Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra

ni redarguti a lege quaſi trāſgreſ aa ſores. Quicunqꝫ aūt totā legeꝫa ſſeruare in animo ꝓpoſuerit. b F nō ex humana fragilitatē: ſed reputādo leue eſſe.bſeruauerit offendat aūt in vnofactus eſt omniū reus. Qui enīdixit: nō męchaberis: dixit ⁊ nōoccides. Ꝙ ſi nō męchaberꝭ: oca I ⁊ ita cōtēptor legiſlatoris.cides autē: factus es trāſgreſſoraI ꝓximis.mis ſicut deus vobis.b F ita eſtote miſericordes ꝓxid legis. Sic lōquimini et ſic facite: dſicut ꝑ legem libertatꝭ incipiētes ?a § ⁊ debemiſericorditer agere: nam qͥ pōt⁊ nō fecit rericordiā anteqͣꝫ iudicaret: ſine miferi cordia iudicabiiudicari Iudiciū eī ſine miſcd̓ia: sa Iſupraponit̉ iudicio ⁊ quaſi illuminat iudiciūſt cū miſericordia: ꝑ ip̄am enī miſericordiamōmēdabilius eſt ⁊ magis placet.ē illi qͥ nō facit miſcd̓iam. Supexal hvel o. b § debetis bene agere: qꝛ fallunt̉ quiolā fidē ſufficere credunt.tat aūt miſcd̓ia iudiciū. Quid ꝓiderit fratres mei ſi fidē qͥs dicata 5 cū habeat tempus operādi.ſe habere: q̄ꝑa āt nō habeat? Nia ſ fides ſuoperibus mortua eſt: ſed que ꝑ dilectionem operat̉ ſaluat.qͥd fides poterit ſaluare euꝫ? Si kaūt frater ⁊ ſoror nudi ſint ⁊ indigeāt victu quotidiano: dicat autē de vobis aliqͥs illis: Ite ī pa-ce: calefacimini ⁊ ſaturamini: nōdederitꝭ aūt eis q̨̄ neceſſaria ſūta ſ illis charitas veſtra.I vel ſine oꝑibuscorꝑi qͥd ꝓderit? Sic ⁊ fideſ ſi nōa ſ quibus reuiuiſcat. bI cōtra ſeipſam: qd̓ eīverbis ꝓmiſit: nō implehabeat opēra: mortua ē ī ſeme̓ta §irridendo. ſ vobis. § aliqͥs. I ſine oꝑbus.s ipſa. Sꝫ dice̓t qͥs: Tu fidē habesa F fidei. b§ qꝛ nō habes oꝑa: ſi potes on̄deiliqͣ certa ſigna: vt credā te eē fidelē ſꝫ nō poteriego o̓ꝑa habeo. Oſtēde̓ mihi fidē ncū deſint oꝑa.I ſed ego ꝑ oꝑa que habeopoſſum ꝓbare me eſſe fidelentuā ſine oꝑibꝰ: ⁊ ego oſtēdā tibihex operib fidē meaꝫ. Tu credis e

F

PDe pe di.5. c. i. vltra⁊. c. finali. De regu. iu. c. difle at.

T 2. q. 7. e.ūqꝫ. §.his itaqꝫ.

Luc .10.

fat̉. De ſaq. i. c.5ra vn. c.vnico

D

Mot. .3. a

Mar. 160