LibriNumeriXXVII
XXVII.¶ Ca.3l(ceſſerūt aūt filie̓ ſaphaat: filij epher: filijgalaad: filij machir:filij manaſſe/ qui fuit filiuſ ioſeph: quaꝝ ſunt noīa: maala⁊ noa ⁊ egla ⁊ melcha ⁊ therſa: ſteterūtqꝫ coram moyſe eteleazaro ſacerdote/ ⁊ cunctispͥncipibus populi ad oſtiuꝫtabernaculi fęderis/ atqꝫ dicxerūt: Pater noſter mortuʳeſt in deſerto: nec fuit in ſeditiōe q̨̄ ꝯcitata eſt ꝯtra dominū ſub chore: ſed in pctō ſuomortuꝰ ē: Hic nō habuit mares filios: Cur tollit̉ nomē illius de familia ſua qꝛ nō habet filiū? Date nobis poſſeſſioneꝫ inter cognatos patrisnoſtri. Retulitqꝫ moyſes cāꝫeaꝝ ad iudiciū dn̄i. Qui dixit ad eū: Iuſtā rem poſtulātfilię ſalphaat: Da eis poſſeſſionē īter cognatos pr̄is ſui:⁊ ei in hęreditate ſuccedant.Ad filios autē iſrael loquerꝭhęc: Homo cū mortuꝰ fueritabſqꝫ filio ad filiā eius trāſibit hęreditaſ. ſi filiā nō habūerit/ habebit ſucceſſores fratres ſuos. Ꝙ ſi et fratres nōfuerint/ dabitis hęreditatemfratribus patris eiꝰ. Sin aūtnec patruos habuerit/ dabit̉hęreditas his qui ei proximid ſūt. Eritqꝫ hoc filijs iſrl̓ ſanctū lege perpetua/ ſicut p̨̄cęē pit dn̄s moyſi. Dixit quoqꝫdn̄s ad moyſen: Aſcende inmōtē iſtū abarim/ ⁊ ꝯtēplareinde terrā quā daturus ſū filijs iſrael. Cūqꝫ videris eaꝫ.t ibiſ ⁊ tu ad populū tuū/ ſicut
iuit frater tuus aaron: qꝛ offēg diſtis me in deſerto ſin in cōtradictiōe multitudinis: nechͦ ſanctificare me voluiſtis cōram ea ſuper aquas. Hę ſūtaquę cōtradictiōis in cadesdeſerti ſin. Cui rn̄dit moykſes: Prouideat dn̄s deꝰ ſpirituū oīs carnis hominē quiſit ſuper multitudinē hanc: ⁊poſſit exire ⁊ ītrare ante eos:⁊ educere illos vel introducere: ne ſit ppl̓us dn̄i ſicut oueſabſqꝫ paſtore. Dixitqꝫ dn̄s admoyſē: Tolle ioſue filiū nunl viꝝ ī qͦ ē ſpiritus dei: et ponemanū tua ſuꝑ eū: Qui ſtabitcoram eleazaro ſacerdote etom̄i multitudine: et dabis eip̨̄cępta cunctis videntibusN ⁊ partem glorię tuę/ et audiat eum omīs ſynagoga filioo rum iſrael. Proͣ hoc ſi quidagendū erit/ eleazar ſacerdoſpͥ conſulet dn̄m. Ad verbū eiꝰegrediet̉ ⁊ ingrediet̉ ip̄e ⁊ omnes filij iſrael cū eo/ et cęteramultitudo. Fecit moyſes vtp̨̄cęperat dn̄s. Cūqꝫ tuliſſetioſue/ ſta̓iuit euꝫ coram eleaq̄ zaro ſacerdote ⁊ om̄i frequētia ppl̓i: ⁊ īpoſitꝭ capiti eiꝰ manibꝰ/ cūcta r̄plicauit q̨̄ mādauerat dn̄s. ¶ Ca. XXVIII.Ixit qͣꝫ dn̄s ad moyd Ien: Pręcipe filijs iſrael: et dices ad eos:s Oblationeꝫ meam et paneset incenſum odoris ſuauiſſimi offerte ꝑ tꝑa ſua. Hęc ſūtſacrificia q̨̄ offerre debetis:t Agnos anniculos immaculatos duos quotidie in holov cauſtū ſēpiternū vnū offeretꝭ
ceſſerunt autē ⁊c̄. ¶ Expo. Ca. XXVII.Sicut ſupra pͥmo ⁊ modo dictū eſt ꝙ tm̄ mares p̨̄cępit dn̄s numerari: ⁊ eis terrā diuidi/ inter qͦs ſalphaanumeratus ſine filijs mortuus ē/ relinquēs qͥnqꝫ filias: Quevidentes nomē patris oīno extinguendū/ niſi portionē in terra reciꝑent: Aceſſerūtad moyſen ⁊ eleazarūquęrētes poſſeſſionesinter cognatos ſuos:Quarū cauſaꝫ retulitmoyſes ad dn̄m: qͥ reſpōdit: Rē iuſtam poſtulant filię ſalphaad⁊ ſtatuit hāc legē: Sihō mortuꝰ fuerit abſqꝫ filio ad filiā tranſibit hęreditas: ꝙ ſi necfiliā habuerit/ trāſibiad patruos. b Filię. Origen̄. Quinqꝫfilię ſalphaat ſignificāt qͥuqꝫ ſenſus corperis/ qͥbus opus om̄ecorꝑe complet̉. Itemſunt qͥnqꝫ talenta: deqͥbus Matth̓. xxv. b.c ¶ Pater nr̄. Dr̄fuerit ille qͥ interfectufuit ex mandato dn̄i:qꝛ colligebat ligna inſabbato: ſupra. xv. d.d ¶ Sanctū legepetua .i. firmū ⁊ īuilabile. e ¶ Dixitquoqꝫ dn̄s: qꝛ dubitauerat moyſes depotētia dn̄i ad aqͣs cōtradictōis/ dictū ē ei adn̄o/ ꝙ nequaqͣꝫ intraturus eſſet in terrā ꝓmiſſioins. Verū tn̄ vivideret qͣlis eēt terraquaꝫ intrare propterpeccatū ſuū ꝓhibet̉iubet̉ aſcendere ī mōtē vnde totā terrā cortēplari poſſet: Nō tn̄credimus ꝙ totā vidrit ſed magnā ꝑtē. Eſi totā vidit/ miraculifuit: ſicut legit̉ de beato antonio: qͥ vidit totū mūdū plenū laq̄iſ⁊ dixit: qͥs hos laqueos p̄t euadere? Et rn̄ſum eſt ei: ſola humilitas. f ¶ Sicut iuitfrater tuus: Supraxx. d. in monte hor.In deſerto ſin:Sup̄. xx. h ¶ Sanctificare .i. ſāctū on̄dere. i ¶ In cades: Sup̄. xx. k ¶ Prouideat ⁊cͣ. Hicnotat moyſes ꝙ eccleſiaſticę dignitates nō debēt hęreditatistenore ad poſteros deuenire/ ſed dei electione. Un̄ Interlin̄.dicit. Nota: nō eligit filios: nō nepotes: nec rogat vt cōſtituātur duces: iudicio dei electionē ſeruauit. l¶ Spiritus dei:vl̓ dn̄i .ſ. ſpirituſſanctꝰ. m ¶ Partē glorię tuę .i. gr̄aꝫ tuāei cōmunicabo: ſed nō tantam dabo/ quantam tibi: ideo dicitꝑtē. n ¶ Audiat: id ē ei obediat. o ¶ Pro hoc ſi quid:
id eſt ꝓ ioſue. p ¶ Ad verbū eius: id ē eleacari.quentia: id eſt multitudine. ¶ Expo. Ca. XXIfriIxit qͦꝫ dn̄s. Moyſes moriturus accępit mdatū a dn̄o vt ad inſtructionē loſue/ quē ſibi ſubminerat dominꝰ/ oſtenderet/ tā ip̄i ioſue qͣꝫ populo/ queꝫquāta ⁊ qͣlia offerri debeāt in ſepteꝫ p̨̄cipfeſtiuitatibꝰ: id ē ī ſalbato/ neomenia/ phaſe/ pentecoſte/ feſto.baꝝ/ feſto ꝓpitiatiōiſcęnophegia. de qͥbuſplenius dictū ē ſupraLeuitꝭ. xxiij. propterqd̓ hic breuit̓ ꝑtranſimus. Prius aūt agitd̓ iugi ſacrificio: quodnūqͣꝫ intermittebat̉: ⁊fiebat de publico ſumptū: Mane offerebat̉agnus anniculꝰ in holocauſtū cū libamētisſuis: ⁊ tota die cremabat̉ in odorē ſuauē domīo: Quo īpoſito ſuper altare holocauſtiſacerdos cū prunisthymiamate lotꝰ ītrbat tab̓nacl̓m: ⁊ cōponebat prunas cū thymiamate ſuꝑ altare īcenſi: ⁊ hoc dicebaturconſūmatio ſacrificij:⁊ tūc extinguebat qͣttuor de ſeptē lucerniscandelabri. In veſpere ſil̓r ponebatur aliuagnus ſuꝑ altare holocauſti/ ⁊ intrans ſacerdoſ tab̓naculū cū prunis ⁊ thymiamate ponebat ſuꝑ altare incenſi/ ſicut fecerat māe: ⁊tūc accēdebat omneslucernas: ⁊ ſic tota nocte erat ſuper altareodor ſuauis dn̄o. ſꝫ ſacrificiū veſꝑtinū gratiꝰ dicebat̉ dn̄o: qꝛ pinguior agnꝰ offerebat̉ īveſpere. Et qꝛ mortēdn̄i factā in veſꝑe figurabat. Unde dicit eccleſia: Dirigat̉ oratiomea ſicut incenſum incōſpectu tuo: eleuatiomanuū mearū ſacrificiū veſꝑtinū. Quidaꝫdicunt hos duos agnos tradi de ſūptū ſacerdorū. SIoſepiꝰdicit d̓ publico ſūptu.s ¶ Oblationē meā. Quare dicat meā ⁊ nō vr̄aꝫ: determnat Interlin̄. dicēs: Oīa q̨̄ offerimꝰ/ dei ſūt: nihil gͦ ei damu.ſꝫ reddimꝰ. t ¶Immaculatos: corꝑe: nō vellere. yGepiternū. Hoc dic̄: qꝛ ſine t̓mīo p̨̄cipit̉: vl̓ rōne ſignificati dꝫſēpit̓nū. Hic ꝓſeqͥt̉ Origen̄. ſeptē feſtiuitates ẜm ordinē qdep̄diximꝰ. ⁊ pͥmo on̄dit myſtice qͥd ſit feſtū īdeficiēs celebrale.Hec ē inqͥt veteri ⁊ nouo teſtamētꝭ iugit̉ ītētū eē. Et adiulꝰgit: Qui peccat ⁊ agit dies peccati nō poteſt agere die ſeſna
jͣ. 36. a.Ioſue. 17. a.
Asͣ. 26. d.jͣ. 36. a.loſue. 17. a.
I
B
8qi
A
Piup