Ca.XXIX
a Appellauitqꝫ nomen vrbisb be̓thel/ q̨̄ pͥus luca vocabat̉.Uouit etiā votū/ dicens: Sifuerit deꝰ mecū: et cuſtodierit me ī via ꝑ quā ambulo: etdederit mihi panē ad veſcēdū/ ⁊ veſtimētū ad induēdūreuerſuſqꝫ fuero ꝓſꝑe ad domū patris mei: erit mihi dn̄sin deū/ ⁊ lapis iſte quē erexi īc titulū: vocabit̉ domus dei:
cūctorūqꝫ quę dederis mihia decimas offeram tibi.AM Rō̓fectꝰ ¶ Ca. XXIX.ergo iacob venit in terrā oriēentalem: et vidit puteum inf agro: treſqꝫ greges ouiū accubantes iuxta eū. Nam exg illo adaquabāt̉ pecora: ⁊ oͣseiꝰ grandi lapide claudebat̉.hMo̓riſqꝫ erat vt cūctꝭ ouibꝰcōgregatis deuoluerēt lapi-
ex idolatra: ſed quia vidit chriſtū naſciturū/ qui vnctus ē oleoleticie. Vnde domū ſiue vrbem illam vocauit b ¶ Bethel:ia eſt domū dei: quia ei ꝓxima ē bethleē vbi natꝰ eſt chriſtꝰ.Criꝰ aūt vocabat̉ illa ciuitas luca .i. nux vel amygdalꝰ: quiacū fūdamēta illiꝰ iacerēt̉/ inuēta ē ibi radix amygdali. Uel forte abūdantia huiꝰ sneris arborum eſt ibi.Hec eſt hieruſalē: qumultis alijs nominibllat̉. Solyma: luca: bethel: hieroſolma: hiebꝰ: Ęlia: vrbſacra / hieruſalē dicit̉atqꝫ ſalem. Itē videt̉viacob fecerit contraillud Leuitꝭ. xxvj. a.Nec titulos erigetis.nec inſignē lapidē ponetis ī t̓ra vr̄a. Sol̓oLex iſta data fuit poſtea ad vitandam idolatriā: Iacob aūt h̓ īfigura et ſignificatiōe. c Uocabit̉ domꝰ dei. Prophetiaē/ domꝰ dei ibi futurę: Ibi ipſe rediēs/ deo ſacrificauit.d ¶ Profectꝰ gͦ iacob ⁊cͣ. Dixitqꝫa ¶ Appellauitqꝫ ⁊cͣ. Bethel interpretat̉ domus dei:Luca nux: quę habet corticē amarā exterius: teſtā duram inmedio: nucleū dulcē intrinſecus: Hęc eſt crux: q̨̄ an̄ paſſionēamara qͥdem erat et dura: Sed fracta eſt nux/ ⁊ apparuit nudeus dulcis: ⁊ dicta eſt bethel .i. domus dei. Item deus dicit̉ineſſe rebus ꝑ naturā/ tribꝰ modis: Per potentiā: ꝑ p̨̄ſentiā: ꝑeſſentiā. Item ꝑ gratiā: Et hoc tribꝰ modis: In habitationevt in iuſtis: efficacia/ vt in ſacramētis: myſterio/ vt in colūba.Item ꝑ vnionē: Et hoc tribꝰ modis: Ad naturā humanā/ vtin chriſto: ad carnem/ vt in ſepulchro: ad animā/ vt in inferno.Item ꝑ gloriā: Et hoc tribus modis: In vi rōnabili/ inquātū veritas per cognitionē: in cōcupiſcibili/ inquātū bonitas ꝑdilectionē: in iraſcibili/ inquātū maieſtas ꝑ reuerentiā ⁊ ſubiectionē. Itē ꝑ corporalē p̨̄ſentiā: Et hoc in tribus modis: Invtero virginis/ ꝑ cōceptionē: in mundo/ ꝑ eruditionē: in cęloempyreo/ ꝑ fruitionē. Itē ꝑ miraculoꝝ oꝑationē. Exo. viij. e.Digitus dei eſt hic. Per deuotam ſeruitij exhibitionem/ vt inclauſtro ſanctoꝝ viroꝝ. Item ꝑ occultoꝝ reuelationē/ hic. Itēꝑ veſtigioꝝ eius excellentē rep̄ſentationē/ vt in cęlo: in quo relucet maxime veſtigium potentię/ ſapientię bonitatis diuinę.Eſa. vlti. a. Cęlum mihi ſedes eſt. Item ꝑ naturę identitatē:ſic pater in filio/ et filiꝰ in patre. Ioh̓. xiiij. b. Nōne credis/ qꝛego in patre ⁊ pater in me eſt? Et dicit Hilarius/ ꝓpter naturę vnitatē dr̄ h̓. Itē deꝰ eſt ī ſeipſo/ vt alpha et c̓: in mūdo/ vtcreator et recreator: in angelo/ vt decor ⁊ ſapor: ī eccl̓ia/ vt paterfamilias in domo.¶ Expo. Ca. XXIX.Rofectus gͦ iacob ⁊cͣ. Myſticę: Iacob .i. chricię. Ioh̓. iiij. c. Salus ex iudęis eſt. e ¶ Et vidit puteū inagro .i. ſacrā ſcripturā in patulo. Et dicit̉ ſacra ſcriptura puteus ⁊ fons: Sed puteꝰ/ vbi difficilis ⁊ obſcura: fons/ vbi facilis ⁊ aꝑta. Vel puteus quātū ad vetꝰ teſtamentū: fons quātūad nouū. f ¶ Treſqꝫ greges ⁊cͣ. i. tres ſectas iudęorū .ſ.phariſęorum/ ſaducęorum/ eſſeorum: ad ſcripturā veteris teſtamēti expectantiū. Ioh̓. v. a. Eſt autē hieroſolymis probatica piſcina: quinqꝫ porticus habēs: in his iacebat multitudomnagna languentiū: cęcorum/ claudorum/ aridorū expectantiūaquęmotū. ¶ Et notant̉ hic quinqꝫ/ q̨̄ neceſſaria ſunt accedētiad puteū ſacrę ſcripturę .ſ. hūilitas/ ſimplicitas/ manſuetudobiligentia/ quies. Quis em̄ hūilis ⁊ ſimplex ⁊ māſueta ē. Perhoc ꝙ dicit̉ / accubātes/ quies: ꝑ hoc qd̓ dicit̉/ iuxͣ puteū/ diligetia. Hūilitas quidē neceſſaria eſt. Suꝑbis em̄ reſiſtit dn̄s:hūilibus autē dat gratiā: Iaco. iiij. b. Matth̓. xj. d. Cōfiteortibi dn̄e pat̓ cęli ⁊ t̓rę: qꝛ abſcōdiſti hęc a ſapiētibꝰ et prudēti-
bus/ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Simplicitas neceſſaria ē. Sap̄. j. a.Sentite de dn̄o in bonitate: ⁊ ī ſimplicitate cordis q̨̄rite illū.Māſuetudo neceſſaria ē. Psͣ. Docebit mites vias ſuas. Diligētia neceſſaria eſt. Exo. ij. c. Moyſes fugiēs de ęgypto .i.de mūdo: ſedit iuxta puteū .i. ſacrā ſcripturā: cuiꝰ p̨̄cęptis firmiter inhęrere debetquiſqͥs mūdū deſerit.Deut̓. vj. b. Erūt verba hęc q̨̄ ego p̨̄cipiotibi hodie ī corde tuo:⁊ narrabis ea filijs tuis/ et meditaberis ſedēs ī domo tua/ ⁊ ambulans in itinere: dormiens atqꝫ cōſurgēs:et ligabis ea qͣſi ſignūī manu tua. Seneca.Ociū ſine lr̄is morseſt. Itē quies a curishuius mūdi eſt neceſſaria. ij. Timoth̓. ij. a.Nemo militans deoimplicat ſe negocijs ſęcularibus. Ecc̄i. xxxviij. c. Scribe ſapientiā in tempore vacuitatis: et qui minorat̉ actu ſapientiāꝑcipiet. g ¶ Os eius grandi lapide claudebatur:id eſt lex vetus myſticis figuris ⁊ obſcuris tegebat̉: Nec fuitapertū os putei: id eſt ſpiritualis intelligentia ſacrę ſcripturęaꝑta/ donec venit iacob qͥ aꝑuit eā. Hoc eſt qd̓ legit̉ Apoct.v. a. Nemo dignꝰ inuētꝰ ē aꝑire libꝝ nec videre eū. Et vnꝰ deſenioribꝰ dixit mihi: ne fleueris: Ecce vicit leo de tribu iuda:radix dauid aperire librum et ſoluere ſeptem ſignacula eius.Exo. xxxiiij. d. Velamē erat ſuꝑ faciē moyſi. h Moriſqꝫerat vt cūctis ouibus cōgregatꝭ. Puteꝰ aꝑit̉ a iacob:hoc eſt ꝙ diſcipulis cōgregatis in vnū/ ſpūſſanctꝰ miſſus ē:qui aꝑuit eis ſpūalē intelligentiā oīm ſcripturarū. Actꝭ. ij. a.Erāt oēs diſcipl̓i parit̓ ī eodē loco: ⁊ factꝰ ē repēte d̓ cęlo ſonꝰK tāqͣꝫ adueniētis ſpiritꝰMoraliter: d ¶ Profectus gͦ iacob ⁊cͣ. Hoc eſt ꝙchriſtus venit in animā iuſti/ quę dicit̉ orientalis: quia ſolumillum quęrit ⁊ diligit: cuius nomē oriens. Venit autem deusin animā tribus modis. Primo cum amaritudine ⁊ terrore:quādo .ſ. reducit peccata p̨̄terita ante oculos: ⁊ incutit terrorem/ cum neſciat homo/ an ſibi dimiſſa ſint an nō. Iob. x. c.Propter ſuꝑbiā quaſi leęnam capies me: reuerſuſqꝫ mirabiliter me crucias. Secūdo venit cū delitijs ꝑadiſi: qn̄ .ſ. infundit deuotionē. Cantꝭ. v. a. Veniat dilectꝰ meus in hortū ſuūvt cōmedat fructū pomorū ſuoꝝ. Eſa. lxvj. d. Gaudete vniuerſi qͥ lugebatis ⁊ ſugatis/ ⁊ repleamī ab vberibꝰ cōſolatiōiseius vt mulgeatis ⁊ delitijs affluatis. Tertio venit p̨̄mio indiſſolutiōe .ſ. aīę a corꝑe. Eſa. lxij. d. Dicite filię ſion ecce ſaluator tuꝰ venit: ecce merceſ eiꝰ cū eo. Sꝫ q̨̄ merces? Filij merces fructꝰ vētris. e ¶ Uidit puteū .i. cor hūanū clauſū duricia ⁊ obſtinatiōe: qd̓ tamē iacob .i. chriſtꝰ aperuit. Ezech̓.xj. d. Auferā cor lapideū de carne eoꝝ: ⁊ dabo eis cor carneūvt in p̨̄cęptis meis ambulent. f ¶ Treſqꝫ greges ouiūaccubantes iuxta puteū: cogitationes ſimplices: deſideria ſanctoꝝ: ſuſpiria crebra: quę iuxta cor accubāt/ expectātia potum deuotiōis. Sine deuotiōe enim aridum eſt cor humanū: ⁊ ſitiūt greges eius. Psͣ. Anima mea ſicut terra ſineaqua tibi. Iohel̓. j. d. Mugierūt greges armēti: qꝛ nō ē paſcua eis: ſꝫ greges pecoꝝ diſꝑier̄t. Et poſtea: Sꝫ ⁊ beſtię agriqͣſi area ſitiēs imbrē/ ſuſpexerūt ad te: qm̄ exiccati ſūt fontesaquaꝝ: Ecce tres greges iuxta puteū ſitiētes. Ideo Iudicꝭj. c. Axa ſuſpirans et aſino inſidens .i. anima fidelis carnemſuppeditās rogat patrē dicens: Da mihi bn̄dictionē pater:quia terrā arentem dediſti mihi: da mihi et irriguam aquis.h ¶ Moriſqꝫ erat vt cūctis ouibus ⁊cͣ. Hoc eſt qn̄ oēscogitatiōes oīa deſideria/ cuncta ſuſpiria/ cōferunt̉ in vnū. i.in chriſtū. Tūc tollit̉ lapis .i. cordis duricia/ ⁊ adaquant̉ greges aqua deuotiōis. Cantꝭ. iiij. c. Vulneraſti cor meū ſororX mea in vno
I
Psͣ .24.
16. q. 7. c.decimas d̓co
ibꝰuſalem
A
.⁊dn̄s
Al̓. PMoſqꝫ
Hyſtice
nō deusrebus
Moraliter
Zach̓. .s. c.
Psͣ .126.
Myſtice
Psͣ. .142.
S