Ca.IIII

¶ Unus ē ⁊ ſecūdū nō habet:non filiū/ nō fratrē: ⁊ tn̄ laboᵉ rare nō ceſſat: nec ſatiāt̉ ocuſꝫ li eiꝰ diu̓itijs: nec recogitat.dicens: Cui laboro: et fraudo aīaꝫ meā bonis? In hocR qͦꝫ ē vanitas ⁊ afflictio peſſio ma. Meliꝰ ē gͦ duos eſſe ſil

h̓ qͣꝫ vnu̓m: habēt em̄ emolimēr̄ tū ſocietatis ſuę. Si vnꝰ cēs ciderit ab altero fulciet̉. Uęꝫ ſoli: qꝛ cū ceciderit nō hābetſ ſubleuātē. Et ſi dormierinta duo/ fou̓ebūt̉ mutuo. Unu̓ſqu̓ō calefiet? Et ſi qͥſpiā p̨̄uaA luerit ꝯͣ vnū: du̓o rēſiſtūt ei.

¶ ¶ Anus eſt ⁊ ſecūdū non habet: id eſt hęredē aliquēc ¶ Non filiū/ non fratrē ⁊ laborare non ceſſat/ cōgregando ſuꝑflua: de quibus neſcit cui cōgregabit ea. f ¶ Nectn̄/ ſatiant̉ oculi eius/ interiores: g ¶ Diuitijs acquiſitis: ſed ſꝑ inhiāt acqͥrendis. h ¶ Nec recogitat/ in cordeſuo: ¶¶ Dicēs: cuilaboro et fraudoanimā mea boniſęternis p̨̄ponēdo bona tēporalia? l ¶ Inhoc quoqꝫ .i. in labore ꝯgregādi diuitas tēporales/ m EEſtvanitaſ cupiditaet vanitas fęlicitatisn ¶ Et afflictio ꝑeſſima. Mala qͥdē malicia pęnalitatis. Peior: qꝛ inutilis. Peſſima: quia cęca. Hoc em̄ habet peſſimūhmōi labor qͦ ad malitiā pęnalitatis: quia cęcus ē huiꝰ laborator: nec videt qͣꝫ inutiliter laborat: ẜm qd̓ dicit Psͣ. Theſauricat ⁊ ignorat cui cōgregabit ea. Lucꝭ. xij. c. Stulte hacnocte repetent animā tuā a te: quę autē cōgregaſti cuiꝰ erūt?Hieronymꝰ dicit hic: Hęc intelligere poſſumus de his quilibros faciūt ⁊ ignaris lectorbuſ relinquūt: Sicut multi qͥ inmorte ſua nepoti vel fratri qͥ oīno nihil ſcit: nec ſperat̉ ꝙ ꝓficere debeat/ dimittit libros ſuos: in quibus ꝑ totā vitam ſuālaborauit. Hyſticę/ quidā exponūt hoc de chriſto: vt dicitHieronymꝰ: in his verbis notantes deſideriū noſtrę ſalutisquā tota auiditate ſitiebat. Vnde in cruce pendenſ dixit: Sitio. Ad qd̓ nō neceſſitudo affinitatis aut cōſanguinitatis/ autmerita noſtra eum adduxerunt: ſed ſola miſericordia eius eūinduxit. Sed valde longe eſt hoc ab eo qd̓ littera ſonare videtur: et potiꝰ impoſitio qͣꝫ expoſitio eſt. Un̄ melius exponit̉moraliter de cōgregatione diuitiaꝝ ſpiritualium: ſicut dicetur. jͣ. v. Et tamen hoc poſtea exponemus myſtice ẜm Glo.o ¶ Pelius eſt ergo duos eſſe ſimul qͣꝫ vnū. Et hocoſtendit: ꝗ Habent enim emolimentū ſocietatisſuę. Iuxta ſeriē litterę videt̉ inferre ex eo qd̓ dixerat: Uneſt ⁊ ſecūdū non habet non filiū nō fratrē: ⁊ tamēlaborare nō ceſſat: Ibi em̄ ſuggillauit auariciā/ qua auarus ſibi ſoli laborat. Vnus em̄ ⁊ ſecūdū non habēs ꝓprie eſtauarus: qui nec filium nec fratrē habet nec amicū nec ꝓximū: quia nulli vnitꝰ eſt vinculo charitatis. Et eſt ſenſus: Itaſibi ſoli laborare/ vanitas ē ⁊ afflictio veſſima: Meliꝰeſt gͦ duos eſſe ſimul qͣꝫ vnum .i. melior eſt cōmunionisfraternę ſocietas qͣꝫ ſingularitas auarę ſolitudinis. Habentem̄ ęmolimentū ſocietatis ſuę. Qd̓ autē ſit illud emolimentū fraternę cōmuniōis dicit dominꝰ Matth̓. xviij. c.Ubi ſunt duo vel tres cōgregati in nomine meo: ibi ego fumin medio eorū. Et Actꝭ. ij. a. Dū complerent̉ dies ꝑentecoſtes/ erant omnes pariter in eodem loco: et factus eſt repentede cęlo ſonus tanqͣꝫ adueniētis ſpiritꝰ vehemētis: ⁊ repleuittota domū vbi erāt ſedentes. Ubi duo notant̉ .ſ. corporalisſocietas / ꝑ hoc ꝙ dicit̉: In eodem loco. Et ſpiritualis/ ꝑ hocꝙ dicitur: Pariter. Prior em̄ ſine ſecunda nihil valet. ItemPsͣ. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdum habitare fratres in vnum.Sequit̉ ſecundū emolimentū: r ¶ Si vnus cecideritid eſt ad caſum temptatus titubauerit. s ¶ Ab altero fulcletur conſilio ⁊ cōſolatione ⁊ oratione ne cadat. Prouerb̓.xviij. d. Frater qui iuuat̉ a fratre/ quaſi ciuitas firma. ¶ Uſoli: id eſt ſingulari: v ¶ Quia cum ceciderit .i. cadereparatus fuerit: x ¶ Nō habet ſubleuante/ ſe/ a caſu conſillo vel cōſolatione. Sequit̉ tertiū emolimentū. y ¶ Et ſdormierint duo/ ſimul: id requieuerint: z Fouebunt̉mutuo ſe cōſolando vel cōſulendo. a Unus .i. ſolitariꝰ:b QQuomō calefiet/ ꝑ ſe: cū frigidus ⁊ ſolus ſit? Sequit̉quartū emolimentū: c ¶ Et ſi quiſpiā p̨̄ualuerit contra vnū duo reſiſtunt/ ſimul orātes ⁊ inuicē cōſolantes.Myſtice de chriſto ab illo loco. a ¶ Unus eſt .ſ. chriſtꝰ.Eſa. iiij. a. Apprehendent ſeptem mulieres virū vnū. b EEt

IIIIſecundū non habet/ in creaturis: id eſt parem. Un̄ PsͣQuis ſimilis domino in filijs dei. q. d. nullus. Uel ſecundum non habet/ in redemptiōe mūdi: ad qd̓ ſolus venit.c ¶ Non filiū/ naturalem vl̓ adoptiuū ad hͦ idoneū. Ꝙuisem̄ multi ſint filij dei per adoptionē: nullus tamē ad hoc idoneus ⁊ ſufficiens erat.d ¶ Nō fratrē: id eſtſociū in hoc opere faciendo. Un̄ Eſa. lxiij.a. Torcular calcauiſolus: ⁊ de gētibuſ nōē vir mecū. Psͣ. Singulariter ſum ego donec tranſeā. e¶ Et tn̄laborare non ceſſat/ portando peccata noſtra. Eſa. liij. b.Uere languores noſtros ipſe tulit: ⁊ dolores noſtros ipſe portauit. Uel laborare non ceſſat: ſicut medicus ſatagens curare iniquitatesnoſtras. Eſa. xliij. d. Seruire me feciſti in peccatis tuis: prębuiſti mihi laborem ī iniquitatibꝰ tuis. Item/ laborare nōceſſat: ſicut aduocatus poſtulādo ꝓ nobis apud patrē. Ro.viij. e. Ipſe ſpiritus poſtulat ꝓ nobis gemitibus inenarrabilibꝰ. Et. j. Ioh̓. ij. a. Si qͥs peccauerit aduocatū habemꝰapud patrē ieſū chriſtū iuſtum. f¶ ec/ tamen/ ſatianturoculi eiꝰ .i. pietas ⁊ miſericordia eiꝰ: g ¶ Diuitijs angelorū: niſi .ſ. habeat diuitias hominū: Semꝑ em̄ cupit ſalutemhominū. Un̄ reliqͥt in deſerto nonagītanouē oues: vt ouemerrabūdā reduceret ad ouile: reportās eam ꝓprijs humerisſuꝑ crucē: ⁊ veniēs in die aſcēſionis/ cōuocat amicos ⁊ vicinos ſuos: id angelos dicēs illis: Cōgratulamini mihi: qꝛ inueni ouē meā quā ꝑdiderā. Certe bone ieſu nō tu ꝑdideraseā: ſꝫ ipſa perdiderat ſe: Tu aūt īueniſti eā: ⁊ in ꝓprijs humeris reportaſti. h ¶ Nec recogitat dicens: Cui laboro. Scit enim chriſtus ꝙ non ſibi ſed nobis laborauit: quiaquę non rapuit ipſe exoluit. Nos comedimus ⁊ bibimus intaberna: ⁊ ipſe ſolus ꝓ omnibus ſoluit. Egregie verberatus:quia nō habebat aliud quod ſolueret. Un̄ Eſa. liij. b. Uulneratus eſt propter iniquitates noſtras: et attritus eſt propterſcelera noſtra. k ¶ Et fraudo animā meā bonis/ temporalibus: Pauper enim fuit propter nos. Vnde Matth̓viij. c. Uulpes foueas habent et volucres cęli nidos: filiusautē hominis nō habet vbi caput ſuum reclinet. Uel fraudo animā meā bonis/ inutiliter laborando: et morti eamexponēdo: iuxta illud Psͣ. Quę vtilitas in ſanguine meo dūdeſcendo ī corruptionē. ¶ ¶ In hoc quoqꝫ eſt vanitas/mortalitatis qͦ ad chriſtū: ⁊ iniqͥtatis/ qͦ ad iudęos crucifigētes eū. n ¶ Et afflictio peſſima: paſſiue quo ad chriſtū:actiue qͦ ad iudęos. o Meliꝰ eſt gͦ ⁊cͣ. Ex p̨̄dictis infertEccl̓iaſtes. q. d. exquo ita chriſtꝰ eſurit ſalutē noſtrā: Ergomeliꝰ ē duos eſſe ſil̓ .i. chriſtū eē tecū ꝑ inhabitātē gratiā:¶ Ꝙ vnū .i. qͣꝫ ſine chriſto patere inſidijs īimici. qMHabent em̄ emolimetū ſocietatis ſuę: chriſtꝰ gloriā ⁊ honorē: tu fructū ⁊ vtilitatē. r ¶ Si vn̄ˡ ceciderit ꝑ peccatūſ. hō. s ¶ Ab altero fulciet̉ .ſ. a chriſto. Un̄ Psͣ. Cū ipſoſum ī tribulatiōe: eripiā eū ⁊ gl̓ificabo eū. Et alibi. Impulſꝰeuerſus ſum vt caderē: ⁊ dn̄s ſuſcępit me. Et Eſa. xliij. a. Cūtrāſieris ꝑ aquas tecū ero: ⁊ flumīa nō oꝑient te. ¶ Uę ſoli/ ſine chriſto Ul̓ ſoli: qͥ ſingularitate ducit̉: nec vult ſe ꝯformare alijs cū quibꝰ viuit. Itē vę ſoli: ſi nō homini cōfitet̉peccata ſua: ſed ſoli deo. v ¶ Cū ceciderit nō habet ſubleuantē .ſ. chriſtū vel aliū. y ¶ Et ſi dormierīt duo/ ſil̓ſ. chriſtꝰ cū homīe: ⁊ hō cū chriſto ī lecto purę ꝯſcīę: de quoſpōſa/ Cantꝭ. j. d. Lectulꝰ nr̄ floridꝰ roſis charitatis: violishūilitatis: lilijs caſtitatis. Fouebunt̉ mutuo. Chriſtꝰem̄ fouet hoīem calore charitatis quā infūdit: hō fouet chriſtū ī corde ſuo calore ſācti deſiderij ⁊ bone oꝑatiōiſ. cEEt ſiqͥſpiā p̨̄ualuerit ꝯͣ vnū .ſ. hoīeꝫ: d ¶ Duo .i. chriſtꝰ ⁊ ho:vl̓ gr̄a ⁊ liberū arbitriū: e ¶ RRęſiſtūt. Iaco. iiij. b. Reſiſtitediabolo ⁊ fugiet a vob̓: appropinqͣte deo ⁊ appropīqͣbit vob̓.Funiculus triplex.

Psͣ .88.

ſectis

7. q. x. c. illudDe ſtatu mo.c. monachifPsͣ .140.

eaio

Psͣ. 38.

Myſtice

Lucꝭ. 15. a.

Ioh̓. 19. f.

Psͣ .29.

Psͣ. 132.

Psͣ .90.Psͣ. 117.

ſMyſtice