Pſalmus
ſꝫ ⁊ miſerere mei: darīperiū tuūpuero tuo: ⁊ ſaluū fac filiumē ancillę tuę. Fac mecū ſignūf in bono vt videāt qͥ oderūtgͦ me et cōfundant̉: qm̄ tu dn̄e
ꝝ eos. Secūdo petit lib̓ationē a miſeria/ cū dic̄: a ¶ Et miſerere mei. Tertio iudiciariā poteſtatē/ cū dic̄: b QDā imperiūpuero tuo .i. mihi filio tuo: ⁊ ẜm hūanitatē ſeruo. Ioh̓. v. d.Pat̓ nō iudicat quēqͣꝫ: ſꝫ oē iudiciū dedit filio. Quarto petitliberationē ab īferno/ cū dic̄: d EEt ſaluū fac filiū ancillętuę .i. beatę marię: q̨̄de ſe dicit/ Lucꝭ. jͣ. d.Ecce ancilla dn̄i. ItēQuia reſpexit hūilitatē ancillę ſuę. Quintopetit glorioſam reſurrectionem/ cum dicit:e ¶ Fac mecū ſignūī bono .i. fac me rſurgere: qd̓ erit ſignū ī bono .i. ad vtilitatē mēbroꝝ meoꝝ. Chriſtiem̄ reſurrectio ſignū eſt nr̄ę reſurrectionis: ⁊ cauſa eiuſdē. Un̄j. Corꝭ. xv. c. Si chriſtꝰ reſurrexit ⁊ nos reſurgemꝰ. Et bn̄ dic̄mecū: qꝛ etiā filiꝰ vt deꝰ ſe ſuſcitauit cū patre. Et hęc mihi facias: f¶ Ut videāt qͥ oderūt me iudęi: g Et ꝯfūdant̉hic ſalubriter ſi volūt: vel ſi hic nolūt/ in futuro iudicio cōfundant̉ dānabilit̓. Quid videāt: vel qͣre ꝯfundant̉? hQm̄ tudn̄e/ pater: i ¶ A Adiuuiſti me in paſſiōe: k¶ Et ꝯſolatuses me in reſurrectione.X pore meo eccleſia/ reſpectu miſcd̓ię: de qͦ Sap̄. iiij. c. Gr̄adei ⁊ miſcd̓ia ī ſanctos eius: ⁊ reſpectꝰ ſuꝑ electos illiꝰ. a ¶ Etmiſerere mei: liberās me a manibꝰ iſtoꝝ inimicoꝝ. b ¶ Daimperiū .i. p̨̄lationē eccleſię: c ¶ Puero tuo .i. homī ſāctoqͥ ſit filiꝰ tuus ꝑ gratiā: et ſeruꝰ tuꝰ ꝑ obediētiā. Matth̓. xij. b.Ecce puer meꝰ quē elegi ⁊cͣ. d ¶ Et ſaluū fac̄ filiū ancillę tuę .i. bonū p̨̄latū: vl̓ electū filiū eccl̓ię/ ſaluū fac .ſ. ne caſſet̉eoꝝ cōtentiōibꝰ. e Fac mecū ſignū ī bono hoīe electo.Uel in bono .i. in ſpūſācto. Et ſic loquit̉ filius ad patrem deſpūſancto: vt tota trinitas ſignāter oſtēdat qͥs dignꝰ ſit ep̄atuet p̨̄latiōe. Un̄ dic̄: Fac/ tu pat̓: mecū qui ſum filiꝰ tuus: inbono .i. ſpirituſancto: ſignū. Pater facit ſignū cū in homīeeccl̓iaſtico potētiā on̄dit: qn̄ .ſ. oſtēdit eū potētē ī oꝑe ⁊ ſermone: ſic̄ dr̄ Lucꝭ. xxiiij. c. De ieſu nazaręno qͥ fuit vir ꝓph̓a potens in oꝑe ⁊ ſermone: Et hͦ p̨̄lato neceſſariū eſt. Filiꝰ oſtenditſignū ꝑ ſapientiā: qn̄ eſt hō ſapiēs: qd̓ neceſſariū eſt ſil̓r p̨̄lato.Spūſſanctꝰ facit ſignū dando benignitatē: q̨̄ ſil̓r ei neceſſariaeſt. Un̄ de his duobꝰ Matth̓. x. b. dixit dn̄s illis qͦs faciebatp̨̄latos eccleſię: Eſtote prudētes ſicut ſerpētes: ⁊ ſimplices ſic̄colūbę. Sic gͦ dicit chriſtꝰ ⁊ orat vt in electis ſuis faciat pater⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ ſignū euidēs iſtud triplex/ vt appareāt digni p̨̄latiōe. f ¶ Ut videāt inqͥt qͥ me oderūt .ſ. ſuꝑbi ⁊ ambitioſi: quoꝝ ſuꝑbia aſcēdit ſemꝑ. g Et cōfundant̉/ ſi ſe tāꝑbatis viris opponāt. hQm̄ tu dn̄e adiuuiſti me ⁊ cōſolatꝰ es me .i. corpꝰ meū eccl̓iā quā adiuuat ⁊ cōſolat̉ dn̄scū ei bonū ꝑ̨latū dat/ qͥ eam ꝑ potentiā p̨̄dictā defendat: ꝑ ſapientiā regat ⁊ inſtruat: ꝑ benignitatē cōſolet̉.mę. Reſpice iterū vide. Primo creaturā tuā: Secundorecreaturā ⁊ p̄ciū ſanguīs tui. Itē īdigētiā meā vide oculo miſericordię vt ſuppleas/ pęnā vt tollas. Psͣ. Uide hūilitatē meā⁊ laborem meū ⁊cͣ. Thren̄. j. g. Uide dn̄e qm̄ tribulor. a ¶ Etmiſerere mei reſpectu qͥ eſt cognitiōis: ⁊ ſequit̉ miſericordiaoꝑatiōis. Exo. xxxiij. c. Teipſum noui ex noīe. Et poſt pauca: Ego on̄dā tibi om̄e bonū. b ¶Da imperiū puero tuo:vt ſcꝫ ratio imꝑet ſenſualitati: ⁊ ſpūs carni. Prouer. xx. b. Rexqͥ ſedet in ſolio iudicij/ diſſipat om̄e malū intuitu ſuo. Nota ꝙreſpectꝰ dei dat fidē: Miſcd̓ia ꝟo eius dat ſpē. Imperij datiodat charitatē/ q̨̄ eſt vnctio qͣ inungimur in reges. .j. Ioh̓. ij. c.Unctionē habetis a ſancto. Et de his ſequit̉ ſalꝰ: Un̄ ſequit̉:d Et ſaluū fac̄ filiū ancillę tuę .ſ. eccl̓ię/ q̨̄ his tribꝰ ꝟtutibꝰ pollet. Sed qꝛ hęc ad ꝓpria ſalutē ꝑtinēt: ⁊ hō iuſtꝰ nō tm̄ꝓpriā: ſed etiā alienā ſalutē debet q̨̄rere: ideo addit: e ¶ Facmecū ſignū in bono: vt .ſ. ꝓximi vidētes ſigna ędificent̉:f ¶ Et vt videāt qͥ oderūt me .ſ. mali hoīes. g ¶ Et cofundant̉ bona cōfuſione/ quę adducit gloriam: Ecc̄i. iiij. c.h ¶Qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me dans mihi virtutes neceſſarias ad ſalutē. k Et cōſolatus es me faciendo ſigna ꝑme quę alios cōuertunt: ẜm qd̓ dicit Apl̓us. j. Theſſal̓. ij. d.
Quę eſt em̄ noſtra ſpes/ aut gaudiū/ aut corona glorię? nōnevos ante dn̄m noſtrū ieſū chriſtū? Uel ſic: Adiuuiſti mein bonis faciēdis. Et cōſolatus es me in malis ꝑferēdis.Eccͣi. lj. a. Qm̄ adiutor ⁊ ꝓtector factus es mihi ⁊cͣ. Et notandū ꝙ hic tangunt̉ quīqꝫ q̨̄ facit dn̄s circa ſuos .ſ. ſignatiodemōſtratio/ cōfuſioopitulatio/ cōſolatio.Dn̄s em̄ pͥmo ſignatſuos. Eph̓. j. c. Signati eſtis ſpū ꝓmiſſionis ſancto. Inde ſeqͥt̉ demonſtratio: qꝛ ꝑhoc ſūt ſpectabiles. jͣ.Paral̓. xvij. c. Feciſtime ſpectabilē ſuꝑ oēs homīes. Ex hͦ ſequit̉ ꝯfuſio dęmonū ⁊malignoꝝ hoīm. Mich̓. vij. b. Educet me ī lucē: aſpiciet meinimica mea ⁊ oꝑiet̉ ꝯfuſiōe. Sed qꝛ tūc inſurgūt ipſi dęmones ⁊ mali homīes ꝯͣ talē hoīem/ neceſſariū eſt quarto adiutoriū dei ad bonū agendū: et quinto conſolatio ad moleſtiasꝑferēdas. Un̄ dicebat apl̓us. ij. Corꝭ. j. a. Bn̄dictus deꝰ: pat̓miſcd̓iaꝝ ⁊ deꝰ totiꝰ cōſolatiōis: qͥ cōſolat̉ nos in omī tribulatiōe nr̄a. Ecōtra fac̄ diabolꝰ hoc eodē ordine. Primo ſignatſuos ſigno ſuo qd̓ eſt ſuꝑbia. Apocꝭ. xiij. d. Faciet oēs habere characterē beſtię .i. ſuꝑbiā q̨̄ ē ſignū et imago diaboli. Secūdo ponit eos ī latebris vt liberiꝰ peccato intēdāt. Latebrasem̄ q̨̄rūt hęretici ⁊ luxurioſi ⁊ fures ⁊ hmōi. Eph̓. v. c. Nolite cōicare oꝑibꝰ īfructuoſis tenebraꝝ/ magꝭ aūt redarguite:Quę em̄ in occulto fiūt ab eis/ turpe eſt dicere. Iob. xxiiij. c.Oculꝰ adulteri obſeruat caliginē. Deinde quos oderūt extollūt ꝑ inuidiā ꝑſequēdo: ſicut fratres ioſeph: Gen̄. xxxvij. Poſtea adiutoriū negāt ꝓximis crudeles ⁊ auari. Prouer. xj. c.Qui crudelis eſt ꝓpinquos abijcit. Itē cōſolationē nō dantqꝛ ſunt accidioſi. Iob. xvj. a. Cōſolatores oneroſi vos om̄seſtis. Nec ipſi etiā cōſolationē habēt ad vltimū ſed deſꝑant.Prouer. xviij. a. Impiꝰ cū in ꝓfundū venerit pctōꝝ ꝯtēnit:ſꝫ ſequit̉ eū ignominia ⁊ opprobriū. ¶ Expo. psͣ. LXXXVI.¶ Undamēta eiꝰ ⁊cͣ. Titulus. Filijs chore pſalmus cātici. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit de chriſti pauꝑtate: In iſto agit de eiꝰ diuitijs ⁊ gloria in cęlo ⁊ interra. Agit em̄ hic de ſpūali ciuitate hierl̓m .i. de eccl̓ia: filijschore .i. chriſtianis p̨̄dicās laudes eius ẜm p̨̄ſentē ſtatū a qͦdicit̉ pſalmꝰ: qꝛ in p̨̄ſenti ſtatu eccleſia oꝑat̉: ⁊ ẜm futurū aqͦ dr̄ canticū: qꝛ eccleſia triūphās cāticis ⁊ laudibꝰ dei delectat̉. Et tali ītentiōe vt eiſdē filijs chore tātę glorię augeat̉affectꝰ: vt .ſ. diligāt eē de eccl̓ia militāte ⁊ ad triūphantē totocorde aſpirēt. Eſt aūt tripertitꝰ pſalmꝰ iſte. Primo laudat eccleſiā ꝑ fundamēta eiꝰ ⁊ portas ⁊ famā. Secūdo ipſe dn̄s alluſionē quorūdā nominū gentiles ꝓnūciat huiꝰ ciuitatis eſſecōciues: ibi: Memor ero. Tertio de lęticia futurę beatitudinis paucis ꝯcludit: ibi: Sicut lętantiū. Igit̉ ꝓph̓a pͥmocōmendās eccl̓iā a fundamētis/ dicit: l¶ Fundamēta eiꝰin mōtibꝰ ſanctis. Nihil p̨̄cedit ad qd̓ reſpiciat iſtud relatiuū eius: ſꝫ ad meditationē ꝓph̓ę refert̉. Ipſe em̄ ciuis illiusciuitatis plenꝰ ſpū: multa de illa meditās/ apud ſeipſū erupitin hęc ꝟba: Fūdamēta eiꝰ .ſ. ciuitatiſ q̨̄ ē eccl̓ia: ſūt/ m ¶ Inmōtibꝰ ſanctis .i. ī apl̓is qͥ fundauerūt eā in fide chriſti: qͥxfundamētū ſingularePoteſt legi anagogice tm̄ de ſuꝑnaͣ hierl̓m. ¶¶ Fundamēta eius in montibꝰ ſanctis. Hęc eſt em̄ d̓ qua dicit apisHeb̓ .xj. c. Abraā expectabat fundamēta habentē ciuitatemcuius artifexMoraliter/ poteſt legi de religione: FFundamentaeius: ſcꝫ religionis. m ¶ In mōtibus ſanctis .i. in arduisconuerſationibus ſanctorū pręlatorum et altis religionibusmonachorū. Et tunc non potuit abſcondi ciuitas ſupra montem poſita. De his fundamentis/ Apoct. xxj. e. Fundamenta muri ciuitatis omni lapide p̄cioſo ornata .i. omni virtute.X Et ideo mōtesItē de beata virgine pōt exponi: ¶ Fundamēta eius i.beatę virginis. m ¶ In motibꝰ ſanctis .i. in patriarchis ⁊ꝓphetis ⁊ regibꝰ: ex qͥbꝰ originē traxit: ſic̄ patet ī genealogiaeius Matth̓. j.
ꝗllegorice xt
Quinqꝫ fadn̄s circa ſi
Il̓. Ppoteſtate
Al̓. rbonū
De elec. e. l.damenta. li.
Moraliter
Ecōtra diafacit quīqꝫca ſuos
Psͣ. 73.
Partitiopſalmi
Aliter ī ꝑſonaviri iuſtiPsͣ .24.
Anagogit
Moralite3
De beataitope̓