Pſalmus
de poſt fętantes accępit eum .i. de agris/ vbi ibat poſtoues fętāteſ habētes .ſ. fętꝰ. Hoc habet̉. j. Regꝭ. xvj. b. vbidixit pater eiꝰ ad ſamuelē: Adhuc reliquꝰ eſt paruulꝰ/ ⁊ paſcit oues. Et ad qͥd accępit eū? b ¶ Paſcerę .i. ad paſcendū: c ¶ Iacob ſeruū ſuū .ſ. ppl̓m iſrl̓: Un̄ addit. d ¶ Etid eſt/ iſrael hęreditaē ſuā. Et oſtēditquo pauit eos .ſ. innocēter ⁊ prudent̉. Un̄dicit: f ¶ Et pauiteos in innocentiacordis ſui: et in intellectibꝰ manuūſuarum .i. in prudentia operū ſuoꝝ:gid eſt rexit populū ſuum.it ad illā quę perieratdeſerto .i. in cęlo .ſ. angeloꝝ: ⁊ verdonec inuenit eā .ſ. ad hominē in terra pereuntē: ſicut ipſe/met dicit Luc̄. xv. a. Et hoc eſt/ a ¶ De poſt fętantesaccępit eū: paſcere iacob ſeruū ſuū .i. vt populū chriſtianū in militia huius vitę luctantē contra mundū/ carnem/diabolū/ paſceret verbo ſuo: exemplo ſuo: corpore ⁊ ſanguine ſuo. Ioh̓. x. c. Ego ſum paſtor bonus. Et ibi habent̉ hęctria fercula/ quibus paſcit dn̄s oues ſuas. De verbo dicit:Qui intrat ꝑ oſtiū/ paſtor eſt ouiū: ⁊ oues vocē eius audiūt:et vocat eas nominatim. De exemplo ſubiungit: Cu ꝓpriasoues emiſerit/ ante eas vadit: ⁊ illū oues ſequunt̉. De tertiodicit poſtea: Animā meā pono ꝓ ouibus meis. Nec ſolumoues de hoc ouili/ de eccleſia militante: ſed etiā illas de triūphante/ paſcit: Un̄ addit: d ¶ Et iſrael .i. illos qui deū vidēt facie ad faciē. e ¶ Hęreditatē ſuā: quā in ęternumpoſſidebit. Eccͣj .xxiiij. b. In iacob inhabita: ⁊ in iſrael inhęreditare. Uel per iacob actiuos: per iſrael ꝯtēplatiuos poſſumus intelligere: et hos ⁊ illos venit ieſus paſcere. f ¶ Etpauit eos in innocētia cordis ſui: docens .ſ. innocentiā cordis: quā ⁊ ipſe habebat: ⁊ eā opere oſtēdens: ⁊ innocens pro eis moriēs: Ecce illa tria fercula p̨̄dicta. g ¶ Etin intellectibꝰ manuū ſuarū/ extenſaꝝ ⁊ affixaꝝ in cruce: h ¶ Deduxit eos/ ad vitā: qꝛ illud opus ſūmopereintelligere debemus: qꝛ qui nō intellexerit/ nō deducet̉ ad vitā: ſed ad pęnā. Oſee. iiij. d. Populus nō intelligens vapulabit. Econtra de intelligente dicit̉ in Psͣ. Btūs qui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē: in die mala liberabit eū dn̄s. Et dicit pluraliter/ Intellectibus: qꝛ in manibus eius ita extēſis ⁊ affixis/ plura debemus intelligere ⁊ intus legere .ſ. humilitatē qua ſe vſqꝫ ad patibulū crucis humiliauit: Dolorēquē ſuſtinuit ſic moriendo: Amorē erga nos ꝓ quibus mori dignatus eſt: Largitatē qua habuit manus perforatas vtnihil ei remaneret qd̓ nō daret/ qui ſeipſū dedit. De humilitate/ Phil̓. ij. a. Humiliauit ſemetipſū factꝰ obediēs vſqꝫ admortē: mortē aūt crucꝭ. De dolore/ Thren̄. j. d. O vos oēsqͥ tranſitꝭ ꝑ viā: attēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meus. De amore/ Eph̓. v. a. Ambulate in dilectiōe ſic̄ ⁊ chriſtꝰdilexit nos: ⁊ tradidit ſemetipſū oblationem ⁊cͣ. Ioh̓. xv. b.Maiorē hac dilectionē nemo hꝫ ⁊cͣ. De largitate/ Ro. viij.f. Qui etiā ꝓprio filio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū:quō nō etiā cū illo oīa nob̓ donauit?K a ¶ DDe poſt fętantes accępit eū .i. de ſtatu bonoinferiori/ ī quo oues fętas nutriebat .ſ. de bono ſacerdote vl̓de bono archidiacono debet fieri epiſcopus: vt Auguſtinꝰ.j. Timoth̓. v. c. Qui bene p̨̄ſunt preſbyteri: duplici honoredigni habeant̉: maxime qui laborāt in verbo ⁊ doctrina. Etdicit tria verba: Elegit/ ſuſtulit/ accępit: qꝛ primo eligit̉qͥs: deinde eleuat̉: poſtea accęptꝰ habet̉. b ¶ Paſcere iacob ſeruū ſuū. Ecce ad quid eligit̉ .ſ. ad paſcendū/ iacob.i. laicos: d ¶ Et iſrl̓ hęreditatē ſuā .i. clericos. Ioh̓.vltꝭ. e. Paſce/ paſce/ paſce. Hiere. vj. a. Paſcet vnuſquiſqꝫeos qui ſub manu ſua ſūt. Hiere. iij. e. Dabo vobiſ paſtoresiuxta cor meū: ⁊ paſcēt vos ſcientia ⁊ doctrina. Et quō ſuntpaſcendę/ ſubdit .ſ. innocēter/ prudent̓/ ⁊ fructuoſe: Un̄ dicit:f ¶ Et pauit eos ī īnocētia cordis ſui. Cordis dic̄: qꝛ
ſunt quidā qui habēt innocentiā operis ⁊ oris: ſed tn̄ nō habent innocentiā cordis: qui .ſ. dimittunt peccatū nō quia nolint: ſed quia nō audent ꝓpter infamiam aut aliā pęnā: vl̓ forte quia nō poſſunt facere qd̓ volūt: Nec ꝓpter hoc ſunt innocentes. Prouerb̓. xj. c. Manus in manu non erit innocensmalus. Itē nō paſcitn innocentia cordis:qui de p̨̄dicatione ſuain corde ſuo inanitergloriat̉: vel laudē velemolimentū aliqd̓ tēporale q̨̄rit. ij. Corꝭ.ij. d. Non ſumꝰ ſicutlurimi adulterantes verbū dei: ſed ex ſinceritate: Ecce incentia cordis. g ¶ Et in intellectibus manuū ſuaī deduxit eos .i. prudēter ⁊ fructuoſe. Hęc ſūt tria adietiua que dn̄s cōmendat in ſeruo ſuo .ſ. fidelis/ ⁊ prudens/ etbonꝰ. Matth̓. xxiiij. d. Quis putas ē fidelis ſeruꝰ ⁊ prudēſ?Et. xxv. b. Euge ſerue bone ⁊ fidel̓ ⁊cͣ. Fidel̓ dicit/ īnocentiācordis: Prudens/ prudētiā: Bonꝰ/ fructū oꝑis. Bonꝰ em̄eſt ſeruus/ qui facit voluntatē dn̄i. h ¶ Deduxit eos: demalo in bonū: de bono in melius: de meliori in optimū. Ethoc facit p̨̄latus bonꝰ: g ¶ In intellectibus manuū ſuArū .i. qꝛ in manibus ⁊ operibus ſuis dat intelligere operachriſti. Sic faciebat apoſtolus/ dicēs j. Corꝭ. xj. a. Imitatores mei eſtote ſicut ⁊ ego chriſti. Oſee. xij. c. In manibꝰ ꝓphetaꝝ aſſimilatus ſū.¶ Expoſitio Psͣ. LXXVIII.Eus venerūt gētes ⁊c̄. Titulꝰ. Psͣ. aſaph.d ¶ In p̨̄cedenti pſalmo ęgit ꝓph̓a de ingratitudine populi iudaici/ ⁊ illoꝝ repulſione: Hic autē pręuidenseoꝝ repulſionē/ deplorat eā: ⁊ deplorando p̨̄dicit. Et eſt iſtepſalmus ſecūdus eoꝝ ī qͥbus agit̉ de lamētatione: Sūt em̄tres tales pſalmi: qꝛ ter repulſi fuerūt iudęi. Primo ꝑ chaldęos: Scd̓o ꝑ antiochū: Tertio ꝑ romanos. Primꝰ pſalmꝰeſt: Vt qͥd deꝰ repuliſti ī finē: In qͦ agit̉ de deſtructiōe facta Pꝑ romanos. In iſto agit̉ de deſtructione facta ꝑ antiochū.Tertius eſt: Suꝑ flumina babylonis: In qͦ agit̉ de deſtru/ Pēctione facta ꝑ chaldęos. Hic aūt myſtice agit de ꝑſecutioneeccl̓ię: q̨̄ ei qͦtidie fit per gentiles. Intentio ſua eſt/ monerenos vt bonis ꝓximoꝝ ꝯgaudeamꝰ: ⁊ malis eoꝝ ꝯdoleamꝰ.Modus. Tres ſūt partes. In pͥma ꝯquerit̉ ⁊ narrat quāta Pahierl̓m ꝑtulit tꝑibus antiochi: ꝑ q̨̄ tn̄ oīno nō fuit deſtructa: pſaliIn qͦ ſignificat̉ ꝑſecutio eccl̓ię. In ſcd̓a parte dep̄cat̉ ꝓ ꝑteſua ꝯtra inimicos: ibi. Uſqꝫ q̄ dn̄ę. In tertia parte in exultatione ꝯcludit lamentationē: ibi: Nos aūt. Loquēs ergoaſaph .i. fidelis ſynagoga vl̓ ꝓph̓a: pͥmo captat beniuolentiaa perſona iudicis: cū dicit: i ¶ Deus. Secūdo a perſona8 aduerſariorumi ¶ Deus venerūt gētes ⁊cͣ. Item poteſt totū legi eodem modo paucis mutatis allegorice de eccleſia et martyribus/ ⁊ tyrannis ⁊ gentibus interfectis. Item moraliter deipſa eccleſia: deplorante ſtragē filioꝝ ſuoꝝ: q̨̄ quotidię fit ꝑpeccatū. Eccl̓ia em̄ ꝓprie dicit̉ aſaph .i. ꝯgregatio: nihil em̄aliud eſt eccleſia qͣꝫ cōgregatio fideliū: qui ꝯgregant̉ in vnitate fidei ⁊ bonę voluntatis: ſcd̓m quod dicitur Actꝭ. iiij. f.Multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ anima vna in domino. Cor quo ad fidem: anima/ quo ad voluntatē. Tria autēdeplorat eccleſia .ſ. deo illatā contumeliā: Et hoc in illo pſalmo: Vt qͥd deus repuliſti. Secundo/ ſtragem filioꝝ: Et hocin iſto pſalmo. Tertio incolatū huius miſerię: Et hoc in lilo: Suꝑ flumina babylonis. Et qꝛ nō ſunt plures cauſę lamētandi: ideo nō ſūt plures pſalmi lamentatiōis: Quia plora.re debemus aūt ꝓpt̓ dei iniuriā: aut ꝓpt̓ noſtrū incōmodū.Incomodū aūt eſt duplex .ſ. culpę/ Ecce ſtrages filiorū. Etpꝫnę/ Ecce incolatus miſerię ⁊ dilatio patrię. Deplorans gͦin hoc pſalmo ſtragē filiorū: primo oſtendit peccata pręlatorū a quibus ſequit̉ ſtrages populi: ſcd̓m qd̓ dicit̉ Dan.xiij. a. Egreſſa eſt iniquitas a ſenioribus iudicibus/ qui videbantur regere populū. Unde dicit: O deus/ qui omniavides/ qͥ oīa potes ⁊ vindicabis: cū iudiciū duriſſimū in hisX qui pręſūt fiet:
I
Al̓. lſenſu
Al̓. ⁊ ſine malicia
Allegorice
Ps. 1j6.
Psͣ. 40.
⁊ Partitio: pſalmi
Moralite
Mozaliter
Ns. 136.