Ca.XXIX
ſͦ et elēuata voce fleuit: et indicauit ei ꝙ frater eſſet patrꝭeiꝰ/ ⁊ filius rebeccę. At illa feſtinans nunciauit patri ſuo.Qui cum audiſſet veniſſe iaccob filiū ſororꝭ ſuę: foccurritobuiam ei: cōplexuſqꝫ eum:et in oſcula ruens: duxit indomū ſuam. Auditis autemcauſis itineris/ reſpōdit: Osmeū es et caro mea. Et poſtqͣꝫ rexpleti ſunt dies menſisvnius/ dixit ei: Num qꝛ frater meꝰ es: gratis ſeruies mihi? Dic quid mercedis accid̓ pias. Habebat v̓o duas filias. Nomen maioris lia: minor appellabatur rachel.Sed lia lippis erat oculis:rachel decora facie et venuſto aſpectu: Quā diligensiacob/ ait: Seruiam tibi prorachel filia tua minore ſeptēannis. Re ſpōdit labā: Me
lius eſt vt tibi eam dem qͣꝫviro alteri: Mane apd̓ me.e Seruiuit igit̉ iacob pro rachel ſeptēm annis: et vide̓bant̉ illi pauci dies p̨̄ amoris magnitudine. Dixitqꝫ adlaban: Da mihi vxorē meā:quia iam tempusr expletumeſt vt ingrediar ad illā. Quivocatis multis amicorū turbis ad conuiuiū/ fecit nuptias: ⁊ veſperę filiā ſuam liamintroduxit ad eum: dans ancillam filię celpham nomīe.Ad quam cum ex more iacob fuiſſet ingreſſus: factomane vidit liam: et dixit adſocerū ſuum: Quid eſt quodfacere voluiſti? Nonne prorachel ſeruiui tibi? Quareimpoſuiſti mihi? Rn̄dit laban: Non eſt in loco noſtroconſuētudinis vt minoresante tradamus ad nuptias:
g ¶ Et videbant̉ illi dies pauci. Laborē leuiabat amor.atē videt̉ male dixiſſe/ cū potius dicere debuiſſet: Uidebant̉ci pies multi: qm̄ aīo deſiderāti ipſa velocitas tarda ē. Sol̓o.gͣic intelligēdū eſt: Videbant̉ ei dies pauci .i. labor dieꝝ parnusi cōpatiōe mercedis. Augꝰ. Pro īgenti crimīe obijciūt̉ iacob quattuor vxores.Sed quādo mos eratcrimē nō erat: nūc aūcrimē eſt: qꝛ mos noneſt. Alia ſūt peccata ꝯͣnaturā: alia ꝯͣ mores:alia ꝯtra p̨̄cępta. Sediacob nō hoc fecit contra naturā: qͥ non laſciuiendi: ſꝫ gignēdi cauſa illis mulieribꝰ vtebat̉. Nec cōtra morē:qꝛ illo tꝑe in illis t̓rishͦ factitabatur. Nec ꝯͣpptū: qꝛ nulla legꝓhibebat̉. Nunc ꝟolegibus ⁊ moribꝰ hocnon licet: Quę duo ſiqͥs ꝯtēpſerit/ etiā ſi tm̄cā gignēdi pluribꝰ fęminis vtat̉ peccat tn̄:et hūanā violat ſocietatē: cui neceſſaria eſꝓpagatio filioꝝ. Seqꝛ hoīes alit̓ ſe habētibꝰ moribꝰ nō poſſūtdelectari vxorū multitudine/ niſi libidinismagnitudine: errantes non putāt haberipotuiſſe vxores multas/ niſi concupiſcentię carnalis flagrātia.I Imple hebdomadā¶ka Et eleuata voce fleuit .i. eccleſię cōuerſę cōpaſſuseſt. Hoc ē qd̓ legit̉. jͣ. xlv. d. ꝙ ioſeph ſuꝑ collū beniamin inclinatꝰ/ fleuit. d ¶ Habebat v̓o duas filias. Duę filię laban duo ppl̓i. Lia lippa ⁊ laborioſa/ ppl̓us iudaicꝰ: qͥ nihil ſpirituale videbat in lege/ labore cerimonialiū occupatꝰ. Racheldecora facie/ gētilitas decora fide/ ⁊ amabil̓ charitate. Vtrāqꝫſibi chriſtꝰ deſpōſauit. Prīo ſynagogā: deīde gētilitatē.X poſt luctū debet p̨̄latus ſuos ſubditos conſolari. a ¶ Eteleuata voce fleuit. Hoc eſt ꝙ cōſideratio ęternoꝝ in nobis cumulat fluuiū lachrymarū: tū ꝓ dilatione glorię: tū proīcolatu miſerię. b¶ Et indicauit ⁊cͣ. Et nos ſi volumꝰ placere racheli/ oſtēdere nos debemꝰ ei nos eē frēs laban .i. chriſtiꝑ imitationē: vt ſicut ipſe volūtatē patris fecit: ita ⁊ nos faciamus. Matth̓. xij. d. Quicūqꝫ fecerit volūtatē patris mei qͥ incęlis ē: ipſe meꝰ frat̓ ſoror/ ⁊ mat̓ ē. c Occurrit obuiā ⁊cͣ.Ita chriſtꝰ occurrit p̨̄lato in ꝯtēplatiōe multotiēs. Eſa. lxvj.d. Ego cōſolabor vos/ ⁊ in hierl̓m cōſolabimī. Item. lxiiij. aDeſcēdiſti/ ⁊ a facie tua mōtes defluxerūt. Et. jͣ. b. Occurriſtilętanti/ ⁊ faciēti iuſticiā. dMHabebat v̓o ⁊cͣ. Duę filię labanſ duę vitę: actiua .ſ. ⁊ ꝯtemplatiua: q̨̄ iacob .i. p̨̄lato cōiugiocopulant̉. Lia interp̄tat̉ laborioſa/ ⁊ ſignificat actiuā: Rachevides pͥncipiū/ ⁊ ſignificat ꝯtēplatiuā: q̨̄ videt̉ verbū in pͥnciplo. Illa lippa iſta pulchra: qꝛ circa ſpūalia actiua minus videt̉: cōtēplatiua ꝟo ꝑ intelligentiā ꝟitatis magꝭ clare. Hāc diligit lacob .i. p̨̄latus: ⁊ ꝓpter hāc ſeruit laban .i. chriſto: non ꝓlla: qꝛ nulli aut pauci affectāt laborē actiōis vel paſſiōis. Sedtn pus lia ſupponit̉: qꝛ abſqꝫ labore actiōis non pōt aliqͥs venire ad quietē cōtemplatiōis. Septē anni quibꝰ primo ſeruitlacob: ſunt ſeptē p̨̄cępta ſecūdę tabulę: Honora patrē tuum ⁊mnatre tuā. Non męchaberis. Nō occides. Nō furtū facies.maon falſum teſtimoniū dices. Non concupiſces rem ꝓximi
tui. Nō deſiderabis vxorē eiꝰ. Quibꝰ diligēter impletis/ nōdū tn̄ aſſequitur ſperatā quietē mētis: ſed ꝓ rachele ſupponit̉lia: Et hāc ſuſtinet/ vt ad illā tādē ꝑueniat: Sꝫ oportet ꝙ ſeruiat alijs ſeptē ānis: qͥ ſūt/ vt ſit pauꝑ ſpū mitꝭ lugēs eſuriēset ſitiens iuſticiā/ miſericors mūdꝰ corde/ pacificꝰ: Et tūc demū habet rachel. Beati em̄ pacifici quoniāfilij dei vocabunt̉. e¶ Seruiuit igitur iacob: aliter et myſtice:Iacob/ chriſtus: Rachel eccl̓ia. Seruiuitigitur iacob .i. chriſtꝰ:qꝛ exinaniuit ſemetipſum/ formā ſerui accipiēs: ꝓ rachele .i. proeccl̓ia d̓ gentibꝰ habēda: ẜm qd̓ dixerat̉ eipr̄: Poſtl̓a a me ⁊ dabo tibi gētes ⁊cͣ. Uelꝓ rachele .i. vice rachelis: vt ſeruile iugū abea excuteret. Gal̓. iiij.a. Factū ſb̓ lege vt eoſqͥ ſb̓ lege erāt/ redimeret. Uel ꝓ rachele .i.ꝓ eccl̓ia lauāda ⁊ mūdāda a ſordibꝰ pctōꝝ.Eſa. xliij. d. Seruireme feciſti ī pctīs tuis:p̨̄buiſti mihi laborē ininiqͥtatibꝰ tuis. Ipſeem̄ eſt hircus emiſſarius/ qͥ vniuerſa peccata populi ferebat ī deſerto .ſ. crucis: Leuitꝭ.xvj. b. Eſa. liij. b. Unꝰquiſqꝫ in viam ſuamdeclinauit: et dominꝰ poſuit in eo iniquitates omniū noſtrū.j. Pet̓. ij. d. Peccata noſtra ipſe ꝑtulit in corpore ſuo ſuꝑ lignū: vt peccatis mortui/ iuſticię viuamꝰ. f¶ Septe anis .i.tota vita ſua quę ſeptē diebus agit̉. A primo em̄ inſtanti cōcęptionis ſuę cępit nobis deus miſereri: id eſt chriſtus. Iobxxxj. b. Ab infātia mea creuit mecū miẜatio: ⁊ d̓ vtero mr̄ismeę egreſſa ē mecū. Ecc̄i. v. b. Miſeratio dei magna ē: multitudinis pctōꝝ meoꝝ miſerebit̉. g ¶ Et videbāt̉ illi pauci dies p̨̄ amoris magnitudine: qꝛ chriſtꝰ leuia ⁊ breuia reputauit q̨̄ ꝓ electis ſuſtinuit. Eſa. xl. g. Qui creauit terminos terrę/ nō deficiet neqꝫ laborabit. Psͣ. Exultauit vt gigas ⁊cͣ. Priꝰ ſupponit̉ lia iacob/ ⁊ poſtea rachel: qꝛ pͥmo cōuerſi ſūt d̓ iudęis/ qͥ ꝑ liā ſignificāt̉: Deinde celebratę ſt̓ nuptię rachelis .i. eccl̓ię de gētibꝰ quā tantum deſiderauerat. Un̄ſequitur: Et potitus optatis nuptijs. Harum nuptiarū epithalamiū cecinerat ſalomon lōgo tempore ante: Un̄ eſt totꝰliber canticoꝝ. Septē annis ſeruiuit chriſtus in ꝑſona ſua ꝓrachele: id eſt tota vita: nec tamen habuit adhuc: quia paucide gentibus ipſo p̨̄dicāte ſunt cōuerſi. Et ſeruiuit alijs ſeptēannis: qui adhuc durant in membris ſuis ꝓ rachele habēda.h ¶ Nō eſt in loco noſtro cōſuetudinis. Nō eſt apudchriſtū conſuetudo vt minor filia: id eſt cōtemplatiua priustradat̉ nuptijs ſꝫ maior priꝰ debet tradi: qꝛ actio debet pręcedere ꝯtēplationē/ ⁊ labor gloriā: Ita em̄ fecit chriſtꝰ et ſui.Unde: Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquā/ ⁊ eduxit nos in refrigeriū.Per deſertū em̄ de ęgypto oportet trāſire in hieruſalē. Liaancillā habet c̨elphā/ q̨̄ interp̄tat̉ os hians: ⁊ ſignificat ſollicitudinē q̨̄ actiue deſeruit. Lucꝭ. x. g. Martha martha ſollicitaes/ ⁊ turbaris erga plurima. Itē rachel habet ancillā balā/ q̨̄interp̄tat̉ inueterata: ⁊ ſignificat ſollicitudinis quietē/ q̨̄ ꝯtemplatiuę deſeruit. Lucꝭ. x. g. dic̄ martha: Dn̄e non eſt tibi cureꝙ ſoror mea reliquit me ſola mīſtrare ⁊cͣ. Bern̄. Fęlix domꝰvbi martha ſemꝑ
B
Matth̓. 5. a.
Myſtice
currit
Phil̓. 2. a.
Al̓. rimpletū
Psͣ .2.
leti
35. q. 1. §. i.
Oyſtice
pliter
Psͣ .18.
Psͣ. .65.
Exo. 20. b.
g 2