LibriProuerbio.
ͦ Triā ſūt difficilia mihi: e̓t qͣic tūr penitꝰ ignoro. Uiaꝫ aqͥld ī cęlo: viā colubri ſuꝑ petrā:ē viā naͣuis ī medio mari: ⁊ viſꝫ am viri ī radoleſcētia. Talis⁊ ē ⁊ via̓ mulierꝭ adulterę: quę
kcomedit ⁊ tergēſ os ſuū/ dic̄:j Non ſum oꝑata malū. PerItria mouet̉ terra ⁊ quartū nōp pōt ſuſtinere. Per ẜuū cū reqͣ gnauerit: ꝑ ſtultū cū ſaturartus fuerit cibo: ꝑ odioſā mu-
Librinigredinē pctōꝝ ſuorū humiliter confitent̉: Sicut Paulus. jͣ.Timoth̓. j. c. Blaſphemꝰ fui ⁊ ꝑſecutor ⁊ ꝯtumelioſus. Itē qꝛęſtu tribulatiōis denigrati debēt eē. Cātꝭ. j. b. Nigra ſū ſꝫ formoſa filię hierl̓m: ſicut tabernacula cedar: ſic̄ pelles ſalomōis:nolite me cōſiderare ꝙ fuſca ſim: qꝛ decolorauit me ſol. Itē qꝛdebēt alios ſuſpēderead craſtinū ęternę feſtiuitatis: cantātes/ crascras .i. in futuro expectate pręmiū laboris.Soph̓. ij. d. Vox cātātis in feneſtra ⁊ coruus ī ſuꝑliminari. Itēqꝛ paſci debēt cadaueribꝰ pctōꝝ ⁊ ea q̨̄rereIob .xxxviij. d. Quis p̨̄parat coruo eſcā ſuā: qn̄ pulli eiꝰ clamāt ad deū vagāteſ eo ꝙ nō habeāt ciboſ? Idē dicūt̉ filij aqͥlęꝓpt̓ viſꝰ īteriorꝭ acumē: ꝓpt̓ velocē volatū. Manētes em̄ ī t̓racorꝑe: ſb̓ito ferūt̉ ī cęlū mēte. Torrēſ aūt dr̄ ſacra ſcpͥtura currēs impetu ī hyeme huiꝰ vitę: in ęſtate futura ceſſatura. Cātꝭ.ij. c. Hyems tranſijt: imber abijt et receſſit. Hiere. xxxj .ſ. Nōdocebit vltra vir frēm ſuū: ⁊ vir ꝓximū ſuū/ dicēſ: cogͦſce dn̄ꝫ:Omnes em̄ cogͦſcent me a minimo vſqꝫ ad maximū/ ait dn̄s.a ¶ Tria ſunt difficilia mihi ad intelligendum ſiue ad cōprehēdendū. b Et qͣrtū penitꝰ ignoro cū tn̄ oculis corporalibꝰ quotidie videat̉. Primū eſt c ¶ Uia aqͥlę ī cęlo. i.ſubtilis aſtutia diaboli/ circa corda cęleſtiū viroꝝ ſubtiliter volitātis: vt vix vel nunqͣꝫ dep̄hendi poſſit: niſi deꝰ qn̄qꝫ reueletamicis ſuis. Un̄ legit̉. iiij. Regꝭ. vj. b. ꝙ rex ſyrię poſuit īſidias ꝯͣ regē iſrl̓: ſed heliſęus .i. chriſtꝰ reuelauit ei. Ideo dic̄ dn̄sad Iob. xlj. a. Quis reuelabit faciē indumēti eius: ⁊ in mediūoris eius qͥs intrabit? Portas vultꝰ eius qͥs aꝑiet? q. d. ego ſolus. Ꝙ aūt aquila dicat̉ diabolꝰ/ in Abdia. j. b. legit̉: Si exaltatus fueris vt aqͥla: ⁊ ſi int̓ ſidera poſueris nidū tuū: inde detrahā te dic̄ dn̄s. Thren̄. iiij. d. Uelociores fuerūt ꝑſecutoresnr̄i aquilis cęli. .i. inimici nr̄i ipſis dęmonibꝰ videbant̉ crudeliores. Vel via aquilę in cęlo/ eſt aſcēſus chriſti in cęlū/ velin corda cōtēplatiuoꝝ: qͥ dicunt̉ cęli ꝓpt̓ altitudinē ꝯtēplationis/ ⁊ puritatē cōuerſatiōis: ⁊ vniformitatē motꝰ quo circa t̓rā⁊ ſupra mouent̉. Viā igit̉ aquilę in cęlo. i. aduētū chriſti ī mētē ꝯtemplatiui igͦrat ſalomon. Et Iob ſil̓r. ix. b. Si venerit adme nō videbo eū: ⁊ ſi abierit nō intelligā. Hoc idem teſtat̉ eliphac Iob. iiij. c. Porro ad me dictū eſt verbū abſconditū: etqͣſi furtiue ſuſcępit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ/ in horrore viſionis nocturnę. Hoc ē qd̓ q̨̄rit dn̄s/ Iob. xxxviij. c. Per quāviā ſpargit̉ lux: diuidit̉ ęſtus ſuꝑ terrā? Itē aqͥla dr̄ p̨̄latꝰ: qͥ dealto cōtēplatiōis ⁊ de ſublimi ſuę cōuerſatiōis debet inſpicerecadauera pctōꝝ: ⁊ cū aliqͥd viderit/ ſtatim debet illuc cū impetu ꝓperare: iuxta illd̓ Iob. xxxix. d. Pulli aqͥlę lābūt ſanguinē:et vbicūqꝫ cadauer fuerit/ ſtatim adeſt. Matth̓. xxiiij. c. Vbicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc cōgregabunt̉ ⁊ aquilę. Qui igit̉ cadauera pctōꝝ abomīant̉ nō ſūt filij aqͥlę nec aqͥla. Viā huiꝰ aqͥle .i.p̨̄lati in cęlo eccl̓ię ſiue p̨̄latiōis/ cōfitet̉ ſe ſalomon ignorare: qꝛpauci ſūt p̨̄lati qͥ viā rectā teneāt q̨̄ eſt a dextris: ſꝫ fere oēs ambulāt a ſiniſtris: circa tꝑalia ſolliciti/ ſpūalia dimittētes. Vn̄. sͣ.iiij. d. Vias quę a dextris ſūt/ nouit dominus: ꝑuerſę vero ſūtq̨̄ a ſiniſtris ſunt. Itē via aquilę in cęlo eſt meditatio ꝯtēplantis cęleſtia. Itē via aqͥlę ī cęlo ē cōtēplatio doctoris ī ſcpͥtura.Et has vias ignorat ſalomon: qꝛ neſcit hō qͣliter ſenſus humanus meditādo īueniat ꝟitatē: Nō em̄ īueniet qͥs ꝓprie ꝟitatē:ſꝫ ꝟitas ſe oſtēdit cui vult/ ⁊ qn̄ vult/ ⁊ quō vult. Hoc ē qd̓ q̨̄ritdn̄s/ Iob. xxxviij. d. Quis poſuit ī viſceribꝰ hoīs ſapientiā: ⁊qͥs dedit gallo intelligētiā? q. d. ego ſolꝰ. Secūdū eſt/ d Uiacolubri ſuꝑ petrā .i. aſtutia diaboli venenati ſuꝑ ſanctos qͥſūt firmi vt petra ⁊ in petra chriſto ſolidati: qͦs totis viribꝰ conat̉ decipere. Huiꝰ colubri viā ſuꝑ hmōi petrā dicit̉ ſalomonignorare: qꝛ quō taleſ ꝑuertat diabolꝰ/ oīno nō videt cū animꝰcharitatē hn̄s/ fortior ſit oī creatura: teſte Augꝭ. Q diabolꝰ dicat̉ coluber/ teſtat̉ Iob. xxvj. d. Obſtetricāte manu eiꝰ eductꝰeſt coluber tortuoſus. Tertiū eſt e Uia nauis in medio
Iorūmari i. ꝯuerſatio ſęculariū ī medio mūdi: Quā viā dicit ſe ſalomon igͦrare: qꝛ quō qͥs tot ꝑicl̓a mūdi/ tot laq̄os/ tot foueaſtot īſidias euadere poſſit: nemo nouit niſi ſolꝰ deꝰ. Eſa. xxiiij.c. Formido ⁊ fouea et laqueꝰ ſuꝑ te qͥ habitator es t̓rę: et eritqͥ fugerit a facie formidinis cadet ī foueā: ⁊ qͥ ſe explicuerit defouea tenebit̉ laqueo.Idē Hiere. xlviij. g.Pauor ⁊ fouea et laqueus ſuꝑ te o habitator moab. Pauorauaricię: iuxͣ illd̓ Iob.xv. c. Sonitꝰ terrorisſꝑ ī auribꝰ illius: ⁊ cūpax ſit ille ſꝑ inſidiasſuſpicat̉. Fouea luxurię. sͣ. xxiij. c. Fouea ꝓfunda meretrix ⁊ puteꝰ anguſtꝰ aliena.Laqueꝰ ambitiōis: de qͦ Oſee. v. a. Audite ſacerdotes: qꝛ vobiſcū iudiciū eſt: qm̄ laqueꝰ facti eſtisˣ ſpeculatiōi. Eſa. xlij. d̓Ipſe ppl̓s direptꝰ eſt ⁊ vaſtatꝰ: laqueꝰ iuuenū oēs. Iō dicitPsͣ. Bn̄dictꝰ dn̄s qui nō dedit nos ī captionē dentibꝰ eorūAīa nr̄a ſic̄ paſſer erepta ē de laqueo venātiū: laqueꝰ cōtriteſt ⁊ nos liberati ſumꝰ. Itē nauis in medio mari ē eccl̓ia ī medijs fluctibꝰ tribulationū huiꝰ mūdi: de qͣ Matth̓. xiiij. c. Nauicula iactabat̉ fluctibꝰ in medio mari: erat em̄ ventꝰ ꝯtrariꝰ.Huiꝰ viā dicit ſe igͦrare ſalomon: qꝛ ſolꝰ ſpūſſanctꝰ dux eiꝰ eſt.Un̄ Psͣ. ī ꝑſona eccl̓ię dic̄: Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me ī terrā rectā. Deut̓. xxxij. b. Dn̄s ſolꝰ dux eiꝰ fuit: et nō erat cū eodeꝰ alienꝰ. Quartū qd̓ penitꝰ igͦrat ſalomon/ ē f ¶ Uia viriin adoleſcētia/ q̨̄ fere tota inuiū eſt/ plenū ꝑiculis. In īuioinuenire viā difficile ē: ī igne eē ⁊ nō cōburi: currere ſuꝑ aquā⁊ nō ſb̓mergi/ puro hoī impoſſibile ē: ⁊ iō dic̄ ſalomon ſe hͦ penitꝰ igͦrare. Libri correcti habēt/ Uiā viri in adoleſcētula i. viā chriſti ī ꝟgine maria. Hoc penitꝰ igͦrauit ſalomon: qꝛſuꝑ naturā ⁊ rōneꝫ ⁊ intelligētiā ē: ⁊ ſola fide capit̉. Un̄ Hiere. xxxj. d. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ terrā/ femīa circūdabit virū.Ezech̓. xliiij. a. Porta hęc clauſa erit ⁊ non aperiet̉: ⁊ vir nontrāſeat ꝑ eam: qm̄ dn̄s deus iſrl̓ ingreſſus ē ꝑ eā: eritqꝫ clauſapͥncipi: Princeps ipſe ſedebit ī ea vt comedat panē ſuū corādn̄o. g ¶ Talis eſt .i. mihi penitꝰ ignota. h ¶ Et via mulieris adulterę: ad litterā: vel aīę peccatricis: vel totiꝰ eccl̓ięmalignantiū: q̨̄ nō vno viro cōtenta eſt: ſed exqͥrit noua genera pctōꝝ: i Quę comedit .i. peccatū cōmittit: k Ettergēs os ſuū .i. peccatū ſuū palliās: l¶ Dicit: Nō ſumoꝑata malū: ſicut ſara q̨̄ negauit ſe riſiſſe: Gen̄. xviij. b. mPer tria mouet̉ .i. turbat̉: n ¶ Terra .i. habitātes in ea.t qͣrtū nō pōt ſuſtinere: qꝛ peius eſt alijs. p ¶ Perſeruū cū regnauerit: vt patet ī hieroboā ẜuo ſalomonis.iij. Regꝭ. xij. et. jͣ. Un̄ Claudianꝰ. Aſꝑiꝰ nihil ē hūili cū ſurgiī altū. Cūcta ferit cū cūcta timet deſeuit ī oēſ: Vt ſe poſſe pites: nec belua tetrior vlla ē Ꝙ ſerui rabies ī libera colla furētis. Secūdo q ¶ Per ſtultū cū ſaturatꝰ fuerit cibo. Adlr̄am em̄ ſtultꝰ famelicꝰ ⁊ eſuriēs cogitat de cibo: ſed cū fueritſatiatꝰ īcipit cogitare de pctō faciēdo. Un̄ Exo. xxxij. b. Sedit ppl̓s māducare ⁊ bibere: ⁊ ſurrexer̄t ludere. Deūt̓. xxxij. b.Impinguatꝰ eſt dilectꝰ ⁊ recalcitrauit. Ezech̓. xvj. f. Hęc fuitiniqͥtas ſodomę ſororꝭ tuę: ſuꝑbia/ ſaturitas panis ⁊ abūdātiaque ⁊ ociū. Tertio r ¶ Per odioſā mulierē cū ī ma8 trimoniū fuerit¶Moralit̓: m Ger tria mouet̉ terra .i. eccl̓ia. p Perſeruū cū regnauerit .i. ꝑ malū p̨̄latū qͥ ẜuꝰ ē pctī: ⁊ dignitatē ſuā ſeruā facit. Neceſſe eſt em̄ vt mulier q̨̄ ſcient̓ cū ſeruocōtrahit ſerua fiat. De hͦ. sͣ. xxviij. b. Regnātibꝰ impijs ruinęhoīm. Fit aūt iſte terręmotꝰ in eccl̓ia ex cōcurſu ventoꝝ ī ambitiōe vanę laudis/ et īanis gl̓ię. Ex his ꝓueniūt ſchiſmata inelectiōibꝰ ꝯtētiōes ⁊ rixę ī diſputatiōibꝰ. q¶ Per ſtultū cūſaturatꝰ fuerit cibo .i. ꝑ ſuꝑbū: qͥ dr̄ ſtultꝰ .i. ſtās altꝰ cū ſuerit adeptꝰ diuitias ⁊ honores. Talis em̄ oēs depͥmit ⁊ ꝯcucat. Un̄. sͣ. xxvj. b. Sic̄ qͥ mittit lapidē ī aceruū mercurij: ita qͥtribuit inſipiēti honorē. r ¶ Per odioſā mulierē. Odſolamulier eſt ſciētia ſęcularis: ꝗ miro mō emollit ſpm̄ et eneruat.Per hāc mulierē
M1
Al̓. xqd̓
Al̓. radoleſcentula
Al̓. iip.
Rā. 1.j.
33
Psͣ. 142.
Eutropiā-
Moꝝ
X