Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

A de eos in vitā eoruꝫ: de abpſconditis tuis adimpletus eſt venter eorum. Saturarti ſūt filijs: dimiſerunt res liquias ſuas paruulis ſuis.

MIAlIII a Exurge dn̄e/ pater ad vindicandū/ qui videris dormire non curare. Et in verſu tria petit inimicis: vnū ſibi. Priu petit celeritatē pęnę/ dicens: Pręueni. Secūdo vtꝑfecte puniat eos deus: ibi: Suꝑplāta. Tertio reſurrectio ſuā: ibi: Eripe animā meā. Quarto vt poteſtas nocendi auferatur inimicis:ibi: Frameā tuam⁊cͣ. Dicit a Exurge domine/ vt expoie ſitū eſt: b Pręueni eum .ſ. iudaicū populū excęcando eum.Pręuēti ſt̓ iudei vin-dicta ante crucifixionēchriſti: qꝛ excęcati ſūt ī vindictā an̄qͣꝫ crucifigerēt. c Et ſuꝑplanta .i. ſubſterne penitꝰ deijce. Et ē tractū a luctāte:qui dicit̉ ſupplātare ſociuꝫ quādo eum ſub ſe plantat .i. ꝓſternit. d Eripe animam meā: me ſuſcitādo. e Ab impio diabolo: ne eam ī inferno teneat: ſic̄ tenebat aīas iuſtoꝝ.f Frameā tuā .i. aīaꝫ meā/ ſupple eripe: g Ab inimicismanꝰ tuę .i. a dęmonibꝰ iudęis. Aīa chriſti dr framea patris quaſi ferrea: quia eam qͣſi ferro diuidit iuſtos a malis.Et debellauit aereas poteſtates: quādo extraxit de vaginacorporis mortalis. Sed victoria habita repoſuit in vagi: quādo .ſ. aīa redijt ad corpꝰ reſurrexit chriſtꝰ. h ¶Manus/ patris. Manus hic/ dicit̉ filius. Deūt̓. xxxij. f. Tollamin cęlū manū meā ⁊cͣ. i Dn̄e a paucis. Hic quīto locopetit captiuitatē ipſoꝝ. Dn̄e pater k. A paucis: illis ſcꝫ receſſer̄t in regnū agrippę admonitionē angeli. De terra ſua diuide eos: per diuerſa loca diſpergēdo in captiuitatem. n In vita eorum .i. dum viuūt. Et nota/ eorum:quia hanc vitam ſuā ęſtimant/ non aliā: quia de alia non curant. Poſtea ponit cauſam captiuitatis/ dicēs: o De abſconditis tuis .i. de peccatis: quę tibi ſunt abſcondita/ nonquo ad cognitionē: ſed quo ad approbationem: p Adimpletus eſt venter eorum .i. ſenſualitas. Psͣ. Cōglutinatꝰeſt in terra venter meus. Vel Uenter: id eſt ꝯſcientia memoria/ vel carnalis ſenſus. Et dicit̉ vent̓ cōſcientia/ vt hic. Etcaſtrimargia. Phil̓. iij. d. Quorū deus venter eſt. Et diciturimperfectꝰ: vt ibi: Factum eſt cor meū tanqͣꝫ cęra liqueſcēs inmedio ventris mei. Dicit̉ etiā deſideriū parturientis: vt Hieremię. iiij. e. Ventrē meū doleo. q Saturati ſunt filijs.ſuis .i. malis operibus. Opera dicunt̉ filij. Unde filij malorūſūt mala opera: ſicut filij bonoꝝ bona. Vel ẜm aliā litteram:Porcina .i. qualibet immūdicia. Vel Saturati ſunt filijs: datiue .i. ita ſaturati ſunt vt filij inde partē habuerūt: ſcꝫmaledictiōis pęnę peccati. Vnde ſequit̉: r Dimiſeruntreliquias ſuas paruulis ſuis: De quibꝰⁱ Matth̓. xxvij.c. Sanguis eius ſuꝑ nos ſuꝑ filios noſtroſ. Uel/ Saturatiſunt filijs .i. ad vtilitatē filiorū. Et dimiſerūt reliquiasſuas. i apoſtolos ſequaces eorum: s Paruulis ſuisqui in fine ſaluabūt̉. De quibꝰ Eſa. x. e. Reliqͥę iſrl̓ ſaluę fiēt. EgoaſitK Uel de viro iuſto ſic exponit̉. Dicit vir iuſtꝰ: a Exurge domine/ in adiutoriū mihi: ne hi qui me ꝑſequunt̉ noceant mihi in anima. b Pręueni eum .ſ. ꝑſecutorē. Pręueni/ vt pͥus ſibi qͣꝫ mihi noceat: vt minus qͣꝫ credit viuat: vtqd̓ cępit/ ad effectum ducat. Vel Preueni eum: impediendo eius ꝓpoſitū. Fecit dominꝰ qd̓ rogauit vir iuſtus.Unde Psͣ. Exultauit vt gigas ad currendā viam: a ſummocęlo egreſſio eius. Cantꝭ. ij. b. Ecce iſte venit ſaliens in montibus/ tranſiliēs colles. Hoc idem petit ſponſa. Cantꝭ. ij. b. Similis eſto dilecte mi capreę himnoloqꝫ ceruoꝝ. c Et ſuꝑplata: impediendo affectū. Et etiā fecit. Supplantauiteum. Gen̄. xxvij. f. Iuſte vocatum eſt nomen eius iacob/ Enaltera vice ſupplātauit me: Primo in temptatiōe: Secūdo inpaſſione. d Erip̄e animā meam/ impediendo affectum:e Ab impio/ diabolo f F ramea tuam .i. animā meam.Framea enim eſt anima iuſti/ qua vincit aduerſariū. g Abinimicis manus tuę .i. a mundi amatoribus. Iaco. iiij. a.Quicūqꝫ voluerit eſſe amicus huiꝰ mundi: inimicus dei con-

jſtituit̉. Orat ergo vt eripiat̉ anima/ ſi corpus non eripſat̉:ẜm illud Iob. ij. b. Ecce in manu tua eſt: verū tn̄ aīaꝫ illiꝰ ſerua. i Dn̄e a paucis .i. ab ouibꝰ q̨̄ paucę ſūt reſpectudoꝝ .i. dānādoꝝ: ẜm Iob. xxxiiij. c. Cōteret ml̓tos īnumerabiles. Et Matth̓. xx. b. Multi ſūt vocati/ pauci ꝟo electi.l De t̓ra. Iſtd̓ depōt legi cauſaliter velmaterialit̓. Cauſalitervt ſit ſenſus: De terra .i. t̓renitate. Velmaterialit̓: De terra .i. t̓ra viuētiū. in Diuide eos in vita eorū/ loco: ſedmerito. Uel In vita: cauſalit̓ .i. ẜm merita vitę. Prouerb̓..d. Comedēt fructꝰ vię ſuę. Vel Diuide: in morte .i. diuidesnūero. Iob. xxviij. a. Lapidē caliginis et vmbrā mortꝭ diuidit torrēs a ppl̓o ꝑegrinante. Lapidē vocat malos ꝓpt̓ obſtinationē. Caliginis/ ꝓpter obcęcationē. Umbrā mortis/ ꝓpt̓diaboli ſil̓itudinē. Populū ꝑegrinātē vocat ſāctos: habēt manētē ciuitatē: ſꝫ futurā inqͥrūt. Ab his diuidet malostorrēs .i. iudiciaria ſentētia. Matth̓. xxv. c. Cōgregabunt̉ ad om̄s gentes: ſegregabit eos ab inuicē: ſicut paſtor ſegregat oues ab hędis. Hędi ducunt̉ ad macellū ad occidendū:oues remanēt in ouili. Et hoc: qꝛ o ¶De abſcōditis tuis.i. de peccatis ꝯfeſſis. Prouer. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua/ diriget̉. Iob. xxxj. d. Si abſcōdi qͣſi peccatūmeū: celaui in ſinu meo iniqͥtatē meā? p Adimpletuseſt venter eoꝝ .i. cōſciētia eoꝝ. Hiere. iiij. e. Ventrē meūdoleo: ventrē meū doleo. Sic poterūt dicere ī die iudicij oēsilli qui hic aperiūt peccata ſua confeſſioneꝫ. Tūc reueradolebūt qͣſi p̄gnātes parturiētes/ nec valentes parere. Sap̄.v. a. Dicēt impij intra ſe pęnitētiā agētes: p̨̄ anguſtia ſpiritꝰgemētes. Lucꝭ. xxj. e. p̄gnātibꝰ nutriētibꝰ ī illis diebꝰ.q Saturati ſūt filijs .i. oꝑbꝰ malis. Psͣ. Immolauerūtfilios filias ſuas dęmonijs. Sꝫ hęc ſaturitas mala ē: qꝛ aufert requiē. Eccͣs. v. c. Saturitas diuitis ſinit dormire. Et dimiſerūt reliqͥas ſuas .i. pęnā peccati. Paruulis ſuis .i. ſuis imitatoribꝰ: ẜm illud Deut̓. v. a. Ego ſuꝫdn̄s deꝰ tuꝰ ęmulator: reddēs iniqͥtatē patrū ſuꝑ filios ī tertiā quartā generationē his oder̄t me. Vel Saturati ſūt filijs: ad lr̄aꝫ. Iob .xxj. a. Semē eoꝝ ꝑmanet corā eiſ: ꝓpinqͦꝝturba nepotū in ꝯſpectu eoꝝ. Et poſt: Egrediūt̉ vt gregesꝑuuli eoꝝ. Oſee. ix. c. Gl̓ia eoꝝ a ꝑtu ab vtero/ a cōceptu.Et dimiſerūt/ in morte: reliqͥas ſuas .ſ. diuitias/ qͣs ſecūferre pn̄t. Paruulis ſuis: ad lr̄aꝫ: filijs/ ꝓpinqͥs nepotibꝰ. Eccͣs. v. c. Eſt alia vanitas peſſima quā vidi ſub ſole: diuitię ꝯſeruatę ī malū dn̄i ſui: Pereūt em̄ ī afflictiōe peſſima.Generauit filiū in ſūma egeſtate erit: Sic̄ egreſſꝰ ē nudꝰ devtero mr̄is ſuę: ſic reuertet̉: nihil ſecū auferet labore ſuo.Miſerabil̓ ꝓrſus īfirmitas: quō venit/ ſic reuertet̉. Psͣ. Sil̓inſipiēs ſtultꝰ ꝑibūt: relīquēt alienis diuitias ſuas: ſepulchrū eoꝝ domꝰ illoꝝ in ęt̓nū. j. Timoth̓. vj. b. Nihil ītulimꝰī hūc mūdū ⁊cͣ. Eccͣs. vj. a. Eſt aliud malū qd̓ vidi ſub ſole:qͥdē frequēs apud hoīes: Uir cui dedit deꝰ diuitias ſubſtatiā honorē: nihil deeſt aīę ſuę de oībꝰ q̨̄ deſiderat: nec dedit ei poteſtatē deꝰ vt comedat ex eo: ſꝫ extraneꝰ vorabitilld̓: Hoc vanitas magna miſeria ē. Vn̄ Lucꝭ. xij. c. Stultehac nocte repetēt a te aīaꝫ tuā: quę aūt ꝑaſti cuiꝰ erūt? Ecc̄avj. Si genuerit qͥſpiā centū liberos vixerit ml̓tos annos:aīa illiꝰ vtat̉ bonis ſuę ſub̓ę/ ſepulturaqꝫ careat: de egonūcio: melior iſto erit abortiuꝰ. Sꝫ de iuſto dr̄: Diſꝑſittotū ī vno loco: dedit pauꝑibꝰ/ filijs aut nepotibꝰ. Vel deadā eua/ ſpecialit̓ pōt iſtd̓ legi: Saturati ſūt/ Adā et eua:qn̄ de ligno vetito comederūt. Filijs .i. ad nocumētū filioꝝ:qꝛ vt dic̄ ꝟſus: Sētit adhuc ꝓles qd̓ cōmiſere parētes. Iob.iij. b. Et qͣſi dormiens ſilerē. Ibi dicit Glo. Si adā nulla putredo peccati corrupiſſet/ nll̓os ex ſe gehēnę filios ꝓcreaſſet.Hiere. xxxj. e. Patres comederūt vuā acerbā: dētes filio/ obſtupeſcūt. Dimiſerūt reliqͥas ſuas: ſūt fames/ ſitis/ calor/ hmōi: ad vltimū mors. Psͣ. Circūdederunt meX dolores mortis

Al̓. eosAl̓. ſubuerte cos.Al̓. ferue

Al̓. Pporcini.Al̓. Freliqui

Al̓. xꝑdēs eos.Al̓. ⁊diſꝑtire.

Aīa chriſti dr̄framea.

. 105.

Psͣ .43.Uenter dicit̉multis modis.

Psͣ .21.

Psͣ .48.

Roma. 9. j.Moraliter

Psͣ .18.

Psͣ. iii.Aliter

Uerſus

Ps 17.