Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a tibi. Uelociter exaudi medn̄e: defecit ſpūs meꝰ. NNō auertas faciē tuā a me: ſil̓iſē e̓ro deſcēdentibus in lacū.f Auditā fac mihi mane miſericordiā tuā: qꝛ in te ſperag ui. No̓tā fac mihit viā inh rambulē: qꝛ ad te leuaui anii meā. Eripe me de īimif cis meis dn̄er ad te ꝯfugi: doi ce me face̓ volūtatē tuā quia

n deꝰ meꝰ es tu. Spūs tuꝰ bonus deducet me in terrā res ctā: ꝓpt̓ nomē tuū dn̄e viu̓i ficabis me in tęquitate tua. Educes de tribulatiōe aīaꝫs meā: ī miſcd̓iā tuar diſꝑdeſt oēs inimicos meos. Et perdeſ oēſiqͥ tribulāt aīaꝫ meā:qm̄ ego ſeruus tuꝰ ſum.¶Pſalmus dauid ad goliam.

ſupple hęret/ mihi: qꝛ rigare poſſū: tu ergo cōpluevt fructū faciat. a Uelocit exaudi me ⁊cͣ. Tertia ꝑs:vbi ponit̉ dep̄catio cauſiſ ꝯfirmata. Dic̄: Uelocit̉ exaudi me dn̄e. Quia differebat deꝰ ad īflāmādū deſideriū/ qͣſiſi deficeret pluuia ad ſedādā ſitim: b Defecit ſpūſ meꝰ:Ideo īpleat me ſpūstuus: em̄ ſum pauꝑſpū. In quo em̄ viuitſpiritus ſuꝰ: ille ſuꝑus eſt ſpū ſuo/ et extollit̉ cōtra deū. Psͣ.Auferes ſpm̄ eorū etdeficient. Eſt em̄ triplex aīę defectꝰ bonꝰ.Primus eſt ex magnitudine deuotionis:Scd̓us/ p̨̄ magnitudine admiratiōis: Tertius prę magnitudineexultatiōis. In pͥmo.liqueſit aīa. Psͣ. Inmeditatiōe tua exardeſcit ignis. Et Can̄. v. b. Aīa mea liq̄facta ē. In ſcd̓o defectu deficit in ſe aīa. Can̄. vj. d. Quę eſt iſta q̨̄ aſcēdit qͣſi aurora. Aurora em̄ habet cōmixtionē tenebris: ſic anima.Prouerb̓. iiij. c. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplendēs ꝓcedit ⁊cͣ.Et. iij. Regꝭ. x. a. Vidēs regina ſaba ſapiētiā ſalomonis admirabat̉ habebat ſpm̄. De tertio defectu legitur Can̄.viij. b. Quę ē iſta q̨̄ aſcēdit. Et ideo ī fine dic̄: Aſſimilare capręę. Un̄ in pͥmo interrogat: ī ſecūdo meditat̉: in tertio ꝯtēplat̉. Et qꝛ/ defecit ſpūs meꝰ .i. qꝛ ſū ſuꝑbus: cauertas faciē tuā a me hūili: ſic̄ olim auertiſti a ſuꝑbod Et ſil̓is ero .ſ. ſi auerterꝭ faciē tuā a me: e Deſcēdētibꝰ in lacū .i. in pctī ꝓfūdū. Ille em̄ deſcēdit in ꝓfundū: etiā ꝯfeſſionē ꝑdit: vt ꝓponit ſibi licentiā peccādi ſine ſpevenię habenis iniqͥtatꝭ effuſis: nec audit dicentē: Cōuerti ad me ego ꝯuertar ad voſ. auertaſ inqͥt ſꝫ potiꝰ:f Auditā fac mihi manę .i. poſt noctē pctōꝝ vel pꝰ fi ſęcl̓i: qn̄ clare videbimꝰ qd̓ credimus: In nocte em̄ ſumus: ſed in te ſꝑaui donec nocturna ꝑtranſeat iniqͥtas. Noxem̄ q̨̄rit patiētiā in expectando: dies ꝟo dabit lęticiā. Et qꝛ ſufficit in hac nocte ſꝑare: ſed aliqͥd opus eſt agere qd̓me poſſū: ideo g Notā fac mihi viā in ambu. Hoc facit deꝰ / ꝓpheticū ſermonē accēdit: cui intēderedebemꝰ tāqͣꝫ lucernę in caliginoſo loco donec illuceſcat dies. ij. Pet̓.. d. Ideo etiā chriſtꝰ ſe lumē in teſta carnis ſuępoſuit: ad qd̓ lumē ambulemꝰ. Hęc eſt em̄ illa mulier q̨̄ accēdit lucernā: Lucꝭ. xv. b. Et ad formā ſerui ambulādo ꝑueniemus ad lumē purū: qd̓ eſt verbū in pͥncipio apud deū. Et fiducia petit/ ſubdit: h Quia ad te leuaui animāmeā: ad mūdū nec ꝯtra te/ ſꝫ ad te: apd̓ quē eſt fōs vitę:vt vas ad fontē attuli: imple illud. Ad hūc fontē ē multiplex recurrēdū ē vaſe cordis. Eſt em̄ fōs gr̄ę. Numeri.xx. a. Dn̄e deꝰ audi clamorē ppl̓i huiꝰ aꝑi eis theſaurū tuūfontē aq̨̄ viuę. Et mūdat. Zach̓. xiij. a. Erit fons patēs domui dauid. Et Iudith. xij. b. Exibat in vallē bethulię baptizabat ſe ī fonte ⁊cͣ. Itē rigat. Iohel̓. iij. d. Fons de domo dn̄i egrediet̉ irrigabit torrentē ſpinarū. Itē fructū generat. Prouerb̓. vj. b. Si īpiger fuerꝭ veniet vt fons meſſistua. Itē ē fons doctrinę. Prouer. xviij. a. Aqua ꝓfūda verba ex ore viri: torrēs redūdās fons ſapiētię. Et Eccͣj. j. a.Fōs ſapīę verbū deiē excelſis. Et hic erudit. Prouer .xvj.c. Fōs vitę eruditio poſſidētꝭ. Itē vitā adducit. Prouerb̓.xiij. c. Lex ſapiētꝭ fons vitę: vt declinet a ruina mortꝰ. Itēaqͣs ꝯſolatiōis tribuit. Eſa. xij. a. Haurietꝭ aqͣs de fontibusſaluatorꝭ. Fōtes/ ſūt ipſi apl̓i: nob̓ tribuūt aquā ꝑfectiōiseuāgelicę. Exo. xv. d. Uenerūt aūt ī helim filij iſrl̓ vbi erātduodecim fonteſ. Itē ē fons tēperātię. Can̄. iiij. c. Hortusꝯcluſꝰ/ fōs ſignatꝰ: De haurit̉ aqͣ ꝟginitatꝭ. Gen̄. xxiiij. b.Ecce ego ſto ꝓpe fontē aquę: filię habitatoꝝ huiꝰ ciuitatis

egrediēt̉ ad hauriendā aquā. Itē aqua honeſtatꝭ. Prouer.v. c. Deriuēt̉ fontes tui foras. Itē aqua puritatꝭ. Can̄. iiij.d. Fōs hortoꝝ/ puteꝰ aquę viuę. Itē fons miſcd̓ię. Sap̄. xj.a. Pro fonte qͥdē ſempiterni flumīs: humanū ſanguinē dediſti iniuſtꝭ. Hic ē fōs exiuit de latere ieſu chriſti. Et fōsdꝫ eſſe deſiderabilis.Hiere. ix. a. Quis dabit capiti meo aquā:Itē īdefectibilis:dicit̉ ipſi miſericordiEſa. lviij. d. Eris ſic̄hortꝰ irriguꝰ: ſic̄ fōsaqͣrū cui deficientaquę. Et ꝓpt̓ dr̄ Heſter. xj. d. fons paruus creuit in fluuiummagnū. Itē debetcōicabiliſ. Prouer. v.c. Deriuent̉ fōtes tuiforaſ. Itē eſt fōs gl̓ię.Apoct̓. vij. d. Agnꝰī medio throni eſt reget illos deducet eos ad vitę fontes aquarū. Et hic delectat. Psͣ. Torrente voluptatis tuę potabis eos. Item deſideriū ampliat. Psͣ. Quēadmodū deſiderat ceruus ad fontem aquaꝝ ⁊cͣ. Itē ſatiat. Eſa. xlix. c. eſuriēt neqꝫ ſitient.qꝛ miſerator eoꝝ reget eos: ad fōtes aqͣꝝ potabit eos. Iſtiſūt fontes ad qͦs ꝓperare debemꝰ. Reprobi aūt fontē culpębibūt. Oſee. xiij. d. Adducet vētū vrētē dn̄s: deſolabit eiꝰ. Et fons ē triplex. Primꝰ ē auaricię. Hic fons aſcēdit de terra: Gen̄. ij. a. et irrigat vniuerſā terrā: quia oēs ſtudēt auaricię. Scd̓us eſt fons luxurię. Eccͣj .xxvj. c. Sic̄ viator ſitiēs ad fontē os aꝑiet. Et loqͥt̉ de luxuria. Tertiꝰ / ē fōsmali exēpli. Prouer. xxv. d. Fons turbatꝰ vena corrupta.A talibꝰ eripi petit vir iuſtꝰ/ dicēs: i Eripe me de inimicꝭ meis dn̄e .ſ. a diabolo a ſuis qͦs īplet. em̄ ī ſolāiudā ītrauit: ſꝫ multi ſūt iudę qͦs īplet ſathanas: illū viſumexpugno: illos viſos patior. k Ad te ꝯfugi: a te/ ſicutadā: a te fugit abſcōdit ſe īter ligna ꝑadiſi. De Iob. vij.a. Sic̄ꝭſeruꝰ deſiderat vmbrā. Ego aūt ad te ꝯfugi: ¶¶ Doce me facere volūtatē tuā: meā. Si em̄ doceſ mefaciā volūtatē meā: deſeret me deꝰ meꝰ. m QQuia deꝰmeꝰ es tu. Si ab alio factꝰ eſſē ad aliū currerē: Tu em̄ eſ to qd̓ habeo/ ſolū dator hęreditatꝭ: ſꝫ ip̄a hęreditaſ. Tu mecreaſti v̓bū deū manentē apd̓ te: recreaſti v̓bū carnē factū ꝓpt̓ me. n Spūs tuꝰ ⁊cͣ. Quarta ꝑs: vbi ē lętacluſio. q. d. doce me vt magiſter meꝰ: qd̓ vtiqꝫ facies: qꝛ/ ſpiritꝰ tuꝰ bonꝰ deducet me: ſpūs meꝰ malꝰ/ deduxitme in terrā ꝑuerſā. Et o Propt̓ nomē tuū: ꝓptermerita mea .i. vt noīs tui īpleas qd̓ eſt ieſus. p Uiuificabis me: Ego me occidi: ſꝫ tu viuificabiſ: Et q Inęqͥtate tua .i. in tua iuſticia mea: qꝛ ex meritꝭ meis/ſꝫ ꝓpt̓ nomē tuū qd̓ eſt ieſus. Gr̄a dei hic cōmendat̉: qꝛ licetdeꝰ oīa gratꝭ faciat: iuſticię tn̄ eiꝰ eſt ſupplices iuſtificare/ qͦsdęmones videt īpetere. Ul̓ o. Propt̓ nomē tuū .i. vtinde lauderꝭ. Educes de tribulatiōe huiꝰ ſęcl̓i ani meā. Hoc fit/ qn̄ data venia de ſęcl̓o iubet exire qͣſi decarcere. s. Et ī miſcd̓ia tua diſꝑdes oēs inimicosmeos: qꝛ nihil poterūt ꝯͣ me ī futuro iudicio. t. Et ꝑdesoēs tribulāt aīaꝫ meā .i. diabolū oēs obſtīatos tribulat me. Et qͣre tribulāt me? Qm̄ ego ſeruꝰ tuus ſū.Enedictꝰ dn̄s ⁊cͣ. Expoſitio Psͣ. CLXIII.b Titulꝰ. Pſalmꝰ dauid ad goliā. Sūptꝰ eſt dej. Regꝭ. xvij. vbi narrat̉ quō dauid interfecit goliā.Figuralit̓ dauid totū chriſtū ſigͣt .ſ. caput mēbra. Goliasdiabolū. Arma ſaul legalia ſacramēta ſūt: qͥbꝰ oneratꝰ eratiudaicꝰ ppl̓s .ſ. circūciſio ſacrificia alia viſibilia ſacramēta.Sꝫ qꝛ lex iſta p̄t viuificare vt p̄mētia/ adiuuātia: ī tꝑegr̄ę chriſtꝰ caput corpꝰ legꝭ depoſuit ſacramēta qͥnqꝫ lapides .i. ipſā legē .ſ. qͥnqꝫ libros moyſi tulit flumīe .i. a ppl̓oillo flumē

Al̓. CitoAl̓. INe

Al̓. Cito ſAl̓. FNeˡPPs. 13.

Al̓. Iluſticia

Triplex aīe defectus bonusAl̓. Idn̄e

e Al̓. jad in deduceAl̓. Ftribulūē

Al̓. ſdn̄eAl̓. Fingrediar: qm̄Al̓. EximeAl̓. ⁊quia

Psͣ. .38.

Psͣ. 35.Psͣ. .41.

Fons multiylex malusHiere. 6. c.

Zach̓ .1. a.

Al̓. xcerius.

Ioh̓ .1. a.Psͣ. 35.

Fons multiplex bonus