Ad Hebreos Ca. XII Nico. de lyraGlo. ordi.

fat̓ſt ſib̓ro5 qͥ pͥmi crediderūt. a ſqͦꝝ noīa ſcpͥvite. § ad ſil̓itudinē vt pr̄es cōſcripa primitiuorum: qui conſcripti ſūt aa §. i. xp̄m cui pat̓ dedit om̄e iudiciū. §et ita iuin cęlis: ⁊ iudicem omnium deuꝫ ꝑdicabitis cū eo. §ſpūs .i. aīas. § vl̓ ſpirituū.et ſpiritū iuſtorum perfectoruꝫ et ?a § per quem poſſunt fieri ſocij angelorum.P teſtamenti noui mēdiatorem iead emūdationēzIbtinis xp̄i. § qꝛ iſte venilictā: iſte ſalutno et ꝑſequētibꝰ veniā.inqͥt: Pat̓ ignoſce ⁊cͣ. ille dānationē clamat.n ſum: ⁊ ſanguinis aſperſioneꝫ mea § qꝛ ad ieſū acceſſiſtꝭ. cuiꝰ ſāguis meliꝰ lo. ⁊cͣ. gͦ.lius loquētem qͣꝫ abel. Uidēte nea ſꝑ euangeliuꝫ qͥ carnalia ꝓhibet et ſpiritualiaprecipit.b ſ patres noſtri.recuſetis loquētem. Si enim illi siatiaspenā. a §. i. xp̄m qͥ terrena .i. carnales obſerdabat ꝑ moyſen et terrena ꝓmittebat.I moyſen vel angelum.non effugerunt recuſantes eumqui ſuper terrā loquebatur: mul­ hI nō effugiemꝰ. a F eūdē loquētē nobis ſpūaliatomagis nos qui de cęlis loquēquia idemet ꝓmittētem eterna.tem nobis auertimus: cuius vox iſ vt cōminaretur ne recuſarent. a F cū de terraloquebatur. F cum legē dabat in ſina.mouit terram tunc. Nunc autem§ nō minat̉ ſed ꝓmittit: ⁊ ideo multorꝰ debetrecuſare.a ſ in Aggeo hoc legiturrepromittit dicens Adhūc ſemel 1d ⁊ ego mouebo: nō ſolū terraꝫ ſeda ſ īferiꝰ. Faereū. b ſ huiꝰ aucͣtꝭ ſēſū expōit.etiam cęlum. Ꝙ au̓tem adhuc ſe mmel dicit: declarat mobiliū tranſ§ per adhuc m. § qd̓ pōt qꝛ fecit ea.lationeꝫ tanqͣꝫ factorum: vt ma­ nI hoc notat ꝑ ſemel. a ſ poſtea eternaliter.e neant ea q̄ ſunt īmoͣbilia. Itaqꝫ oFiam ſpefratres: regnuꝫ immobile ſuſcipigentes: habemꝰ gratiā ꝑ quam ſer 8a § quia deus ⁊ iudex omnium.uiamꝰ placētes d̓o cū metu ⁊ reuei. diligeſ eū vt prēꝫ. a⁊amore honoeeqgr̄aꝫ poſqꝛ deꝰmit oīa pctā.ire t virtutibꝰ: placemꝰ dehͦ ꝙ purgat ⁊ fac̄ ẜthrētia Eteī deꝰ nr̄ ignis ꝯſumēs ē. r

V

Glo. iſtorūꝑaIaeſacet lm nhabet̉ ꝟtēdo folium.

G

Aocu

Deu. 1