Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriProuerbiorū

Sāmech. Sindo̓nē fēcit etve̓ndidit: ⁊ cingulū tradiditchananęo. Eyn: Fortitudoſͦ ⁊ decor indumētum eiꝰ: ⁊ ridēbit ī die nouiſſimo. Pe.n Os ſuū aperuit ſapientię: et

glex clęmentię in lingua eius.Zadik. Cōſide̓rauit ſemitaſsdomꝰ ſuę: ⁊ panē ocioſa noncomedit. Ruph. Surrexer̄te filij eiꝰ: ⁊ beatiſſimā p̨̄dicauearūt: vir e̓ius ⁊ laudauit eam.

Librib¶ Sindonē fecit ⁊cͣ. Sindonis tela ſubtilis ⁊ mollis ⁊ candida eſt ex byſſo candidiſſima facta: Et ſignificat fidē ſincerę⁊ catholicę p̨̄dicatiōis quā eccleſia ſubtili intelligētia cōminationibꝰ pęnę ⁊ ſuppliciorū/ ⁊ ꝑmiſſiōibus glorię et gaudioꝝ/ ⁊correctiōibus ⁊ exhortatiōibꝰ ſubtiliter intexuit: in qua quaſi īlintheo auditores cōquieſcūt. Un̄ et petroaīalia in lintheo monſtrata ſunt: Actꝭ. x. b.Hac ſindone mundatotū corpꝰ dn̄i myſticū .i. eccleſia debet inuolui/ ⁊ aromatibꝰ cōdiri: vt ibi qͥeſcat vſqꝫin diem reſurrectiōis.Qd̓ figuratū ē/ Ioh̓. xix. g. vbi legit̉ ꝙ ioſeph ⁊ nicodemꝰ accęperūt corpꝰ ieſu ⁊ ligauerūt lintheis cū aromatibꝰ/ ſic̄ moseſt iudęis ſepelire. Hanc ſindonē fecit eccleſia .i. ex factis ⁊ dictis ſanctoꝝ ⁊ chriſti intexuit: qͥ non ſolū ore ſed ⁊ manu locutꝭſunt. Vnde Aggei. .j. a. dicitur: Factū eſt verbū dn̄i in manuaggei. Sindonē factā vendidit eccleſia: ⁊ vendit quotidie p̨̄dicādo ꝓ pecunia verbi accipiēs fidem ⁊ oꝑa auditoꝝ: De quavenditiōe dictū eſt. sͣ. xj. d. Qui abſcōdit frumēta in temporemaledicet̉ ī populis: bn̄dictio autē ſuꝑ caput vendentiū. Nomine cinguli etiā diſciplina iuſticię intelligit̉: Iuxta illud Eſa.xj. a. Et erit iuſticia cingulū lumboꝝ eius: ⁊ fides cinctoriumrenū eiꝰ. Dicit gͦ: a Samech. Samech interp̄tat̉ erectio:qꝛ ꝑ gratiā p̨̄dicatiōis ītellectus humanꝰ ad fidē paſſiōis ⁊ reſurrectiōis quaſi ſupra rationē erigit̉. Un̄ ſubdit̉: b Sindonē .i. fidei p̨̄dicationē: cFęcit eccleſia .i. ex verbis ⁊ factis chriſti ⁊ ſanctorū eius intexuit. d Et vendidit/ p̨̄dicādo verbū fidei/ ⁊ accipiēdo ab fauditoribꝰ vitā rectę cōuerſationis. e Et cingulū/ iuſticię vel penitētię/ quo fluxꝰ mentis ⁊ corporis reſtringit̉: f Tradidit docendo ⁊ p̨̄dicādog Chananęo .i. ppl̓o gentili qͥ a chanaā filio noe originē dixit. Uel chananęo .i. ppl̓o cōmutato a vitijs ad v̓tutes. Un̄in laudē eiꝰ: Psͣ. xliiij. ſcribit̉ .ſ. Eructauit cor meū ꝟ̓bū bonū:Cuiꝰ titulꝰ ē: In finē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉ filijs chore ad ītellectū canticū ꝓ dilecto. h Eyn. Eyn īterp̄tat̉ fons vl̓ oculꝰ:qd̓ bn̄ cōgruit viro eccleſię .i. chriſto. Un̄ Psͣ. Apud te ē fonsvitę: ⁊ in lumīe tuo videbimꝰ lumē. Fortitudo ⁊ decoīdumentū eiꝰ .i. eccleſię. Fortitudo qͥ ꝑſecutionē patit̉ ꝓpiuſticiam: decor quo operat̉ ipſam iuſticiā. Fortitudine roboratur īfirmitas minoꝝ: decore decorat̉ deformitas peccatoꝝ.Fortitudo eccleſię in martyribꝰ maxīe apparuit: decor in virginibus. Vel fortitudo eccleſię cōſiſtit in patiētia: decor in doctrina. Un̄. sͣ. xix. b. Doctrina viri ꝑ patientiā noſcit̉. k¶ Etridebit in die nouiſſimo: id eſt gaudebit ad plenū in retributiōe regni cęleſtis/ q̨̄ doluit in certamine vitę p̨̄ſentis. VndeMatth̓. v. a. et Lucꝭ. vj. d. Beati qui nūc fletis: qꝛ ridebitisSil̓e dicit ꝓph̓a de dn̄o ieſu: Dn̄s inqͥt regnauit decorē īdutꝰē: īdutꝰ ē dn̄s fortitudinē ⁊ p̨̄cīxit ſe: Nā cū euāgeliū ip̄e p̨̄dicaret alijs placebat/ alijs diſplicebat. Un̄ Ioh̓. vij. b. Murmur multū de illo erat ī turba: alij dicebāt qꝛ bonus ē: alij aūtdicebāt nō: ſꝫ ſeducit turbaſ. Ad illoſ qͥbꝰ placebat/ decorē īduit: ad illos qͥbꝰ diſplicebat/ fortitudinē īduit: Sic quilibet p̨̄dicator debet īdui fortitudine ꝯͣ detractores ⁊ ꝑſecutores/ qͥbusdiſplicet fidei p̨̄dicatio: ⁊ decore ad illos qͥbꝰ placet p̨̄dicatio.Un̄. ij. Corinth̓. ij. d. Alijs ſumꝰ odor mortꝭ ī mortē: alijs autēodor vitę ī vitā. l ¶Pę. Pe interp̄tat̉ ab ore vl̓ eructuatio: qd̓bn̄ cōgruit ori eccl̓ię .i. doctoribꝰ ⁊ p̨̄dicatoribꝰ: de quibꝰ Psͣ.Memoriā abūdātię ſuauitatꝭ tuę eructabūt: ⁊ iuſticia tua exultabūt. Un̄ ſubdit̉: miOs ſuū aꝑuit ſapiētię/ cęleſti docende ⁊ p̨̄dicādę: nō ſęcl̓ari ſtulticię vel vanitati vl̓ ſcurrilitati.Ad hͦ em̄ ſolū aꝑit eccl̓ia os ſuū vt ſapīaꝫ verā doceat ad honorē dei ⁊ ędificationē ꝓximi: Iuxͣ illud Eph̓. iiij. g. Oīs ſermomalꝰ ex ore vr̄o nō ꝓcedat: ſꝫ ſiqͥs bonꝰ ē ad ędificationē fidetvt det gratiā audiētibus. Itē eccleſia os cordis aꝑuit ſapiētięrecipiēdę: ſicut arida terra recipit imbrē fęcūditatis. Un̄ Iobxxix. d. Expectabāt me ſicut pluuiā: ⁊ os ſuū aꝑiebant ſicut ad

imbrē ſerotinū. n¶ Et lex clęmētię in lingua eiꝰ .ſ. eccleſię: vt nō ſtatim puniat ſine vlla miſeratiōe: ſicut lex moyſi:. ſꝫmiſericorditer parcat: ſicut dominꝰ mulieri peccatrici. Iob̓viij. a. Si qͥs ſine peccato eſt veſtrū primꝰ in illā lapidē mittat. Lex ſeueritatis fuit ī lege: lex clęmētię eſt ī euāgelio. Illadicit: Oculū ꝓ oculo:dentem ꝓ dente: animā pro anima: Deut̓.xix. d. Iſta dic̄: Si qͥpercuſſerit te in vnammaxillā p̨̄be ei et alterā. Et de hͦ dictū ē. sͣ.xv. a. Reſpōſio molliſfrangit irā: ſermo durꝰſuſcitat furorē. Ecc̄i.vj. a. Verbum dulce multiplicat amicos ⁊ mitigat inimicos.o Zadik. Zadik interp̄tat̉ venatio: qd̓ bn̄ cōpetit eccl̓ie q̄venatrix eſt qͣſi leęna/ q̨̄ ſemitas ſuas alijs aīalibꝰ inſidiandocuſtodit. p Cōſiderauit/ eccl̓ia: q Semitas domꝰſuę .i. cęleſtis patrię: ad quā ſemitis cōſilioꝝ ⁊ opeꝝ ꝑfectionis directius ꝑuenit̉. De quibꝰ dictū eſt. sͣ. iiij. d. Dirige ſemitas pedibꝰ tuis: et om̄es vię tuę ſtabilient̉. Has ſemitas cōſiderauit eccl̓ia vt ī eis ābularet declinās ꝑicula ⁊ īpedimēta ⁊inſidias q̨̄ ſunt ī via publica. Vn̄ Hiere. vj. d. State ſuꝑ vias⁊ audite ⁊ interrogate de ſemitis antiquis quę ſit via bona: ⁊ambulate ī ea/ ⁊ inuenietis refrigeriū animabꝰ veſtris. UelCōſiderauit ſemitas domꝰ ſuę .i. om̄es cogitatiōes cōſciētię ſuę ſubtiliter inueſtigauit. r Et panē doctrinę ſuęs Ocioſa nō comedit: quia qd̓ ore docuit ⁊ aure audiuit/ opere impleuit. Actꝭ. jͣ. a. Cępit ieſus facere et docere. ij.Theſſal̓. iij. c. Qui nō oꝑat̉ nō māducet. Vel panē euchariſtię: ocioſa nō comedit: qꝛ qd̓ myſterio celebrat/ oꝑbusimitat̉: ne indigne panē dn̄i comedēdo ⁊ calicē bibendo iudiciū cōdemnatiōis ſibi māducet ⁊ bibat: vt dicit̉ .j. Corꝭ. xj. f.t¶ Kuph. Ruph īterp̄tat̉ cōcluſio vel excluſio: ⁊ bn̄ cōpetitmaterię: qꝛ in vltima reſurrectiōe cōcludet̉ morti/ quę totalit̓abſorbebit̉ a vita: ⁊ diabolꝰ cū toto corꝑe ſuo excludet̉ a ſocietate bonoꝝ qͥ laude perpetua laudabūt dominū. v Surrexerūt ⁊cͣ. Prophetice loquit̉ hic ſalomō: Qd̓ em̄ futurūvidit in ſpū: qͣſi iā factū refert ꝓphetica certitudine: Nam filijeccleſię .i. quiqꝫ electi qui mō abiecti ⁊ humiles ſedent/ ī futuro ſurgēt īmortales ⁊ glorioſi: ⁊ matrē ſuā .ſ. eccleſiā quę eosaqua ⁊ ſpiritu generauit deo: beatiſſimā p̨̄dicabūt/ quę nuncqͣſi miſera deſpicit̉: ẜm qd̓ dicit apl̓us. jͣ. Corinth̓. xv. c. Si īhac vita tm̄ in chriſto ſumꝰ ſperantes miſerabiliores ſumusoībꝰ hoībꝰ. Et Thren̄. j. a. Quō ſedet ſola ciuitas plena ppl̓o:facta ē qͣſi vidua dn̄a gentiū. Dicit gͦ: v Surrexerūt .i. ſurgent in futura .ſ. reſurrectione: x Filij eiꝰ .i. oēs electi. Eſa.lx. a. Filij tui delōge veniēt: ⁊ filię tuę de latere ſurgēt. y Etbeatiſſimā p̄dicauerūt/ eā: nō ſono vocis trāſitorię: ſꝫ reimanifeſta on̄ſiōe: qꝛ nōdū apparuit qͥd erimꝰ: ſed ſcimꝰ qm̄ cūaꝑuerit ſil̓es ei erimus: qm̄ videbimꝰ eū ſicuti ē. Beatiſſimainqͥt p̨̄dicabūt eā. Beatā quidē ꝓpter miſeriaꝝ ⁊ corruptiōisp̨̄ſentis oīmodā abſolutionē. Beatiorē ꝓpt̓ īmortalitatꝭ ⁊ impaſſibilitatis gl̓ioſę induitionē: de qͣ dr̄. ij. Corꝭ. v. a. Na ⁊ qͥſumꝰ ī hͦ tab̓naculo ingemiſcimꝰ gͣuati: eo ꝙ nolumꝰ expollariſꝫ ſuꝑueſtiri vt abſorbeat̉ qd̓ mortale eſt a vita. Btīſſima/ ꝓpt̓pacificā ⁊ ſecurā ⁊ quietā ⁊ opulentā dei fruitionē: de qͦ Eſa.xxxij. d. Sedebit ppl̓us meꝰ ī pulchritudine pacis: ⁊ ī tabſaculis fiducię ⁊ ī requie opulēta. z Uir eiꝰ .i. chriſtꝰ qͥ ea ſibiiuſticia ⁊ miſcd̓ia ⁊ fide deſpōſauit. Oſee. ij. d. Spōſabo te mī ſēpiternū: ⁊ ſpōſabo te mͥ in iuſticia ⁊ iudicio: ⁊ ī miſcd̓ia ⁊ inmiſeratiōibꝰ ⁊ ſpōſabo te mͥ ī fide. a Et laudauit ea .ſ. laddabit ī iudicio/ dicēs: Uenite bn̄dicti patris mei poſſidēte ꝑatū vob̓ regnū a ꝯſtitutiōe mūdi: Eſuriui em̄ ⁊ dediſtis m maducare. Et q̨̄ laus maior iſta: ꝙ .ſ. filiꝰ dei gr̄as refert vnicuiqꝫde bn̄ficijs ſibi impēſiſ? Et hͦ eſt qd̓ dr̄. j. Corꝭ. iiij. a. Uenſetdn̄s qͥ illumīabit abſcōdita tenebraꝝ: ⁊ māifeſtabit ꝯſilia cordiū: ⁊ tūc laus erit vnicuiqꝫ a deo. De p̨̄ſēti etiam verū ē: Nāqͦtidie filij eccl̓ię ſedentes cū maria ad pedes dn̄i ī ſordibꝰ pe-

s Matit. x1.n

D

Al̓ rauctoritatibus

Psͣ .44.

Psͣ. 35.

i. Ioh̓. j.ij.

Psͣ.92.

Psͣ .144

Mattb̓. 25.5