Pſalmus
Admiratione. Psͣ. Eleuauerunt flumina vocem ſuam: mirabiles elationes maris.Deuotione cordis. Ro. viij. c. Accępiſtꝭ ſpiritum adoptionis filioꝝ dei/ in qͦ clamamusabba pater.Prędicatiōe. Eſa. xl. b. Clama. Quid clamabo? Om̄is caro fęnum.Confeſſione. Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes.Oratione. Matth̓ .xxvij. f. Clamans expirauit. Psͣ. hic: Ad te domine clamabo ⁊cͣ.Operatione. Exo. ij. d. Aſcendit clamor eorūad deum ab operibus.Sanguinis effuſiōe. Gen̄. iiij. b. Vox ſanguinis fratris tui abel clamat ad me de terra.Iob .xvj. d. Terra ne oꝑias ſanguinē meū.Mercedis defraudationē. Iacob̓. v. a. Merces oꝑarioꝝ vr̄oꝝ qͥ meſſuerūt regiones veſtras q̨̄ fraudata eſt a vobis/ clamat.Peccati cōtra naturā enormitate. Gen̄. xviij.c. Clamor ſodomorum ⁊ gomorreorū multiplicatus eſt.Uitę ſanctitate. Psͣ. Clamor meus in conſpectu eius introiuit in aures eius.Teſtimonio conſcientię. Abacuk. ij. c. Lapisde pariete clamabit.Doloris immenſitate. Exo. xj. b. Erit clamormagnus in vniuerſa terra ęgypti.A rdore ꝯcupiſcētię. Prouer. xxx. b. Duę ſūtſanguiſugę filię: q̨̄ ſemꝑ clamāt/ affer affer.i dn̄e voIn hoc ꝙ a tibꝰ in lacū. Exaudi dn̄e voęcatiolit chri bcēdep̄catiōis meę dū oro acſuā eſtS te: dū extollo manꝰ meas adē templū ſctm̄ tuū. Nē ſimul
comitantur opera miſericordię: ⁊ viſcera cōpaſſionis. Actꝭ.x. a. Orationes tuę ⁊ elemoſynę tuę aſcenderūt in memoriāin conſpectu dei. e ¶ Ne ſimul tradas me cū peccatoribus. q. d. chriſtus: peccatores me tradunt: quia iudāsme tradet iudęis: ⁊ iudęi me tradent gentibus crucifigendū:Et tu trades me: quia in manus eorū me dabis. Sed ne ſimul cum eis me tradas .i. non eo corde ⁊ eo fine me tradasquo illi me tradent: ſcꝫ vt meū nomen extinguant ſicut intedunt. Unde dicunt Hiere. xj. d. Eradamus eū de terra viuentiū: ⁊ nomen eius non memoretur amplius. f ¶ Et cūoperantibus iniquitatem .i. cū inique procurantibusmortem meam. g ¶ Ne perdas me .i. non intendas meperdere ſicut ipſi. h ¶ Qui loquunt̉ pacem cū proximo ſuo .i. mecū: quando dicebat Datth̓. xxij. b. Dagiſter ſcimus quia verax es: ⁊ viā dei in veritate doces ⁊cͣ.i¶Mala autem in cordibus eorum: Qua vt dicitul̓ ibi ini Datthdeo: hoc faciebatiqe conſillū inerant: vt caperent eum in ſermone. Hiere. lj. a. Cor ſuū lex ouerunt cōtra me quaſi ventum pertulentem. Uocat autem coriſus ſeproximum iudeorum? Auia tribus mocis.Naturę conditione.Proximus diciturę Conſanguinitate.¶ Beneficiorum exhibitione.Naturę conditione. Leuitꝭ. xix. d. ẜm Septuaginta: Diliges proximū tuum ſicut teipſum. Noſtra tranſlatio habet:Diliges amicum ⁊cͣ. Hoc modo chriſtus erat proximus iudęoꝝ: qꝛ hō. Cōſanguinitate. Un̄ Psͣ. Amici mei ⁊ ꝓximimei: aduerſū me appropinquauer̄t ⁊ ſteterūt. Et hoc modochriſtus erat proximus iudęoꝝ: vtpote de iudeis natus ẜmcarnē. Bn̄ficiorū exhibitione. Tuc. x. j.f tradasˣ me cū pctōribꝰˣ: et Quis horū tibi videg cū oꝑantibꝰ iniqͥtatē ne pertur proximus fuiſſe illi qui incidit in latrohdas me. Qu̓i loquūt̉ pacēneſ? Et rn̄dit: Qui fei cū ꝓximo ſuo: malā autē incit miſericordiā in ii-
a ¶ Exaudi dn̄e vocem deprecationis meę. In hoc ꝙhͦ repetit/ on̄dit chriſtus orationē ſuā eſſeinſtantem. In hoc ꝙdicit/ vocē: oſtenditeam eſſe vocalē. Inhoc ꝙ dicit: nō tm̄ precationis/ ſed depręcationis/ oſtendit eam eſſe deuotā/ quaſi de corde procedentē: ⁊ ideo exatdibilē. Et addit quādo/ dicens: b ¶Dum oro ad te .ſ. inpaſſione mea. Heb̓. v. b. In diebus carnis ſuę preces ſupplicationeſqꝫ ad eum qui poſſet illū ſaluū facere a morte: cū clamore valido ⁊ lachrymis offerens exauditus eſt pro ſua reuerentia. Item oſtendit orationē ſuā eſſe operoſam: addēs:c ¶ Dum extollo manus meas/ in cruce. Psͣ. Eleuatiomanuū meaꝝ ſacrificiū veſpertinū. Poſtea oſtendit eā eſſepiā. Eſa. lxv. a. Tota die expādi manꝰ meas. Et vtilē/ cū dicit: d ¶ Ad templū ſanctū tuū: ſcꝫ ꝯſtruendū de lapidibus viuis: ſcꝫ fidelibus. a Exaudi dn̄e ⁊cͣ. Hęc om̄iadebet obſeruare vir iuſtus in oratione ſua: vt ſcꝫ ſit inſtans ⁊aſſidua. Ro. xij. c. Orationi inſtantes. Vocalis/ ad excitādam deuotionem: ⁊ ad multa alia ad quę valet vocalis oratio. Eccͣj .xxj. a. Deprecatio pauperis ex ore vſqꝫ ad auresꝑueniet. Itē deuota .i. de voto cordis emiſſa: vt ſic̄ dic̄ Auguſtinus: quod profertur in ore/ verſetur in corde: Hoc eſtꝙ dicit hic: Uocē deprecationis. .j. Corꝭ. xiiij. c. Orabo ſpiritu/ orabo et mente. b ¶ Dum oro ad te .i. exaudi me ī ipſa or̄one. Psͣ. Oculi domini ſuper iuſtos: ⁊ aureseius in preces eorū. Item debet eſſe operoſa ⁊ pia: Quia ſicut dicitur Tob̓. xij. b. Bona eſt oratio cū ieiunio ⁊ elemoſyna. Un̄ bn̄ dicit/ Exaudi .i. ex te audi/ vocem/ qua te voco (Thren̄. iij ſ. Appropinquaſti ī die qua vocaui te) Deprecationis meę/ dum oro ad te: dum extollo:non deprimo/ vt auarus. j. Timoth̓. ij. c. Volo viros orare in om̄i loco/ leuantes puras manus. Per hoc vincitur diabolus. Exo .xvij. c. Cum leuaret moyſes manus/ vincebatiſrael: ſi autē paululum remiſiſſet/ ſuperabat amalech: manus autē moyſi erant graues. d ¶ Manus meas adtemplum ſanctū tuū. Alia littera oraculū/ vbi eſt ꝓpitiatorium: quia tunc exaudit dominus/ quando orationē
comitantur opera miſericordię: ⁊ viſcera cōpaſſionis. Actꝭ.x. a. Orationes tuę ⁊ elemoſynę tuę aſcenderūt in memoriāin conſpectu dei. e ¶ Ne ſimul tradas me cū peccatoribus. q. d. chriſtus: peccatores me tradunt: quia iudāsme tradet iudęis: ⁊ iudęi me tradent gentibus crucifigendū:Et tu trades me: quia in manus eorū me dabis. Sed ne ſimul cum eis me tradas .i. non eo corde ⁊ eo fine me tradasquo illi me tradent: ſcꝫ vt meū nomen extinguant ſicut intedunt. Unde dicunt Hiere. xj. d. Eradamus eū de terra viuentiū: ⁊ nomen eius non memoretur amplius. f ¶ Et cūoperantibus iniquitatem .i. cū inique procurantibusmortem meam. g ¶ Ne perdas me .i. non intendas meperdere ſicut ipſi. h ¶ Qui loquunt̉ pacem cū proximo ſuo .i. mecū: quando dicebat Datth̓. xxij. b. Dagiſter ſcimus quia verax es: ⁊ viā dei in veritate doces ⁊cͣ.i¶Mala autem in cordibus eorum: Qua vt dicitul̓ ibi ini Datthdeo: hoc faciebatiqe conſillū inerant: vt caperent eum in ſermone. Hiere. lj. a. Cor ſuū leuauerunt cōtra me quaſi ventum pertulentem. Uocat autem coriſus ſeproximum iudeorum. Quia tribus modis/Naturę conditione.lximus diciturꝫ Conſanguinitate.¶ Beneficiorum exhibitione.aturę conditione. Leuitꝭ. xix. d. ẜm Septuaginta: Dilies proximū tuum ſicut teipſum. Noſtra tranſlatio habet:Diliges amicum ⁊cͣ. Hoc modo chriſtus erat proximus iudęoꝝ: qꝛ hō. Cōſanguinitate. Un̄ Psͣ. Amici mei ⁊ ꝓximimei: aduerſū me appropinquauert ⁊ ſteterūt. Et hoc modohriſtus erat proximus iudeoꝝ: vtpotꝰ de iudeis natus ẜmcarnē. Bn̄ficiorū exhibitione. Tud. x. j.Quis horū tibi videtur proximus funeili qui incidit in latroneſ? Et rn̄dit: Qui fecit miſericordiā in iulum. Sic erat chriſtproximus iudęis. Actꝭ. x. f. Vos ſcitis quod factum eſt verbum per vniuerſam iudęam: quomodo vnxit eū deus ſpirituſancto ⁊ virtute: qui pertranſijt benefaciendo ⁊ ſanandooppreſſos a diabolo. Similit̓ hęc debet eſſe petitio viri iuſti: e ¶ Ne ſimul tradas me cū peccatoribus .i. nontradas me in carcerē peccati cū pctōribꝰ: qͥ traditi ſūt diabolo in carcere peccati: Et niſi reſipiſcāt a carcere/ tandē ꝑdentur ⁊ ſuſpendentur in patibulo inferni. Un̄ addit: f ¶ Et cuoperantibus iniquitatem ne perdas me. Et ſic petit hic liberari a culpa ⁊ a pęna ęterna. De traditiōe peccatorū/ Ro. j. c. Tradidit deus illos in deſideria cordis eorūin immundiciā ⁊cͣ. De perditione. Psͣ. Ne perdas cū impiis deus animā meā. Peccator dicit̉/ in habitu: operans iniquitatē in actu. h ¶ Qui loquūtur pacem cū proximo ſuo: pacifice ſalutantes alios. i MMala autem incordibus eorū: quia fere om̄is homo vult decipere proximū ſuū. Hiere. ix. c. In ore ſuo pacē cū amico ſuo loquitur: ⁊ occulte ponit ei inſidias. Et ꝓpter hoc bene dicit an̄ ineodē ca. Hieremias: Unuſqͥſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat: ⁊in om̄i fratre ſuo non habeat fiduciā: qꝛ om̄is frater ſupplantans ſupplantabit: ⁊ om̄is amicus fraudulēter incedet. Hocautē proprie dicitur de adulatoribus: h ¶ Qui loquut̉pacē ⁊cͣ. Un̄ in Psͣ. Molliti ſunt ſermones eius ſuper olēum: ⁊ ipſi ſunt iacula. Gregꝰ. Radices ſpinarū molles ſunt:ſed ex ipſa radice proferunt vnde pungunt. Hieroꝰ. Ille demū in audientibus aculeū relinquere poteſt: qui nō pungitſed vngit. Et notandū ꝙ multis modis nocent adulatores.Excęcant hominē. Un̄ Sap̄. iiij. c. Raptus eſt/ ne maliciamutaret intellectū eius: aut ne fictio deciperet anima eius:faſcinatio em̄ nugacitatis obſcurat bona. Faſcinatio iſta eſtadulatio. Item reſipiſcere faciunt a bono incępto vel propoſito. Gal̓. iij. a. O inſenſati galatę: quis vos faſcinauit veritati nō obedire? Et poſt addit: Sic ſtulti eſtꝭ/ vt cū ſpititūcęperitis/ nūc carne
Psͣ. .92.
Allegorleede chriſto.
Clamatur.ad dn̄m
Psͣ. .17.
Psͣ .37.
Allegorice.de chriſto.
Al̓. nō hꝫ mi. liAl̓. raīam inLAl̓. Cū lAl̓. r ſunt.
Moraliturde viro iuſia.
Psͣ .140.
Psͣ .25.
Moraliter delviro iuſto.3
Psͣ 33.
Alit̓ de adulitoribuPsͣ. 54.