Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriProuerbiorū

atur dies tui: ⁊ addentur tibib anni vitę. Si ſapie̓ns fueriſctibimetipſi eris: ſi autem illuſor/ ſolus portabis malū.Mulier ſtulta et clamoſagplenaqꝫ illecebrꝭ e̓t nihil oīh no ſciens: ſedet in foribꝰ domus ſuę ſuper ſellam in excelſo vrbis loco: vt vocaret

K tranſeuntes per viam: ⁊ per-s gentes ī itinere ſuo. Quis ēq̄ paruulꝰ declinet ad me. Etę vęcordi locuta ē: Aqu̓ę furt tiuę dulciores ſunt: ⁊ panisv abſcōditꝰ ſuauior. Et igͦraFuit ꝙ ibi ſint gigātes: et ī ꝓa fundis īferni ꝯuiuę eiꝰ. Quibenim applicabit̉ illi deſcen-

de ꝯuiuio filioꝝ. Ibidē etiam dicit̉/ ꝙ om̄es gratię tranſibūtin gloriā. Vel per dies/ diuinę cōſolationes intelligunt̉: quibus dominus cōſolatur ſuos: per noctes vero intelligunt̉ tēptationes ſiue tribulationes. a Et addentur tibi anni vitę ęternę: id eſt dabitur tibi vita ęterna. Hic addenturdies in futuro anni. Psͣ. Dies ſuper dies regis adijcies: annos eius vſqꝫ in diem generationis ⁊ generationis. b Eſapiens fueris ⁊cͣ. q. d. ego moneo te ad ſapientiā: qd̓ tn̄tibi/ et non mihi prodeſt. Quia ſi ſapiens fueris/ tibimetipſi eris/ pͥncipalit̓. Sicut de iuſto d̓r Ezech̓. xviij. e.Iuſticia iuſti ſuper ipſū erit: ⁊ impietas impij erit ſuper eū.c Si autem illuſor/ ſolus portabis malum. Contra/ Gal̓. vj. a. Alter alterius onera portate. Sol̓. Apoſtolusloquitur de onere infirmitatis ſiue tribulationis pręſentis:Salomon autem loquitur hic de onere iudicij. Unde Gal̓.vj. b. Unuſqͥſqꝫ onusſuum portabit. dMulier ⁊cͣ. Tertiapars. Supra cōmendauit ſalomon ſapientiam per ſe: nunc percontrarium/ eandemcommendabilioremoſtendit. Dictum eſtſupra ꝙ ſapientia miſit ancillas ſuas vt vocarent paruulos ⁊ inſipientes ad conuiuium ſuum: Nunc oſtendit ꝙ mulier ſtulta pene eiſdem verbisinuitat etiam ad ſuū conuiuiū. Sed diſtat: quia illa ſimplicit̓ad ſe venire vocat: hęc auteꝫ quos vocat ad ſe declinare ſuadet: in quo notat̉ ꝙ illa errantes ad rectū iter reuocat: iſta vero recte gradientes a recto declinare docet. Intelligitur autēper hanc mulierem/ hęretica doctrina vel ſapientia huiꝰ mūdi: quę bene ſtulta dicitur: quia ſapientiam huius mūdi ſtultam fecit deꝰ .j. Corꝭ. j. c. Et ponunt̉ hic ſeptē contraria illisſeptem quę ponuntur Iaco. iij. d. vbi agit̉ de cęleſti ſapientia. Illa pudica eſt: iſta plena eſt illecebris: id eſt noxijs voluptatibus. Illa pacifica: iſta clamoſa. Illa modeſta: iſta ſtuta. Illa ſuadibilis: iſta omnino nihil ſciens: Illa bonis cōſentiens: hęc ſedet in foribus ſuper ſellam/ vt omnibus ſtultisad peccandū cōſentiat. Illa plena miſericordia ⁊ fructibꝰ bonis: iſta vocat tranſeuntes per viam vt interficiat. Illa iudicat ſine ſimulatione: hęc ſedet in excelſo vrbis loco: id eſt inſupercilio elationis. Dicit ergo: d Pulier ſtulta: id eſthęretica doctrina/ vel ſęculi ſapientia: quę ſtulta eſt/ quia verę ſapiētię cōtraria eſt. e Et clamoſa: id eſt garrula: ſinevtilitate loquax: qd̓ prouenit ex defectu ſapiētię. f Plnaqꝫ illecebris: id eſt prauis voluptatibꝰ. Ecōuerſo dicit̉de muliere bona/ Eccͣj .xxvj. c. Diſciplina illiꝰ datū dei ē: mulier ſenſata et tacita: nō ē īmutatio eruditę aīę: gr̄a ſuꝑ gratiāmulier ſancta ⁊ pudorata. g Et nihil oīno ſciens veritatis. h. Sedet in foribus domꝰ ſuę .i. in doctoribꝰ faſitatis: per quos intratur in viam erroris: quę ducit in infernū. Un̄ dicunt̉ portę inferi. Matth̓. xvj. c. Et portę īferi nopręualebunt aduerſus eam. Vel ad litteraꝫ: Mulier ſtultaſedet ī foribꝰ domꝰ ſuę/ vt omnibꝰ ſe exponat: ſicut dicit̉Ezech̓. xvj. b. Expoſuiſti fornicationē tuā om̄i tranſeūti vivt eius fieres. Moraliter autē Fores ſunt ſenſus corporis: domus/ mens. Hiere. ix. f. Aſcēdit mors per feneſtras veſtras: ingreſſa eſt mors domus veſtras diſperdere paruulosdeforis/ iuuenes de platęis. Has feneſtras ſeu fores cuſtodiunt boni/ vt intrare non poſſit mors. Eſa. lx. b. Qui ſūt iſti qͥvt nubes volant: ⁊ quaſi colūbę ad feneſtras ſuas? Ibi Glo.Quidam ſunt quaſi colūbę ad feneſtras/ vt ſibi ꝓuideant etnulli noceāt: quidam vt milui inſidiantes vt rapiant: vt mulier/ de qua hic agit̉. Quę dicit̉ ſedere i Suꝑ ſellā/ quaſi docere pręſumens: quę ſcilicet ſella non habet retro nec alateribus fulcimentū: vnde ab omni parte īminet ei pręcipi-

tium: ſicut legitur de heli. j. Regꝭ. iiij. c. ꝙ ſedebat ante foresdomus ſuę ſuper ſellam: qui auditis rumoribus de arca capta/ cecidit retro ⁊ fractis ceruicibꝰ expirauit. k In excelſo vrbis loco: id eſt in ſupercilio elationis. Ut vocaret/ ad ſuas illecebras: m Tranſeūtes per viam huius mūdi: id eſt catholicos: qui ſunt veri hebręi/ feſtinātes ingredi in illam requiem: Heb̓. iiij. c. Non habentes hic manētem ciuitatem/ ſed futuram inquirentes: Heb̓. xiij. c. n Etꝑ ergentes ad patriā. o In itinere ſuo: id eſt in viā iuſticię ſiue pęnitentię/ dicens: p Quis eſt paruulus/ſenſu. Vel paruulum dicit neophytum in chriſto: quem acriꝰreuocat: ſicut pharao filios iſrael fugiētes/ acrius perſequebatur: Exo. xiiij. q Declinet ad me: non dicit veniat̄ ad me/ ſicut ſapiētia dicit. sͣ. eodem: ſed dicit declinet ſcilicet a recto itinere qd̓ ducit ad vitam. r Et vecordi locuta eſt? quia ſapiēti non audet loqui hͦſcilicet: s Aquęfurtiuę dulcioresſunt. Hoc bn̄ competit hęreticę doctrinę/ quę fit in abſcondito. Vel ad litterā inuitat ad luxuriaꝫ: quędicit̉ aqua. Gen̄. xlix.a. Ruben effuſus esſicut aqua: non creſcas. Furtiuę dicunt̉hmōi aquę: quia furtim: id eſt in abſcondito potantur. Iobxxiiij. c. Oculus adulteri obſeruat caliginem/ dicēs: non mevidebit oculus. Uel furtiuę dicuntur: quia omnis voluptashmōi extra propriam vxorem/ furtum eſt: et ideo dulcior eſtpeccatori. Sed quāto dulcior eſt hic in culpa: tanto amariorerit poſtea in pęna: quia qua mēſura menſus fueris delectando in peccato: eadē remetietur tibi ī ſupplicio: Matth̓. vij. a.Item Eſa .xxvij. b. In mēſura contra menſurā cum abiectafuerit iudicabit eam. Apocꝭ. xviij. b. Quātum glorificauit ſe⁊ in delitijs fuit: tantum date illi tormentum ⁊ luctū. Exponit̉ etiā hoc de monachis ⁊ religioſis quibuſdā: qui relictovino theologię/ quod palā bibitur ⁊ propinatur: turbidamaquam legum ⁊ decretalium furtiue bibunt: ⁊ dulcior eſt eishęc aqua turbida qͣꝫ meraciſſimū vinū theologię. Vnde eisdicit̉ Hiere. ij. d. Quia dereliquiſti dominū deum tuum/ eotempore quo ducebat te per viam: ⁊ nūc quid tibi vis in viaęgypti vt bibas aquam turbidam: id eſt legum? Et quid tibieſt cum via aſſyriorum vt bibas aquaꝫ fluminis: id eſt decretalium? Et parum ſupra: Me dereliquerūt fontē aquę viuę⁊ foderunt ſibi ciſternas diſſipatas: quę nō valent continereaquas. t Et panis abſconditꝰ ſuauior: id eſt doctrina hęretica/ vel īuſitatę voluptates/ vel prohibitę delectationes: qꝛ: Nitimur ī vetitū ſemꝑ cupimuſqꝫ negatū. HieroꝰQuicqͥd nō licet magis deſiderat̉: et qd̓ raritate dulce ē/ aſſiduitate in amaritudinē vertitur. Vel panis abſconditꝰ/ſūt ſacrificia hęreticorū: vel lepor verborū eoꝝ vel blādimētum adulationis: De quo Iob. xx. b. Panis eiꝰ in vtero illiꝰvertetur in fel aſpidū intrinſecus: Ad hūc panē diabolus vocat. Sed dn̄s econuerſo vocat ad panē pęnitentię ⁊ ad aquādoloris ⁊ cōtritionis. Eſa. xxx. e. Dabit tibi dominꝰ panemartum ⁊ aquam breuem. v Et ignorauit: ſcilicet paruulus qui vocat̉: vel mulier quę vocat: x Ꝙ ibi vbi vocat̉:y Sint gigantes: id eſt dęmones inſidiantes vt rapiantinuitatos: vel delectātes in malo/ ſicut dominus delectatur ībonis ſuo modo. z Et in profundis inferni conuiuę eius .ſ. ſtultę mulieris: id eſt hęreticę doctrinę vel carnalis voluptatis/ vel ſapīę ſęcularꝭ. Iob. xxvj. b. Ecce gigātes.i. dęmones: gemūt ſub aqͥs: id eſt pęnis: ⁊ qͥ habitant cū eis:id eſt omnes mali qui ſunt cōuiuę huius mulieris. a Quienim applicabitur illi .i. mulieri per cōſenſum: b Deſcendet ad inferos. Vnde. sͣ. v. b. dicit̉: Longe fac ab eagreſſus tuos

Psͣ. 60.

D

Ouidiꝰ li.de arte

Moxaliter