Pſalmus
a Alluxerūt fulgura eiꝰ orbib terrę: vidit ⁊ cōmo̓ta ē terra.?Montes ſicut cęra fluxerūta fācie dn̄i: a facie dn̄if omīsſꝫ terra. Annūciauerūt celi iuſticiā eius: ⁊ viderūt omnes
ſ populi gloriā eius. Confundāt̉ oēs qͥ adorātiſculptilia:n et qui gloriant̉ in ſimulacriso ſuis. Ado̓rate eū oēs angelihͦ eiꝰ: audiuit et lętata eſt ſion.r Et exultauerunt filię iudę:
x igne acce̓ſi. Tertiū ē miracula q̨̄ fecit ꝑ ſe ⁊ ꝑ apl̓os: Un̄ ſeqͥt̉:a ¶ Alluxerūt fulgura eius orbi trę .i. miracula vniuerſoppl̓o. Et ex illa miracl̓oꝝ oꝑatiōe ſecuta ē totiꝰ mūdi cōmotio:Un̄ addit: b ¶ Uidit ⁊ cōmota eſt t̓ra .ſ. ad fidē. Et nō tm̄mīores: ſꝫ ⁊ maiores cōmoti ſūt: Un̄ addit: cMōtes .i. magni hoīes: d ¶ Sicutcęra fluxerūt a facie dn̄i .i. a p̨̄ſētia eiꝰ⁊ a ꝯſpectu gr̄ę eiꝰ: eta duritia ſua emollitiſt̓: ⁊ liq̄facti ſic̄ cęra: vtſignaret̉ ſuꝑ eos lumēvultꝰ dn̄i: ⁊ reciperēt īſe ſil̓itudinē dei. Et cūmaioribꝰ mīores: Un̄adiūgit: f ¶ A faciedn̄i oīs t̓ra .ſ. fluxit ſic̄ cęra. Quartū ꝑ qd̓ dn̄s regnauit ineis fuit p̨̄dicatio apl̓oꝝ: qͥ duo p̨̄dicauerūt p̨̄cipue .ſ. iuſticiā vtterrerēt malos: ⁊ bonitatē vt allicerēt oēs. De pͥmo dicit:¶ Annūciauerūt cęli .i. apl̓i cęleſtes ꝯuerſatiōe: h ¶ Iuſticia eiꝰ: qͣ diſtricte iudicabit. De ſecūdo addit: ¶ Et vidertoculo fidei: kOēs ppl̓i gl̓iaꝫ eiꝰ: quā p̨̄parauit bonis bonitas dei. Uiderūt/ dico: qꝛ apl̓i on̄derūt eā p̨̄dicādo. Vel ſicpōt legi ꝟſus iſte: g ¶ Annūciauer̄t cęli: ad lr̄aꝫ: iuſticiāeiꝰ .i. pr̄is .ſ. chriſtū. j. Corꝭ. j. d. Factꝰ eſt nobis a deo ſapientia ⁊ iuſticia. Ipſū annūciauerūt cęli/ magis: qꝛ miſer̄t ſtellā. Matth̓. ij. a. Vidimꝰ ſtellā eius ī oriēte: ⁊ venimꝰ adorareeū. Itē cęli miſer̄t etiā ml̓tos angelos ad annūciādū eū. Lucꝭ.ij. b. Angelꝰ dn̄i ſtetit iuxta paſtores ⁊ dixit illis: Ecce euāgelico vobis gaudiū magnū qd̓ erit oī ppl̓o: qꝛ natꝰ ē vobis hodie ſaluator qͥ eſt chriſtꝰ dn̄s in ciuitate dauid. Et. jͣ. Et ſubitofacta eſt cū angelo ml̓titudo cęleſtis militię laudantiū deū ⁊cͣ.¶ Et viderūt oēs ppl̓i/ inuiſibilē. Eſaię. lij. c. Parauit dn̄sbrachiū ſanctū ſuū in oculis oīm gentiū: ⁊ videbunt oēs finesterrę ſalutare dei nr̄i. l Gloriā eiꝰ .i. pr̄is .ſ. chriſtū filiū eiꝰ.Prouer. x. a. Gl̓ia pr̄is ē filiꝰ ſapiēs. Ex iſta aūt annūciatiōeapl̓oꝝ ſiue ipſoꝝ cęloꝝ ad lr̄aꝫ: ⁊ fide ppl̓oꝝ/ ſecuta eſt abiectio⁊ deſtructio idolatrię: Un̄ bn̄ ſubiūgit: m ¶ Cōfūdant̉. q. d.exquo ita ꝑ annūciationē cęloꝝ chriſtꝰ deꝰ innotuit: ergo cōfūdant̉ oēs qͥ adorāt ſculptilia: ⁊ qͥ gloriant̉ ī ſimulacris ſuis. Sculptile appellat qd̓ ſit ꝑ malleationē: Simulacra aūt fuſilia. Adoratores autē eoꝝ cōfuſi ſunt: qn̄ ꝑ p̨̄dicationē apl̓oꝝ innotuit vniuerſis chriſtū verū deum eſſe: ⁊ idolanihil eē: nec adorari debere: ſꝫ illū ſolū quē adorāt angeli: Un̄ſubdit: o ¶ Adorate eū oēs angeli eiꝰ: vt magis ꝯfundāt̉idolatrę ī idolis ſuis: ⁊ ad deū adorandū inuitent̉. Exo. xx. a.Nō habebis deꝰ alienos corā me: nō facies tibi ſculptile: neqꝫomnē ſil̓itudinē q̨̄ eſt ī cęlo deſuꝑ: ⁊ q̨̄ in terra deorſū.X rem ꝓuocabit: ẜm illud Ro. xij. d. et Prouerb̓. xxv. c. Sieſurierit inimicꝰ tuus/ ciba illum: ⁊ ſi ſitit/ potū da illi: hoc em̄faciēs carbones ignis congeres ſuꝑ caput eiꝰ. Nec ſolū ignisamoris vl̓ deſiderij p̨̄cedit ante ipſū: ſed ⁊ fulgur timoris. Un̄ſeqͥt̉ a¶ Alluxert fulgura eiꝰ orbi t̓rę .i. cōminatiōes eiꝰīnotuer̄t cordibꝰ t̓rena amātibꝰ. b ¶ Uidit ⁊ cōmota ē t̓raad faciēdū dignoſ fructꝰ pęnitētię. Psͣ. Fulgura coruſcationē⁊ diſſipabis eos: emitte ſagittas tuas ⁊ ꝯturbabis eos. Hiere.xxxj. d. Poſtqͣꝫ ꝯuertiſti me ęgi pęnitētiā: ⁊ poſtqͣꝫ on̄diſti mihi ꝑcuſſi femur meū: cōfuſꝰ ſū ⁊ erubui ⁊cͣ. c¶ Hōtes .i. ſuꝑbi ⁊ elati. d. Sic̄ cęra fluxerūt ad ima hūilitatis deſcēdētes ⁊ defluētes: e ¶ A facie dn̄i .i. a ꝯſpectu faciei quā ira plenā oſtēſurus eſt. Uel etiā a facie hūilitatis quā in pͥmo aduētuon̄dit: Un̄ dicebat Eſa. lxiiij. a. Vtinā dirūꝑes cęlos ⁊ deſcēdereſ: a facie tua montes defluerēt ſic̄ exuſtio ignis tabeſcerēt.f. A facie dn̄i oīs t̓ra fluxit. Nimiꝝ ſi t̓ra hūiliat̉/ qn̄ videtfactorē cęli ⁊ t̓rę in t̓ra hūiliari vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucꝭ:Phil̓. ij. a. Bis gͦ dicit/ a facie dn̄i: ꝓpter iſtā duplicē faciē .ſ.redēptiōis ⁊ iudicij. In malo pōt legi d̓ p̨̄latꝭ: c Mōtes .i.p̨̄lati: d ic cęra/ q̨̄ mel nō tenet: fluxerūt .i. defluxer̄t ī ꝓfundū vitioꝝ ⁊ amore t̓renoꝝ. e A facie dn̄i diſcedētes .i. agr̄a. Et poſtea ab eadē f FFacie dn̄i defluxit oīs t̓ra .i. oēsſubditi. Un̄ ꝙ dn̄s hodie ꝑdit hoīes/ t̓ras: p̨̄latꝭ ⁊ clericꝭ impu-
tādū ē. Sꝫ nūqͥd fuerūt a pͥncipio tales clerici ⁊ p̨̄lati? Nō: qꝛg ¶ Annūciauerūt/ quodā/ cęli .i. celeſtes viri qͥ nihil terrenū ſapiebant: ſed cōuerſatio eoꝝ erat ī cęlis / alti/ clari/ mūdi.Alti/ in vita: clari/ in fama: mūdi/ in ꝯſcīa: h ¶ Iuſticiā eiꝰ. c.pnīaꝫ q̨̄ iuſtificat hoīem: quā annūciauerūt quōdā p̨̄lati ꝟboparit̓ ⁊ exēplo. i Ettūc viderūt oēs populi gl̓iā eiꝰ: qꝛ tuncdn̄s ab oībꝰ gl̓ificabat̉.Uel vider̄t gloriā:qꝛ agētes iuſticiā quāeis annūciauer̄t ſācti:ꝑducti ſunt ad ęternāgloriā. Sed hodie vbiſūt cęli? Aliquādo annūciat̉ iuſticia: ſꝫ vtinā a cęlis. Psͣ. Pctōri aūt dixit deꝰ: qͣre tu enarras iuſticiasmeas ⁊cͣ. Et ideo populi non ꝑducunt̉ ad gloriam: ſed magisad cōfuſionem in captiuitatē babylonis .i. inferni. Oſee. ix. c.Ephraim educet ad īterfectorē filios ſuos. Un̄ etiā dic̄: mConfundant̉ oēs qͥ adorāt ſculptilia: nūc ꝑ doctrinā⁊ exēplū p̨̄latoꝝ. n. Et qui gloriant̉ ī ſimulacris ſuis.Subditi nō adorāt deū ſic̄ deberēt: ſed potiꝰ adorāt diuiteshoīes: qͥbus magis cupiūt placere qͣꝫ deo: et magis deſiderātad illoꝝ qͣꝫ ad dei gl̓iā ꝑuenire. Diuites em̄ qn̄ habēt diuitiashonorant̉ vt imagines auro circūdatę. Nota aūt ꝙ dic̄ duo:ſculptilia ⁊ ſimulacra: q̨̄ ad duo genera diuitū referunt̉. Sūtem̄ qͥdā diuites a cunabulis/ qͥ nō laborāt ī diuitijs acqͥrēdis:Et tales dicunt̉ ſimulacra vel imagines pictę/ q̨̄ ſine laboreꝑ additionē picturę aureę fiunt dij. Sūt ⁊ alij qͥ pͥmo pauꝑesſūt: ⁊ ꝑ multos labores ⁊ dolores diuitias ꝯgregāt: et ſic fiūtdij .i. potētes qͣſi ꝑ ſculpturā. Et dicūt̉ ſculptilia vt trūcus: qͥdolat̉ lōgo labore: et tādē ſupponit̉ auꝝ: Sic ſuꝑ tales p̨̄latiovl̓ diuitię. Illi gͦ qͥ relicto dn̄o tales deoſ adorāt: ⁊ eos fęlicesęſtimāt/ nō ad gloriā dei ꝑueniūt: Sꝫ dr̄ d̓ ipſis: Cōfūdāt̉/ęt̓na ꝯfuſiōe: ⁊ etiā ī p̨̄ſenti/ oēs qͥ adorāt ſculptilia: ⁊ qͥgl̓iant̉ ī ſimulacris ſuis. Eſa. xlij. c. Cōfūdant̉ cōfuſiōeqͥ ꝯfidūt ī ſculptili: qͥ dicūt cōflatili: vos dij nr̄i. Clerici habētſua ſimulacra q̨̄ venerant̉ plus qͣꝫ deū .ſ. libros / amicos: Milites/ eqͦs/ arma: Mercatores/ auꝝ: Fęmīę: ornatū ſuū: Adulatores diuitē patronū. Suꝑ oēs aūt magis debēt deū adorare ⁊ nō ſimulacra/ qͥ ad hoc ſpecialit̓ ſunt deputati .ſ. clericip̨̄lati ⁊ religioſi: Vn̄ adiūgit: o¶ Adorate eū oēs angelieiꝰ .i. clerici/ ſacerdoteſ p̨̄lati/ ⁊ religioſi. Malach̓. ij. b. Labiaſacerdotꝭ cuſtodiūt ſcīaꝫ: ⁊ legē reqͥrēt ex ore eiꝰ: qꝛ angelꝰ dn̄iexercituū eſt. Et Malach̓. iij. a. Ecce ego mittā angelū meū⁊ p̨̄parabit viā an̄ faciē meā .ſ. p̨̄dicatorē. Psͣ. Bn̄dicite dn̄ooēs angeli eiꝰ/ potētes ꝟtute: faciētes verbū illiꝰ ad audiendāvocē ſermonū eiꝰ. Sꝫ nō oēs adorāt eū: qꝛ quidā adorāt baal. i. ſuꝑbi: quidā beelcebub .i. inuidi: alij beelphegor .i. luxurioſt: alij dagon .ſ. accidioſi: alij mercuriū .ſ. cupidi: alij apollinē .ſ. ph̓i. p ¶ Audiuit ⁊ lętata ē ſion. Secūda pars vbioſtēdit quāta poſt reſurrectionē ſit exultatio quā nec ꝑſecutiointerrūpat. Dicit gͦ Audiuit/ ſion .i. pͥmitiua eccl̓ia q̨̄ de iudęiſ extitit. Audiuit .ſ. iuſticiā quā ei annūciauer̄t cęli .i. apl̓i.Audiuit etiā deſtructionē ſimulacroꝝ ⁊ idolatrię: q Etinde lętata eſt: ⁊ non ſolum pͥmitiua eccl̓ia: verūetiā filia eiꝰid eſt eccl̓ia de gentibꝰ: Un̄ dicit: r ¶ Et exultauerūt filięiudę .i. eccl̓ię de gentibꝰ qͣs genuer̄t apl̓i iudę .i. chriſto qͥ detribu iudaMMoraliter: p Audiuit ⁊ lętata ē ſion .i. aīa ſublimis ꝑꝯtēplationē/ audiuit angeloꝝ cantꝰ ⁊ adoratiōiſ modū: ſic dr̄Apocl̓. iiij. b. ꝙ iohes vidit ꝙ de throno ꝓcedebāt fulgura etvoces ⁊ tonitrua. Et. jͣ. d. Procidebāt vigintiqͣttuor ſenioresan̄ ſedētē ī throno ⁊ adorabāt viuētē ī ſęcl̓a ſęcl̓oꝝ. Hęc audit⁊ videt/ ſion .i. ſpeculatiua aīa. Vnde de ioh̓e p̨̄cedit qd̓ dicit̉Apocꝭ. j. c. Fui ī ſpū in dn̄ica die: ⁊ audiui poſt me voce magnā tanqͣꝫ tubę dicētis: Qd̓ vides ſcribe in libro/ ⁊ mitte ſeptēeccl̓ijs. In quo inſtruit p̨̄dicatores: vt ẜm ꝙ dicit Gregoʳ: incōtemplatiōe hauriāt qd̓ alijs ꝑ p̨̄dicationē effundāt. r¶ Etexultauerūt filię iudę .i. aīę. cōfitētes ⁊ glorificātes deū.
Allegorice .x
Phll̓ .3.3.
al̓. Apparuer̄t
Al̓. ridol.
Al̓. ⁊tremuit
Al. nocūd.
Psͣ .49.
Sculptilia.mulacra adgenera diuiſreferunt̉
Psͣ. 102.
Moraliter
Allegorice
Psͣ .143.
Moraliter
De pręlatis