Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

LibriAumeriCa.XXXVI

Ca.AumeriXXXVI

a. ꝗd habitandū/ ⁊ ſuburbana eaꝝꝑ circūitū/ ut ip̄i ī oppidiſ maneant: ⁊ ſb̓urbanā ſint pecoribꝰ aciumētꝭ: q̨̄ a murꝭciuitatū forinſecus ꝑ circūitū mille paſſuū ſpacio tēdent̉: Cōtra oriētē du̓o milia er̄t cubiti: ⁊ ꝯtra meridiē ſimiliter er̄t duo milia: Ad mare qͦꝫqd̓ reſpicit occidētē: eadē mēſura erit: ⁊ ſeptētriōaliſ plaga ęqͣlitermino finiet̉. Erūtqꝫ vrbes inmedio: ⁊ forꝭ ſuburbanā. De ipſis aūt oppidis q̨̄ leuitꝭ dabitisſex ert in fugitiuoꝝ auxilia ſeꝑata: vt fugiat ad ea qͥ fuderit ſanguinē: ⁊ exceptis his alia qͣdragintaduo oppida: id eſt ſimul q̄dragintaocto cū ſuburbanis ſuis: Ip̄ęqꝫ vrbes q̨̄ dabuntur depoſſeſſionibꝰ filioꝝ iſrl̓: ab hisplꝰ hn̄t/ plures auferēt̉: ⁊ qͥ minꝰpauciores. Singuli iuxta mēſurā hęreditatꝭ ſuę dabūt oppidaleuitꝭ. Ait dn̄s ad moyſē: Loq̄re filijs iſrl̓: ⁊ dicēs ad eos: Qn̄trāſgreſſi fueritꝭ iordanē ī terrchanaā: decernite q̨̄ vrbes eſſedebeāt in p̨̄ſidia fugitiuoꝝ qͥ nolētes ſāguinē fuderint: ī qͥb cuꝫfuerit ꝓfugꝰ/ cognatꝰ occiſi nonpoterit eū occidere/ donec ſtet ī cꝯſpectu ml̓titudinis/ ⁊ cā illiꝰ iuꝫdicet̉. De ip̄is autē vrbibꝰ q̨̄ adfugitiuoꝝ ſubſidia ſeꝑant̉/ trēs eerūt trās iordanē: et tres ī terra tchana ā: tā filijs iſrl̓ qͣꝫ aduenisatqꝫ ꝑe̓grinis: vt ꝯfugiat ad eaſqͥ nolēs ſanguinē fuderit. Si oferro ꝑcuſſerit/ ⁊ mortuꝰ fuerit qͥ hꝑcuſſꝰ ē/ reꝰ erit homicidij ⁊ ip̄moriet̉. Si lapidē ięcerit/ ⁊ ictuſoccubuerit ſil̓r puniet̉. Si lignoꝑcuſſꝰ īterierit: ꝑcuſſoris ſanguine vindicabit̉. Propinquꝰ occiſi homicidā interficiet: ſtatim vt īapp̄hēderit euꝫ percutiet. Si ꝑodiū qͥs hoīem īpulerit/ vel ięcerit quippiā in eū ꝑ inſidias: autcū eēt inimicꝰ manu ꝑcuſſerit: ⁊ille mortuꝰ fuerit/ ꝑcuſſor homicidij reꝰ erit. Cognatꝰ occiſi ſtatiꝫ vt īuenerit eū/ iugulabit. Oſi foͣrtuitu ⁊ abſqꝫ odio ⁊ inimicitijs qͥcqͣꝫ hoꝝ fecerit/ ⁊ hͦ audiente ppl̓o fuerit cōprobatū: atqꝫ īter ꝑcuſſoreꝫ ⁊ ꝓpinquū ſāguīsq̨̄ſtio vētilata/ liberabit̉ īnocēsde vltoris manu: ⁊ reducet̉ ꝑ ſētētiā ī vrbē ad quā ꝯfugerat: ma

nebitqꝫ ibi donec ſacerdos magnꝰ qͥ oleo ſctō vnctꝰ ē moriatur.Si int̓fector extra fineſ vrbiū q̄exulibꝰ deputatę ſūt fuerit īuētꝰ:in ⁊ ꝑcuſſꝰ ab eo qͥ vltor ē ſāguiniſabſqꝫ noxa erit qͥ euꝫ occiderit:Debuerat eī ꝓfugꝰ vſqꝫ ad mortē pōtificꝭ ī vrbe reſidere. Poſtn qͣꝫ aūt illē obierit/ hōicida reuertet̉ ī t̓raꝫ ſuā. Hęc ſempit̓na er̄t⁊ legitīa ī cūctꝭ habitatiōibꝰ veo ſtris. Homicida ſb̓ teſtibꝰ punpet̉. Ad u̓niꝰ teſtimoniū nullꝰ ꝯdēq̄ nabit̉. Nō accipietꝭ p̄ciuꝫ ab eoqͥ reꝰ ē ſāguinis: ſtatim ⁊ ip̄e moriet̉. Exules ⁊ ꝓfugi an̄ morteꝫpōtificis nullo mō ī vrbes ſuasr̄ reuerti poterūt/ ne polluatꝭ t̓raꝫhabitatiōis vrę/ q̨̄ inſontiū cruore macl̓at̉: nec alit̓ expiari p̄t niſi ꝑ eiꝰ ſāguinē/ qͥ alteriꝰ ſāguinēfuderit: atqꝫ ita emūdabit̉ veſtrapoſſeſſio/ me cōmorāte vobiſcū.Ego em̄ ſū dn̄s ꝗͥ habito inter filios iſrael. Ca. XXXVI.Cceſſerūt aūt ⁊ pͥncipesIfamiliaꝝ gala ad filijm.chir filij manaſſe deſtirpe filiorum ioſeph: locutiqꝫ ſūtmoyſi corā pͥncipibꝰ iſrl̓: atqꝫ dixerūt: Tibi dn̄o nr̄o p̨̄cepit dn̄ſvt t̓rā ſorte diuideres filijs iſtl̓:et vt filiabꝰ ſalphaat fratris noſtri dares poſſeſſionē debitā patri: Quas ſi alteriꝰ tribuſ hoīesvxores accęꝑint/ ſeq̄t̉ poſſeſſioſua: ⁊ trāſſata ad aliā tribū d̓ nōſtra hęreditate minuet̉: atqꝫ itafiet vt cū iubileꝰ: id ē qͥnqͣgeſimannꝰ remiſſiōis aduenerit/ ꝯfundat̉ ſortiū diſtributio: ⁊ alioruꝫpoſſeſſio ad alios trāſeat. Rn̄dit moyſes filijs iſrl̓: ⁊ dn̄o p̄cipiēte ait: Recte tribus filioꝝ ioſeph locuta ē: ⁊ hęc lex ſuꝑ filiabus ſalphaat a dn̄o ꝓmulgataē. Nubāt qͥbus volūt: tm̄ vt ſuętribꝰ hoībꝰ/ ne cōmiſceat̉ poſſeſſio filioꝝ iſrl̓ d̓ tribū ī tribū. Oēſem̄ viri ducēt vxores de tribu ⁊ caljcognatiōe ſua: ⁊ cunctę fęminęmaritos de eadē tribū accipvt hereditas ꝑmāeat ī familijſꝰnec ſibi miſceant̉ tribus: ſed ſtamaneāt vt a dn̄o ſeꝑatę ſūt. Iecerūtqꝫ filię ſalphaat vt ſibi fuerat imꝑatū: et nupſerūt maala⁊ therſa ⁊ egla ⁊ melcha ⁊ nōamnilijs patrui ſui de fāilia mananeꝫ

tribꝰ daret leuitꝭ ciuitates ad inhabitādū:hͦ d̓r ⁊ hic ad inhabitādū: nō dic̄ ad dn̄andū: nō ad redditꝰ ꝑcipiēdū/ qͥ erāt regꝭ iſrl̓ad ſāguinē fūdēdū qd̓ planiꝰ determinat.a Ut ip̄i ī oppidis: nō vt dn̄ent̉: vt. sͣ.xviij. d. dr: Nihil poſſidebūt ī t̓ra oblatōedecimaꝝ ꝯtēti. a Duo mi. Nō ē ꝯͣriūei qd̓ nūc dictū ē .ſ. forinſecꝰ ꝑ circūitū mille paſſuū ſpacia tēdent̉. Paſſus em̄ duoscubitos hūanos ꝯtinere p̄t. b Qui fu.nolēs ſcꝫ: ſic̄ d̓r Deutꝭ. xix. b. Si qͥs iuiſſetcū amico ī ſyluā īſiml̓ ligna ſcindētes/ vnꝰaliū occidiſſet: ſi nulla cā odij p̨̄ceſſiſſet/ iudicabat̉ eū nolens occidiſſe: Un̄ fugiebatad vnaꝫ ſex ciuitatū refugij: ⁊ ibi erat vſqꝫad mortē ſūmi pōtificꝭ: tūc eī poterat redire ad ꝓpͥa/ vel ire qͥcūqꝫ vellet. Si aūt īframorte ſūmi pōtificꝭ cogͣti occiſi īueniſſenthomicidā extra ciuitatē refugij/ īpune poterāt eū occidere. Volētē homicidā nll̓a ciuitas r̄fugij recipiebat: īmo ⁊ ab altari dn̄ieuellebat̉: ſic̄ legit̉ factū de ioab. iij. Regꝭ.ij. e. c No po. oc. īpune .ſ. d Iudicet̉ .i. diſcernat̉ vtꝝ volēs vl̓ nolēs occiderit eū. ſi nolēs/ tūc ſecurꝰ ē ī ciuitate: ſi volēs/ tradet̉ cogͣtis occiſi vt de ip̄o faciāt volūtatē ſuā. e¶ Tres erūt. Glo. ſ. boſor incāpeſtri ſolitudine d̓ tribū rubē: ⁊ ramothgalaad de tribu gad: ⁊ gaulō ī baſan de tribū manaſſe. f Et tres ⁊cͣ. Glo .ſ. cades īt̓ra galilęa mōtis neptalim: ⁊ ſichē ī mōteep̄hraiꝫ: ⁊ cariatharbe: Ip̄a ē hebrō ī mōte iuda. g Pęregrinis: Sic eccl̓ia n̄ ſolū chriſtianis ſꝫ iudęis ⁊ gētilibꝰ dꝫ eē ī refugiū. h Si qͥs fer. Enūerat h̓ diuerſa genera int̓fectiōis. i Statim vt ap.Glo. Nō ē em̄ opꝰ eū ad iudiciū adducicū iā homicida iudicatꝰ ē: Et ꝓpterea d̓ illis ciuitatibꝰ expulſꝰ. k Fortuītu .i. ꝑignorātiā. l¶ De manu vl .i. cogͣti ip̄iocciſi/ qͥ volebat eē vltor occiſi. m Quivltor ē. i. qͥ pōt ⁊ debet vlciſci iure cogͣtionis. n Ille ob. i. pōtifex. o Sub te..ſ. ꝯuictꝰ: Nō dic̄ iuratꝭ: qꝛ n̄ iuratꝭ tūc credebat̉ vt mō ſacerdotibꝰ: ſꝫ hͦ iam nō fit.p Ad vniꝰ te. Deutꝭ. xix. d. In ore duoꝝ aūt triū teſtiū ſtet oē v̓bū. q Nō ac.Cōtra hͦ fieri videt̉/ ſi aliqͥs ꝯuictus d̓ homicidio ꝑmittat̉ ītrare clauſtrū: vl̓ dari tēplo ad ſeruiēdū ibi ꝑpetuo. r Ne pol.gͦ pͥnceps qͥ ꝑmittit homicidā ī t̓ra ſua donec ſatiſfecerit ꝑentibꝰ occiſi/ polluit eā. Expo. Ca. XXXVI.bꝰ ſalphaat: qͥbꝰ vt dictū ē. s. xxvij. as Cceſſerūt ⁊c. Hic agit̉ d̓ filiaT mortuo pr̄e earū abſqꝫ filijs/ iubētedn̄o ceſſit hęreditaſ: qͣꝝ occaſiōe ibidē data ē lex de ſucceſſiōe hęreditatꝭ: vt ſi nō ſietiā filiꝰ/ filia ſuccedat patri ī hęreditate: ꝙſi nec filia fr̄: ꝙ ſi nec fr̄ patruus: ꝙ ſi nopatruꝰ/ ꝓpīqͥor genere. Ne ꝟo ī iubileo cōfūderent̉ ſortes ⁊ tribꝰ/ p̨̄cipit h̓ dn̄s ꝙ mulier pr̄i ſuccedēs nulli ꝯiūgat̉ niſi viro d̓ tribū ſua. Alijs ꝟo mulieribꝰ q̨̄ locū pͥmogeniti n̄ tenebāt .i. q̨̄ pr̄i ī hęreditate n̄ ſuccedbāt/ licitū erat ꝯtrahere cū viris alteriꝰ tribus. Un̄ lex iſta tm̄ d̓ pͥmogenitꝭ .i. ſuccedētibꝰ pr̄ibꝰ ī hęreditate ītelligit̉. Un̄ patꝫ ꝙbtā ꝟgo cū eēt pͥmogēita/ ⁊ hęres paterrhęreditatꝭ/ erat d̓ tribū iuda: qꝛ ioſeph vieiꝰ erat de tribu iuda.

Ioſue. 21. a.

8

Ioſue. 20.

B

II.ijj. I

Deutꝭ. 19. a.

h

Deutꝭ. 19. c.

TaliiA