Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.V7..QQ A

a Modicū habuiſti an̄qͣꝫ venirem/ ⁊ nunc diues effectusbes: bene̓dixitqꝫ tibi dn̄s adc introitū meū. Iuſtuꝫ eſt igit̉vt ꝓuideā aliqn̄ etiā domud meę. Dixitqꝫ laban: Quiddabo tibi? At ille ait: Nihilē voͣlo: Sed ſi feceris quod

ſ poſtulo: iterū paſcā ⁊ cuſtohdiā pecora tua. Gyra̓ om̄esgreges tuos/ ⁊ ſepara cūctasi oues varias et ſparſo vellekre: ⁊ quodcūqꝫˣ fuluū ⁊ malculoſū variūqꝫ fuerit: tam inouibꝰ qͣꝫ ī capris/ erit mercesi mea. Rn̄debitqꝫ mihi cras

c d̓ poſtulo. Tria poſtulat a nobis dn̄s: q̄ ſi facimus/cue dubio paſcet gregē cogitationū ⁊ deſiderioꝝ noſtroꝝ: iuaiciū/ miſericordiā/ ſollicitudinē operis: quia maledictus quiopus dei facit negligēter: dicit Hiere. xlviij. b. Hęc tria dicitMich̓. vj. c. Indicabo tibi o hō qͥd ſit bonū: ⁊ qͥd dn̄s requirat a te: vtiqꝫ facere iudiciū/ ⁊ diligere miſericordiā/ et ſollicitumambulare cū deo tuo.Iudiciū/ quo ad nosmiſericordiā/ quo acꝓxīos: ſollicitū/ qͦ addeū. h Gyra oēsgreges. Hebreꝰ digrega. Hieroꝰ dicithūc locū nunqͣꝫ bn̄ fuiſſe expoſitum vſqꝫ adtp̄s ſuū. i t ſparſovellere: et trade filijs tuis: ita ſupplet Hieroꝰ: mihi aūt dapecora/ vniꝰ coloris. m Rn̄debitqꝫ mihi cras .i. ī futuro:Iuſticia mea.exx a Modicū. Valde parū inuenit chriſtꝰ in gentibꝰ/ qn̄venit. Naturalia etiā bona q̨̄ ſibi dederat deus/ male viuendodiſſipauerat. Luc̄. xv. c. Adoleſcētior filiꝰ ꝑegre ꝓfectꝰ ē ī regionē lōgīquā: ⁊ ibi diſſipauit ſub̓am ſuā viuēdo luxurioſe. Parū igit̉ īuenit chriſtꝰ/ ſꝫ multū fęcūdauit. Eſa. lj. a. Ponet deſertū eiꝰ qͣſi delitias: ⁊ ſolitudinē eiꝰ qͣſi hortū dn̄i. Ecech̓ .xvj.a. Ol̓tiplicatā qͣſi germē agri dedi te: ⁊ ml̓tiplicata es ⁊ grādis effecta. b Bn̄dixitqꝫ ⁊cͣ. ad ītroitū. Hoc ē qd̓ legit̉Lucꝭ. j. d. ꝙ maria ſtatī ingreſſa/ ſalutauit helizabet. Matth̓x. b. In quācūqꝫ domū intraueritis/ pͥmū dicite/ pax huic domui. d¶ Quid dabo tibi? Credit hō ml̓tū dare chriſto/ ſicredat/ ſi ieiunet/ ſi elemoſynā largiat̉: ſꝫ nihil dat̉ ei/ ſed potireddit̉. Un̄ ⁊ dicit: e Nihil volo. Psͣ. Bonoꝝ meoꝝ noeges. f Iterū paſca/ oues tuas. Ioh̓. x. b. Ego ſū paſtorbonꝰ. gEt cuſtodiā pecora tua. Eſt ⁊ cuſtoſ fidelis chriſtus. Un̄ Luc̄. x. f. dr̄ ſamaritanꝰ. Eſa. xxj. c. Cuſtos qͥd d̓ nocte: cuſtos qͥd de nocte? h¶ Gyra oēs greges. Iacob chriſtus: Labā mūdꝰ. Chriſtꝰ igit̉ ſubiectꝰ paſſiōibꝰ ⁊ tribulationibꝰ/ ſeruiuit in mūdo. Matth̓. xx. d. Filius homīs nō venitmīſtrari/ ſed mīſtrare. Primo ſeruiuit ꝓ vxoribꝰ .i. ꝓ ꝑfectis:poſtea ꝓ aīalibꝰ .i. ꝓ īfirmis. Un̄ Psͣ. in ꝑſona eccl̓ię: Imꝑfectū meū vider̄t oculi tui/ ⁊ ī libro tuo oēs ſcribent̉: dies formabūt̉ .i. maiores/ qͥ illumīati a chriſto/ alios illumināt. Ipſi informabūt̉ a chriſto/ vt dicāt̉ chriſtiāi: ſꝫ nemo ī eis: qꝛ nullꝰ dr̄a petro petrinꝰ: vel a paulo paulinꝰ. Quid ē aūt pactū int̓ iacob ⁊ labā: ꝙ iacob tm̄ varioſ habeat ꝓ mercede: labā aūt oēsvnicolores .i. tota alba/ vel tota nigra in vellere: niſi ꝙ mūdusduo genera ſibi retinet/ qͣſi ꝓpͥos .ſ. ficte bonos/ ⁊ aꝑte malos:Chriſtꝰ aūt tertiā ꝑtē hꝫ ꝓ mercede. Ecc̄i. l. d. Duas gentesodit aīa mea: tertia aūt nō ē gens quā oderim: qͥ ſedēt ī mōteſeir ⁊ philiſtijm: ecce aꝑte mali: Et ſtultꝰ ppl̓s qͥ habitat ī ſichimis: ecce ficte boni: qͥ ficte laborē ſuſtinēt. Vel meliꝰ: Qui ſedēt in mōte ſeir .i. hiſpidꝰ ⁊ piloſus pctōr ſedēs ī mōte/ vt aboībꝰ videat̉: ⁊ philiſtijm qd̓ dr̄ ruina duplex .i. ficti ſiue hypocritę/ qͥ ſūt duplices in malo. Augꝰ. Simulata ęqͥtas nō ē ęqͥtas/ ſꝫ duplex iniqͥtas. Et ſtultꝰ ppl̓s qͥ hītat ī ſichimis qd̓ int̓ptat̉ humerꝰ: Hi ſūt viri boni qͦs mūdꝰ ſtultos reputat: eo ꝙhītant ī ſichimis .i. pęnitētia ⁊ labore. j. Corꝭ. iiij. c. Nos ſtulti ꝓpt̓ chriſtū: vos aūt prudētes in chriſto. k Qd̓cūqͣꝫfuluū ⁊ maculoſū. Hi ſūt medij colores qͥ ſunt chriſti: qꝛvirtꝰ ī medio: et ī medijs delectāt̉ ſenſꝰ: ⁊ mediū tenuere beati: labā ꝟo extrema hꝫ/ vbi ſenſꝰ corrūpit̉. Sūt aūt ſctī fului .i.pallidi ꝑ carniſ macerationē. Hi ſt̓ qͥ poſſūt ſignificari ꝑ equūpallidū Apocꝭ. vj. b. Ecce equꝰ ꝑallidꝰ: ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eū nome illi mors. Equꝰ eſt caro p̄allida ꝓpt̓ pęnitentiā: ſedēs ſuꝑequū ſpūs qͥ vocat̉ mors: quia mortificat facta carnis vt viuere poſſit: ẜm qd̓ dicit apl̓us Roma. viij. c. Si ſpiritu factacarnis mortificaueritis/ viuetis. Gal̓. vj. a. Si ſpū viuimus/ip̄ū ⁊ ambulemꝰ .i. oꝑa ſpūalia faciamus. Item ſancti dicunt̉

maculoſi ꝑ reputationē: macula nō qͥdē corꝑis: ſed velleris .i.macula veniali/ nō mortali. Nā ſicut ī byſſo bn̄ candida/ parua macula cito apparet/ ⁊ magna videt̉: ita ſancti paruū ⁊ veniale peccatū/ magnū: ⁊ ſe maculatos reputāt/ cū incidūt ī tale peccatū: tn̄ ſine macula mortali ſūt ante deū. Apocꝭ. xiiij.b. Sine macula ſūt an̄thronū dei. Un̄ ſignificant̉ per lunā: q̨̄ tototꝑe p̨̄ſenti macula noncaret: ſꝫ ī fine erit ſineomni macula: qꝛ luxlunę erit/ ſic̄ lux ſolis:Eſaię. xxx. .ſ. Ita ſancti ſine omni maculaerūt ſicut chriſtꝰ. Itēſctī dicūt̉ varij varietate ꝟtutū. Aſtitit regina a dextrꝭ tuis ī veſtitu deaurato circūdata varietate. Ezech̓. xvj. b. Ueſtiui tediſcoloribꝰ. Eccl̓ia dr̄ veſtita diſcoloribꝰ: qꝛ filij eiꝰ modo actiui: modo cōtēplatiui. Psͣ. Aſcēdūt vſqꝫ ad cęlos/ ⁊ deſcēdūtvſqꝫ ad abyſſos. Eſt aūt triplex ſanctoꝝ varietas. Prima ēdiſcordia ſpūs ad carnē. Caro em̄ cōcupiſcit aduerſꝰ ſpm̄: etſpūs aduerſus canē: Gal̓. v. c. Ro. vij. d. Cōdelector legi deiẜm interiorē hominē: Video aūt alterā legē in mēbris meisrepugnantē legi mētis meę: et captiuantē me in lege peccati.Hanc primā diſcordiā neceſſariū eſt ſuſtinere/ dū ſumꝰ in hacvita. Un̄ apl̓s eodē capl̓o timens de pugna/ clamat: Infęlixego homo: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Et poſteadocet apl̓us in eodē/ qualiter pugnabat: Ego inqͥt mente ſeruio legi dei: carne aūt legi peccati. Mali homīes iſtā diſcordiā nō ſentiūt: quippe caro ⁊ mens in idem conueniūt. Secūda varietas/ ē diuerſaꝝ paſſionū ⁊ laboꝝ ꝑpeſſio. Hac varietate fuit coloratꝰ apl̓s. ij. Corꝭ. xj. e. In laboribꝰ plurimis: incarceribus abūdantius: in plagis ſuꝑͣ modū ⁊cͣ. De hac varietate veſtis ſuę gaudebat ipſe: eodē. xij. e. Libēter igit̉ gloriabor in infirmitatibus meis/ vt inhabitet in me virtꝰ chriſti.Tertia varietas eſt ꝓfectus bonorū operū: modo in lectiōe.modo ī oratiōe/ modo ī meditatiōe modo ī cōpaſſiōe/ mō inꝯgratulatiōe. Hęc ē via ꝑ quā dn̄s duc̄ ſuos. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas. l Tā in ouibꝰ qͣꝫ in capris. Oues ſunt innocētes: caprę peccatores: qꝛ tā hi qͣꝫ illicredūt in mercedē chriſti. Et bn̄ dicit iacob ad laban: Gyraet ſęꝑa: quia quos mūdus abijcit ⁊ ſeparat a ſe: illos gratāter colligit chriſtus. Mich̓. vij. a. Factus ſū ſicut qui colligitī autūno racemos vindemię. m Reſpōdebitqꝫ. Chriſtus duo habuit in via: laborē in bonis operibus: ⁊ dolorē inpaſſionibꝰ. Pro labore/ mō habet requiē: ꝓ dolore/ gloriā.Augꝰ. in ꝑſona dn̄i: Uenale habeo. Et quid? Regnū cęloꝝ.Quibꝰ emit̉? Quinqꝫ denarijs. Qui ſunt illi? Pauꝑtate/ regnū: fame/ ſatietas: labore/ requies: vilitate/ gl̓ia: morte/ vita.Tollens igit̉X nō tuas. Vel poſſeſſio chriſti/ ſunt v̓tutes/ dona/ ⁊ operabona. Matth̓. xxv. b. Vocauit dn̄s ẜuos ſuoſ: ⁊ tradidit illisbona ſua: Quę etſi chriſti ſint tn̄ in manibꝰ hoīs ſūt: ſic̄ dic̄ h̓iacob .i. ī poteſtate: qꝛ dū vult hō pōt retinere: ⁊ qn̄ vult pōtabijcere. a Modicū. Fęlix ep̄us qui hoc dicere pōt: Qn̄ego ſuſcepi epatū/ pauci erat ī eo boni: ⁊ mō ſunt ml̓ti. Prouer. xiiij. a. Ubi apparēt pl̓imę ſegetes: ibi māifeſta fortitudobouis. c Iuſtū ē igit̉ vt ꝓuideā aliqn̄ etiā domuimeę. Iuſtū ē ſine dubio/ vt poſt longā p̨̄dicationē reuertat̉platꝰ vel p̨̄dicator ad ꝯtēplationē. Prouer. xxiiij. d. Preꝑaforis opus tuū: ⁊ diligēter exerce agrū tuū: ⁊ poſtea ędificesdomū tuā. e Nihil volo. Quis eſt hodie qui hoc dicat?Phil̓. vlti. d. Nō q̨̄ro datū/ ſꝫ requiro fructū abūdantē in ratiōe vr̄a: habeo aūt oīa/ ⁊ abundo. m Rn̄debitqꝫ mihicras. Bn̄ dicit cras: qꝛ qͥ recte oꝑat̉/ nō ſtatim petit mercedē: ſꝫ expectat in futurū. Ecc̄i. xx. b. Hodie fęnerat̉ qͥs/ ⁊ crasexpetit. Prouer. xiij. b. Subſtātia feſtinata minuet̉: quę autēpaulatim colligitur manu multiplicabit̉.

I

Al̓. frufū

Psͣ .44.

Psͣ .106.

Myſtice

Psͣ. 15.

Ioh̓. 8. f.

Psͣ .138.

Moxaliter

g 4