Pſalmus

a vino. Et ꝑcuſſit inimicos ſuꝰ os ī poſteriora: opprobriūd ſēpiternū dedit ill̓. Et repu̓-

ē lit tab̓nacl̓m ioſeph: ⁊ tribūf rēphrai nō elegit. Sꝫ ęlegitſͦ tribū iuda: mōtē ſiō/ quē di-

a ¶ Et percuſſit inimicos ſuos in poſteriora. Ita legitur. j. Regꝭ. v. b. ꝙ ebullierūt mures de terra/ et percuſſitdn̄s acotū in ſecretiori parte natiū: ⁊ mures corrodebāt ꝓminentes extales eorū. c Opprobriū ſempiternumdedit illis. Opprobriū ſempiternū fuit: quia viliſſima fuithuiuſmodi infirmitaſ.Et dicūt quidam ꝙ hͦopprobrium ſuſtinentiudęi: quia in vindictā dominicę paſſionis patiuntur fluxumſanguinis: ⁊ ideo ſuntita pallidi.X meo ad potandū: labijſqꝫ ⁊ dentibus eius ad ruminandū. a ¶ Et ꝑcuſſit inimicos ſuos: ſupradictos: b ¶ Inpoſteriora .i. in fine/ in nouiſſimis eoꝝ: quos in anterioribus nō vult percutere .i. in pręſenti. Psͣ. Inimici dn̄i moxvt honorificati fuerint et exaltati/ ecce anteriora: deficientesquēadmodum fumus deficient/ ecce poſteriora. Iob. xx. a.Si aſcenderit vſqꝫ in cęlū ſuperbia eius/ ⁊ caput eius nubestetigerit: quaſi ſterquiliniū in fine perdet̉. Hoc eſt qd̓ ſequitur: c ¶ Opprobriū ſempiternū dedit illis. Hiere.xx. c. Confundent̉ vęhementer: qꝛ nō intellexerūt opprobrium ſempiternū: qd̓ nūqͣꝫ delebit̉. Amicos aūt ſuos percutitnō in poſteriora/ ſed in anteriora .i. in pręſenti. Prouerb̓. iij.b. Quē em̄ diligit dn̄s corripit: ⁊ quaſi pater in filio cōplacet ſibi. Uel aliter poteſt dici: vt determinet hic peccata ſacerdotū de quibus p̨̄dixerat: ⁊ etiā clericorū malorū/ qͥ ſuntinimici dn̄i familiareſ: ⁊ ideo ꝑiculoſioreſ. Mich̓. vij. b. Inimici hoīs domeſtici eius .ſ. clerici ⁊ p̨̄lati. Psͣ. Qui edebatpanes meos: magnificauit ſuꝑ me ſupplantationē. Hos inimicos percutit dn̄s b ¶ In poſteriora .i. duobus peccatis quę ꝑ poſteriora intelligunt̉ .ſ. auaricia ⁊ luxuria. Phil̓iij. c. Poſterioꝝ oblitus ad anteriora me extendo. Hic pepoſteriora ītelligit apoſtolus tēporalia: Un̄ in poſterioribꝰpercutit̉/ qui cupiditate vel amore temporaliū vulneratur.Item quia poſteriora verēda dicunt̉ ⁊ ſunt: per ea intelligitur luxuria. Un̄. ij. Pet̓. ij. d. loquens de luxuria/ dicit: Sifugiētes coinqͥnationes mūdi in cognitione dn̄i noſtri ⁊ ſaluatorꝭ ieſu chriſti his rurſū īplicati ſuꝑant̉: facta ſūt eis poſteriora deteriora prioribus. Et per hoc c ¶ Opprobrium ſempiternū dedit eis: quia per hoc infamant̉: ⁊ ceſſante vitio nō poteſt ceſſare infamia. Hiere. xxiij. g. Dabovos in opprobriū ſempiternū ⁊ ignominiā ęternā: quę nunqͣꝫobliuione delebitur. Et notandū ꝙ in hoc pſalmo ponūtur:primo plagę ęgypti: Secūdo plagę iſraelis .ſ. ī pͥncipio huius octauę partꝭ: Tertio plagę philiſtijm. Hic egyptꝰ muſcis percutit̉: iſrael hominibus hoſtibus: philiſtijm muribus⁊ ani exitu: qꝛ meror auaricię inquietudinū curis agitat̉: potiōe vero cadentes .i. luxurioſi/ muribus .i. voracitate vexantur ⁊ auiditate cadūt in muſcipulā: Patiunt̉ nihilominꝰ moleſtiā in pudēdis quā medico graue eſt oſtentare: quia vt dicitur Eph̓. v. c. Quę in occulto fiunt ab eis: turpe eſt dicere/ etiā in ꝯfeſſione. Porro iſraelitę quaſi ratione vtentes ⁊lege abutentes/ ꝓpter ſuperbiā ab hoſtibus ⁊ gladio patiuntur: vt artifice morte pereant/ qui naturā cōmunē agnoſcerenō dignant̉. Eſa. x. c. Viſitabo ſuꝑ fructū magnifici cordisregis aſſur. Itē qn̄ percutit̉ quis anathemate/ nō dolet/ qꝛnō ſentit: qn̄ ꝟo percutit̉ pęna pecuniaria hoc eſt in poſteriora: tunc ſentit ⁊ dolet: ⁊ talis inimicus dei eſt.d ¶ Et repulit tabernaculū ioſeph. Nona ꝑs: vbi agitde rege dauid ⁊ loco regni: ⁊ on̄dit p̨̄rogatiuā iudę ī hͦ ꝙ noluit vt ī alia tribū eſſet tabernaculū eiꝰ. Hoc ē ꝙ dic̄: Et repulit tabernaculū ioſeph. Priꝰ em̄ fuit ī ſorte ioſeph .ſ.ī ſorte ep̄hraim: qͥ fuit filiꝰ ioſeph: ſed ibi nō fuit factū tēplū:Un̄ addit: e ¶ Et tribū ep̄hraim nō elegit: vt .ſ. ibi fieret domꝰ eiꝰ. f ¶ Sꝫ ęlegit tribū iuda: motē ſion quēdilexit: ⁊ ī eo factū eſt tēplū: Tn̄ mons ſion nō fuit d̓ ſorteiudę: ſed de ſorte beniamin: Sed ideo dicit̉ de ſorte iudę: qꝛdn̄s illiꝰ fuit dauid: qͥ fuit de iuda: ⁊ alij reges qͥ ſucceſſer̄t ei.☞ Et ędificauit

d ¶ Et repulit tabernaculū ioſeph ⁊cͣ. Allegorice ẜmGlo. legit̉ de repulſione iudęoꝝ/ ⁊ vocatione gentiū. Dicitergo: Et repulit tabernaculū ioſeph .i. ſynagogā iudęoꝝ. Et nominat ioſeph: qui prę alijs ſanctior apparuit: qꝛdn̄s nullū legalibus adhęrentē acceptat/ quātūcūqꝫ phariſęus ſit/ quātūcūqꝫ ſāctus videat̉. e ¶ Ettribū ep̄hraim nōelegit .i. populū iudęoꝝ terrenis fructibus īhiantē. fi Sꝫelegit tribū iuda:eſt ppl̓m chriſtianū: a chriſto genitum in fide: qui de iudeeſcendit ẜm carnem. Ioh̓. xv. c. Non vos me elegiſtis: ſedgo elegi vos. g ¶ Montē ſion .i. eccleſiam: vita eminēem: fide ꝯtemplantē. h ¶ Quē dilexit. Eph̓. v. e. Chriſtus dilexit eccleſiā: ⁊ ſeipſu tradidit ꝓ illa: vt eā ſctīficaret.Et ędificauitMoralit̓: d ¶ Et repulit tabernaculū ioſeph. Tabernaculū/ eſt eccl̓ia militās: vel religio cōmunit̓. Eſa. xxxiij.d. Oculi tui videbūt hierl̓m ciuitatē opulētā: tab̓naculū qd̓nequaqͣꝫ trāſferri poterit. Sed tabernaculū ioſeph eſt illa religio q̨̄ nō intendit niſi ad augmentū tēporaliū rerū: ⁊ hancre pellit dn̄s ⁊ reprobat. e Et tribū ep̄hraim n̄ elegit.Ephraim .i. vbertatē nō d̓r repellere: qꝛ ꝓpt̓ hoc nō reprobat hoīes ſi habēt diuitiaſ: Habere em̄ nō eſt in vitio: ſꝫ curioſitas ⁊ ardor acqͥrendi/ vel multiplicandi/ vel habitas retinendi. Un̄ repellit dn̄s ioſeph/ ⁊ nō dicit̉ repellere ephraim: ſed tn̄ hūc nō eligere dicit̉: qꝛ licet habere diuitias malūnō ſit ẜm ſe: nō tn̄ eſt bonū: magis aūt eſt fugiendū qͣꝫ eligēdū: qꝛ licet nō ſit malū tn̄ valde periculoſū eſt. Mar. x. c. EtLucꝭ. xviij. e. Ꝙ difficile qͥ pecuniā habēt/ in regnū dei ītrabūt: Facilius eſt camelū ꝑ foramē acus tranſire/ qͣꝫ diuitē intrare in regnū dei. Un̄ patet ꝙ tales nō elegit dn̄s: qꝛ ſi elegiſſet eos: facilius eis ingreſſus regni pateret. Oſee. xj. d.Circūdedit me ep̄hraim ī negociatiōe: ⁊ in dolo domꝰ iſrl̓.Iudas aūt deſcēdit cū deo: ⁊ cū ſanctis fidelibꝰ: Hoc eſt qd̓hic ſequit̉: f ¶ Sed elegit tribū iuda .i. hoīes intēdētesꝯfeſſioni pctōꝝ ſuoꝝ: ⁊ laudibꝰ dei. g ¶ Montē ſion .i.eos qui alti ſūt ꝑ ſpem: ⁊ circūſpecti ꝑ timorē. h ¶ Quemdilexit: quia ſicut dicitur in Psͣ. Beneplacitū eſt dominoſuper timentes eū: ⁊ in eis qui ſperāt ſuꝑ miſericordia eius.Poteſt aūt hoc ſpecialius ad electionē p̨̄latoꝝ referri: quiadn̄s nō elegit p̨̄latos de ioſeph .i. de nobilibus vel potentibus/ qͥ ſūt dn̄i ęgypti .i. huius mūdi ꝓpt̓ nobilitatē ſuā: ſꝫ populus iudaicꝰ elegit barrabā latronē inſignē: ⁊ ieſum mortiadiudicauit: Matth̓ .xxvij. c. Nec etiā de ep̄hraim .i. de diuitibus ⁊ abundantibꝰ elegit dn̄s p̨̄latos. Sꝫ hodie a multꝭeligunt̉ hoīes de ioſeph ⁊ ep̄hraim: et dicunt ꝙ iura eccleſiędefendit ioſeph et ep̄hraim .i. nobilitas ⁊ diuitię pręlatorū.j. Corꝭ. j. d. dicit apoſtolus contra hoc: Infirma mundi elegit deus: vt confundat fortia: ⁊ ignobilia mundi et contemptibilia elegit deus/ ⁊ ea quę nō ſunt: vt ea quę ſunt deſtrueret: Nō em̄ fuerunt apoſtoli nobiles vel diuites: ſed ruſticipiſcatores: tn̄ melius rexerunt eccleſiā qͣꝫ moderni. De quibus dicit Baruch. iij. c. Ibi fuerunt gigantes nominati ſiliqui ab initio fuerūt: ſtatura magna/ ſcientes bella: non hoselegit dominus ⁊cͣ. Sed mūdus iſtos eligit qui ſunt gigantes magni in terrenis: ſcientes facere guerras. f ¶ Sed dominus/ elegit tribum iuda .i. confeſſores qui purgāt eccleſiam a contaminatione peccatorū: ẜm qd̓ dicit̉. jͣ. Machab̓. iiij. e. Elegit iudas .i. chriſtus/ ſacerdotes ſine maculavoluntatē habentes in lege dei: ⁊ mūdauerūt ſancta: ⁊ tulerilapides ꝯtaminatiōis in locū īmundū ⁊cͣ. g ¶Montemſion .i. illos elegit dn̄s/ qui alti ſūt per eminentia vitę/ ⁊ ſpeculatores per ꝯtemplationē cęleſtium/ ⁊ vigilem cuſtodiamſubditorū. Psͣ. Aaron quē elegit ipſum. Aaron montanus ⁊interpretat̉. h ¶ Quē dilexit: Tales em̄ pręlatos diligitdn̄s. Ioh̓. xv. b. Vos amici mei eſtis: ſi feceritis q̨̄ ego pręcipio vob̓. Malach̓. j. a. Iacob dilexi: ęſau aūt odio habui.X Et ędificauūt

B

Aque

UAl. fepbran.

Moraliter

Psͣ .36.

Qoulita-

Psͣ .40.

Psͣ. 146.

Litteraliter

Osͣ. 104.