Nico. de lyraGlo. ordi. Apocalypſis Ca.I
a ſdus dico. I more ꝓphetarū hoc dicit.minus deuſ: qui eſt ⁊ qui erat ⁊ qͥ aFa ꝑſona.a venturus eſt omnipotens. Ego bhumilitas magiſtri. § vel ſociꝰ.biohānes frat̓ veſter et particepsin tribulatiōe et regno et patien ꝰI in exemplo chriſti.tia in chriſto ieſu: fui ī inſula quęf§ locus § cauſa.appellatur pathmos propt̓ ver sbum dei ⁊ teſtimonium ieſu chria §in exceſſu mētis. b § in ſpe reſurrectionis future ꝑ reſurrectionē xp̄i. Itempus.eſti. FFui ī ſpiritū ī dominica die: ⁊ʰa § cognoui. b § qꝛ de futurꝭ vl̓ d̓ magnis māifet audiui poſt me vocē magnā tan kſtationē. a § qͣ īcitat̉ ad bellū. § qd̓ viſurꝰ es ves qͣꝫ tubę dicentis mihi: Quod viiā vides. I in mēte recōde. vel ad literam.des ſcribe in libro: ⁊ mitte ſepteꝫ nvel epheſo ⁊ ſmyrne ⁊cͣ. canticū.heccleſijs q̨̄ ſt̓ ī aſia: epheſo ⁊ ſmyrne§ diuiſio cornuū. F illūiata. F pͥncipiū pulchrinis.⁊ pergamo: ⁊ thiatyre: ⁊ ſardis et§ſeruās vel ſaluās. I tribus amabilis. F ideo.philedelphię ⁊ laodicię. Et con oF. .i. memoriā habui de ſubditis. I intelligerēuerſus ſum vt viderem vocem q̨̄ ꝑ§ qꝛ cōuerſus ſum.i loquebatur mihi. Et conuerſus af vidi ſeptem candelabra aurea: ⁊§. i. ī cōi: qꝛ oībꝰ ſe offert deꝰ .i. p̄ſto ē ſubuēire.in medio ſeptē cādelabroꝝ auremnoruꝫ ſimilē filio homīs veſtitums⁊§ caput in ſe on̄dit qd̓ a ſuis exigitZ podere: ⁊ p̨̄cinctum ad māmillas tiF cingulo charitatis: qꝛ dilectionē ſeruat.c̨ona aurea. Caput aūt eiuſ et ca/ vx§. i. veſtimēta cōtra frigus et vitia.h pilli erāt candidi tanqͣꝫ lāna albaa F īmortalitas cū gl̓iar glorioſior ē om̄i creatura.b § ⁊ fideles in eccl̓ia qͥ exvtraqꝫ ꝑte videre debēt⁊ tanqͣꝫ nix. Et oculi eius velut xx
S
E
⁊. jͣ. 4. o
F93. di. c. daconi ſuntin prin.
F jͣ. 2. c. et.19.
O 4