Pſalmus
a¶ ¶ Antāte dn̄o (XCVII.bū c canticū nouū: qꝛ mirāc bilia fecitr. Saluauitſibi dextera eiꝰ: ⁊ brachiū ſan
ctū eiꝰ. Notū fecit dn̄s ſaluetare ſuū: rī ꝯſpēctu gentiū rēguelauit iuſticiā ſuā. Re̓cordatus eſt miſericordię ſuęt:
re agēs d̓ on̄ſiōe chriſti ī pͥmo aduētu. Secūdo monet iubilare oībꝰ modis ⁊ ſꝑ: qꝛ vēturꝰ ē iudex: ibi: Iubilate deo oīst̓ra. Inuitās gͦ ad laudē dicit: a¶ Cātate dn̄o cāticū nouū. Nō dicit qͥ: vt ītelligat̉ de oībꝰ. Et merito nouū/ eo ꝙ ſuꝑnoua ⁊ inaudita: videlicet: b ¶ Quia mirabilia fecit in pͥmo aduētu. Fecit em̄deū hoīeꝫ/ matrē ꝟginē / cor fidele his duobus acqͥeſcēs. De ſtrenuis aūt militibꝰ poſtmirabiles victorias etbella ſāguinea/ fiūt nouę cātilenę: Chriſiꝰ aūtmiles nr̄ mirabilia fecit etiā in bello ꝓ nobis: Ergo ipſi faciamꝰ cāticū nouū: ſic̄ monet ꝓph̓a: ſic̄ quōdā cātica poſt bella fiebāt: ſic̄ Iudicꝭ. v. a. Cecinerūt delbora ⁊ barach ī die illo/ dicētes: Qui ſpōte obtuliſtꝭ aīas vr̄as de iſrl̓ ad ꝑiculū/ bn̄dicitedn̄o ⁊cͣ. Eſa xxv. a. Cōfitebor nomī tuo qm̄ feciſti mirabilia:cogitatiōes antiqͣs fideles: amen. Mirabilia em̄ fuerūt hęc/ ꝙdeꝰ tradidit filiū ꝓ ſeruis: dilectū ꝓ inimicis: iudicē ꝓ dānatꝭpͥmū ꝓ nouiſſimis/ qꝛ hō ē nouiſſima creatura: innocētē ꝓ impijs ⁊cͣ. Iob. v. b. et. ix. b. Qui facit magna ⁊ inſcrutabilia ⁊ mirabilia qͦꝝ nō ē numerꝰ. Itē chriſtꝰ multa fecit miracula. Ioh̓.vij. c. Unū opꝰ feci ⁊ oēs miramī. Ioh̓. xxj. g. Sūt ⁊ alia ml̓taq̨̄ fecit ieſꝰ: q̨̄ ſi ſcribāt̉ ꝑ ſingula nec ipſū arbitror mūdū caꝑepoſſe eos qͥ ſcribēdi ſt̓ libros. Specificat aūt vnū p̨̄cipuū mirabile/ dicēs: c ¶ Saluauit ſibi dextera eiꝰ .i. chriſtꝰ qͥ eſtdextera dei patris: qꝛ ꝑ ipſū oꝑat̉. Un̄ Gen̄. j. a. In pͥncipiocreauit deꝰ cęlū ⁊ terrā .i. in filio. Sibi .i. deo pr̄i. Nō dicit qͥdſaluauit: ſꝫ ītelligēdū relinqͥt. Quid em̄ ſaluādū erat: niſi qd̓ ꝑierat? Matth̓. xviij. b. Venit filiꝰ hoīs ſaluare qd̓ ꝑierat .ſ. genꝰ hūanū qd̓ ꝑ errorē ꝑierat. Un̄ dauid clamat ī ꝑſona generꝭhūani: Erraui ſic̄ ouiſ q̨̄ perijt: q̨̄re ẜuū tuū dn̄e. Ideo Mat.xviij. poſtqͣꝫ dixit: Venit filiꝰ homīs ſaluare qd̓ ꝑierat: ſtatimſubiūgit: Quid vobis videt̉? Si fuerīt alicui centū oues ⁊ errauerit vna ex eis: nōne relinq̄t nonagintanouē ī deſerto: ⁊ vadit q̨̄rere eā q̨̄ errauit? Et bn̄ dicit: ſibi: qꝛ ad ipſū ⁊ nō ad aliūꝑtinebat ſaluatio. Un̄. sͣ. Tibi ſoli peccaui. Dicit gͦ: Saluauit ſibi dextera eiꝰ/ ⁊ brachiū ſanctū eiꝰ. Sic̄ ꝑ manūdexterā pr̄is intelligit̉ filius ꝓpter oꝑationē: ita etiā ꝑ brachiūꝓpter fortitudinē: de quo dicit/ Eſa. lxiij. b. Quęſiui ⁊ nō fuit qͥadiuuaret: ⁊ ſaluauit mihi brachriū meū. Eſa. lix. d. Uidit qꝛnō eſt vir: ⁊ aporiatꝰ eſt: quia nō eſt qui occurrat: ⁊ ſaluauit ſibi brachiū ſuū: ⁊ iuſticia eiꝰ cōfirmauit eū. Eſa. lij. c. Parauitdn̄s brachiū ſanctū ſuū in oculis oīm gentiū: ⁊ viderūt oēs fines t̓rę ſalutare dei nr̄i. Hoc ꝯtinuat ſequētē litterā: Dicit em̄:d ¶ otū fecit dn̄s ſalutare ſuū .ſ. illā dexterā ⁊ brachiū .i.chriſtū. Baruch. iij. d. Poſt hęc ī t̓ris viſus ē: ⁊ cū homībꝰ cōuerſatꝰ ē. Sꝫ nūqͥd tm̄ iudęis: qꝛ notꝰ ī iudęa deꝰ? Nō: īmo etgentibꝰ: Un̄ addit: e ¶ In ꝯſpectu gētiū reuelauit iuſticiā ſuā .i. chriſtū qͥ iuſtificat. jͣ. Corꝭ. jͣ. d. Factꝰ ē nobis ſapiētia a deo ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio ⁊cͣ. De hac reuelatiōe dic̄ ip̄eHiere. xxxj .f. Oēs cognoſcēt me a minimo vſqꝫ ad maximū.Eſa. lij. b. Sciet ppl̓s meꝰ nomē meū: qꝛ ego qͥ loq̄bar/ ecce aſſū.Et. jͣ. Sil̓ laudabūt: qꝛ ocl̓o ad oculū videbūt. Hoc aūt faciēdo g Recordatꝰ ē miſcd̓ię ſuę: qͣ filiū ſuū ꝓmiſit ⁊ dedit.Hoc em̄ fuit de pura miſcd̓ia. Vn̄ Eſa. ix. b. Filiꝰ datꝰ ē nob̓.☞ Et veritatisMoraliter: a Cātate dn̄o. Primo notādū ꝙ ml̓ta ſūtq̄ impediūt cantū: ꝗ notant̉ his verſibꝰ. Lepra locꝰ raucedotriplex/ pinguedo/ tumultꝰ: Triſte/ ſopor/ tuſſis/ laqueꝰ/ lex/ ostimor/ vlcꝰ: Debilitas/ natura/ mori/ neſcire ſodal̓. Lep̄: qꝛ nōcelebrat leproſus/ ⁊ etiā raucitat. Lepra ē ſymonia vel qd̓cūqꝫpeccatū: de qua. iiij. Regꝭ. v. g. Lepra naamā adhęrebit tibi.Hęc impedit cātū laudis: qꝛ Ecc̄i. xv. c. Nō ē ſpecioſa laus inore pctōris. Locꝰ/ ẜm illud: Quō cātabimꝰ canticū dn̄i in t̓raaliena? Raucedo triplex. Prima ex clamore. Psͣ. Laborauiclamās raucę factę ſūt fauces meę. Hęc eſt labor aduocatoꝝ.Secūda ē ex aſpectu lupi: hec ē auaricia. Abacuk .j. c. Uelociores lupis veſꝑtinis. Ezech̓. xxij .ſ. Principes tui lupi. Tertia ex ſiccitate: hęc eſt defectus gr̄ę. Psͣ. Aīa mea ſic̄ t̓ra ſine
3aqͣ tibi. Pinguedo: hęc ē abūdātia tꝑalis. Iudicꝭ. iij. c. Erataūt eglon craſſus nimis. Eglon interp̄tat̉ feſtiuitas inutilis.c ſūt feſta mūdi ⁊ comeſatiōes. Tumultꝰ. Ecc̄i. xxxij. a.i auditꝰ non eſt/ non effundas ſermonē. Triſte. Ecc̄i. xxij.i. Muſica ī luctu importuna narratio. Sopor. Eſa. xxix. d.Miſcuit vob̓ dn̄s ſpm̄oporis: claudet ocus vr̄os: ꝓph̓aſ ⁊ pͥncies. Proph̓ę canebātircana. j. Paral̓. xv. c.Tuſſis .i. cōcuſſio pectoris: hęc ē occupatio mūdi. Iob .xx. a.gitationes meę varie ſuccedūt ſibi ⁊ mens mea in diuerſapit̉. Laqueꝰ: ſicut de iuda dicit̉ Matth̓. xxvij. a. Abiēs laueo ſe ſuſpēdit. Et achitofel. ij. Regꝭ. xvij. f. Hęc eſt ābitio.ex interdicti vel ſilentij. Amos. vj. d. Tace ⁊ ne recorderisīs dn̄i. Cōtra qd̓ dr̄/ Heſter. xiij. d. Ne claudas ora canēī te. Os plenū cibo vel ſorde. Numeri. xj. g. Adhuc carneſrāt in dentibꝰ eoꝝ. Timor. Eſa. x. d. Nō fuit qui aꝑiret os ⁊ganniret. Ulcꝰ. Ulcera oris ſūt iactātia ⁊ detractio/ adulatio.ij. Timoth̓. ij. c. Sermo eoꝝ vt cācer ſerpit. Debilitas flatꝰ.Exo. iiij. c. ẜm aliā lr̄am: Gracilis vocis ego ſū. Daniel̓. x. d.Nihil ī me remāſit viriū: ſꝫ ⁊ halitꝰ meꝰ int̓cludit̉. Natura: vtn̄ hō ē ſenex. Hiere. xxv. c. Perdā ex eiſ vocē gaudij ⁊ vocēęticię. Mori: Quia nō mortui laudabūt te dn̄e ⁊cͣ. Neſcire. ⁊Neemię vlt̓. d. Neſciebant loqͥ iudaice. Sodalis/ diſcordās.Eſt aūt cōcordia duplex .ſ. corꝑalis ⁊ ſpūalis. De pͥma Ecc̄i.xlvij. b. Stare fecit cātores ꝯͣ altare: ⁊ ī ſono eorū dulces fecitmodulos. De ſecūda. Psͣ. Bn̄dic aīa mea dn̄o: ⁊ oīa q̨̄ ītra ꝑme ſūt nomī ſancto eiꝰ .ſ. vt nō ſit diſſonātia: qꝛ ſic̄ dicit ꝟſus:Uox ē apta chori qn̄ cor cōgruit ori. Augꝰ. Hoc ꝟ̓ſet̉ ī cordeqd̓ ꝓfert̉ ī ore. Hęc ſt̓ gͦ q̨̄ īpediūt cāticū nouū laudis. Itē eſtcāticū or̄onis: qd̓ ſil̓r impedit̉ ꝑ eadē. De qͦ dr̄ in Psͣ. In diemādauit dn̄s miſcd̓iā ſuā ⁊ nocte cāticū eiꝰ. Eſt aūt ⁊ alid̓ cāticū nouū cātādū .ſ. cāticū ꝯfeſſiōis: d̓ qͦ dr̄ Eſa. xxiij. d. Sumecitharā: circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: Bn̄ cane: frequēta cāticū. Hoc cāticū dr̄ nouū ab effectu: qꝛ īnouat. Un̄dauid ꝯfitēſ pctm̄ ſuū/ dixit: Cor mūdū crea ī me deꝰ ⁊ ſpm̄ rectū īnoua ī viſceribꝰ meiſ. a¶ Cātate gͦ dn̄o: qꝛ licꝫ ſacerdotinō tn̄ ſic̄ hoī: ſꝫ ſic̄ deo ꝯfeſſio fit. Ul̓ Cātate dn̄o nō mūdo:vt hypocritę. Matth̓. vj. a. Cū oratis nō eritis ſic̄ hypocritętriſtes: qͥ amāt in ſynagogis ⁊ ī angulis platęaꝝ ſtātes orarevt videant̉ ab hoībꝰ. Catate/ igit̉/ cāticū nouū: Et hoc:b. Quia mirabilia fec̄/ ī oculis hoīm. Mirabile ē qd̓ eſt ꝯͣꝯſuetudinē ⁊ oīm opinionē: In foro aūt hoīm ꝯſuetū ē ſꝑ ꝙqͥ ꝯfitet̉ ſe crimē cōmiſiſſe punit̉: ẜm qd̓ dic̄ quidā/ Nō ē ꝯfeſſi cā tuēda rei. Sed in foro dei/ qͥ cōfitet̉ dimittit̉: ẜm qd̓ dicitdauid: Dixi ꝯfitebor ⁊cͣ. ⁊ tu remiſiſti īpietatē pctī mei. Propter hͦ mirabile ꝯfitendū ē. Seqͥt̉: c Saluauit ſibi dextera eiꝰ ⁊ brachiū ſanctū eiꝰ. Per dexterā/ ꝓſꝑitas: ꝑ brachiū ſiniſtꝝ aduerſitas. Un̄ Cātꝭ. ij. b. Leua eius ſub capitemeo: ⁊ dextera illiꝰ amplexabit̉ me. Idē eſt gͦ ac ſi dicat: Cōfiteri deo bonū ē: qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē ſaluant̉ pctōres: ⁊ ī ſtatu ꝓſꝑitatis/ ⁊ ī ſtatu aduerſitatis. Et bn̄ dicit̉ brachiū ſanctū: qꝛ aduerſitas ſanctū facit .i. agios. De hͦ brachio/ Eſa. liij. a. Brachriū dn̄i cui reuelatū ē? Et nullꝰ excuſare ſe pōt: qꝛ dn̄s iſtumodū ſaluatiōis p̨̄dicauit: ⁊ ꝑ alios p̨̄dicari fecit. Un̄ ſubdit:¶ Notū fecit dn̄s ſalutare ſuū .ſ. ꝯfeſſionē qn̄ p̨̄dicauitpęnitētiā/ cuiꝰ ē ꝑs ꝯfeſſio. Matth̓. iiij. c. Pęnitētiā agite. Etqͣſi qͥs q̨̄reret: Eſt hͦ ſalutare? Sb̓iūgit: Appropinqͣbit em̄ regnū cęloꝝ. Et de pęnitētia aꝑtius/ ſubdit: e ¶ In cōſpectugentiū .i. pctōꝝ gentilit̓ viuētiū: f ¶ Reuelauit iuſticiaſuā .i. pęnitentiā: qͣ ſumūt ⁊ faciūt hoīes iuſticiā de peccatisſuis: et qͥ iuſtificant̉. Eſa. xxvj. b. Cū feceris iudicia tua ī traiuſticiā diſcēt oēſ hītatores orbis ⁊cͣ. Hāc reuelauit deꝰ p̨̄dido ⁊ oꝑando: qꝛ licꝫ pctm̄ nō fecerit: ſꝑ tn̄ in pęnitētia ⁊ auritate vitę vixit. Ꝙ aūt ꝑ pęnitētiā ſaluant̉ homīes/ de deiſcd̓ia ē: qꝛ ẜm iuſticiā ſtatī poſſet eos dānare ⁊ ī infernū reidere qͣꝫ cito mortaliter peccauerūt. Un̄ ſubiūgit: g Recordatꝰ eſt miſericordię ſuę/ qua dicit Ezech̓. xviij. §.Nolo mortē
Al̓. ⁊dn̄s.Sanauit ei
Al̓. raū ꝯſpiAt. MMemcfuitAl̓. riacob
Psͣ. 102.
Psͣ .118.
Psͣ .41.
Psͣ. 50.
Psͣ. .50.
Psͣ .31.
Psͣ. 75.
MoxaliterUerſus
Multa impedunt cantū
Psͣ. 136.Psͣ. .68.