Ca.VVI
a chalcal ⁊ dorda filijs ma̓ol:et erat noīatus in vniuerſisgētibus ꝑ circūitū. Locutꝰ ēqꝫ ſalomon tria milia parabolas: ⁊ fuerūt carmina eiuſquinqꝫ milia. Et diſputauitſuꝑ lignis a cedro q̨̄ eſt in libano vſqꝫ ad hyſopū q̨̄ egrebditur de pariete: et diſſeruitde iumētis/ ⁊ volucribus/ etreptilibꝰ/ ⁊ piſcibus. Et veniebāt de cūctis populis adaudiēdā ſapientiā ſalomonis: ⁊ ab vniuerſis regibꝰ terrę qͥ audiebāt ſapīam eius.Iſit qͣꝫ hirā ¶ Ca. InArex tyri ſeruos ſuosad ſalomonē. Audiuit em̄ ꝙ ip̄m vnxiſſent regēcſuꝑ iſrael ꝓ patre eiꝰ: qꝛ āmicus fuerat hirā dauid omnitꝑe. Miſit aūt et ſalomō adhirā/ dicēs: Tu ſcis voluntatē dauid patris mei: ⁊ qꝛ nōpoterat ędificare domū noſd dn̄i dei ſui / ꝓpter bella īminētia ꝑ circūitū donec daretdn̄s eos ſub veſtigio peduꝫeius. Nūc aūt requiē deditdn̄s deus mihi ꝑ circūitū: etē nō eſt ſathan/ neqꝫ occurſusmalꝰ: quāobrē cogito ędificare templū noī dn̄i dei meit ſic̄ locutꝰ ē dn̄s dauid patrimeo/ dicēs: Filiꝰ tuꝰ quē dabo ꝓ te ſuꝑ ſoliū tuū/ ip̄e ędificabit domuꝫ nomini meo.s Pręcipe̓ igit̉ vt p̨̄cidāt mihi ẜui tui cedros de libano:et ſerui mei ſint cū ẜuis tuis:Mercedē autē ſeruoꝝ tuoꝝdabo tibi quācūqꝫ petieris.Scis em̄ qm̄ nō ē ī populomeo vir qͥ nouerit ligna cędere ſicut ſidonij. Cum ergoaudiſſet hirā verba ſalomonis/ lętatus eſt valde/ et ait:Bn̄dictus dn̄s deꝰ hodie qͥhdedit dauid filiū ſapientiſſimum ſuꝑ populū hūc plurimū. Et miſit hirā ad ſalomo
nē dicēs: Audiui q̨̄cūqꝫ mādaſti mihi: Ego faciā omnēvolūtatē tuā in lignis cedrinis et abiegnis. Serui meideponēt ea de libano ad mare: ⁊ ego cōponā ea in ratibk in mari/ vſqꝫ ad locū quē ſignificaueris mihi: et applicabo ea ibi: et tu tolles ea:Prębebiſqꝫ neceſſaria mihi vt det̉ cibus domui meę.Itaqꝫ hirā dabat ſalomōi ligna cedrina ⁊ ligna abiegnaiuxta oēm volūtatē eiꝰ. Salomō aūt p̨̄bebat hirā vigītimilia choros tritici/ in cibuꝫdomui eiꝰ: et viginti chorospuriſſimi olei. Hęc tribuebat ſalomon hirā ꝑ ſingulosannos. Dedit qͦꝫ dn̄s ſapiētiā ſalomoni ſicut locutꝰ ē ei:Et erat pax int̓ hirā ⁊ ſalomonem: ⁊ ꝑcuſſerūt ambo fędꝰ:Elegitqꝫ rex ſalomon oꝑarilos de om̄i iſrl̓: ⁊ erat indictioin triginta milia virorū: Mitn̄ tebatqꝫ eos in libanū decemmilia ꝑ menſes ſingulos viciſſim: ita vt duob mēſibuseſſent ī domibꝰ ſuis: Et adonirā erat ſuꝑ huiuſcemodi īdictionē. Fuerūt itaqꝫ ſalomoni ſeptuaginta milia eoꝝqͥ onera portabāt: ⁊ octingēo ta milia latomorū in monteabſqꝫ p̨̄poſitis qui p̨̄erāt ſingulis oꝑbꝰ nūero triū miliū⁊ trecētoꝝ p̨̄cipiētiū popl̓o:⁊ his qͥ faciebāt opꝰ. Pręcępitqꝫ rex vt tollerēt lapideshͦ grādēs: lapides p̄cioſos infundamētū tēpli: ⁊ qͣdrarentr̄ eoſ: Quos dolauerūt cemētarij ſalomonis/ ⁊ cemētarijhirā. Porro biblij p̨̄parauerūt ligna ⁊ lapides ad ędificandum domum.¶Actum ¶ Ca. VI.eſt igitur quadringenteſimo et octogeſimoanno egreſſiōis filioꝝ
.iſcilis maol. Ioſephꝰ dicit ꝙ iſti qͣttuor erant filij vniusIci. ⁊ erat hebręi. b ¶ Et diſſeruit de iumē. ⁊c̄. Hęc oīaaa nō habemꝰ: ſed cōbuſta fuerūt cuꝫ biblia a nabucardan:cefuerūt repta cū alijs libris qͦs habemꝰ. Excogitauit etiaꝫclomō adiuratiōes quaſdā/ quibꝰ ęgritudines ſolent mitigaalias quoqꝫ quibꝰ dęmones eijciebant̉: ⁊ alias quibꝰ dęmones obſtricti/ nonredibāt. Excogitauitetiā characteres qͦſdāqui inſcribebant̉ gemmis: q̨̄ antepoſitę naribus arreptij cū radice qͣdā ſalomoni monſtrata/ ſtatim illum adęmonibꝰ liberabant.Hęc ſcīa plurimū valuit antiquitꝰ in gentehebręoꝝ: Ante aduētum em̄ chriſti/ ſępiushoīes a dęmōibꝰ verabāt̉. Et antiqͥtꝰ ſtatim vt aliqͥs erat excōnunicatꝰ/ arripiebat̉a dęmone. Un̄ Paulus qn̄ excōicauit corinthiū/ dixit: Vobiegatis/ ⁊ meo ſpiritu cū virtute dn̄i nr̄i ieſu chriſti iudicaui tradere hmōi hoīem ſathanę in interitū carnis vt ſpūs eiꝰ ſaluufat. Ioſephus qͦꝫ teſtat̉ ſe vidiſſe quendaexorciſtā/ eleacaꝝ none corā veſpaſiano⁊ filijs eius/ vexatos aęmonibꝰ/ in hūc modū curaſſe. Et vt ꝓbꝫret eis dęmonē egreſſum per nares cū ſpianhelātis/ vas aq̨̄ poni iuſſit ī medio: ⁊ impauit dęmoni egreſſo vt illud euerteret inignū ſuę egreſſionisebat.Expoſi. Ca.Iſit qͦꝫ hiram ⁊c̄.lia amicus: ⁊ iō miſit ẜuos.Propt̓ bel. Hoceſt expoſitio illiꝰ qd̓ diūi eſt. sͣ. ij. Regꝭ. vij.r̄ ſāguinū es.EEt nō ē ſa .i. nō ēaduerſariꝰ/ qͥ mihi hoſtiliter occurratLLocutꝰ ē. ij. RePręcipeęſcendū ēde oꝑarijs. hQudedit dauid: ſcilicꝫAAudiui .i. exaudiul. KAd locumquem .ſ.n: vt d̓citiParal̓. ij. dterat indictio.tur
cuiqꝫ quid agendū ſit: vl̓ quid ageret. Uel indictio .i. ſumma illoꝝ quibꝰ indicebat̉ hoc opus. Vel forte indictio eſt determinata hominū collectio: ſic̄ cohors qͥngentoꝝ: ⁊ legio ſexmiliū ſexcētoꝝ ſexagintaſex. m ¶ Uiroꝝ. Glo. Hi oꝑatoreserant ꝓſelyti: horum magiſtri de iudęis: quia nō fecit ſeruirequēqͣꝫ de iſrael. n ¶ In libanū. Libanus mons eſt in cōfinijs ſyrię ⁊ palęſtinę:ad cuiꝰ radicē oriunt̉duo fōteſ .ſ. ior ⁊ danquorum riui conuenientes in vnum/ faciūtiordanem fluuium.o ¶ Latomorum:id eſt cęſorū lapiduꝫ.p ¶ Grādes: ⁊ adeograndes: vt dicit ioſephus/ ꝙ multi ex eishabebant in longitudine viginti cubitos:in latitudine/ decē: inaltitudine quinqꝫ. q¶ Precioſos .i. marmoreos. r ¶ Cemētarij. Glo. qui cemētum pręparāt/ vel inducūt. Sed nota hictria genera operariorū. Primo latomi extrahebant lapides delapidicina/ ⁊ ſcopulabant eos. Deinde cementarij dolabāt eoſ.Deinde biblij poliebant ⁊ ſculpebāt eos.Eſt autem biblios ciuitas phęnicis: de qͣEzech̓ .xxvij. b. Senes biblij ⁊ prudēteseiꝰ. Itē nota: Fabulant̉ hebręi ad eruderandos lapides ſalomonē habuiſſe ſāguinē vermiculi qͥ tamirdicit̉: qͦ aſꝑſa marmora facile ſecabāt̉. Quēinuenit hoc mō vt dicunt: Erat ſalomoniſtruthio habēſ pullūet incluſus ē pullꝰ ſubvaſe vitreo: quē cumvideret ſtruthio/ ⁊ habere nequiret/ tulit dedeſerto ꝟmiculū/ cuiꝰſanguīe liniuit vitrū⁊ cōfractum eſt.¶ Expoſi. Ca. VI.s ¶ Actum eſtigitur ⁊cͣ.¶ Ioſephꝰ dicit: anno quingenteſimoſecundo egreſſionis de ęgypto: deſcribens etiaꝫ annos ętatum pręcedentium/ dicens ab abraam vſqꝫtūc fluxiſſe annos mille et viginti: a diluuiomille et qͣdringentos:Ab adā vero tria milia ⁊ ducētos ⁊ duos.Se
C
f. Corꝭ. 5.a.A
l. j. j
D
A