Pſalmus

a qui ſepeliret. Fācti ſumusopprobrium vicinis noſtrꝭ:b ſubſannatio et ⁊ illuſio his q̄ē in circūitu nr̄o ſunt. Uſqꝫ qē dn̄ē iraſcerꝭ ī finē: raccēdet̉t velut ignis zelus tuꝰ. Effun

ſ de irā tuā ī ge̓ntes qu̓ę te nōnouerūt: ⁊ in regna q̨̄ nomēi tuū nō īuocauer̄t. Quia comeder̄t iacob: ⁊ locū eiꝰ deo ſolauerūt. Ne meminerꝭ iniquitatū noſtrarū antiquaꝝ/

non erat qui ſepeliret/ prę multitudine. Quinto oſtendit ipſos fuiſſe ꝯtumelioſoſ: cū dicit: a ¶ FFacti ſumꝰ oꝑprobriū vicinis nr̄is .i. ſyris ⁊ ęgyptijſ: qͥ erāt ſb̓diti antiocho: ⁊ vicini terrę ꝓmiſſionis. Et facti ſumꝰ b ¶ ubſannatio et illuſio his qͥ ī circūitū nr̄o ſūt .ſ. illis p̨̄dictꝭ. Nota aūt differētiā: qꝛ opprobriū eſtꝯuitiū qd̓ infert̉ abſenti/ nō audiēti/ neqꝫ videnti: Subſānatio autē ſit p̨̄ſenti/ nō videnti/ ſed audienti: et fitꝓprie cū ruga naſi. Illuſio īfert̉ pn̄ti / audiēti: ⁊ vidēti.X erat qui ſepeliret: ideo fetor .ſ. infamie/ de cadaueribus aſcēdit: Un̄ addit a ¶ Facti ſumꝰ ⁊cͣ. Hoc dicūt boni filij eccl̓ię: qꝛ ꝑ pctm̄ alioꝝ ſine ſuis meritis ꝯtēnunt̉: Facti ſumꝰ opprobriū vicinis nr̄is. Hiere. lj. f. Confuſiſumꝰ/ qm̄ audiuimꝰ opprobriū. Hiere. xiiij. d. Nō des ī opprobriū ꝓpt̓ nomē tuū. b ¶ Subſānatio ⁊ illuſio hisqͥ in circūitu nr̄o ſūt. Thren̄. ij. e. Plauſerūt ſuꝑ te manibꝰ oēs trāſeūtes ꝑ viā: ſibilauerūt ⁊ mouer̄t capita ſua ſuꝑfiliā hieruſalē/ dicētes: Hęccine eſt vrbs ꝑfecti decorꝭ: gaudiū vniuerſę terrę. c ¶ Uſqꝫ qͦ dn̄ę. Secūda pars: in quap̄cat̉ ꝯteri inimicos/ dicēs: Uſqꝫ qͦ dn̄e iraſcerꝭ: ſuꝑ nos:ſuſtinēdo nos affligi ꝓ pctīs? Erit hͦ vſqꝫª d ¶ In finē .i. ꝑſeuerabit ne iſta vaſtatio? q. d. noli ita iraſci finalit̓. Et vſqꝫ qͦe ¶ Accēdet̉ velut ignis celꝰ tuꝰ? Nota ꝙ ira ⁊ c̨elus nōcadūt in deū: ſed ira dei dicit̉ vindicta nr̄aꝝ iniqͥtatū: celuseiꝰ ſexactio caſtitatꝭ. Et loquit̉ ad deū qͣſi ad virū celotypū:qͥ exigēs caſtitatē ab vxore ſua ꝟberat eā ſępe/ ne celotypeteū. f ¶ Effūde irā tuā. Hoc dicit nō libidine vindictę/ ſꝫamore iuſticię. Ul̓ eſt p̨̄dictio. q. d. multā fundes: nō in nos/ſꝫ potiꝰ g ¶ In gētes q̨̄ te nō nouerūt. Hoc dicit qͣꝫtūad minores: k ¶ Quę nomē tuū nō īuocauer̄t: ſꝫ demonū ⁊ idoloꝝ: Et ita in hoc ꝟſu petit vel p̨̄dicit vltionē etvindictā de inimicꝭ. Et allegat duas cauſas. Prima ē īfidelitas eoꝝ/ cū dic̄: Quę te n nouer̄t. Scd̓a ē idolatria: cūdic̄: Quę nomē tuū nō īuocauerūt: ſꝫ idola vana. Poſtea allegat tertiā cauſā ⁊ qͣrtā. Tertia eſt homicidiū: qd̓ tāgit̉ cū ſubdit̉: l ¶ Quia comederūt iacob .i. ppl̓m iudęoꝝ qͥ fuit ex iacob occiderūt ⁊ ꝯſūpſert: ſicut cibꝰ ꝯſumit̉.Et notandū ꝙ more oratorꝭ mutat ꝑſonā in ꝑſonā: ponēdonomē dei iacob ꝓ iudęis deū offēdētibꝰ. Quarta cā qͣre debeāt puniri/ ē ſacrilegiū: Un̄ dic̄: m ¶ Et locū eiꝰ .i. hierl̓m⁊ tēplū: n ¶ Deſolauerūt .i. deſertū fecerūt. Un̄. j. Machab̓. j. e. Fugerunt habitatores hierl̓m ꝓpter eos: ⁊ factaeſt habitatio exteroꝝ/ ⁊ facta ē extera ſemini ſuo: ⁊ nati eiꝰ reliq̄rūt eā: ſctīficatio eiꝰ deſolata ē ſic̄ ſolitudo. Petita vindicta de inimicꝭ/ orat aſaph ꝓ ſe ⁊ ꝓ ppl̓o ſuo. Et pͥmo petit remiſſionē pctōꝝ dicēſ: o ¶ Nę meminerꝭ iniqͥtatū nr̄arū ātiqͣꝝ. Antiq̨̄ dicūt̉ iniqͥtates vel ꝓpt̓ ꝯſuetudinē vel ꝓpt̓antiquoꝝ exempla ⁊ imitationē. Secundo petit gr̄aꝫ p̨̄uenientē/ cū ſubiūgit:Moralit̓ q̨̄rit vir iuſtꝰ vl̓ eccl̓ia: c ¶ UAſqꝫ qͦ dn̄e iraſceris? Uidet em̄ iuſtꝰ vl̓ eccl̓ia plures bonos affligi h̓ a deo: ⁊qꝛ neſcit aliqͥs vtrū amore an odio dignꝰ ſit: petit vt certificet̉/ dicēſ: Uſqꝫ qͦ dn̄e iraſcerꝭ? q. d. erit ne iſta ira tua tꝑalis ⁊ trāſitoria: vel erit d ¶ In fine .i. ī ęternū? e ¶ Accēdet̉/ ne velut ignis ira tua? Ira em̄ eiꝰ in p̨̄ſenti qͣſi momētanea eſt/ ⁊ qͣſi ros: ſed ira tua in futuro erit/ in finē .i. inęternū durabit: ⁊ erit velut ignis/ ꝓpt̓ acerbitatē. Hāc ęternāirā petit a ſe amoueri/ Eſa. lxiiij. c. dicēs: Ne iraſcarꝭ dn̄e ſatis: ⁊ ne vltra meminerꝭ iniquitatis noſtrę. De hac etiā d̓ralibi ī Psͣ. Nūqͥd ī ęternū iraſcerꝭ nob̓: aut extēdes irā tuāa generatiōe ī generationē? Quō aūt accēſus erit c̨elꝰ eiꝰ d̓rProuer. vj. d. Zelꝰ ⁊ furor viri nō parcet ī die vindictę: necacqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ: nec ſuſcipiet ꝓ redēptiōe dona plurima. Vt aūt nō faciat hoc ī bonis ſed in malis: rogat/ ſubdēſ:g Effūde irā tuā ī gētes q̄ te nō nouer̄t: Et effūde tūc

qͥ mō ſtillas. Iob .xxvj. d. Cū vix ꝑuā ſtillā ſermonū eiꝰ audierimꝰ: qͥs poterit tonitruū magnitudīs eiꝰ ītueri? g Ingēteſ .i. ī gētilit̓ viuētes ī luxurijs ⁊ auaricia/ q̨̄ ē idoloꝝ ſeruitꝰ: Eph̓. v. b. h ¶ Quę te nō nouerūt/ facto/ licet forteꝟbo. Titū. j. d. Cōfitēt̉ ſe noſſe deū/ factꝭ aūt negāt: cū ſintabominati ⁊ īcredibiles: ⁊ ad oē opꝰ bonireprobi. i ¶ Et inregna q̨̄ nomē tuum nō īuocauer̄t.Tria ſūt regna q̨̄ nomen dei nō īuocāt .ſ.regnū mūdi: regnumcarnis/ regnū diaboli. Regnū mūdi/ ſuntcupidi: qͥ īuocāt māmonā. Regnū carnis/ ſūt luxurioſi: qͥ inuocāt beelphegor. Regnū diaboli/ ſūt ſuꝑbi/ qͥ īuocāt baal.Eſa. lx. c. Gens ⁊ regnū qd̓ nō ſeruierit tibi/ ꝑibit. Iohel̓. ij.g. Oīſ qͥ īuocauerit nomē dn̄i/ ſaluꝰ erit. Ergo qͥ noluerit īuocare/ ponet̉ cū illo qͥ obmutuit: Matth̓. xxij. b. De his regnis d̓r Heb̓. xj. f. Sctī ꝑ fidē vicerūt regna. Primū regnūvīcit̉ ꝑ elemoſynaꝝ largitionē: ſcd̓m ꝑ ieiunioꝝ ꝯtīuationē:t̓tiū ꝑ or̄onū deuotione. Hiere. j. b. Ecce poſui te ſuꝑ gēteſvt deſtruas ⁊cͣ. l ¶ Quia comeder̄t iacob. Hęc triaregna comederūt .i. īcorꝑauer̄t ſibi iacob .i. clericos. miElocū eiꝰ .ſ. eccl̓iaꝫ: n ¶ Deſolauerūt: auferēdo eis ſpōſoſ⁊ filios .ſ. p̨̄latos ⁊ clericos. Thren̄. j. a. Nō ē qͥ ꝯſolet̉ eā exoībꝰ charꝭ eiꝰ. Hiere. xxxj. c. et Matth̓. ij. c. Vox ī excelſoaudita ē/ lamētatiōis/ fletꝰ ⁊ luctꝰ: rachel plorātꝭ filios ſuoſ ⁊nolētꝭ ꝯſolari ſuꝑ eis: qꝛ nō ſūt. Ul̓ ꝑ gētes ītelligunt̉ malip̨̄lati: De qͥbꝰ. sͣ. Deꝰ vener̄t gētes ⁊cͣ. Un̄ dic̄ de eis: fEffūde irā tuā copioſe: g ¶ In gētes .i. malos p̨̄latos/ diuitias ⁊ delitias amātes. h ¶uę te nō nouer̄t: qꝛ ſic̄ d̓rEſa. lvj. d. Speculatores eiꝰ cęci oēs. Et pꝰ pauca: Ip̄i ignorauer̄t ītelligētiā. ¶ Et ī regna q̨̄ nomē tuū nō īuocauer̄t: ſꝫ vocauer̄t noīa ſua ī terrꝭ ſuis: ⁊ īuocauerūt idolaauaricię. Oſce. viij. a. Ipſi regnauerūt/ ⁊ nō ex me: pͥncipesextiterūt: ⁊ nō cogͦui .i. nō approbaui: argētū ſuū ⁊ aurū ſuūfecer̄t ſibi idola/ vt īterirēt. Tūc em̄ īteribūt/ qn̄ effūdet dn̄sſuꝑ eos irā ſuā: qn̄ vt dr̄ Sap̄. vj. a. iudiciū duriſſimū his qͥp̨̄ſūt fiet. Suꝑ pauꝑeſ aūt ⁊ eos qͥ h̓ ꝯculcati fuerint: licet aliqui eoꝝ ꝓpt̓ pctā danēt̉: n̄ tn̄ ī tāta abūdātia effūdet irā ſuā:ſꝫ qͣſi ſtillabit reſpectu effuſiōis magnę/ q̨̄ fiet ſuꝑ p̨̄latoſ ⁊ potētes. Un̄ ibidē Sap̄. vj. a. ſb̓iūgit: Exiguo ꝯcedit̉ miſcd̓ia:potētes aūt potent̓ tormēta patient̉. Et hͨ eis eueniēt:Quia comederūt iacob .i. ppl̓m dn̄i deuorauer̄t. Psͣ.Qui deuorāt plębē meā ſic̄ eſcā panis. Mich̓. iij. a. Qui cōmeder̄t carnes ppl̓i mei: ⁊ pelles eoꝝ deſuꝑ excoriauer̄t/ ⁊ olſa eoꝝ ꝯfreger̄t ⁊cͣ. Tūc clamabūt ad dn̄m ⁊ n̄ exaudiet eos.m ¶ Et locū eiꝰ .i. eccl̓iaꝫ: n ¶ Deſolauer̄t: vt ſupͣ. Illaem̄ mala veniūt ī eccl̓iaꝫ ꝑ p̨̄latos. Eſa. xlix. e. Uenerūt deſtructores tui deſtruētes te: ⁊ diſſipātes te a te exibūt. Poſtqͣꝫ īprecatꝰ ē ꝓph̓a vl̓ vir iuſtꝰ mal̓ ⁊ ꝑtinacibꝰ/ n̄ optādo eispęnā ſꝫ laudādo diuinā iuſticiā: orat ꝓ pctōribꝰ n̄ obſtinatꝭ:⁊ ꝯnūerat ſe ill̓ vir iuſtꝰ ex hūilitate/ dicēſ: o ¶ Ne memineris īiqͥtatū nr̄aꝝ ātiqͣꝝ. q. d. da gr̄aꝫ pnīę vt decęto n̄ recorderꝭ pctā nr̄a. Psͣ. Si īiqͥtates obẜuauerꝭ dn̄e ⁊cͣ. Ezech.xviij. e. Quacūqꝫ hora īgemuerit pctōr: oīm iniqͥtatū eiꝰ n̄recordabor āpliꝰ. Recordat̉ āt dn̄ſ pctōꝝ nr̄oꝝ ꝑ ſex: UidelꝫScpͥturā. Hiere. xvij. a. Pctm̄ iuda ſcpͥtū eſt ſtilo ferProfūditatē pctī. Oſee. ix. b. Profūde pec­ (reo.cauerūt ſic̄ in diebꝰ gabaa. Hęc ꝓfūditas ꝯſiſtit ī ꝑſūptiōe ⁊ deſꝑatiōe. Prouer. xviij. a. Impiꝰ cū ī ꝓCōſuetudinē. Gen̄. iiij. (fundū venerit pct̄ōꝝ ꝯtēnit.er.a. ẜm aliā lr̄aꝫ: Peccaſti/ qͥeſce: dictū eſt ad cain.Multitudinē pctōꝝ. ij. Paral̓. vltꝭ. Peccaui ſuper numerū arenę maris: multiplicata ſūt pctā mea.Magnitudinē pctī. Thren. iij. b. Cōcluſit vias measlapidibus qͣdris .i. magnis peccatis.Signa ⁊ memorialia. Eſa. lvij. b. Poſt oſtiū retro poſtē poſuiſti memoriale tuū.X Cito anticipēt

℟

23. q. 5. c. l.

tAl̓. firriſio eis q

Al̓. rexardeſcet

Moraliter:

Litteraliter

Ps. R.

Ps .41.

Psͣ. 1j.

Moraliter

Pi.115.

Psͣ. 84.