LXXIII
ſꝫ turfabricatꝰ es aurorā ⁊ ſoͣlē.h Tu̓ feciſti om̄s termīos t̓rę:ęſtatē et ver turplaſmaſti ea.
Gicut em̄ homo eſca nutrit̉ ⁊ ꝓficit: ſic iuſtus hō temptatiōihus diaboli ꝓficit ⁊ nutrit̉ ⁊ roborat̉. Unde Iaco. j. a. Om̄ecaudiū exiſtimate fratres/ cū in temptatiōes varias incideriris: ſciētes ꝙ ꝓbatio fidei vr̄ę patiētiā oꝑat̉: patiētia aūt opꝰꝑfectum habet vt ſitis ꝑfecti ⁊ integri in nullo deficiētes. Hęcautē facta ſunt ꝑ miſſionē apl̓oꝝ: Un̄ addit:a ¶ Cū dirupiſti fōtes/ aquarū .i. aperuiſti et miſiſti apl̓os: vtquod prius in aure locuti erāt in cubiculis:p̄dicarēt ſuꝑ tecta: Lucꝭ. xij. a. Fontēs dicit apl̓os: de quibꝰmanare feciſti aquā ſapiētię ⁊ doctrinę. Hi ſunt. xij. fontes quierāt in helim: Exo. xv. d. Helim interp̄tat̉ fortis eoꝝ: ⁊ ſignificat chriſtū: in quo qͣſi in fonte totius voluptatꝭ/ iſti. xij. fontes ſiti ⁊ fundati erant/ ⁊ ab eo aquas indeficiētes trahebāt/ qͣsalijs iugiter influebāt. Nec ſolū ꝑ p̨̄dicationē apl̓oꝝ: ſed ⁊ perſpūſſctī dationē. Un̄ addit. b ¶ Et torrētes .i. ſpūſſctī impetꝰ. Psͣ. Flumīs impetꝰ lętificat ciuitatē dei. Eſa. lix. d. Cūvenerit qͣſi fluuiꝰ violentꝰ quē ſpūs dn̄i cogit. Sic em̄ fiebat ꝙp̄dicātibꝰ apl̓is/ deſcēdebat ſpūſſanctꝰ in eos qͥ credebāt audiētes p̨̄dicationē eoꝝ. Vn̄ Actꝭ. x. g. Adhuc loquēte petro verba hęc: cecidit ſpūſſanctꝰ ſuꝑ oēs qui audiebant ꝟbū. c ¶ Tuſiccaſti fluuios ethan .i. doctrinā philoſophię ⁊ gentilisdoctrinę deſtruxiſti. Ethan em̄ interp̄tat̉ fortꝭ: ⁊ ſignificat gētiles ph̓os: qͥ ſibi ſuā ſciētiā ⁊ virtutē attribuebāt. Psͣ. Labianr̄a a nob̓ ſt̓. Et eorū doctrinā q̨̄ alijs abūdant̉ fluebat/ exiccauit dn̄s ꝑ p̨̄dicationē apl̓oꝝ ⁊ gratiā ſpūſſctī: vel ipſimet ph̓ip̨̄dicarent chriſtū crucifixū/ qd̓ eis pͥus ſtulticia videbat̉: ſicutauguſtinꝰ et dionyſiꝰ. j. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū: iudęis quidem ſcandalū: gentibꝰ aūt ſtulticiā: ipſis aūtvocatis iudęis atqꝫ gręcis chriſtū dei virtutē ⁊ dei ſapientiā.Et ī eodē. sͣ. c. Scptū eſt em̄: Perdā ſapiētiā ſapientiū: ⁊ prudentiā prudentiū reprobabo. Et. ij. a. eiuſdē: Nō em̄ iudicauime ſcire aliqͥd inter vos niſi chriſtū ieſū ⁊ hūc crucifixū. Eccequō philoſophia pauli exiccata erat. Et non ſolū o chriſte iſtabn̄ficia feciſti: ſꝫ ⁊ alia multa de mūdi creatiōe: Quia d ¶ Tueſt dies .i. a te creatꝰ. e ¶ Et tua ē nox/ ſil̓r. Et hoc ꝓbat ꝑcām: Quia ſ Tu fabricatꝰ es aurorā ⁊ ſolē .i. tu creaſtiea: Et ex hoc ſequit̉ ꝙ feciſti diē ⁊ noctē. Solis em̄ latio ſupenoſtrū hemiſpęriū diē facit: vergēs aūt ſol ad inferiꝰ hemiſpęriū/ noctē facit. Iob. xxxvj. d. In manibꝰ abſcōdit lucē: ⁊ p̨̄cipit ei vt rurſus adueniat. Quia ſicut ille qͥ tenet lucē candelę inmanibus/ qn̄ vult facit illuminationē: ⁊ qn̄ vult facit tenebras:ſic deꝰ qn̄ vult/ facit noctē: ⁊ qn̄ vult facit diē. h ¶ Tu feciſti oēs termīos terrę. q. d. non ſolū cęlū feciſti: ſed ⁊ terrā.Nec tm̄ vnā terrā: ſꝫ oēs plagas terrę quibꝰ t̓ra limitat̉ et terminat̉. Psͣ. Qui fundaſti terrā ſuꝑ ſtabilitatē ſuā. i Ęſtate⁊ ver .i. variatiōes tꝑis: vt ꝑ hęc duo tꝑa etiā alia duo intelligant̉ .ſ. autūnꝰ ⁊ hyems. kTu plaſmaſti ea .ſ. tempora.Plaſmaſti dicit qd̓ plus eſt qͣꝫ fabricare: de qͦ ſupra dixerat.Alij em̄ fabri/ ⁊ ſi fabricāt: multis tamē indigēt .ſ. inſtrumētis ⁊materia: ipſe aūt plaſmat ſibi ſuā materiā. Hic eſt bonꝰ faber:de quo Marci. vj. a. Nōne hic eſt faber filiꝰ marię?X a ¶ Cu dirupiſti fontes .i. hęreſiarchas: qui in ſe peccant ⁊ ī alios trāſfundūt. b Et torrētęs .i. illos qui ex abūdatia temporaliū peccatis inūdant: De quibꝰ ſupra: Prodijtquaſi ex adipe iniquitas eoꝝ. Hos fontes ⁊ torrentes dirupitdn̄s ꝑ pęnitentiā: id eſt ſcindit vt vlteriꝰ nō fluāt. Iohel̓. ij. c.Scindite corda veſtra. Hi ſunt vtres veteres: de quibꝰ Matthęi. ix. b. c Tu ſiccaſti fluuios ethan .i. illos qͥ defluūt ꝑluxuriā: qui dicunt̉ fluuij: quia defluūt. Et ethan qͥ interp̄tat̉fortis: quia per luxuriā multū creſcit in terra fortitudo ⁊ potētia diaboli. Vnde Iob. xl. b. de diabolo dicit̉: Fortitudo eiusin lumbis eius: ⁊ virtus illiꝰ in vmbilico ventris eius. Hi fluuij ſimiliter ꝑ pęnitentiā exiccant̉. Oſee. xiij. d. Adducet dominus ventū vrentē de deſerto aſcendentē: ⁊ exiccabit venaseius/ ⁊ deſolabit fontes eius. d ¶ Tuꝰ eſt dies. Per diemintelligunt̉ ſapientes iuſti de eccleſia: qui vita ⁊ ſcientia fulgēt
et accendūt alios. Ecc̄i. xxxiij. a. Quare dies diem ſuperat etiterum lux lucē ⁊ annus annū a ſole? Hos cōſtituit dominusin eccleſia ⁊ ordinat. Un̄ dicit: Tuus eſt dies: id eſt a te factus: de quo dicit̉ in Psͣ. Dies diei eructat verbū. e ¶ Ettua eſt nox: id ē ſimplices. Psͣ. Et nox nocti īdicat ſciētiā.f ¶ Tu fabricatuses aurora: id eſt im al̓.ꝑfectos. gi Et ſolēid eſt perfectos. Psͣ.Homines et iumentaſaluabis domine. Deaurora/ Iob. xxxviij.ī ſuum. Gregoriꝰ. Aurora noctē p̨̄teē integram claritatē oſtentat: qꝛ quędamz: et tamē quibuſdā tenebrarū relitant̉. Ecc̄i .xxvij. b. Homo ſanctꝰꝑmanet ſicut ſol.nt lucidi. Matth̓. v. b. Luceat lux veuia ſiſtra corā homībꝰ. Phil̓. ij. b. Inter quos lucetis ſicut luminaria in mūdo.uia calidi ſūt. Roma. xij. c. Spiritu feruētes.Ecc̄i. xlviij. a. Surrexit helias ꝓpheta/ quaſiignis verbū ipſius.Quia rotundi ꝑ deſideriū ęternoꝝ. Heb̓. vlti. c.Nō habemꝰ hic manentē ciuitatē ⁊cͣ.Uel ꝑ aurorā beata ꝟgo pōt ītelligi. Cantꝭ. vj. d. Quę ſteiſta q̨̄ ꝓgredit̉ qͣſi aurora. Per ſolē/ filiꝰ eiꝰ .ſ. chriſtꝰ hō. Ipſaem̄ fuit aurora ī natiuitate: luna ī annūciatiōe eclypſās ſolē iuſticię: ſol ī aſſūptiōe: lumīaria ī purificatiōe: de qͣ thema ē hicẜm litteram Hieronymi q̨̄ habet: Tu ordinaſti luminaria ⁊cͣ. In purificatiōe em̄ ordināt̉ ⁊ portant̉ lumīaria. Velꝑ diē ſignificat̉ triūphās eccl̓ia: Per noctē aūt militās/ q̨̄ adhuc ē ī tenebris ignorātię: Per aurorā/ gr̄a: Per ſolē/ gloriaintelligit̉: q̨̄ oīa dn̄i ſūt .ſ. poſſeſſio ⁊ creatura. Vel ſic/ Tuuseſt dies ꝓſperitatis: ⁊ tua eſt nox aduerſitatis .i. a te ſuntꝓſꝑitas ⁊ aduerſitas. Qd̓ ē ꝯͣ manicheos qͥ dicūt ꝙ aduerſitas ē a diabolo. Ecc̄i. xj. b. Bona ⁊ mala: vita ⁊ mors: pauꝑtas ⁊ honeſtas a deo ſunt. Tu fabricatꝰ es aurorā/ ſciētię: ⁊ ſolem/ ſapiētię/ quę oīa a deo ſunt.Tēporis .ſ. ortus ſolis. Gen̄. xxxij. .f. Dimitte me:iam em̄ aſcendit aurora.Nota ē) Corporis .ſ. aīa. Iob. xxxviij. b. O ſtendiſti auroręaurora .i. aīę locū ſuum.Animi .ſ. gratia: hic Tu fabricatꝰ es aurorā ⁊ ſolē.¶ Cęli/ beata maria. Cantꝭ. vj. d. Quę ē iſta q̨̄ ꝓgredit̉ qͣſi aurora conſurgens. h ¶ Tu feciſti oēs terminosterrę .i. homī terreno poſuiſti termīos ſciētię ꝯͣ curioſos: eēvitę/ contra ꝓmittētes ſibi vitā. Cōtra curioſos dicitur Exo.xix. d. Cōteſtare populū ne forte velint trāſcendere terminosad videndū dn̄m: ⁊ pereat ex eis plurima multitudo. Contraꝓmittentes vitā Iob. xiiij. a. Cōſtituiſti termīos eiꝰ qͥ p̨̄teriri nō poterūt. Multi ponūt ſibi termīos ⁊ deus ponit alios.Lucꝭ. xij. c. de diuite qͥ dicebat aīę ſuę: Habes ml̓ta bona repoſita ī aīos plurimos ⁊cͣ. Et dn̄s dixit ei aliud .ſ. Stulte hacnocte repetēt aīaꝫ tuā a te. Quidā aūt nullū ponūt ſibi t̓minū:qꝛ d̓ morte ſua nō cogitāt/ ac ſi eēt int̓mīabiles ⁊ īmortales.Sed facere vident̉ illud Eſa. xxviij. d. Percuſſimꝰ fędus cūmorte. Vel termīos terrę vocat illos in qͥbꝰ oīs amor terrenꝰ termīatꝰ ē: ⁊ ſolū deū appetūt. sͣ. Dabo gētes hęreditatētuā ⁊ poſſeſſionē tuā termīos t̓rę. iEſtate ⁊ ver tu plaſmaſti ea .i. vitā actiuā ⁊ ꝯtēplatiuā. Eſtas em̄ ſignificat cōtēplatiuā/ q̨̄ habet lōgos dies ⁊ calidos ⁊ ſolſticiū. Et ꝓpter hācdignitatē etiā p̨̄ponit ęſtatē veri/ cū ver natura ⁊ tꝑe p̨̄cedatęſtatē. Ver ꝟo ſignificat actiuā: qꝛ viuificat t̓rę naſcētia. Sednota ꝙ verno tꝑe mortua eſt rachel in ephrata/ dū parturiretbennoni: quia plęrūqꝫ cōtemplatiui/ dū ad actiuā deſcēdētesin ephratam .i. in abūdantiā terrenoꝝ diuertūt: filios dolorispariūt ⁊ moriunt̉ ſpūaliter: ¶ TTu plaſmaſti ea. Sꝫ nūqͥd nō dn̄s ſil̓r fecit autūnum ⁊ hyemē? Quare gͦ placet plusE z X de illis qͣꝫ de iſtis?
Psͣ .18.Ibidem
Iciham
l̓. xꝑfeciſti ſolPsͣ 35.Al̓. ffeciſti
ps. 45. 5.
pē. 11.
Thema infeſto purificationis
Ps .103.
oraliter
Psͣ. 72.
Psͣ. .2.
Gen̄. 35. c.