̄s deus tuus fortis c̨elotes. Et Sap̄. j. c. Auris c̨eli auditomnia. Hiere. xxiij. c. Si occultabit̉ vir in abſcōditis: et egonō videbo eū dicit dn̄s. Sequit̉: ¶ En dilectꝰ meus loquit̉ mihi. Verba gratitudiniſ ⁊ amatorię ſuauitatꝭ ſūt iſta.q. d. ſponſa: non ſolum ſtat ſponſus reſpiciens ꝑ feneſtras: etproſpiciens per cancellos: īmo ꝑſonaliter loquit̉ mihi ꝑ inſpirationē. Et qͥd loquat̉ ſubiūgit: k ¶ Surge ꝓpera amica mea/ colūba mea/ formoſa mea ⁊ veni. Quaſi ſufficiēter dormierit ſponſa ipſe ſponſus qui prius adiuraueratfilias hieruſalē/ ne ſuſcitarēt eam donec ipſa vellet/ ſuſcitat eā.Quę ſuſcitatio vno mō nihil aliud ē qͣꝫ ad actiuę laborē fructifeꝝ īſtigatio: Et ꝙ ſurgere libēt̓ debeat ſpōſa more rhetorꝭin ipſa ſerie exhortatiōis inſerit elegāter ſatꝭ/ dicēs: m AAmica mea .i. quę amas ⁊ amaris a me. n Columba meaid eſt ſimplex nō inuida/ ſpūſancto illuſtrata. o Formoſamea/ fide ⁊ morum cōpoſitione: k Surge a lecto cōtemplationis/ vbi vſqꝫ mō ſuauiter dormiuiſti: vt ſtes in campoactionis. l ¶ Propera: qꝛ tempus breue eſt: ⁊ morbꝰ inualeſcēs: Et ideo mora in ꝑiculo eſt: qꝛ Sero medicina parat̉Cū mala ꝑ longas cōualuere moras. De hoc dicit̉ Prouervj. a. Diſcurre feſtina/ ſuſcita amicū tuum: ne dederis ſomnūoculis tuis. q. d. pro ſalutē aliorum debes irrumpere ſomnūtuū. Unde dicit Glo. Pro quiete tua nō debes dimittere p̨̄dicationē: qꝛ chriſtus qͥ in magna quiete erat cū patre: quietēſuā quodāmodo ꝓ p̨̄dicatione intermiſit. p ¶ Et veni/ adimpendendā curam ſalutis ꝓximis ꝑ ſtudiū ſedulę p̨̄dicationis: vt cū magno comitatu ad nuptias recipi merearis. q. d.ſponſus ſpōſę: Tu credis te venturam ad nuptias/ ſi vacaueris cōtemplationi: ſed venies melius ꝑ laborem hmōi. HęcGlo. vult/ ꝙ melior ſit actiua qͣꝫ cōtemplatiua. Et verū eſt:ſed contemplatiua fęlicior vel ſecurior eſt. Vnde apoſtolusnō de quiete cōtemplatiōiſ gloriat̉: ſed de labore p̨̄dicatiōis:Gratia dei inquit ſum id qd̓ ſum: et gratia eius in me vacuanō fuit: ſed abundātiꝰ illis omnibꝰ laboraui .j. Corinth̓. xv. b.Aliter: vt ſit euocatio et excitatio ab amore terrenorū ad deſiderium ęternorū/ a ſomno culpę ad vigilias pęnitentię: ẜmquod dicit̉ Eph̓. v. d. Surge qui dorinis ⁊ exurge a mortuls⁊ illuminabit te chriſtus. q. d. m O amica mea/ cui contuli charitatē qua me diligeres. i O colūba mea/ cui cotuli ſimplicitatē qͣ me ſolū intēderes. o ¶O formoſa meacui contuli formam meā: id eſt imaginem ⁊ ſimilitudine mea:vt me imitari valeres ⁊ velles. k ¶ Surge/ a mūdo ad cęlūper voluntariā paupertatē: a peccato ad gratiam/ per pententiā. l¶ Propera/ vt iacturā p̨̄teriti temporis redimavelocitate boni operis. Vel ideo/ ꝓpera: quia via longa eſt⁊ tempus breue ⁊ locus remotus quo ire debes/ ne forte ſuꝑueniat nox ⁊ oporteat te ī via remanere. Un̄. Ioh̓. ix. a. Heoportet oꝑari opera eiꝰ qͥ miſit me donec dies eſt: veniet norqn̄ nemo poteſt oꝑari. Uel propera: vt latrones vię curſūvelociori effugias: vt aduerſarios tuos ad curiam ꝑueniasvt cum ſponſo tuo ſimul domum introeas: Ipſe em̄ exultauit vt gigas ad currendā viam. Uel propera: quia ipſe ſocus in quo es: id eſt mūdus/ fugere te compellit. Vnde Gregoriꝰ. Cum tot mala mūdus ingeminet: quid niſi vt ſupiaclamat? p ¶ Et veni/ ad me ſponſum tuū magiſtrū tuuidominū tuū:
Triplex pariesPsͣ. 61.
lex pariesPsͣ. 61. 1
Ouidiꝰ ꝓmedio ar
Psͣ .17.
:Pſ. 11