Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra
I hͦ ē noſſe deū qd̓ amareI charitatema cognouimus eum ſi mandata aI q mādata ſeruat: ille ſcit: nā qͥ nō ſeruat neſcitb ta eius obſeruemꝰ. Qui dicit ſe ba I hͦ ē p̄ceptū meū vt diligatꝭ īuicē ſic̄ dilexi vosnoſſe deū: ⁊ mandata eiꝰ nō cua5 vl̓ ī hͦ b § xp̄i qͥ dic̄: Ego ſū via ꝟitas ⁊ vita.ſtodit: mēdax eſt: ⁊ in hͦ ve̓ritasdnon eſt. Qui autē ſeruat verbuꝫ eqͣſi dicat: ille noſcit eūeius: vere in hoc charitas dei ꝑ t§ ⁊ ſi mādata eius ſeruamusfecta eſt. In hoc ſcimus quoniāsa I viuimꝰ vera vita nō morimur b ſ ꝟe obſeruāda ſunt mādata: qꝛ poſt baptiſmū dicimꝰ nosin ip̄o manere: et qͥ dicit ſe.in ipſo ſumus. Qui dicit ſe in ha F ī via iuſticie et charitatis et patiētie. Fꝑ inimicis orauit b Fq dic̄: qͥ vult venire poſtne abneget fe. et tol̓. cru. ſuā et ſequat̉ mxp̄o manere: debet ſicut illē ābu ia d̓ ꝟtute ī ꝟtutē. I ꝓ mō ſuo b § et attēdēdalauit ⁊ ipſe ābulare. Chariſſimi ᵏſūt hec mādata qꝛ nō. m. Fet inanditūc nō mandatū nouū ſcribo vobiſ:vſitatū ab abel ⁊ ſctīs pr̄ibꝰ n̄ qꝛ ad veterē hotinem pertineat.ſed mādatū vetus qd̓ habuiſtisa F fidei vr̄e b § hͦ et vbū iſtud qd̓ audiſtꝭ a m⁊ ab alijs p̄dicatoribꝰ ē illud vetus mādatū iōab initio. Mandatum vetus eſtvetus: qꝛ audiſtis§ et hͦ mādatū debetisverbuꝫ qd̓ audiſtis. Iteꝝ man mtenere: qꝛ nō tm̄ ſel̓ p̄dico et cōmēdo: ſꝫ qꝛ multūvtile video iteꝝ et iteillud quaſi nouū replico§ quod iniddatum nouum ſcribo vobis qd̓ nI n̄ vmbratile. F ī hͦ aꝑꝑet eē nouū et ēt veꝝ qꝛeͦ veꝝ eſt ⁊ in ip̄o ⁊ in vobis: quia ꝑI nox p̄ceſſit dies ātpropīqͣuit b § liqͥde oī ꝙvloquit̉ ꝟitas ſꝫ nō oīle audiūt.gͦ tenēbręⁱ tranſierunt ⁊ verum xa ſ xp̄tane fidet vel bone oꝑationis. sh lumē iā lucet.Qui dicit ſe in lutē deꝰ p̄cipit diligi b §. i. d̓putatꝰ tenebrisxiixiiF trabē in oculo hn̄s. Fin peccatꝭin quibus natus erat.ce eſſe: ⁊ fratrem ſuū odit: in te vſ etiā pꝰ qͣꝫ ꝑ baptiſmū ad deū acceſſit a § ſedi nebris eſt vſqꝫ adhuc. Qui dili-a ſ bonoꝝ oꝑeꝝ: qꝛ tō ei bōa oꝑa ⁊ lux fidei ꝓſūtgit fratrem ſuū: in lumīe manet: yI vnde turbat̉ oculus⁊ ſcandalū in eo nō eſt. Qui aūt a5gnorantie.odit fratrē ſuū: in tenebris eſt: ⁊ſ de vitio ī vitiū a ſ qꝛ reatū ſuū nō intelligitin tenebris ābulat: ⁊ neſcit quoF ira turbat oculū: odiū excecateat: quia tenebrę obcęcauerunta §īuiſibiles qͥbꝰ deꝰ videt̉ b § obediētes pr̄i vl̓nuꝑ geniti b ẜꝑuuli nō etate vel ſcīa.f̓ oculos eiꝰ. Scribo vobis filio bli: quoniā remittunt̉ vob̓ peccaI nō pauli: nō donatita propter nomen eius. Scribo ēda ſ non etate ſed ſapientia b §venerandi ſenequibus iam det amor mundi frigeſcere § qurum eſt memiſſe antiqua: et iunioribus pandre. b F ſitis xp̄m cum patre et ſpūſancto ſemꝑfuiſſe: et hoc alijs nunciatisvobis patres: quia cognouiſtis
De pe. di2. c. ſi enimin prin.
⁊. jͣ. 1. d
Luce. 22. e
B
Iob̓ 13
r jͣ. a.
P sͣ .118.