LibriProuerbiorū

Inclinā cor tuū adcognoſcendā prudentiā. Si em̄ ſaē piētiā inuocaueris: ⁊ inclinaueris cor tuū prudētię: ſi q̨̄ſiſͦ eris eā qͣſi pecuniā: et ſic̄ theſauros effoderis illā: tūc inh telliges timorē dn̄i: ⁊ ſcientiāk dei inuenies: qꝛ dn̄s dāt ſan piētiā: ⁊ ex ore eiꝰ prudētia ⁊n ſcīa. Cuſtodiet rectoꝝ ſalutē:o ⁊ ꝓte̓get gradiētes ſimplicit̓:hͦ ſeruās ſemitas iuſticię: et viras ſanctoꝝ cuſtodiēs. Tunc

intelliges iuſticiā ⁊ iudiciū ⁊gͦ ęquitatē ⁊ oēm ſemitā bonā.x Si ītrauerit ſapīa cor tuū: etyſcīa aīę tuę placuerit: cōſiliūz cuſtodiet te: ⁊ prudētia ẜuaa bit te: vt eruarꝭra via mala ⁊ꝰ a̓b hoīe qͥ ꝑuerſa loqͥt̉. Quid relīquūt iter rectū: ⁊ ambulātē ꝑ vias tenebroſaſ: Qui lętāt̉ſꝫ cū malefecerīt: ⁊ exultāt ī rebꝰ peſſimis: Quoꝝ vię ꝑuerk ſę: ⁊ infames greſſus eorum:¶ Ut eruaris a ml̓iere aliena:

Libriaudit̉ ſapiētia: ſed tm̄ ſonus eius. Augꝰ. ſuꝑ Psͣ viij. Aurisbona/ torcular eſt vinacia verboꝝ retinēs/ vinū ſpūalis intelligētię trāſmittēs ad cellariū cordis. a ¶ Inclina/ ꝑ hūilitatē:b ¶ Cor tuū nō tm̄ corpꝰ vt ſis capax ſapiētię: qꝛ ſuꝑbis reſiſtit deꝰ: hūilibꝰ aūt dat gratiā: Iaco. iiij. b. Aqua em̄ ſapiētięſalutarꝭ ad ꝓfūda hūilitatꝭ ꝓfluit ad modūfluuij materialis. Un̄jͣ. xj. a. Vbi humilitasibi ſapiētia. Psͣ. Inmediū mōtiū ꝑtranſibūt aquę. Uel inclna ad modū vaſiſ qd̓aliter nō implet̉ niſi inaquā mittat̉. Psͣ. Inclina cor meū deꝰ ī teſtimonia tua. Vel inclina .i. emēda vt dignus ſis diuina reuelatiōe. Lucꝭ. x. d. Cōfiteor tibi deus pater:qꝛ abſcōdiſti hęc a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ: etreuelaſti ea paruulis:i. hūilibꝰ. c. Ad cognoſcēdā prudētiā de moꝝ īformatiōe ⁊ tꝑaliū admīſtratiōe. d ¶ Si em̄ ſapiētiā inuocaueris .i. vt in te ſit vocaueris/ ꝑſeuerāter orādo deū: a quo ē oīsſapiētia: Ecc̄i. j. a. Et Iaco. j. a. Si qͥſ īdiget ſapīa poſtulet eāa dn̄o ⁊cͣ. Per hoc aūt ꝙ dicit ſapiētiā inuocādā eſſe docet nōquālibet ſapientiā: ſed tm̄ dei cognitionē ſe nobis ꝓponere: incuiꝰ ꝑcęptiōe ē ſūma beatitudo: iuxta illud Ioh̓. xvij. a. Hęceſt vita ęterna vt cognoſcāt ⁊cͣ. Sed fruſtra inuocat̉ ſapīa niſipͥus paret̉ ei locus in qͦ recipiat̉: ſicut dicit Didymꝰ ph̓us adAlexādrū: Miſer/ deꝰ p̨̄ſto ē largiri ſapiētiā/ ſed nō habes inquo recipias. e ¶ Et inclinaueris cor tuū prudētięhūilitatē ⁊ ꝑ applicationē liberi arbitrij/ ſine qͦ nihil fit ī nob̓ acmeritū. Un̄ Rabanꝰ. Gr̄a dei liberū hoīs reqͥrit arbitriū. ſ¶ Si q̨̄ſieris eā qͣſi pecuniā .i. tāta cura tātoqꝫ deſiderio/ vtcupidꝰ pecuniā. g Et ſic thęſauros effoderis illā .i. effodiendo q̨̄ſieris tanto labore ⁊ ſollicitudine vt theſaurū: quē qͥq̨̄rit terrā reijcit foueā ꝓfundā facit/ ſedulꝰ in eodē loco cōſiſtitdonec īuenerit qd̓ q̨̄rit: Sic qͥ ſapīaꝫ īuenire vult/ oēm amorēt̓renū a corde ſuo debet reijcere/ et foſſā hūilitatis in ſe facere:et in eodē loco ſtudere donec inueniat qd̓ q̨̄rit. Quęrēda ē igit̉ſapientia quaſi theſaurꝰ in agro ſacrę ſcripturę: cui aſſimilaturregnū cęlorū. Matth̓. xiij .ſ. Simile eſt regnū cęloꝝ theſauroabſcōdito ī agro: Ibi em̄ occultat̉: inde trahit̉. Iob. xxviij. c.Trahit̉ ſapiētia de occultis. Nec ſolū in ſacra ſcpͥtura q̨̄rēdaē ſapiētia: ſꝫ etiā in omī creatura. Un̄ Ecc̄i. j. b. Effudit illā. i.ſapientiā ſuꝑ oīa oꝑa ſua. Et ariſtoteles interrogatꝰ a quo totet tanta didiciſſet: rn̄dit/ ꝙ ab ipſis rebus q̨̄ mētiri nō poſſunt.Un̄ Iob. xij. b. Interroga iumēta ⁊ docebūt te: ⁊ volatiliali ⁊ indicabūt tibi. In cauda etiā aīaliū inuenit̉ ſapīa: qꝛ ꝑ illāregūt ſe piſces natando/ aues volādo: Et nos ſil̓r in mari huimūdi debemꝰ nos regere cauda .i. intētiōe recti finis: vel cōſideratiōe mortis. Sic igit̉ ī omī creatura inuenit̉ ſapīa. VndeAugꝰ. Interrogaui lunā ⁊ ſtellas de deo meo: ⁊ reſpōder̄t mihi: qꝛ nō ſumꝰ ipſe: ſꝫ ipſe fec̄ nos. Si ſic inqͣꝫ feceris: h Tūcintelliges timorē dn̄i nō ſeruilē: qꝛ ille ē pͥncipiū ſapīę: ſꝫfilialē: quē n̄ ītelligit niſi qͥ habet. De qͦ Ecc̄i. xxxiiij. c. Qui timet deū nihil trepidabit. Eſa. xxxiij. a. Sapīa ⁊ ſcīa/ timor dn̄iip̄e ē theſaurꝰ eiꝰ. i Et ſciētiā dei inuenies .i. q̨̄ eſt a deo.Uel ſciētiā dei .i. q̨̄ eſt de deo/ q̨̄ lamētationē interiꝰ facit: vtdicit Augꝰ. Nō exteriꝰ ſe iactantē: de qͣ Eccͣs. j. d. Qui additſcīaꝫ addit dolorē. k ¶ Quia dn̄s dat ſapīaꝫ .i. ſui cognitionē cū ſapore ſuauitatꝭ/ ſb̓audi timēti ſe qͥ ia a ſe expulit peccatū: Nō em̄ vult deꝰ ī vaſe ſordido balſamū ſuę ſapiētię īfūdere. Un̄ Sap̄. j. a. In maliuolā aīaꝫ n̄ ītroibit ſapīa. ¶ Ex oreeiꝰ .i. ex filio qͥ nob̓ ſecreta patrꝭ reuelauit. Un̄ Ioh̓. jͣ. b. Deūnemo vidit vnqͣꝫ niſi vnigēitꝰ filiꝰ qͥ ē ī ſinu pr̄is ipſe enarrauitnob̓. De qͦ ore dr̄ Ecc̄i. xxiiij. a. Ex ore altiſſimi ꝓdij. Eſa. xl.

b. Uidebit oīs caro parit̓ qd̓ os dn̄i locutū ē. Vel os dei pōtdici ſacra ſcpͥtura/ ꝑ quā nob̓ loqͥt̉. Eſa. xxx. a. Os meū nō interrogaſtis. Itē os dei eſt qͥlibet doctor aut p̨̄dicator. Hiere.xv. d. Si ſeꝑaueris p̄cioſū a vili qͣſi os meū eris. in ¶ PPrude̓tia ⁊ ſcīa: vel ſapīa. Prudētia ad electionē boni ⁊ mali fugam ꝑtinet: ſcīa ꝟo adcognitionē boni ⁊ mali. Unū ſine altero parū valet. Hic ē duplexſpūs heliſęi. iiij. Regꝭij. b. n ¶ Cuſtodietrectoꝝ ſalutē: quorū media nō exeūt abextremis: qͥ a deo p̓ncpio incipiūt/ ⁊ ad deūfinē tendūt tāqͣꝫ extēſiab ipſo ad ipſū. Ipſeem̄ ē alpha ⁊ ω. Apocl. j. b. oEt ꝓtegetgradiētes ſimpliciter ꝑ viā ꝟitatis pede intellectus: et ꝑ viābonitatꝭ pede affectꝰ:idē habētes in affectu⁊ intellectu/ nō aliud ſciētes ⁊ aliud volētes: vt ml̓ti/ de quibꝰEccͣi. ij. c. Uę duplici corde ⁊ labijs ſceleſtis ⁊ manibꝰ malefaciētibꝰ ⁊ pctōri t̓rā ingrediēti duabꝰ vijs. Nota rectos ⁊ ſimplices ꝯiūgit ſalomō. Cognatę em̄ ſt̓ rectitudo ⁊ ſimplicitas:Un̄ ſapientia alterā ſine altera nō reqͥrit: ſed in qͥbꝰ ambę cōueniūt/ hos ꝓtegit ⁊ cuſtodit. Un̄ Iob. j. a. Uir erat ī t̓ra husnoīe iob: ⁊ erat vir ille ſimplex ac rectꝰ. Simplex ꝑ innocētiāmāſuetudinis: rectus ꝑ cautelā diſcretiōis. Simplex/ nullū lędēs: rectꝰ a nll̓o corruptꝰ. p ¶ Seruās ſemitas iuſticię .i.ſeruare faciēs. q Et vias ſāctoꝝ cuſtodiēs .i. cuſtodirefaciens. Semitas iuſticię vocat conſilia ⁊ altiora mādata: vias ſāctoꝝ/ generalia p̨̄cępta. De vtriſqꝫ dr̄. jͣ. iiij. b. Viā ſapīęmōſtrabo tibi: ⁊ ducā te ꝑ ſemitas ęqͥtatꝭ. r Tūc ītelligesiuſticiā ⁊ iudiciū .i. cū p̨̄dicta habueris/ leges ī teipſo iuſticiā ⁊ iudiciū .i. iuſtū iudiciū ꝓprię examīatiōis. s ¶t ęqͥtatē .i. naturalē iuſticiā: vt nō facias alij qd̓ tibi nō vis fieri. Veliuſticiā/ qͦ ad ꝓximū: iudiciū qͦ ad te: ęquitatē/ qͦ ad deū.t ¶ Et omnē ſemitā bona .i. omnē virtutē ꝑ quā cōpedioſeitur ad deū. v ¶ Si ītrauerit ſapīa cor tuū ad cōuiuādūtecū. Apocl̓. iij. d. Ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo ⁊cͣ. Et libent̉ aꝑiēdū eſt ei: qꝛ ſic̄ cū ſole viſibili venit tota copia lumīoſitatꝭ: itacū ſapīa totꝰ chorꝰ ꝟtutū. Sap̄. vij. b. Venerūt mihi oīa bona parit̓ cū illa. Sed quidā aꝑiūt tm̄ cellulā intellectꝰ: claudētes ianuā affectꝰ: qꝛ tm̄ lucē ſapīę q̨̄rūt nō ſaporē. x Et ſciētia .i. boni ⁊ mali cognitio: y Aīę tuę placuerit: vt fugiaſmalū ⁊ eligas bonū. z Cōſiliū cuſtodiet te ⁊ prudētiaſeruabit te. q. d. oīa ꝯſulte ⁊ prudent̓ facies. Propͥe ꝟo prudētia ẜuat a malis oꝑbꝰ: cōſiliū ꝟo cuſtodit ī bellis ſpūalibꝰ.Un̄. jͣ. xxiiij. a. Cū diſpoſitiōe itur ad bellū: ⁊ erit ſalꝰ vbi ml̓taꝯſilia ſūt. a Ut eruaris a via mala .i. a p̄uis oꝑibꝰ: ad q̨̄te īuitabāt. sͣ. jͣ. b. qͥ dicebāt: Veni nobiſcū ⁊cͣ. Vel a viā mala. .i. a mūdi ſuauitate: q̨̄ ml̓tos qͣſi vi retinet/ eo ꝙ viſcata ē. bEt ab hoīe qͥ ꝑuerſa loqͥt̉ .i. ab adulatōre vel detractore.Un̄. sͣ. j. b. Fili ſi te lactauerint pctōres .i. lactare voluerīt: neacqͥeſcas eis. c¶Qui relīquūt iter rectū .i. viā mādatoꝝdei/ qͣ recte itur ad patriā. Et loquit̉ pluraliter: ꝓpter malorūml̓titudinē. d ¶ Et ambulant ꝑ viās tenebroſas/ tenebris pctōꝝ: qꝛ auertūt ſe a ꝟa luce. Un̄ Augꝰ. Uę qͥ ſe auertūt a lumīe tuo. e ¶ Qui lętant̉ cū malefecerīt: intꝰ ſibiapplaudēdo. f Et exultat foris iactādo: gͦ In rebꝰ peſſimis .i. ī peccatꝭ. Iſtis dr̄ ꝑ Psͣ. Quid gl̓iaris ī malicia ⁊cͣ.Itē Iaco. iiij. d. Nūc exultatꝭ ī ſuꝑbijs vr̄is. Sed oīs exultatio talis maligna ē: h ¶ Quoꝝ vię .i. cogitatiōes vl̓ d̓ſideria:i¶Peruerſę qͦ ad deū. kiEt īfames greſſꝰ eoꝝ .i. oꝑationes ext̓iores qͦ ad ꝓximū. l ¶ Ut eruarꝭ ⁊cͣ. Repete: Siītrauerit ſapiētia cor tuū: et ſcīa aīę tuę placuerit:ꝯſiliū cuſtodiet te/ ⁊ prudētia ẜuabit te: vt eruarꝭ amuliere aliena:

Al̓. ⁊ agnoſcendam ⁊Psͣ. 103. I

Psͣ. 118.ᵍ

¶ Al̓. ⁊ de1 C

P

jͣ. 7. a.

Tob̓. 4. e.

sͣ. 1. a.

Psͣ. 51.