Ca.XXXI
Ccetur/ ¶ Ca. XXXIb el bo dn̄i furor egrediēsc A ꝓcella ruēs ī capite īd̓ piorū cōquieſcet. Nō auertet irā indignatiōis dn̄s/ donec faciat et cōpleat cogitaē tionē cordis ſui. In nouiſſi-
mo dierū intelligetis ea. Insͣ tꝑe illo dicit dn̄s/ ero̓ deusvniuerſis cognationibꝰ iſrl̓:h e̓t ip̄i erūt mihi ī ppl̓m. Hęcidic̄ dn̄s: Inuenit gratiā ī dekẜto ppl̓ſ qͥ remāſerat gladio:l. vadet ad requiē ſua iſrael.
tatiōe ſolēnitatū obſeruatiōe: ⁊ ip̄ius ciuitatis hierl̓m frequētatione in feſtiuitatibꝰ in lege determinatis: ibi: In tēporeillo. Tertio locū captiuitatis eorū de quo ſe eaucturū eosdicit determinat: ⁊ vniuerſitatem redeuntiū/ et lęticiā eorumin redeūdo declarat: ibi: Ecce ego adducā eos. Quarto ꝓpheta omnes tampropinquos qͣꝫ remotos ad audiendū proſperitatē eoꝝ inuitat:quomodo .ſ. dn̄s tanqͣꝫ bonus paſtor/ ouesſuas diſperſas cōgregaturuſ ſit ī terra ſua:⁊ ibi eos omniū bonorum abundātia repleturus: ibi: Auditeverbū dn̄i. Quintoloquit̉ de decē tribubus: quarū calamitatē per fletum racheſmatris earū oſtendit. Rachel em̄ fuit mater ioſeph: cuius filius fuit ep̄hraim: de cuius ſtirpe fuerunt reges decē tribuū:et ideo nomīe ep̄hraim frequenter decē tribus appellant̉: ibi:Uox in excelſo. Sexto p̨̄dicit ꝓſperitatem decem tribuūquo ad quoſdā .ſ. paucos: qui redierūt cū duabus tribubus:⁊ eorū pęnitentiā ſe audiſſe dn̄s oſtendit: vnde et penitentiā⁊ confeſſionē eorū ibidem oſtēdit: ibi: Quieſcat vox tua.Septimo īuitat eos vt ampliꝰ pctā ſua p̨̄terita ꝯſiderēt: et pęnitentiā ⁊ emendationē priſtini erroris ꝓponant: ibi: Statuetibi ſpęculā. Octauo loquēs ad duas tribus/ eas ad reditum de babylone inuitat: et ꝓſperitatē ſibi futurā in terra ſuadeclarat: ibi: Reuertere virgo iſrael. Nono loquit̉ contra murmurātes: qui dicebāt ſe non tantā pęnam meruiſſe: etdeum eos pro peccatis patrū ſuoꝝ iniuſte puniuiſſe: ibi: Indiebus illis noͣ dicent vltra. Decimo dn̄s fęderis et legis renouationē ꝓmittit: ibi: Ecce dies veniūt. Vndecimo populi illius iugem ⁊ perennē ſtabilitatē oſtendit per legem naturę .ſ. per ſtabilitatem ſolis et lunę: ⁊ eorū multitudinem cęlorū comparat īmenſitati: ibi: Hęc dicit dn̄s quidat ſolem. Vltimo limites ſiue terminos ciuitatis reędificandę deſcribit: ibi: Et ędificabit̉ ciuitas a dn̄o. Notaergo ꝙ iudęi ea quę hic dicunt̉ dicunt ꝓ parte eſſe facta in reditu de babylone: ⁊ ea quę facta fuiſſe aſtruere nō poſſunt futura eſſe in aduētu ſui meſſię: quādo dicunt auream hieruſalēcōſcendere. Hiero. autē oīa quę hic dicunt̉ de pęna malorū:per romanos completa eſſe aſſerit/ vel in futuro in infernocomplenda: Proſperitatē autē quę hic ꝓmittitur ad conuerſionē eoꝝ refert qui per apoſtoloꝝ prędicationē pęnituerūt:⁊ om̄ia ad eccleſię ędificationē aſſerit referēda. Primo ergop̨̄dicēs afflictionē iudeoꝝ īcreduloꝝ dicit. a ¶ Ecce turbodn̄i. Hęc magis ad captiuitatē factā ꝑ romanos referuntur.ſed tamē verius ad diem iudicij: quādo dn̄s veniet cum turbine et furore malis. Unde Naum .j. a. Dn̄s ęmulator et vlciſcens dn̄s vlciſcēs ⁊ habēs furorem: vlciſcēs dn̄s in hoſtesſuos: ⁊ iraſcēs ipſe inimicis ſuis. Ibidem. Dn̄s in tempeſtate⁊ turbine vię eius. Eſa. xxx .ſ. Ecce nomen dn̄i venit de longinquo: ardens furor eius ⁊ grauis ad portandū: ſpiritꝰ eiusvelut torrens inundās ad perdēdas gentes in nihilū. Malachię. iij. a. Quis poterit cogitare diem aduētus eiꝰ? Soph̓.jͣ. c. Uox diei domini amara/ tribulabit̉ ibi fortis. Efa. xxv. b.Spiritus robuſtorū qͣſi turbo impellēs parietē. Dicit autē:b. Furor egrediēs ꝓcella ruēs. Modo em̄ latet furoreiꝰ: qꝛ adhuc nō aſſūpſit tēpus ad iudicandū iuſticias. Furoiquā: c ¶ In capite īpioꝝ cōquieſcet. Caput impioriſunt dęmones: vel dei filiū blaſphemātes: vel cōtra eius veritatē predicātes: qui ſunt caput quo ad peccatorū magnitudinem. Furor dn̄i modo trāſit per iuſtos: ſed in futuro fundabitur ſuꝑ dęmones ⁊ peccatores. Psͣ. Nō relinquet dn̄s viga peccatorū ſuꝑ ſortē iuſtorū. Sed d̓r Eſa. xxx. g. Erit trāſitus virge fundatus quā requieſcere faciet dn̄s ſuper eum. dNō auertet iram indignatiōis dn̄s donec faciat⁊ cōpleat cogitationē cordis iui. Hic donec eſt in
cluſiuum: qͣſi totū complebit furorē ſuum ſuper malos / ſicuthoc ante cōpletionē ſe completuꝝ cogitauit: vt ſicut pręcogitauit ⁊ prędixit hieruſalē ab exercitu chaldęoꝝ deſtruēdā:ita hoc opere compleat. Vnus em̄ apex ſiue vnum iota nōpręteribit a lege donec om̄ia fiant: vt dicit̉ Matth̓. v. b. Un̄dixit noemi ad ruth:Ruth. iij. d. Expectafilia donec videamusquē exitum res habeat: neqꝫ em̄ ceſſabit niſi compleuerit quę locutus eſt. Vnde Efa.xiiij .f. Iurauit dominus exercituū dicēs:ſi non vt putaui itaerit: ⁊ quomodo mētetractaui/ ſic eueniet vtconterā aſſyrium in terra mea: ⁊ in montibus meis cōculcemeum. e ¶ In nouiſſimo dierū intelligetis ea. Sicutenim ſapiētia vel ars artificis nō poteſt cognoſci donec poſtopus completū: nec medicinę induſtria donec fuerit ſanitascōſecuta: ſic ea quę p̨̄dixit dominus eſſe vera nō poſſunt intelligi donec poſt illorū completionem. sͣ. xxiij. d. In noniſſimis diebus intelligetis conſiliū eius. Psͣ. Exiſtimabā vt cognoſcerē: hoc labor eſt ante me: donec intrem in ſanctuariumdei: ⁊ intelligam in nouiſſimis eorum. Ideo dictus eſt iacobtota nocte luctaſſe cū angelo .i. iudęi cū ſacra ſcriptura: Gen̄.xxxij .ſ. Erat em̄ tenebroſa aqua in nubibus aeris: Et tenebręerant ſuper faciē abyſſi: Et ideo fatigabant̉ ad intelligentiā illius inueniendā: qͣſi per totā noctē laborantes: ⁊ ideo nihil inueniētes. Un̄ Iudith. ix. b. Tenebrę fatigauerūt eos: tenuitpedes eorū abyſſus. Sed ſole orto tūc qͥcuit iacob dicēs: Udi dn̄m facie ad faciē: ⁊ ſalua facta ē anima mea. f ¶ In tēpore illo: cū .ſ. hęc īpleta fuerint. g ¶Ero deus vniuerſis cognationibus iſrael: qͣſi om̄es .i. multi de om̄ibusſcꝫ tam de iudęis qͣꝫ de gentibꝰ credent in me vt colant me fide ſpe charitate/ ⁊ obſequij exterioris exhibitione tanquamdeum. Et hoc dicit quo ad reliquias quę ſaluatę ſunt de iudęis: vel quę ſaluandę ſunt in fine: ⁊ de gentibus conuerſis.Unde Psͣ. Dominabit̉ a mari vſqꝫ ad mare. h ¶ Et ipſierūt mihi in populū .ſ.ˣ ſpiritualē vl̓ peculiarē: quia proregam eū ab hoſtibus: ⁊ neceſſaria miniſtrabo .ſ. tam temporalia qͣꝫ ſpiritualia. Et ideo dicit: Cognationibus iſrael:quia non tm̄ iudęi ſunt de iſrael: ſed ⁊ omnes qui deo fide viuunt. Qui enim opera abraę faciunt/ filij abraę ſunt: vt dicitur Ioh̓. viij. e. i ¶ Inuenit gratiā in deſerto: id eſt ingentibus: inter quas diſperſus erat. Quę dicunt̉ deſertū: qꝛa deo deſertę erant. Ul̓ audiui in occulto. k¶ Populusqui remanſerat gladio: id eſt qui remanebit .i. qui nō occidetur. ꝑ gladiū. l ¶ Uadet̉ ad requiē ſuam iſrael: idad terrā promiſſionis. Vel iudęi qui irā furoris dn̄i quā pergladiū romanoꝝ exercuit poterūt euadere. Inuenit gratiam in deſerto: id eſt ſalutē inter turbas gētiliū. Et ideo:l¶ Uadet ad requiē ſuā iſrl̓ .ſ. ad eternā vitam eis ꝓmiſſam per figuram repromiſſionis. Similiter qui remanebunta gladio ęternę damnationis: de quo Iob. xix. d. Fugite afacie gladij: quoniā vltor iniquitatū gladius eſt: ibunt in requiē ęternā: qꝛ data ſentētia his quibꝰ inferet̉ gladius/ dicetur eis: Venite benedicti ⁊cͣ. Matth̓. xxv. c. Et ibidē. b. Eugeſerue bone ⁊ fidelis. Sed oportet ꝙ prius inuenerit gratiā indeſerto .i. in pęnitētia/ vbi eſt locus inueniendi gratiā: Extraenim pęnitentiā nō eſt inuenire gratiam his qui peccauerūt.Psͣ. In terra deſerta inuia et inaquoſa ſic in ſancto apparuitibi: vt viderē virtutē tuam ⁊ gloriā tuā. Eſa. lv. b. Quęritedominū dum inueniri poteſt. Matth̓. vij. a. Quęrite ⁊ inuenietis. Sed in ciuitate .i. in mūdana ⁊ carnali ꝯuerſatione nōīuenit̉ gr̄a. Vn̄ Oſee. xj. d. In medio tui ſanctꝰ ⁊ nō īgrediorciuitatē. ¶ Uādet ad requiē: qꝛ ī deſerto etiā inuenit̉ requies .ſ. mentis. Heb̓. iiij. c. Relinquit̉ ſabbatiſſimus populodei. De reqͥe ęterna. Ibidem. Feſtinemꝰ ingredi in illā reqͥē.¶ Et Ezech̓. xxxiiij. d.
B
A
Psͣ. 72.
Pgͣ. 17Gen̄. 1. a.
Psͣ. 71.Al̓. ⁊ ſpecialē
Psͣ. .62.
Ssͣ. 124.