Ca.XXXII
centa trigintaſeptē milia qͥngētę: Eqͥbus ī partē dn̄i ſuꝑputatę ſunt oues ſexcentę ſeptuagintaqͥnqꝫ: ⁊ de bubustrigintaſex milibꝰ boues ſeptuaginta et duo: de aſinistriginta milibus qͥngētis/ aſia ni ſexagīta ⁊ vnꝰ. De aīabꝰhoīm ſedecim milibꝰ ceſſer̄tin ꝑteꝫ dn̄i trigintaduę aīę.Tradiditqꝫ moyſes numeꝝpͥmitiaꝝ dn̄i eleazaro ſacerdoti: ſicuti fuerat ei imperatu ex media ꝑte filioꝝ iſraelquā ſeꝑauerat his qͥ in p̨̄liofuerāt. De media v̓o ꝑte q̨̄ꝯtigerat relique multitudini: id ē de ouibꝰ trecētis trigintaſeptē milibꝰ qͥngētis: ⁊de bubꝰ trigintaſex milibus:⁊ de aſinis triginta milibusbqͥngētis: ⁊ de hoībꝰ ſedecimmilibus/ tulit moyſes qͥnq̄geſimū caput: ⁊ dedit leuitꝭqͥ exculabāt in tabernaculodn̄i / ſicut p̨̄cęꝑat dn̄s. Cūqꝫacceſſiſſent pͥncipes exercitus ad moyſen/ ⁊ tribuni cēturioneſqꝫ dixerūt: Nos ſerui tui recēſuimus numeruꝫpugnatoꝝ quos habuimusc ſub manu nr̄a: ⁊ ne vnus qͥd̓dē defuit: Ob hanc cauſaꝫofferimꝰ in donarijs dn̄i ſinguli qd̓ ī p̄da auri potuimꝰē īuenire/ periſcelides ⁊ armillas: anulos et dextralia acmuręnulaſ/ vt dep̄cerꝭ ꝓ nobis dn̄m. Suſcęper̄tqꝫ moyſes ⁊ eleacar ſacerdos omēauꝝ in diuerſis ſpeciebꝰ/ pōdo ſanctuarij ſedecim milia/ ſeptingētos qͥnqͣginta ſiclos a tribuniſ ⁊ cēturiōibꝰ.Unuſquiſqꝫ em̄ qd̓ in p̨̄darapuerat/ ſuū erat. Et ſuſcęptū intulerūt in tabernaculū teſtimonij in monimentūfilioꝝ iſrl̓ coram domino.Ca.XXXII.¶ ¶ Ilij autē rubē ⁊ gadhabebāt pecora mulg ¶ ta: ⁊ erat illis in iumētis inſignita turba. Cunqꝫh vidiſſent iācer ⁊ galaad aptas aīalibus alendis terrasvenerūt ad moyſen ⁊ ad eleazarū ſacerdoteꝫ ⁊ pͥncipes
multitudinis: atqꝫ dixerūt:Aſtaroth ⁊ dibon et iacer ⁊nemra eſebon ⁊ eleale et ſaban ⁊ nebo ⁊ beo/ terra quāꝑcuſſit dn̄s in cōſpectu filiorū iſrael regiōis vberrimęē ad paſtū aīaliū: ⁊ nos ſerui tui habemus iumēta plurima: p̄camurqꝫ ſi inuenimꝰgratiā corā te vt des nob̓ famulis tuis eā ī poſſeſſione:nec facias nos trāſire iordanē. Quibus rn̄dit moyſes:Nūquid fratres veſtri ibūti ad pugnā/ ⁊ vos hic ſedebiktis? Cur ſubuertitis mēteſ filioꝝ iſrael ne trāſire audeātī locū quē eis daturꝰ ē dn̄s?¶ None ita ęgerunt pr̄es vr̄i:qn̄ miſi d̓ cadeſbarne ad explorandā terrā? Cūqꝫ veniſin ſent vſqꝫ ad vallem botri luſtrata omī regiōe/ ſubuerterunt cor filioꝝ iſrl̓ vt nō ītrarent fines quos eis dominꝰdedit: Quibꝰ iratꝰ iurauit/ dincēs: Si videbūt hoīes iſti qaſcēderūt ex ęgypto a viginti annis ⁊ ſupra terrā quamſub iuramento pollicitꝰ ſumabraā iſaac ⁊ iacob: ⁊ noluerūt ſeqͥ me p̨̄ter caleb filiuꝫiephone ceneceū: et ioſue filiū nun. Iſti impleuerūt voo luntatē meā. Iratl̓iſqꝫ dn̄saduerſū iſrl̓/ circūduxit euꝫper deſertū qͣdragintaⁱ ānisdonec conſumeret̉ vniuerſa generatio quę fecerat malū in ꝯſpectu eiꝰ. Et ecce inquit vos ſurrexiſtis ꝑ̓ pribꝰꝑ veſtris incremēta et alumnihominū peccatoꝝ vt augeretis furorē dn̄i cōtra iſrael:Qui ſi nolueritꝭ ſeqͥ eū: ī ſolitudine ppl̓m derelinquet⁊ vos cauſa eritis necis omniū. At illi ꝓpe accedentesdixerūt: Caulas ouiū fabricabimus ⁊ ſtabula iumētorum/ ꝑuulis quoqꝫ nr̄is vrbes munitas: nos aūt ip̄i armati ⁊ accincti pergemꝰ adp̨̄liū ante filios iſrael donecintroducamus eos ad locaq̄ ſua: Paruuli noſtri et quicquid habere poſſumꝰ erūt īvrbibus muratis ꝓpter ha-
ocepto legꝭ: p̄cipiūt̉h̓ dari pͥmitię/ q̨̄ interqͣdraginta ⁊ ſexagītaꝯſiſtebāt: vn̄ ſubditurqͥnquageſimū ⁊ca¶De aīabus ho.nū. b ¶ Etid ē vide hoībꝰ ſę .i. de virc¶viꝗ̇dē defuit. OrigSi milites dei diſſentiant/ ingrata ſūt deooīa: etiā ſi bella ꝯficiant/ ſpolia deferant/munera offerant.d Ob hāc cauſā.Hic videt̉ ꝙ ꝓ ſpūalibus poſſit dari pecunia licite. Qd̓ veꝝ ē ītribꝰ caſibꝰ/ ſiue tribꝰde cauſis: In ſignūſcꝫ ⁊ mēoriā obitꝰ illiꝰdat̉. Item vt aluiꝰ facti mēores aſil̓e inuitent̉: In ſignū deuotiōis offertis: quā accipiētes debent attēdere/ pēſates ex qͣnto tribuāt īntū: qd̓ ſi nō faciūnia ē. Etiā in ditiōe eccleſię licep̄o petere redditꝰ:ādos ad lum inaria eccleſię/ ⁊ diuinūofficiū ꝓſequendū inea: ne ſi nō habet redditus/ abſoleat locuſItē ſacerdos labomanuū ſuaꝝ viuēs/poſcat̉ vt miſſam celbret: pōt rn̄dere: nothabeo vnde ſuſtentehodie. Et ſi dat̉ ei vctus illiꝰ diei/ pōt celbrare miſſam. Petit̉tiā aliqn̄ pecunia accorrectionē ⁊ pę naͣmdeliiētiū: vt ꝑ̨̄latipetūt a ſacerdotibusꝓ enormitatibꝰ ſuiscoercēdis: ⁊ ita pecunia poteſt eſſe cauſadiuini officij celebradi. Cā dico/ ſine qͣ n̄nō ꝓ qͣ fiat. Prīciperūt īnū etī mēoriā. Un̄ ſubdit̉Innētū filio⁊cͣ. ePeriſcelides. Periſcelides e.armillę/ ornam̄ta brachiorū ſūt: et dextralia ſil̓r ex auro ⁊ argēto facta: Eſaię. iij. d.Periſcelides. Et dic̄Glo. ibi ꝙ ſūt ornamēta talorū Muręnulſūt ornamēta colli: vl̓aurium: ⁊ dicūt̉ a murice vel a muręna piſce vl̓ a ſerpe
cto/ eo ꝙ cōplicet ſe īcircū lo. Et ē muręnula lata catena ⁊ ſpiſſaīterdū auri et argentiꝟgul̓ texta q̨̄ alio noīevocat̉ r̄dimicl̓m colli.Ilij aūt ruKben ⁊c̄. Infraaddit dimidiātribū manaſſe/ q̨̄ cumiſtis remāſit citra iordanē. g ¶ In iumētis inſignitatur.Aliqͥ libri habēt: infinita ſubſtātia: et plures: id eſt multa iumēta hēbāt. Glo. Quosmulta mūdi īpedimēta īplicāt habitationēcęleſtꝭ prię nō reqͥrūt:qͥ dū ꝓ fide ad certamē ꝓꝑant/ eaꝫ nō ſibiſꝫ ꝓximiſ vēdicāt: necamāt: ꝓ illa pugnāt:ſꝫ pignora ſua extra illā deponūt. h ¶ Iaer ⁊ gala. ciuitatesſūt. iNUos hic ſedebitis. Nos veroclerici ī ſudore alienoveſcētes pane nr̄o/ ſedemꝰ fr̄ibꝰ noſtrꝭ pugnātibꝰ. Quid igit̉ niſi ſaltē ſpūalit̓ orātesꝓ eis laboremus. Dictū ē eī adā totiqꝫ poſteritati eiꝰ: In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuo. k Cur ſubuer. Hic on̄dit̉ qͣntaeſſet diligentia moyſicirca ppl̓m cū ſciret ſeiordanē n̄ trāſituꝝ: ettn̄ ſollicitꝰ erat ꝓ terra acqͥrēda. Homīesem̄ ī his ſolēt ſollicitieē vbi emolumētū ſperāt aliqd̓ hr̄e. l¶ Patres vr̄i: duodecimexploratores. Qn̄miſi. sͣ. xx. m. ¶ AAdvallē bo. vbi ad fertilitatē loci denūciandā ppl̓o leuauerūt botrū ī vecte. n ¶ Si videbūt .i. n̄ videbūt.Sil̓e ī Psͣ. Si ītroibunt in requiē meā. i.n̄ ītroibūt. Ul̓ ē apoſiopiſis: ⁊ ē ſupplēdūiā ampliꝰ nō credatismihi. o¶ Iratuſqꝫdn̄s: ꝓpt̓ murmurationē eiꝰ: ſupra xx. adad aqͣs ꝯͣdictiōis: velpotiꝰ ī reditu exploratoꝝ d̓ terra ꝓmiſſiōiſsͣ. xiij. c. p ¶ Et alū.ho. id ē imitatoreſ ⁊trāſcēdētes in malo.Paruuli nir̄.
P
FGen̄. 3. dꝰsͣ. 14. a.C
Psͣ.94.
D
q