Glo. ordi. Actus apoſtolorū Ca.¶II Nico. de lyra

§ ad diem feſtum collecti.a iudęi viri religioſi ex oī natio­ ane q̨̄ ſub cęlo eſt. Facta aūt hac bI id eſt repentino ſonitu: vel qua ceperūt apoſtoli loquvoce ꝯuenit multitudo ⁊ mētecꝰ ꝯfuſa eſt: qͦniā audiebat vnuſ­ dqͥſqꝫ lingua ſua illos loquētes.F corde.§ facie.Stupebēt aūt oēs et mirabāt̉ radinuiceꝫ dicentes: Nōne ecceFſermone galilei ſunt hebetes diſtantes abebreis.om̄s iſti qͥ loquunt̉ galilęi ſūt:d Et quō nos audiuimus vnuſꝓpriam .ſ.qͥſqꝫ līguā noſtrā ī qua nati ſua perfecte diuidentes vel perfectio diuidentium. b F adequati vel menſuratores.c § idem qui ⁊ per ſemꝰ? Parthi et me̓di et elāmitęa § meſopotamia interpretat̉ ambitus: qꝛ duobus ambit̉ fluminibus tigri ⁊ euphrate.b5 cōfeſſio ⁊ glorificatioē ⁊ qui habitāt mēſopotamiā: iuratoris: vel ma I manitortoris vel e5incihbis.ns vl̓ inclinatio.dn̄o redirf deam ⁊ capādociaꝫ: pontum ⁊ſminorem. b F ſuſtollēs dominum vel pladomini vel gradiens vel eleuans ſeu offeres vel elatio. c F conuerſio a ruina vel diuiſio cadentiumaſiam phrygiqͦꝫ ⁊ pāphyliam:a F tenebre: anguſtia vel tribulatio. b 5 veniens vel introiens.a § de tribu iuda.s cyrenē: ⁊ aduenę romāi. Iudęiea I vocati vel cōſummati vocationemiles vel occidentales callidi vel inſhͨ quoqꝫ ⁊ ꝓſelyti: crētes ⁊ arqͦbeſaudiuimus eos loquētes nr̄isliguis magnalia d̓i. Stupeb āt§ religioſi.aūt oēs ⁊ mirabant̉ ad īuicē dia §diſtantes a religioſiscēteſ: Quidnā hͦ vult eē? alij āt smanifeſtus error. nō enimī multarū locutionum: ſed vnius lingue eloquientiā facit.i irridebāt dicēteſ: Quia muſtoa § in propoſito boni. bFloquitur quaſi pſtor ꝓ ouibꝰpleni ſūt iſti. Stans āt pe̓trꝰ cūʰa §altitudine vel qualitate ſua in id ſibi apta.I vt muſto repletus.vndecī eleuauit vocē ſuā: ⁊ lovox: Uiri iudei.kcutꝰ eſt eis: Uiri iudęi ⁊ qui haᵏa ſ nō qd̓ irriſores dixepulibitatis hierl̓m vniuerſi: hōc vorunt vel hoc muſtū. a § plenis muſto ſpūali.his notū ſit: ⁊ auribꝰ percipite§ plena muſto ſpūaliv̓ba mea. Nō eī ſicut vos eſti ma ¶ Eſaias. De his qui conſurgūt mane ⁊ ſectantur ſicerati. hora tertia: terria lexmatis hi e̓brij ſunt: cū ſit hōra nI horam cognoſcimus: vel hora bibendi nondiei tertia: ſed hoc eſt qd̓ dictū ovenit

B

Myſtice.

C44. di. e. fi.