Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra
licitudinem faciens ſcribēdi vobis d̓ cōmuni vr̄a ſalutē: neceſſetI voshabui ſcribere vobis: deprecanscI vobis a ſctīs.ſuꝑcertari ſel̓ traditę ſctīs fidei. 8s F iō neceſſe habui: qꝛ ſ ſub ſpecie religionis: qſi fidē ieſu p̄dicēt. bſ hūane ſapīe. c § ignoSūbintroierunt enim hōīes qui gͣdeo ⁊ ſctīs. a § ab eterno ī p̄ſciētia dei p̄uiſi ſūtiuſto dei iudicio vt ſordeſcerēt: ⁊ alios in ſordes īcipitarēt. ⁊ inde iudicabunt̉ ad mortem.dā qͥ olī preſcripti erāt ī hͦ iudiciūᵖa ſ vel dei. I ip̄i dico īpij diuina ſcriptura qͦdamdolo vtētes ad deſtruēdū cultumdei.a īpij: dn̄i noſtri grām trāſferētes ī hI tā volētiū qͣꝫ nolētiū. a I ſingularit̓ xp̄ianoꝝb luxuriā ⁊ ſolū dn̄atorē ⁊ dominū m§ cū pr̄e ⁊ ſpūſctō. a F ſaluatorē nr̄m. § regemnr̄m. b § ⁊ qꝛ illi negāt ⁊ volūt voducere vtnegetis cōtra illos volo vos cōmonernr̄m ieſū xp̄m negātes. Cōmōnere āt vos volo ſciētes ſel̓ oīa: qm̄a ſ nō filiꝰ naue: ſꝫ dn̄s nr̄: qͥ nō a partu virgiinitiū habuit: ſꝫ erat deꝰ eternꝰ qͥ natꝰ de ꝟgine no 8men ieſus accepit.iurmurantes.b I primo humilec F poſtea miēſus ppl̓m de terra ęgypti ſaluāſ:a ſ ꝟbis moyſi ī heremo. b I ꝑ ẜpētes: ⁊ alijs meſcd̓o eos qͥ nō crēdider̄t pe̓rdiditdis. § qͦꝝ natura ⁊ potētia maior. a ẜꝑ hūilitaAngelos ꝟo qͥ non ẜuauer̄t ſuū yꝑ gr̄am dei alijs principabāt̉tē ꝑ obediētiā. 5 dI per ſuperbiamſubiectꝭ ſpiritibꝰpͥncipatū: ſꝫ dereliq̨̄rūt ſuū domi3Iceleſtē habitationē: ſpūalē dei viſionema ſventuros ad iudicem cui reſiſtere vel aliqͥdgciliū ī iudiciū magni d̓i vīcul̓ ęteroccultare non poterunt. a I huiꝰ aeris iā damnatos reẜuat grauioribꝰ penis. b Fiō etiā nō ſūtimitādi: qꝛ ex eoꝝ imitatiōe mors et̓na ſequitur.hnis ſb̓ caligīe reẜuauit? Sic̄ ſodoma ⁊ gomorra ⁊ finitimę cītatesI ſodomē ⁊ gomorre.I extra naturam.ſil̓i mō exfornicatę: ⁊ abeūtes pꝰ
B
B
F Gen̄.
C