Ca.XIII

in vniuerſa terra ęgypti: qͦsſequentur ſeptem anni alijtantę ſterilitatꝭ/ vt obliuionia tradat̉ cūcta rētro abūdantia: Cōſūptura ē enī famesomnē terrā: et vbertatꝭ magnitudinē ꝑditura eſt inopiemagnitudo. Qd̓ aūt vidiſtiſecundo: ad eandē rem pertinens ſomniū firmitatis indiciū eſt: eo ꝙ fiat ſermo deib et velocius impleat̉. Nu̓ncergo ꝓuideat rex virum ſapientem ⁊ induſtriū/ ⁊ pręficiat eū terrę ęgypti/ qui conſtituat prępoſitoſ per ſinguclas regiones: et quintā partem fructuū per ſeptem annos fertilitatis qui iam nūcfuturi ſunt/ cōgreget in horrea: et omne frumentum ſubpharaonis poteſtate condatur: ſerueturqꝫ ī vrbibus/ etparetur futurę ſeptem ānorum fami q̨̄ preſſura eſt ęgyptum: ⁊ non ꝯſumetur terrainopia. Placuit pharaoniꝯſilium ⁊ cunctis miniſtriseius: locutuſqꝫ eſt ad eos:

d Nū inu̓enire poterimꝰ taleꝫē virum/ qͥ ſpiritū dei plenꝰ ſit-Dixit gͦ ad ioſeph: Quiaoſtendit tibi deus omīa quęlocutꝰ es: nunqͥd ſapientiorēet ſimilem tui inuenire potegro? Tu̓ eris ſuꝑ domū meā:et ad tui oris imperiū cūctpopulus obediet: Uno tm̄regni ſolio te p̨̄cedam. Dicens qͦꝫ rurſū pharao ad ioſeph: Ecce ꝯſtitui te ſuꝑ vnih uerſam terram ęgypti: ⁊tu̓litanulū de manu ſua: ⁊ deditin manu eius: veſtiuitqꝫ euꝫ(kſtola byſſina: et collo torl quē aureā circūpoſuit. Fecitqꝫ aſcendere ſuper currūin ſuū ſecūdū: clamate p̨̄conen vt oēſ coram eo genu flecterent: et prępoſitū eſſe ſcirentvniuerſę terrę ęgypti. Dixito quoqꝫ rex ad ioſeph: Egōpͦ ſum pharao: Abſqꝫ tuo imperio non mouebit quiſqͣꝫmanū aut pedē in omni terq̄ ra ęgypti. Uertitqꝫ nomenr illius et vocauit eum linguaęgyptiaca ſaluatorē mūdi.

aſſRetro abūdantia: quā ſignificauerūt ſpecioſę boues.o prouideat rex. Non ſolū interp̄tat̉ ſomaiu. ſed ⁊ conſiliū dat. c ¶ Quintam partē fructuum.Nūc ermaotandū ꝙ ęgyptij qͥntam partem frugū in horrea regꝭ cōgauerūt: qꝛ filij tenebrarū qͥnqꝫ ſenſibꝰ dediti/ cęleſtia nōcurāt: Sꝫ veri iſraelite decimas dāt: qꝛ cęleſtē patriā cuiꝰ decima parſ corruit/ reformare laborant.Qui ſpiritu deAugꝰ. Tertio niſi falor īſinuat̉ nob̓ in hͦ libro ſpūs dei. Primovbi dictum eſt. sͣ. j. a.Spūs dei ferebat̉ ſuper aqͣſ. Scd̓o vbi dixit deꝰ. sͣ. vj. a. Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰ inhoīe in ęt̓nū ⁊cͣ. Tertio cū dixit pharao/ īioſeph eē ſpm̄ dei nōpm̄ſaitn̄ lctū.Tiānuapīaq̨̄ ſic̄ circulꝰ/ nec initione claudit̉. mlamāte p̨̄coneAlia lr̄a habet: ſcd̓oclamāte pręconeqd̓ bn̄ cōgruit myſterio. Primꝰ p̨̄co fuit iohānes baptiſta: qͥ ī pͦaduētu clamauit: Ecce agnꝰ dei. Ioh̓. j. d.Et iteꝝ: Parate viadn̄i: Eſa. xl. a. Scd̓serit helias et enoch: qͥclamabūt ī aduētu ſecundo an̄ finē mūdi.Hebręi tradūt p̨̄connō clamaſſe geniculationem: ſed clamauitabrech qd̓ interp̄tat̉ pr̄ tenerrimꝰ. Aba enī pr̄ ſonat: rech delicatꝰ. vel tenerrimꝰ. q. d. et ſi ętate tenerrimꝰ/ tn̄ ſapīa pr̄. ij.Regꝭ. xxiij. a. Dauid ſedet ī cathedra ſapiētiſſimꝰ/ ecce pr̄: qͣſi tenerrimꝰ ligni ꝟmiculꝰ ecce tenerrimꝰ. Hoc totū de chriſto exponit̉: qͥ fuit tenerrimꝰ māſuetudine: pater p̨̄dicatiōe.o ¶ Ego ſū pharao. Iuramētū eſt. Et ē ſenſus: Sic̄ veꝝ ēme eē pharaonē: ſic qd̓ dicā veꝝ ē. p ¶ Abſqꝫ tuo īꝑio n̄mouebit qͥſqͣꝫ manū aut pedē in oī terra ęgypti .i. n̄egrediet̉ hīc: neqꝫ fūget̉ publicꝭ officijs/ ſine tuo imꝑio. Velẜ̄t dici ꝙ ē hyꝑbole. Et ē ſenſus: Plenā hēb̓ ptātē. q ¶ Uertitqꝫ nomē illiꝰ. Hieroꝰ. Et vocauit pharao nomē ioſepſphaſnecphane: ⁊ dedit ei aſſenec filiam putiphari ſacerdotisheliopol̓. Licet hͦ nomē hebraice abſcōditoꝝ reꝑtorē ſonet:tn̄ qꝛ ab ęgyptio ponit̉: ipſiꝰ līguę debet hr̄e rōnē. Interp̄tatur enī phaſnecphane/ vt. lxx. trāſferre voluerunt/ ſpōtūphanec ſaluator mūdi: eo ꝙ orbē terrę a fame liberauit. Notandum autē ꝙ dn̄i qͦndā ⁊ emptoris ſui/ filiā vxorē accęperat.Abraę. sͣ. xvij. a.Sarę. eodem cap̄. c.Iacob. sͣ. xxxv. b.men Ioſeph. vt hic .f.Ioſue. Nu. xiij. a.Petro: Lucꝭ. vj. c. Marcꝭ. iij. b.Filijs cebedei. Marcꝭ. iij. b.riLīgua egyptiaca: phaſnecphane .i. ſaluatorē mūdi: qd̓Beniamin. sͣ. xxxv. c.gręce ſpōtihanec d̓r: ⁊ īterp̄tat̉ hebraice abſcōditoꝝ īuētor.

Kb ¶ Nūc gͦ ⁊cͣ. Conſiliū dat ioſeph vt poſſit vitari futura fames: Et chriſtꝰ ſimilit̓. Matth̓. xxiiij. b. Tūc qͥ in iudęa ſūt/ fugiāt ad mōtes. Placuit pharaoni ꝯſiliū .i. deo pr̄iplacuit chriſti p̨̄dicatio. Lucꝭ. iij. e. et Mat. iij. d. Hic ē filiꝰmeꝰ ⁊cͣ. d ¶ Nū īuenire poterimꝰ. Chriſto ſimil̓ nō potuit īueniri. Iob. j. b.Nūqͥd ꝯſideraſti ſeruum meū iob: ꝙ n̄ ſitſimiliſ ei ſuꝑ terrā? e¶ Qui ſpū dei plenus ſit. Chriſtꝰ plenus fuit ſpū dei. Eſa.xj. a. Replebit eū ſpiritꝰ timoris dei. Ioh̓.j. b. De plenitudīe eiꝰomēs accepimꝰ. f¶ Quia oſtēdit tibideꝰ oīa. Ioh̓. v. d.Pr̄ diligit filiū: ⁊ oīademonſtrat ei. g¶ Tu eris. Psͣ. Egoaūt ꝯſtitutꝰ ſuꝫ rex abeo ſuper ſion ⁊cͣ. hTulit anulum ⁊cͣ.et dedit eū in manu eiꝰ: qn̄ demōſtrauit euꝫ hr̄e pontificatū fidei. Deut̓. xviij.c. Prophetā ſuſcitabit vob̓ dn̄s: ip̄m audietꝭ tanqͣꝫ me. Iteꝫ ꝑanulū cęleſtꝭ ſapīa deſignat̉: q̨̄ ſic̄ anulꝰ necfine nec pͥncipio claudit̉. Hanc dedit pr̄ inmanu filij: qꝛ oīa oꝑaeiꝰ ſapient̓ facta ſunt.¶ Ueſtiuitqꝫ eumſtola byſſinā .i. gl̓ aīmortal tatꝭ. Prouer.vltꝭ. c. Byſſus ⁊ purpura indumētū eius.Nota triplici indumēto īdutꝰ ē chriſtꝰ. Prīo īdutꝰ ē byſſo īnocentię in natiuitate.Scd̓o purpura ī paſſiōe. Tertio hiacyntho gl̓ię ī reſurrection. k ¶ Et collo torquē aureā. Per collū ioſeph/ cbriſti p̨̄dicatio accipit̉: Per torquē aureā bonū opꝰ. Torquemigit̉ chriſtꝰ ī collo habuit: qꝛ fec̄ qd̓ p̨̄dicauit. Actꝭ. j. a. Fecitqꝫ eū aſcēde̓ ſuꝑ currū ſuū. Deꝰ pr̄ duos currꝰ hꝫ.Primꝰ ē angeli: ſcd̓s hoīes. Suꝑ vtrūqꝫ ꝯſtitutꝰ ē chriſtus.Eph̓. j. d. Cōſtituēs eū ad dexterā ſuā in cęleſtibꝰ: ſuꝑ omnēpͥncipatū ⁊ ptātem/ ecce de pͦ curru: et ſuꝑ oēm eccl̓iam q̨̄ eſtcorpꝰ ip̄iꝰ ecce d̓ ſcd̓o. m ¶ Clamāte p̨̄cone .i. ioh̓e baptiſta. Lucꝭ. j. g. Et tu puer ꝓph̓a altiſſimi vocaberis: pręibisenī ante faciem dn̄i parare vias eiꝰ ⁊cͣ. n ¶ Ut oēs coraꝫeo ⁊cͣ. Eſa. xlv. d. Mihi curuabit̉ oē genu. Hāc dignitateꝫmeruit chriſtꝰ ꝑ humilitatē ⁊ obediētiā paſſiōis. Phil̓. ij. a.Humiliauit ſemetip̄m factꝰ obediens vſqꝫ ad morteꝫ mortēautem crucis: ꝓpter qd̓ ⁊ deus exaltauit illū ⁊ dedit illi nomēqd̓ eſt ſuꝑ omne nomē: vt in noīe ieſu omne genu flectatur.p ¶ Abſqꝫ tuo. Sine volūtate chriſti nullꝰ debet moueremanū aut pedē .i. n̄ debet aliqͥd facere aut cogitare ꝙ chriſtonō placeat. Iō chriſtꝰ habuit ꝓ nob̓ manꝰ ⁊ pedes cruci affixos: vt nos ꝓpt̓ ip̄m ſimilit̓ haberemꝰ. Ad īꝑiū gͦ chriſti debemꝰ mouere manꝰ oꝑādo: ⁊ pedeſ cōpatiēdo. De māibꝰ datp̨̄cęptū dn̄s Ioh̓. vj. c. Oꝑamī cibū qͥ nō perit. De pedibꝰIoh̓ xij. e. Ambulate dū lucē habetꝭ. Qui ad īꝑiū chriſti n̄mouerit manꝰ et pedes: fiet ei qd̓ d̓r Mat. xxij. b. Ligatismāibꝰ ⁊ pedibꝰ ⁊cͣ. ¶ Uertitqꝫ nomē illiꝰ līgua ęgyptiaca. Hoc ē ꝙ pr̄ nomē chriſti dilatauit ꝑ mūdū. Catꝭ. jͣ. a¶ Oleū effuſum

Myſtice

A

Al̓ Pixitqꝫ

Daniel̓. 2. g.FP sͣ .2.Al̓ xtulitqꝫ

F

Uertitur nomen