Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

VI

pacro ſeptenario hūanę vitę/ ꝯſtat ex qͣternario ꝑtinet adcorpꝰ: qꝛ ꝯſtat ex qͣttuor elemētꝭ/ ſb̓ijcit̉ qͣttuor tꝑibꝰ .ſ. veriueſtati/ autūno hyemi: et ex ternario/ ꝑtinet ad animā ꝓpi̓Ilicē vim: rōnabilē/ cōcupiſcibilē/ iraſcibilē: q̨̄ diligit deūqſꝫ tnario/ ex toto corde ex tota aīa/ ex tota mēte. Eſt aūtpſalmꝰ iſte pͥmus ſepiē ſūt: qꝛ qͥcqͥd in ſe/ Omiptē pęnitentialiū: ſeē ne īffurore tuoptenario huiꝰ vitę I arguas me: neqꝫ in firamittitur/ eoꝝ pſalmodia habita ꝯtritione/dimittit̉. Et ē ſenſus tituli: Psͣ iſte dirigēs nos ī finē .i. chriſtū: eſt dauid .i. cuiuſlibet pęnitentꝭ: ſcpͥtus octaua .i. timore octauę. In pſalmo iſto ſūt qͣttuor ꝑtitiones. Primoponit ꝓęmiū: ī captat beniuolētiā ex iudicꝭ poteſtate: petit miẜicordiā ex ſui īfirmitate: facit dep̄catoriā ꝯfeſſionē/ valet apud ſęcularē iudicē/ ſꝫ apud cęleſtē: apud quē accuſatio eſt excuſatio. Scd̓o exponit erūnaſ pęnitētꝭ: ibi: Laboraui. Tertio on̄dit ſe correctū/ vt ſeꝑet̉ a maliſ: ibi: Diſceditę a me. Quarto inimicꝭ ꝯuertēdis orat: ibi: Eruheſcat ⁊c̄. In pͥma ꝑte in ꝑſona pęnitentꝭ captat ꝓph̓a beniuolentiā a ꝑſona iudicis: ibi: Dn̄ę. Scd̓o petit ne dānet̉:ibi: Ne ī furore ⁊cͣ. Tertio ne puniat̉ in purgatorio: ibi:Neqꝫ ī ira ⁊cͣ. Quarto petit miſericordiā ꝯtra multiplicēinfirmitatē q̨̄ īpedit hoīeꝫ ne ꝯuertat̉ ad dn̄m: ibi: Miſęrere mei dn̄e: Et opus eſt: Qm̄ infirmꝰ ſū. Quinto petitgr̄aꝫ q̨̄ ſanat: ibi: Sana me dn̄ę. Sexto on̄dit triplicē īfirmitatē ſuā. Prima eſt carnis: ibi: Qm̄ infirmꝰ ſū. Scd̓aeſt ſuꝑiorꝭ ꝑtis rōnis: ibi: Qm̄ ꝯturbata ſūt oſſa mea.Tertia eſt inferiorꝭ ꝑtis rōnis: ibi: Et aīa mea turbataē valde. Septīo petit auxiliū accelerari: ibi: Sꝫ tu dn̄evſqꝫ. Octauo petit ꝑfectā conuerſionē: ibi: Cōuerteredn̄e/ efficacit̉. Nono petit lib̓ationē ab inſtātia tēptationū/ a ſtimulis carnis: ibi: Et eripe aīaꝫ meā. Decimo petitꝑfectā ſanitatē: ibi: Saluū me fac. Ad vltimū on̄dit miſericordia dei eſt efficiēs p̨̄dictoꝝ: ibi: Propt̓ miſercodiā tuā. Et on̄dit oportunitatē faciēdi p̨̄dicta: ibi: Qm̄ē ī morte memor ſit tui. In ꝑſona pęnitentꝭ ī iudiciotimētꝭ argui/ orat eccl̓ia dicēſ: O a Dne: potes.ˣ bī furore tuo arguaſ me .i. ī iudicio/ qn̄ furioſꝰ appareb̓ nepunias me. Neqꝫ ī ira tua corripiaſ me. Idē repetit:In gręco em̄ idē ē furor ira. De hac ira Psͣ. exarſeritī breui ira eiꝰ: btī oēs ꝯfidūt in eo. Et Matth̓. iij. b. Geniina viꝑaꝝ/ qͥs demōſtrabit vob̓ fugere a venturā ira? Tūcaūt arguet dn̄s dicet: Eſuriui dediſtꝭ mihi māducare ⁊cͣ. Matth̓ .xxv. d. Ul̓ diuerſificet̉. Furor eſt grauior ira.Furioſus erit itaqꝫ dn̄s ī iudicio damnādis: furor cadat ī: ſꝫ qꝛ illi effectū tāqͣꝫ furorꝭ ſentiēt. Iracūdꝰ erit illisqͦs purgatoriū emūdabit. Illa tn̄ pęna qͣꝫuis ſit breuis/ maior erit pęna q̨̄ ī via poſſit haberi. Ul̓ irā ītelligi pōt ignis p̨̄cedet an̄ iudiciū. Psͣ. Ignis an̄ ipſū p̨̄cedet. Ab vtraqꝫ pęna petit pęnitēs liberari dicēs: Dn̄e ne ī furore tuoarguas me .i. ne ꝯuincas me/ vt ęterno ſupplicio punias:punient̉ ſine fundamento fidei deceſſerūt. Nęqꝫ ī ira tuacorripias me .i. in purgatorio vras/ vrent̉ ſecū lig/ fęnū/ ſtipulā deportauerūt: Sꝫ hic vr̄e hic ſeca: ſic̄ dicitAugꝰ. Un̄ Gregꝰ dicit: Sācti p̨̄ſentē pęnā lucrū putāt: qꝛ hac ęternā euadere ignorāt. Idē: Iuſtꝰ hic debet atteri: vt ī iudicio purgatꝰ mereat̉ īueniri. Timēda eſt aūt dies iudicij ꝓpt̓ multa. Primū eſt: qꝛ apꝑebit dn̄s tāqͣꝫ furibū/dus. Malach̓. iij. a. Quis poterit cogitare diē aduentꝰ eiꝰ?Et qͥs ſtabit ad videndū? Psͣ. Quis nouit poteſtatē irętuę: ꝑ̨ timore tuo irā tuā dinūerare? Iob. xiiij. c. Quis mihi tribuat vt ī īferno ꝓtegas me: abſcōdaſ me donec ꝑtrāſeat furor tuꝰ? Ibi dicit Gregꝰ. mali mallēt eſſe ī inferno/ qͣꝫvidere chriſtu iratū. Apocꝭ. vj. d. Dicēt montibꝰ petrꝭ: cadite ſuꝑ nos/ abſcōdite nos a facie ſedentꝭ ſuꝑ thronū abira agni: qm̄ veniet dies magnꝰ irę ipſoꝝ: Et qͥs poterit ſtare: Secūdū ē qꝛ oēs creaturę pugnabūt ꝯͣ īſenſatos dānatos. Sap. v. d. Accipiet armaturā c̨elꝰ illiꝰ: armabit creatu

ad vltionē inimicoꝝ. Et in eodē poſt: Pugnabit illo orbis terraꝝ ꝯtra inſenſatos. Tertiū eſt ꝓpt̓ cōmotionē ꝑturbationē elemētoꝝ. Eſa. xxiiij. d. Confractiōe ꝯfringet̉ terra:agitatiōe agitabit̉ terra ⁊cͣ. Iohel̓. iij. c. Sol luna obtenebrati ſūt: ſtellę retraxerūt ſplēdorē ſuū. Eſa. xxix. b. Eritqꝫrepente ꝯfeſtim a dn̄otua corripias me.exercituū in tonitruoiſetere cōmotiōe terrę/ vomei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſū: ſanāce magna turbinis ettempeſtatꝭ/ flāma ignis deuorantis: eritſicut ſōniū viſiōis nocturnę/ multitudo oīm gentiū. Quartūeſt: qꝛ modo ꝑcutit virga: tūc ꝑcutiet gladio. Iob. xix. d.Fugite a facie gladij: qm̄ vltor iniqͥtatū gladius eſt: ſcitoteeſſe iudiciū. Itē Iob. xxvj. d. vix paruā ſtillā ſermoniseiꝰ audierimꝰ: qͥs poterit tonitruū magnitudinis illiꝰ ītueri?Apocl̓. j. d. De ore eiꝰ gladiꝰ ex vtraqꝫ parte acutus exibat.Eſa .xxvij. a. In die illa viſitabit dn̄s ī gladio ſuo duro forti graui ſuꝑ leuiathan. Quintū ē/ ꝓpt̓ diſtrictā iuſticiā eiꝰ:q̨̄ poterit aliqͦ modo flecti muneribꝰ. Soph̓. j. d. Argētūeoꝝ aurū eoꝝ poterit lib̓are eos ī die furorꝭ dn̄i. Prouerb̓. vj. d. Zelus furor viri parcet in die vindictę: necacqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus: nec ſuſcipiet redēptione dona plurima. Sextū eſt/ ꝓpt̓ incertitudinē ſalutꝭ. Ecc̄s. ix. a. Nemoſcit vtrū odio an amore dignꝰ ſit. Septimū ꝓpt̓ inſufficientiāmeritoꝝ. Ro. viij. d. ſūt ꝯdignę paſſiones huiꝰ tꝑis adfuturā gl̓iaꝫ q̨̄ reuelabit̉ ī nobis. Octauū/ ꝓpt̓ paucitatē electoꝝ. Matth̓. xx. b. Multi ſūt vocati/ pauci ꝟo electi. No eſt ꝓpt̓ reuelationē pctōꝝ. Matth̓. x. c. Nihil opertū qd̓ reueletur: occultū qd̓ ſciat̉. Hieroꝰ. Pctā q̨̄ hic nondelent̉ pęnitētiā/ ī iudicio reuelabunt̉: Et hęc erit maximaꝯfuſio pctōꝝ j. Corꝭ. iiij. a. Illuminabit abſcōdita tenebra: manifeſtabit ꝯſilia cordiū. Propt̓ dicit̉ Apocꝭ. xvj.c. Btūs cuſtodit veſtimēta ſua/ ne nudꝰ ābulet. Hiere. xxix.f. Ego ſū teſtꝭ iudex. Decimū/ ꝓpt̓ amiſſionē ęterni gaudij.Eſa .xxvj. b. Tollat̉ īpius/ ne videat gl̓iam dei. Vndecimū/ꝓpt̓ recordationē pctōꝝ. Psͣ. Si iniqͥtates obſeruauerꝭ dn̄e:dn̄e qͥs ſuſtinebit. Duodecimū ꝓpt̓ maledictionē ęterni iudicij. Matth̓. xxv. d. Ite maledicti in ignē ęternū. Decimū/tertiū ꝓpt̓ ſubtilitatē inqͥſitiōis. Soph. j. c. Scrutabor hieruſalē in lucernis. Decimūquartū/ ꝓpt̓ irreuocationē ſentētię. Psͣ. Quę ꝓcedunt de labijs meis faciā irrita. Decimūquintū/ ꝓpter accuſationē creaturarū. Un̄ Bern̄. Uenient an̄ tribunal iudicis: aduerſus eos audiet̉ clamor eoꝝqͦꝝ vixere ſtipendijs nec diluere pctā. Decimūſextū eſt: qꝛom̄ipotēs erit iudex nec timebit aliquē. Exo. xv. a. Dn̄s qͣſivir pugnator/ om̄ipotēs nomē eiꝰ. Sap̄. vj. b. Potētes potent̓ tormenta patient̉: em̄ ſubtrahet ꝑſonā cuiuſqͣꝫ deꝰ:eſt oīm dominator: nec verebit̉ magnitudinē cuiuſqͣꝫ. Decimūſeptimū eſt: qꝛ ſanguis chriſti clamabit ꝯͣ pctōres. Eſa.xxvj. d. Reuelabit terra ſanguinē ſuū/ oꝑiet vltra īterfectos ſuos. Heb̓. xij. ſ. Sanguinis aſꝑſionē meliꝰ loquētē qͣꝫabel. d Miſerere dn̄e qm̄ infirmꝰ ſū. Mira allegatio infirmitatē ponere cauſā miſerēdi: medico ſęcularimi ſoleāt oſtēdi cauſa medēdi. Augꝰ. Argumētū pietatꝭ eſtoſtenſio infirmitatꝭ. medico infirmitatē on̄dit nullūmunꝰ/ pietatē ī medico on̄dit. Pietatē iudicꝭ allegās ī oſtēſione ſuę infirmitatꝭ: dicit: Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſū. Eſt multiplex īfirmitas .ſ. naturę. Gen̄. iij. d. Puluis es ī puluerē reuerterꝭ. Itē pęnę. Psͣ. Sagittę tuę īfixęſūt mihi. Iob. vj. a. Sagittę dn̄i ī me ſūt: qͣꝝ īdignatio ebibit ſpm̄ meū. Itē culpę: vt h: Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſū. Itē ꝯſuetudinis. Psͣ. Infirmata ē ī pauꝑtate virtus mea. Seneca: eſt locꝰ remedio/ vitia mores fiūt.Itē fidei. Ro. xiiij. a. Qui infirmꝰ ē ſolus māducet. Itē gr̄ę.ij. Corꝭ. xj. g. Quis īfirmat̉ ego infirmor? Itē ꝯſciētięꝑturbatę. Psͣ. Pluuiā volūtariā ſegregabis deꝰ hęreditatituę infirmata ē: tu ꝟo ꝑfeciſti. ij. Corꝭ. xij. c. Uirtus ininfirmitate perficit̉. Iſte duę infirmitates vltimę ſanant alias. e Sana me domine: tua medicina. Et opus eſt:Qm̄ ꝯturbata ſunt.

ib̓. 17. d.

pra tua. pi

. 12 9

Psͣ .2.

Psͣ .88.

Lucꝭ̓ 3. b.

Psͣ .96.

Dies iudicij eſtˡtimenda ꝓpterNsͣ.89.

Iufirmitasmultiplex.Psͣ. 37.

Psͣ. 30.

Psͣ. 67.