Druckschrift 
Sexta pars biblie cu[m] glos[s]a ordinaria [et] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necno[n] additionib[us] ac replicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra

deus faciet te ꝑfectū. a §ſi diligimꝰ manet in noa eiꝰ ī nobis ꝑfecta ē. In hoc ꝯgno abis: qd̓ tali exꝑimēto ꝓbamꝰ: qm̄ de ſpū .ſ. d. .n.bſcimꝰ qm̄ ī eo māemꝰ: ⁊ ip̄e ī nob̓a I ſubtiliter de diuinitate ſua facit ſcire ⁊ loquib ſ ꝑ hͦ ꝓbamꝰ ꝙ de ſpūſctō dedit: qꝛ vidimꝰ .i. jqm̄ de̓ ſpūſctō ſuo dedit nob̓. et binſpirātē ſpm̄ fide nouimꝰ: ⁊ ꝑ teſtificātē ſpm̄ teſtificamur: qd̓ nō hi qͥ ſpm̄ ſctm̄ nō acceperūt.§ qꝛ ī mūdo erat ⁊ mūdꝰ eū nō cognouit.noſ vidimꝰ ⁊ teſtificamur: qm̄ pr̄ͦa ſ ad cognitionē hoīm. b F nō mō ſaluatoremſed ⁊ iudicem.miſit filium ſuū ſalug̓torē mundiſ nos ꝑ ſpm̄ datū credimꝰ ⁊ teſtificamurplo nr̄o qͥſqͥs ꝑ eūdē ſpm̄ cōfeſſus vera cōfeſſioneordis: vt nec hereticoꝝ fraudibꝰ nec ꝑſecutoꝝiētis nec carnaliū fratrū exēplis nec ꝓpria filitate titubet. a Fnēo dic̄ dn̄s ieſus niſi ī ſpi. ⁊cQuiſqͥs ꝯfeſſus fuerit quōniā ie ſꝫdſus ē filiꝰ dei: deꝰ ī eo māet: ⁊ ip̄e§ xp̄iana fide ac ſi viderimus. § q̄ neminē fallitē in deo. Et nos ꝯgnouimꝰ ⁊ credi fmus charitati. quā hꝫ deꝰ ī nob̓.f Deꝰ charitas ē: ⁊ qͥ manet ī charitate in deo manet: ⁊ deus in eo. q§ ꝑ hͦ on̄dimur ꝑfecte deū diligere: ſi aduētū iulicij eiꝰ nō timemꝰ qͥ timet nō ē ꝑfectꝰ ī charitateg In hͦ ꝑfecta eſt charitas nobiſcū rI nō timētes apparere iudici.vt fiduciā habeamꝰ ī die iudicij:ſꝑ hͦ habemꝰ fiduciā: q̄zliddtamur ꝑfectionē dilctionis eius ī mūdo ametiā inimicos: ſic̄ ille pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos in cehͦ qꝛ ſic̄ ille ē: ⁊ nos ſumꝰ ī hͦ mūdo. 8§ q̄ ꝓ merito iuſticie fiduciā hꝫ: ſꝫ ⁊ pn̄tes tribuTimor nō ē ī charitate: ſꝫ ꝑfecta xlatiōes facit nō timeri charitas. a §ſeruilem.kcharitas foras mittit timōrem.a § qꝛ torquet̉ cor cōſcīa pctōꝝ cū nōdū facta eſtquoniā timor penā hꝫ. Qui aūtiuſtificatio. § vt ꝑfecti ſimꝰ diligamus.atimet: nō ē ꝑfectꝰ ī charitate. Nol ꝑergo diligamꝰ deū quoniā deusI nulla neceſſitate: ſed vt de inimicis amicos ⁊cͣ.a ſ qꝛ multi ꝟbotenꝰ dicūt diligo: ſubdit̉: ſi qͥs.prior dilexit nos. Si quis dixerit: qͦniā diligo deū: ⁊ frēm ſuumoderit mēdax ē. Qui enī nō dili­ d

V

Rom̄. 5.9

T

Phil̓. 1.

Prouer. 1

Ioh̓ .15. c