TIIII
uias eoꝝ⁊ grandinē: ignē cōlburentē in t̓ra ipſoꝝ. Et percuſſit vineas eoꝝ ⁊ ficulneasin eoꝝ: ⁊ ꝯtriuit lignū finiū eo-nrum. Dixit ⁊ venit locuſta ⁊o bruchꝰ: cuiꝰ nō erat numerꝰ.
(te ſermones ſuos. Ille dr̄ ſermōes ſuoſ exacerbare: qͥ ꝓmittit⁊ nō ſoluit: ſic̄ ille dr̄ dulces facere ẜmones qͥ ꝓmittit ⁊ ſoluit.Secūda plaga ē ꝯuerſio aqͣꝝ ī ſanguinē. Un̄ dic̄: a Cōuertit aquas eoꝝ ī ſāguinē ⁊cͣ. qꝛ ex hͦ ſecuta ē mors piſciūUn̄: Et occidit ꝑiſces eoꝝ. Tertia ē ebullitio ranaꝝ. Un̄dicit: d Edidit traeorū ranas. Exod̓.viij. a. Ecce ego ꝑcutiā om̄s termīos tuosranis. Et nō tm̄ in paludibꝰ vbi ſolēt eē ranę: ſed e¶ In penetralibꝰ .i. ī thalamiſ ⁊ſecretꝭ locꝭ: ſ ¶ Regūipſorū .i. pͥncipum etmagnatū. Quarta plaga ē muſcaꝝ: Un̄ diqꝛ eiꝰ dicere facere ē. Vel Dixit moyſi: hmyia ⁊ ciniphes: Genera ſt̓ muſcaꝝ. C.canina. Cynos gręce/ canis latine: myia muſca. Cinipminimę muſcę q̨̄ acrit̉ mordēt. Et hę muſcę venerūt/ in ofinibꝰ eoꝝ. Quīta plaga ē grādo ⁊ ſulmīa: Un̄ dic̄. k¶ oſuit pluuias eoꝝ gradinē ad lr̄aꝫ. Et ignē cōburentē.i. ſulmīa in tra ipſoꝝ. Exo. ix. e. Grādo ⁊ ignis mixta paritferebāt̉. Et illo igne et grādine/ ¶ Percuſſit vineas eoꝝ ⁊ficulneas eoꝝ: hͦ qͣꝫtū ad grādinē. i EEt cōtriuit lignūfiniū eoꝝ: hͦ qͣꝫtū ad ignē. Sexta plaga ē locuſtaꝝ: Un̄ ſeqͥt̉:n ¶ Dixit/ vt .sͣ. et venit locuſta ⁊ bruchꝰ. Bruchꝰ ē fętꝰlocuſtę. Et ponit numeꝝ ſingularē ꝓ plurali. Et ī hͦ notat maiorē copiā: vn̄ adhuc addit: o Cuiꝰ nō erat numerꝰ. Exox. d. Facto mane vētꝰ vrēs leuauit locuſtaſ. Et nota ꝙ bruchꝰI ⁊ ophiomachꝰ etcandos. Eſa. vj. c. Excęca cor ppl̓i huiꝰ ⁊ aures eiꝰ aggraua: ⁊ oculos eiꝰ claude ⁊cͣ. Nec hāc ſolā pęnā habuerūt: ſꝫ ⁊ incorꝑe puniti ſūt: qꝛ ml̓ti occiſi ⁊ oēs captiuati: Hoc ē: a ¶ CCōuertit aqͣs eoꝝ .i. ſapiētiā vel multitudinē eoꝝ: b ¶ In ſanguinē .i. in occiſionē ⁊ flagellationē a romanis factā. c ¶ Etoccidit piſces eorū .i. ſapiētes: qͥ in aqͥs ſapiētię ſuę cōfidebant. Cęterę plagę poſſent ſil̓r exponi de iudęis ⁊ pęnis eoꝝ:ſed ꝓpt̓ cōpendiū relinqͥmꝰ eas ſtudioſo lectori exponēdas.cerbauit ſermones ſuos .i. nō arguit acerbe. Titū. j.d. Increpa eos dure. Secūda plaga ē carnalis amor. Un̄ dic̄:a Cōuertit aqͣs ęorū .ſ. diuitias ⁊ ſapiētiā p̨̄latoꝝ ⁊ eccl̓iaſticaꝝ ꝑſonaꝝ: b ¶ In ſanguinē .i. in cōſanguineorū amorē.Apocl̓. vj. d. Luna tota facta eſt qͣſi ſanguis .i. eccl̓ia. c ¶ Etoccidit ꝑiſces eorū. Piſces eccl̓ię ſūt ſimplices ⁊ pauꝑesqͥ deberēt nutriri in aīa aqͥs doctrīę ⁊ ſapiētię p̨̄latoꝝ: ⁊ ī corꝑeaquis diuitiaꝝ. Sed qꝛ totū ſtudiū ipſoꝝ p̨̄latoꝝ ē ad ꝓmouēdos parētes: ⁊ diuitię eoꝝ ad ditādos ꝯſanguineos ꝯuertunt̉:ideo pauꝑes ⁊ ſimplices moriunt̉ fame aīę ⁊ fame corꝑis: Etipſi p̨̄lati qͥ eis ſubtrahūt/ rei ſt̓ mortis eoꝝ. Eis em̄ dr̄: Paſcefame morientē: ſi nō paueris occidiſti. Eſa. iij. c. Vos depaſtieſtis vineā meā ⁊ rapina pauꝑis in domo vr̄a. Ibi Glo. Nr̄ipͥncipes cū pauꝑes delinquētes publice arguāt ⁊ cōfundāt/ diuitibꝰ peiora peccātibꝰ nec nutū faciūt: In qͦꝝ domibꝰ rapinapaupeꝝ ē/ dū opes eccl̓ię ſibi theſauricāt: ⁊ ī delitijs abutunt̉:et q̨̄ ad ſuſtentationē pauperū dant̉/ ſibi reſeruāt vel ꝓpinquisdiſtribuūt: ⁊ alioꝝ inopiā ſuas vel ſuoꝝ diuitias faciunt. Ecceẜm Hieronymū ꝙ vir eccl̓iaſticus nec retinere aliqͥd de patrimonio crucifixi pōt p̨̄ter neceſſaria/ nec parētibꝰ dare: qd̓ ſi facit rapina pauꝑū ē ī domo ſua. Un̄ ſuꝑ illd̓ Matth̓. xxviij. c.Dederūt pecuniā militibꝰ ⁊cͣ. dic̄ Glo. Qui rebꝰ eccl̓ię abutūt̉ᶻī alijs rebꝰ/ qͥbꝰ ſuā expleāt volūtatē/ ſil̓es ſūt ſcribarū ⁊ phariſęoꝝ redimētiū mēdaciū ⁊ emētiū ſāguinē ſaluatorꝭ. Ioh̓. vlt̓.e. ter dr̄ petro: Paſce .ſ. v̓bo ⁊ exēplo: tꝑali ſb̓ſidio. Tertia plaga ī eccl̓ia ſt̓ ranę .i. aduocati qͥ ī flumīe diuitiaꝝ naſcunt̉ ⁊ garriūt: Un̄ dic̄: d Edidit t̓ra eoꝝ ranas. Apoc̄. xvj. c. Uidi de ore draconis/ et de ore beſtię/ ⁊ de ore p̄ſeudo ꝓph̓ę exiretres ſpūs īmūdos in modū ranaꝝ. Diabolꝰ eſt draco ſibilāstēptādo: beſtia deuorādo: ⁊ pſeudo ꝓph̓a decipiēdo. Et ad hęcfaciēda exeūt de ore eiꝰ aduocati/ qͥ ſunt ſpūs draconis ſibilā-
do ꝑ adulatiōes: ſpūs beſtię/ deuorando ꝑ comeſatiōes: ſpūspſeudo ꝓph̓ę/ decipiēdo ꝑ cauillatiōes. Et hi hītant ⁊ morāt̉:e ¶ In penetralibꝰ regū ipſorū .i. in cauernis p̨̄latoꝝ: qꝛp̨̄lati plures habent ſecū aduocatos qͣꝫ p̨̄dicatores. Vn̄ apparet ꝙ plus amāt tꝑalia qͣꝫ ſpūalia. Quarta plaga ē muſcaꝝ .i.detractoꝝ ⁊ acrit̉ mordentiū. Un̄ dicit: gͦ¶ Dixit ⁊ venit cynomyia et ciniphesin oībꝰ finiū eorū.Muſca canina q̨̄ vt dicit Baſiliꝰ/ ſanā carnēꝑtrāſit ⁊ vlceri īſidetē deractor. Ciniphesſūt illi/ qͥ licet nō detrahant retro: tn̄ in aperto nimis acriter mordēt. De quibꝰ dicitGregꝰ Naciāgenꝰ. Ex hoc docti ⁊ catholici videri volumꝰ ſiillos rep̄hēdamꝰ: ⁊ illos optimos iudicamꝰ qͥ ſubtilit̓ ⁊ figuralit̓ momorderint. Mich̓. vij. a. Qui optimꝰ ī eis eſt qͣſi paliurꝰ: ⁊ qͥ rectꝰ qͣſi ſpina de ſepe. Et nota ꝙ ait: Dixit .ſ. p̨̄latꝰ:⁊ venit cynomyia ⁊ cinipheſ: qꝛ ad nutū p̨̄latoꝝ ⁊ magnatū veniūt detractores: ⁊ taliter obloquētes. Un̄ Prouer.xxix. b. Princeps qui libēter audit ꝟba mēdacij/ oēs mīſtroshꝫ impios. Et ecōtra/ Prouer .xxv. d. Ventꝰ aquilo diſſipatpluuiā: ⁊ facies triſtis linguā detrahentē. Nec tm̄ in domibꝰeoꝝ: ſed in oībꝰ finiū eoꝝ. Muſca igit̉ dicit̉ detractor: Etideo diabolꝰ dr beelęebub .i. deꝰ muſcaꝝ .i. detractoꝝ. Ro. j.d. Detractores deo odibiles: Et iō amici diaboli. Quīta plaga eſt grādinis .i. cōminationū ⁊ opp̄ſſionū. Un̄ dic̄: KPoſuit pluuias eorū grādinē: ignē cōburentē in terraipſorū. Pręlati eccl̓ię debēt eſſe nubes coruſcātes miraculis/ tonātes minis / pluētes doctrinis. Eſa. lx. b. Qui ſūt iſti qͥvt nubes volant. Deut̓. xxxij. a. Cōcreſcat ī pluuiā doctrinamea. Sed pluuia doctrinę ſiue p̨̄dicatiōis mō qͣꝫtū ad ml̓tosvertit̉ ī grādinē cōminatiōis/ ⁊ in ignē terroris. Un̄ nō faciūtſubditi fructū: ſꝫ flagellati grādine ⁊ cōbuſti t̓rore ſteriles efficiunt̉. Un̄ addit: ¶ Et ꝑcuſſit vineas eorū ⁊ ficulneaseorū: ⁊ cōtriuit lignū finiū eoꝝ. Vinea q̨̄ vinū generateſt cōpunctio ſiue cōtritio. Ficus dulcedo aīę ſiue deuotio.Lignū finiū eſt oliua .i. miſcd̓ia: q̨̄ eſt lignū finiū .i. mortꝭ: qꝛin morte cōcomitat̉ ⁊ ſeruat hoīem. Ambroſiꝰ. Sola miſcd̓iacomes ē defūctoꝝ. Ecc̄i. xxix. c. Elemoſyna viri qͣſi ſacculꝰ cūipſo. Hęc ſūt tria vnguēta beati Bern̄. ſcꝫ vnguētū cōtritionis/ deuotiōis/ ⁊ pietatis: q̨̄ vnguētariꝰ .i. p̨̄latꝰ deberet cōficere ī aīabꝰ ſubditoꝝ cū pluuia doctrinę ſuę: ⁊ ſpeciebꝰ diuerſisexēploꝝ bonoꝝ. Ecc̄i. xxxviij. a. Unguētariꝰ faciet pigmētaſuauitatis/ ⁊ vnctiōes ſanitatꝭ. Sꝫ dicit: ꝙ hęc oīa deſtructaſunt ab igne ⁊ grādine/ q̨̄ pluuię ſucceſſerūt: qꝛ cōminatiōes ⁊opp̄ſſiones p̨̄latorū ita ſcindūt ⁊ vrūt corda ſubditorū/ ꝙ neccōtritionē de ꝓprijs peccatis: nec deuotionē de dei bn̄ficijs:nec pietatē de ꝓximoꝝ miſerijs habent. Un̄ cōquerit̉ dn̄s ꝑEzech̓. xxxiiij. a. Qd̓ ꝑierat nō q̨̄ ſiſtis: ſed cū auſteritate īperabatis eis ⁊ cū potētia/ ⁊ diſꝑſę ſunt oues meę. Sexta plagaē locuſtaꝝ .i. adulatoꝝ: Un̄ dic̄: n. Dixit ⁊ venit locuſta⁊ bruchꝰ. Per locuſtā ⁊ bruchū ītelligit̉ adulator: vt poſteadicemꝰ. Et multi tales ſil̓r nutu p̨̄latoꝝ ſūt ī eccl̓ia ⁊ in domibus p̨̄latorū. Eſa. xl. e. Qui ſedet ſuꝑ gyrū t̓rę: ⁊ habitatoreseiꝰ ſūt qͣſi locuſtę. q. d. ipſe p̨̄latꝰ ⁊ tota familia adulatores ſt̓.Eccͣi. xx. b. Qui edūt panē illiꝰ falſę linguę ſunt. Hiſtrionibꝰem̄ ⁊ adulatoribꝰ dant illa q̨̄ deberēt dare pauꝑibꝰ. Un̄ bn̄ dr̄Eccͣs. xij. b. Impinguabit̉ locuſta ⁊ diſſipabit̉ capparis. Locuſta adulator: capparis hō pauꝑ. Sūt aūt multę ꝓprietateslocuſtę: qͣre ꝑ locuſtā ītelligit̉ adulator: q̨̄ poſſūt notari hͦ ꝟſu:Ml̓ta/ volās ſaltās/ inimica ſatꝭ retro maior. Ml̓ta ē/ et adulatores multi. Un̄ hic dr̄: o ¶ Locuſta ⁊ bruchꝰ cuiꝰ nōerat numerꝰ. Naū. iij. c. Cōgregare vt bruchꝰ: ml̓tiplicarevt locuſta. Prouerb̓. xix. a. Multi colūt ꝑſonā potētis. Act̉.xij. d. Populꝰ aūt acclamabat dei voces ⁊ nō hoīm. Itē adulator eſt volās/ ſic̄ locuſta: qꝛ in tribulatiōe recedit. Naū. vlt̓.d. Ortus ē ſol ⁊ auolauerūt locuſtę .ſ. Exo. x. d. Mane facto
De detractoribus
De detractoribusAl̓. rin
¶l. UEt deditpepttalI
Al̓. romne
Alegorice
Moraliter
De p̄latis promouētes ſuoslineos
De adulatoribus
duocatis
Proprietateslocuſte cōuenientes adulatori