Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

TIIII

uias eoꝝ⁊ grandinē: ignēlburentē in t̓ra ipſoꝝ. Et percuſſit vineas eoꝝ ficulneasin eoꝝ: ꝯtriuit lignū finiū eo-nrum. Dixit venit locuſtao bruchꝰ: cuiꝰ erat numerꝰ.

(te ſermones ſuos. Ille dr̄ ſermōes ſuoſ exacerbare: ꝓmittit ſoluit: ſic̄ ille dr̄ dulces facere ẜmones ꝓmittit ſoluit.Secūda plaga ē ꝯuerſio aqͣꝝ ī ſanguinē. Un̄ dic̄: a Cōuertit aquas eoꝝ ī ſāguinē ⁊cͣ. qꝛ ex ſecuta ē mors piſciūUn̄: Et occidit ꝑiſces eoꝝ. Tertia ē ebullitio ranaꝝ. Un̄dicit: d Edidit traeorū ranas. Exod̓.viij. a. Ecce ego ꝑcutiā om̄s termīos tuosranis. Et tm̄ in paludibꝰ vbi ſolēt ra: ſed In penetralibꝰ .i. ī thalamiſſecretꝭ locꝭ: ſ Regūipſorū .i. pͥncipum etmagnatū. Quarta plaga ē muſcaꝝ: Un̄ diqꝛ eiꝰ dicere facere ē. Vel Dixit moyſi: hmyia ciniphes: Genera ſt̓ muſcaꝝ. C.canina. Cynos gręce/ canis latine: myia muſca. Cinipminimę muſcę q̨̄ acrit̉ mordēt. Et muſcę venerūt/ in ofinibꝰ eoꝝ. Quīta plaga ē grādo ſulmīa: Un̄ dic̄. oſuit pluuias eoꝝ gradinē ad lr̄aꝫ. Et ignē cōburentē.i. ſulmīa in tra ipſoꝝ. Exo. ix. e. Grādo ignis mixta paritferebāt̉. Et illo igne et grādine/ Percuſſit vineas eoꝝficulneas eoꝝ: qͣꝫtū ad grādinē. i EEt cōtriuit lignūfiniū eoꝝ: qͣꝫtū ad ignē. Sexta plaga ē locuſtaꝝ: Un̄ ſeqͥt̉:n Dixit/ vt .. et venit locuſta bruchꝰ. Bruchꝰ ē fętꝰlocuſtę. Et ponit numeꝝ ſingularē plurali. Et ī notat maiorē copiā: vn̄ adhuc addit: o Cuiꝰ erat numerꝰ. Exox. d. Facto mane vētꝰ vrēs leuauit locuſtaſ. Et nota bruchꝰI ophiomachꝰ etcandos. Eſa. vj. c. Excęca cor ppl̓i huiꝰ aures eiꝰ aggraua: oculos eiꝰ claude ⁊cͣ. Nec hāc ſolā pęnā habuerūt: ſꝫ incorꝑe puniti ſūt: qꝛ ml̓ti occiſi oēs captiuati: Hoc ē: a CCōuertit aqͣs eoꝝ .i. ſapiētiā vel multitudinē eoꝝ: b In ſanguinē .i. in occiſionē flagellationē a romanis factā. c Etoccidit piſces eorū .i. ſapiētes: in aqͥs ſapiētię ſuę cōfidebant. Cęterę plagę poſſent ſil̓r exponi de iudęis pęnis eoꝝ:ſed ꝓpt̓ cōpendiū relinqͥmꝰ eas ſtudioſo lectori exponēdas.cerbauit ſermones ſuos .i. arguit acerbe. Titū. j.d. Increpa eos dure. Secūda plaga ē carnalis amor. Un̄ dic̄:a Cōuertit aqͣs ęorū .ſ. diuitias ſapiētiā p̨̄latoꝝ eccl̓iaſticaꝝ ꝑſonaꝝ: b In ſanguinē .i. in cōſanguineorū amorē.Apocl̓. vj. d. Luna tota facta eſt qͣſi ſanguis .i. eccl̓ia. c Etoccidit ꝑiſces eorū. Piſces eccl̓ię ſūt ſimplices pauꝑes deberēt nutriri in aīa aqͥs doctrīę ſapiētię p̨̄latoꝝ: ī corꝑeaquis diuitiaꝝ. Sed qꝛ totū ſtudiū ipſoꝝ p̨̄latoꝝ ē ad ꝓmouēdos parētes: diuitię eoꝝ ad ditādos ꝯſanguineos ꝯuertunt̉:ideo pauꝑes ſimplices moriunt̉ fame aīę fame corꝑis: Etipſi p̨̄lati eis ſubtrahūt/ rei ſt̓ mortis eoꝝ. Eis em̄ dr̄: Paſcefame morientē: ſi paueris occidiſti. Eſa. iij. c. Vos depaſtieſtis vineā meā rapina pauꝑis in domo vr̄a. Ibi Glo. Nr̄ipͥncipes pauꝑes delinquētes publice arguāt cōfundāt/ diuitibꝰ peiora peccātibꝰ nec nutū faciūt: In qͦꝝ domibꝰ rapinapaupeꝝ ē/ opes eccl̓ię ſibi theſauricāt: ī delitijs abutunt̉:et q̨̄ ad ſuſtentationē pauperū dant̉/ ſibi reſeruāt vel ꝓpinquisdiſtribuūt: alioꝝ inopiā ſuas vel ſuoꝝ diuitias faciunt. Ecceẜm Hieronymū vir eccl̓iaſticus nec retinere aliqͥd de patrimonio crucifixi pōt p̨̄ter neceſſaria/ nec parētibꝰ dare: qd̓ ſi facit rapina pauꝑū ē ī domo ſua. Un̄ ſuꝑ illd̓ Matth̓. xxviij. c.Dederūt pecuniā militibꝰ ⁊cͣ. dic̄ Glo. Qui rebꝰ eccl̓ię abutūt̉ᶻī alijs rebꝰ/ qͥbꝰ ſuā expleāt volūtatē/ ſil̓es ſūt ſcribarū phariſęoꝝ redimētiū mēdaciū emētiū ſāguinē ſaluatorꝭ. Ioh̓. vlt̓.e. ter dr̄ petro: Paſce .ſ. v̓bo exēplo: tꝑali ſb̓ſidio. Tertia plaga ī eccl̓ia ſt̓ ranę .i. aduocati ī flumīe diuitiaꝝ naſcunt̉ garriūt: Un̄ dic̄: d Edidit t̓ra eoꝝ ranas. Apoc̄. xvj. c. Uidi de ore draconis/ et de ore beſtię/ de ore p̄ſeudo ꝓph̓ę exiretres ſpūs īmūdos in modū ranaꝝ. Diabolꝰ eſt draco ſibilāstēptādo: beſtia deuorādo: pſeudo ꝓph̓a decipiēdo. Et ad hęcfaciēda exeūt de ore eiꝰ aduocati/ ſunt ſpūs draconis ſibilā-

do adulatiōes: ſpūs beſtię/ deuorando comeſatiōes: ſpūspſeudo ꝓph̓ę/ decipiēdo cauillatiōes. Et hi hītant morāt̉:e In penetralibꝰ regū ipſorū .i. in cauernis p̨̄latoꝝ: qꝛp̨̄lati plures habent ſecū aduocatos qͣꝫ p̨̄dicatores. Vn̄ apparet plus amāt tꝑalia qͣꝫ ſpūalia. Quarta plaga ē muſcaꝝ .i.detractoꝝ acrit̉ mordentiū. Un̄ dicit: Dixit venit cynomyia et ciniphesin oībꝰ finiū eorū.Muſca canina q̨̄ vt dicit Baſiliꝰ/ ſanā carnēꝑtrāſit vlceri īſidetē deractor. Ciniphesſūt illi/ licet detrahant retro: tn̄ in aperto nimis acriter mordēt. De quibꝰ dicitGregꝰ Naciāgenꝰ. Ex hoc docti catholici videri volumꝰ ſiillos rep̄hēdamꝰ: illos optimos iudicamꝰ ſubtilit̓ figuralit̓ momorderint. Mich̓. vij. a. Qui optimꝰ ī eis eſt qͣſi paliurꝰ: rectꝰ qͣſi ſpina de ſepe. Et nota ait: Dixit .ſ. p̨̄latꝰ: venit cynomyia cinipheſ: qꝛ ad nutū p̨̄latoꝝ magnatū veniūt detractores: taliter obloquētes. Un̄ Prouer.xxix. b. Princeps qui libēter audit ꝟba mēdacij/ oēs mīſtroshꝫ impios. Et ecōtra/ Prouer .xxv. d. Ventꝰ aquilo diſſipatpluuiā: facies triſtis linguā detrahentē. Nec tm̄ in domibꝰeoꝝ: ſed in oībꝰ finiū eoꝝ. Muſca igit̉ dicit̉ detractor: Etideo diabolꝰ dr beelęebub .i. deꝰ muſcaꝝ .i. detractoꝝ. Ro. j.d. Detractores deo odibiles: Et amici diaboli. Quīta plaga eſt grādinis .i. cōminationū opp̄ſſionū. Un̄ dic̄: KPoſuit pluuias eorū grādinē: ignē cōburentē in terraipſorū. Pręlati eccl̓ię debēt eſſe nubes coruſcātes miraculis/ tonātes minis / pluētes doctrinis. Eſa. lx. b. Qui ſūt iſtivt nubes volant. Deut̓. xxxij. a. Cōcreſcat ī pluuiā doctrinamea. Sed pluuia doctrinę ſiue p̨̄dicatiōis qͣꝫtū ad ml̓tosvertit̉ ī grādinē cōminatiōis/ in ignē terroris. Un̄ faciūtſubditi fructū: ſꝫ flagellati grādine cōbuſti t̓rore ſteriles efficiunt̉. Un̄ addit: Et ꝑcuſſit vineas eorū ficulneaseorū: cōtriuit lignū finiū eoꝝ. Vinea q̨̄ vinū generateſt cōpunctio ſiue cōtritio. Ficus dulcedo aīę ſiue deuotio.Lignū finiū eſt oliua .i. miſcd̓ia: q̨̄ eſt lignū finiū .i. mortꝭ: qꝛin morte cōcomitat̉ ſeruat hoīem. Ambroſiꝰ. Sola miſcd̓iacomes ē defūctoꝝ. Ecc̄i. xxix. c. Elemoſyna viri qͣſi ſacculꝰipſo. Hęc ſūt tria vnguēta beati Bern̄. ſcꝫ vnguētū cōtritionis/ deuotiōis/ pietatis: q̨̄ vnguētariꝰ .i. p̨̄latꝰ deberet cōficere ī aīabꝰ ſubditoꝝ pluuia doctrinę ſuę: ſpeciebꝰ diuerſisexēploꝝ bonoꝝ. Ecc̄i. xxxviij. a. Unguētariꝰ faciet pigmētaſuauitatis/ vnctiōes ſanitatꝭ. Sꝫ dicit: hęc oīa deſtructaſunt ab igne grādine/ q̨̄ pluuię ſucceſſerūt: qꝛ cōminatiōesopp̄ſſiones p̨̄latorū ita ſcindūt vrūt corda ſubditorū/ neccōtritionē de ꝓprijs peccatis: nec deuotionē de dei bn̄ficijs:nec pietatē de ꝓximoꝝ miſerijs habent. Un̄ cōquerit̉ dn̄sEzech̓. xxxiiij. a. Qd̓ ꝑierat q̨̄ ſiſtis: ſed auſteritate īperabatis eis potētia/ diſꝑſę ſunt oues meę. Sexta plagaē locuſtaꝝ .i. adulatoꝝ: Un̄ dic̄: n. Dixit venit locuſta bruchꝰ. Per locuſtā bruchū ītelligit̉ adulator: vt poſteadicemꝰ. Et multi tales ſil̓r nutu p̨̄latoꝝ ſūt ī eccl̓ia in domibus p̨̄latorū. Eſa. xl. e. Qui ſedet ſuꝑ gyrū t̓rę: habitatoreseiꝰ ſūt qͣſi locuſtę. q. d. ipſe p̨̄latꝰ tota familia adulatores ſt̓.Eccͣi. xx. b. Qui edūt panē illiꝰ falſę linguę ſunt. Hiſtrionibꝰem̄ adulatoribꝰ dant illa q̨̄ deberēt dare pauꝑibꝰ. Un̄ bn̄ dr̄Eccͣs. xij. b. Impinguabit̉ locuſta diſſipabit̉ capparis. Locuſta adulator: capparis pauꝑ. Sūt aūt multę ꝓprietateslocuſtę: qͣre locuſtā ītelligit̉ adulator: q̨̄ poſſūt notari ꝟſu:Ml̓ta/ volās ſaltās/ inimica ſatꝭ retro maior. Ml̓ta ē/ et adulatores multi. Un̄ hic dr̄: o Locuſta bruchꝰ cuiꝰerat numerꝰ. Naū. iij. c. Cōgregare vt bruchꝰ: ml̓tiplicarevt locuſta. Prouerb̓. xix. a. Multi colūt ꝑſonā potētis. Act̉.xij. d. Populꝰ aūt acclamabat dei voces hoīm. Itē adulator eſt volās/ ſic̄ locuſta: qꝛ in tribulatiōe recedit. Naū. vlt̓.d. Ortus ē ſol auolauerūt locuſtę .ſ. Exo. x. d. Mane facto

De detractoribus

De detractoribusAl̓. rin

¶l. UEt deditpepttalI

Al̓. romne

Alegorice

Moraliter

De p̄latis promouētes ſuoslineos

De adulatoribus

duocatis

Proprietateslocuſte cōuenientes adulatori