Prologusauctoris

¶ Reuerendiſſimi ī chriſto patris ⁊ dn̄i: dn̄i Hugonis ⁊c̄. Cardinalis/ in poſtillam ſuper Canticacanticorū: ¶ Prologus.Eus in gradibus eius cognoſcet̉. Ita dic̄alia ęditio: vbi noſtra habet: Deus in domibus euis cognoſcet̉. Sunt autē tres illi gradus:ſcꝫ initiata ſapiētia: ꝓuecta ſapientia: ⁊ cōſum-mata ſapiētia. Hac autē triplici ſapiētia: quaſitribus gradibus aſcendit̉ ad dei cognitionē. In pͥmo graduſunt incipiētes: in ſecūdo ꝓficientes: in tertio ꝑfecti. Primgradus ſapiētię docet bene ⁊ licite mūdo vti. Secūdus bene⁊ vtilius mundū cōtemnere ⁊ calcare. Tertius in ſolis ſponſamplexibus et oſculis iocūdari. Primū gradū aſcendimꝰ inProuerbijs. Secūdū in Eccleſiaſte. Tertiū docemur aſcerdere in hoc libro. Iuxta hunc igit̉ triplicem gradū ſapientię:ſalomon tres libros ędidit. Prouerbia/ vbi docet et inſtruitparuulos ⁊ incipienteſ qualiter in mūdo pacifice conuerſent̉⁊ a malo abſtineant. Vnde ⁊ ibi dicit̉: Sapientia foris p̨̄dicat/ dicens: Vſqꝫ quo paruuli diligitis infantiā: ⁊ ſtulti ea queſibi ſunt noxia cupient: et imprudentes odibunt ſcientiam:Cōuertimī ad correptionē meā ⁊cͣ. ca. j. c. Eccleſiaſten/ vbiinſtruit ꝓficiētes ⁊ grādiuſculos de cōtemptu mūdi. Vndeincipit: Uanitas vanitatum ⁊cͣ. Canticacanticorum/ vbimaturoſ ⁊ perfectos de ſolo amore inſtruit. Vnde ab oſculo:quod eſt ſignum amoris incipiens/ ait: Oſculetur meoſculo oris ſui. Et ẜm hoc triplex opus: triplici cenſet̉ vocabulo. Salomon .i. pacificus: iuxta Prouerbia: vbi pacificecōuerſari in mūdo hortat̉. Eccleſiaſtes .i. concionator: iuxtaEccleſiaſten: vbi qͣſi in ꝯcione ⁊ conſilio diſcordāteſ ad ꝯcordiā vocat. Idida .i. dilectꝰ dn̄i: iuxͣ Cāticacāticoꝝ: vbi affectiones ⁊ deſideria cęteręqꝫ amoris ſequelę mutuaqꝫ amātiūcolloquia interſcalariter exprimunt̉. Ex iam dictis patet qͥsſit auctor huiꝰ libri: quoniā ſalomon. Reſtat ergo videre queſit eius intentio in hoc libro: quę materia: ⁊ quis finis: quimodꝰ agendi: quis libri titulus: ⁊ cui parti philoſophię ſupponat̉. Intentio igitur ſalomonis in hoc libro eſt/ exhortarſponſam: id eſt eccleſiā ad amplexus ⁊ oſcula ſponſi: quod eſſignū perfecti amoris. Quadruplex quidē eſt amor .ſ. diuinſiue ęthereus vel cęleſtis: qui charitas appellat̉: ⁊ hic in pręcępto cōſiſtens/ meritorius eſt in vſu ſuo. Secūdus venenoſus/ libidinoſus diabolicus: et hic in ꝓhibitione conſiſtens/damnabilis eſt. Tertius eſt carnalis: quo quis carnem propriā/ vel parentes diligit: Et hic quidē ſi moderatus eſt ſubdeo eſt ⁊ tolerabilis: ſi īmoderatus/ reprobabilis et damnoſus. Quartꝰ eſt mūdanus: qui ſi moderatus ſit licitꝰ eſt ⁊ cōceſſus: ſi īmoderatus/ deteſtabilis ⁊ ꝑnicioſus. Vnde Iaco.iiij. a. Amicitia huius mūdi inimica eſt deo. Materia huiuslibri eſt ſponſus ⁊ ſponſa: quaſi chriſtus ⁊ eccleſia. Sunt aūtquattuor ꝑſonę: quę ſibi mutuo colloquētes inducunt̉ in hoclibro. Sponſꝰ ⁊ ſodales eiꝰ/ qͥ ⁊ paranymphi ſiue amici ſpōſi dicunt̉: ſponſam cōmonentes ⁊ adiuuātes ne cum alio fornicet̉: ſed ſoli ſponſo cohęreat. Coanguſtatū eſt enim ſtratūita vt alter decidat: ⁊ pallium breue vtrūqꝫ oꝑire non poteſt:Eſa .xxviij. e. Sponſa et adoleſcentulę eius: ꝑ quas ſignant̉imꝑfecti/ in fide teneri: qui deum plene diligere/ mundi malaęquanimit̉ ſuſtinere nōdū ſciūt: tamē exhibent ſe humiles: vtſponſam pro modulo ſuo imitent̉. Congruū enim erat vt innuptijs eſſet cum ſponſo iuuenū turba: et cum ſponſa adoleſcentularū laudabilis multitudo. Sponſus chriſtus eſt: ſponſa ꝟo eccleſia: ſodales ſponſi angeli: ⁊ omnes qui iam in virūperfectū ꝑuenerunt: adoleſcentulę ſunt incipientes. Sponſaetiā eccleſia: vel quęlibet fidelis anima. Et notandū ꝙ ſponſa ſemꝑ in domo vel in lecto vel in aliquo interiori loco cumſponſo manere concupiſcit: quod bene mulieribus congruit.Spōſus ꝟo ſicut vir ad forinſeca vinearū: vel aliqua huiuſmodi opera ſponſam euocat. Nec eſt mirum: Eccleſia enimſi fieri poſſet in tranquillitate pacis domino ſobolem educare deſiderat. At ipſe eam in p̨̄ſenti crebris temptatiōibus et

ꝑſecutionibus vult exerceri: quo mūdior ad ęterna ꝑueniat:⁊ ne ſi omnia proſpera cōtingerent/ incolatu p̨̄ſentis exilij delectata: minus ad cęleſtem patriam ſuſpiraret. Finis huiuslibri eſt dilectio dei: ad quā inuitat ſalomon: De qua in finehuius libri dicit̉: Fortis vt mors dilectio. Modus agenditalis ē: paucus ē in ſermone: multus in ſententia / ꝓcedens interſcalariter: nūc ſponſum loquētem inducens: nūc ſponſam:nunc adoleſcentulas reſpōdentes: nunc mutuo colloquētes.Titulꝰ talis ē: Incipiūt cāticacāticorū: ſiue cāticūcanticoꝝ:ſic dictū per excellentiā dignitatis. Multa em̄ ſunt cantica:ſed inter alia/ tria p̨̄cipua: duo moyſi: ⁊ tertium ſalomonis.Primum canticum eſt de egreſſu vitiorum. Vnde moyſesin exitu iſrael de ęgypto/ trāſito mari: Exod̓. xv. a. cecinit/ dicens: Cantemus domino: Glorioſe enim magnificatus eſtequum ⁊ aſcenſorem deiecit in mare. Secundū canticū eſt inprogreſſu virtutū ⁊ bonorū operum. Vnde ⁊ moyſes in deſerto vicinus terrę ꝓmiſſionis cecinit/ dicēs: Audite celi queloquar: audiat terra verba oris mei: Deut̓. xxxij. a. Tertiumcanticū eſt in cōſummatione virtutū. Vnde et ſalomon epithalamiū ſponſi ⁊ ſponſę amoroſe decantans/ ait: Oſculet̉me oſculo oris ſui. Vel certe ideo canticūcanticorū dicit̉: quia inter cantilenas ſiue cantica ſalomonis/ vltimū eſt.Tres enim libri ſalomoniſ quaſi tres cantilenę: ſiue tria cantica dicunt̉: inter quę vltimū eſt canticū iſtud. In primo canit̉ cantilena actiuis: in tertio ꝯtemplatiuis: in medio trāſeūtibus de actiua ad cōtemplatiuā. In primo incipit deus diligi quaſi pater: Vnde crebro nomē filij exprimit̉ ibi. In ſecūdo honorari vt medicus. In tertio deſiderari vt ſponſus.In Prouerbijs em̄ ſalomon fuit ethicus/ tractans de moribus: quaſi pater filios inſtruens. In Eccleſiaſte fuit phyſicꝰ:naturas rerum diſcernēs .i. medicus ęgrotum ſanans: a mūdanis nos ꝓhibens. In Canticiſcanticorū fuit theologus:de diuino amore ꝑtractans. Vnde ⁊ liber iſte canticū amorisdicit̉ a quibuſdā. Et iſte ternarius canticorū ſignatus fuit inverbis domini: quibus ait ad moyſen: Exod̓. xix. b. Sanctifica populū hodie ⁊ cras: ⁊ ſint parati in diē tertiū. Quobus diebus iubebat̉ ſanctificari populus: vt tertia die digneſſet legem recipere: ⁊ videre gloriā dei. Sanctificatiōe primę diei/ ſanctificant̉ illi: qui nōdum mūdo penitus abrenūciantes/ deū tamē omnibꝰ quę mūdi ſunt p̨̄ponētes/ mundo licite vtunt̉: vt incipientes. Sanctificatione ſecūdę diei/ ſanctificant̉ illi: qui mundū fugiunt ⁊ contemnūt: vt proficientes.Sanctificatione tertię diei ſanctificant̉ illi: qͥ mundo penitusconculcato leuant ſe ſupra ſe: vt perfecti: qui iam deum quodammodo reuelata facie ſpeculantur. Cui autem parti philoſophię ſupponatur hic liber: iam patet: quoniam theologiętotaliter. Ꝙ aūt liber iſte quādoqꝫ ſingularit̓ cāticūcanticorū: quādoqꝫ pluralit̓ canticacanticorū noīat̉/ inde eſt: quia etvnum eſt: ⁊ multa. Unum propter vnitatem cantus: qꝛ quicquid hic canit̉/ amor eſt: qui eſt vinculū vnionis. Multa ꝓpter diuerſitates ꝑſonarum canentiū: quę ſunt quattuor: vtdictum eſt. sͣ. Sponſus ⁊ ſponſa: ſodales ſponſi ⁊ iuuenculęvel adoleſcentulę ſponſę. Salomon igit̉ luce ſapientię ⁊ ſpiritu ꝓphetię illuſtratus: aduentū chriſti in carnem pręuidensin perſona antiquorū aduentum iſtum deſiderantiū ⁊ expectantiū et deprecantium ait: Oſculetur ⁊cͣ¶ Explicit prologus auctoris.

ꝝsͣ 451

Oc quadruplici amore