Nico. de lyraGlo. ordi.Ad Hebreos Ca.I

ſ ⁊ ideo pōt cōꝑati. Fa diabolo Firriſū cruciI genera tētatiōis. §. i. qꝛ ſil̓is alijs hobusvt exemplum daret.tibꝰ nr̄is: tētātū aūt ꝑ oīa ꝓ ſil̓itu̓ aa I tn̄. F ⁊ ideo pōt liberare. b 5 ⁊ qꝛ pōt cōpaci F fide intētiōꝑe. cF fiducialiter: qꝛ cōpatiens. lꝫ peccatoredine abſqꝫ pctō: ade̓amꝰ gͦ cū fidūᵛa § nō dico ad tribunal iudicij. §. i. ad eū in quogr̄a regnat. b§ remiſſionē pctōꝝ p̄cedētiumcia ad thronū gr̄ę eiꝰ: vt miſcd̓iaꝫ da ſ ꝑ eum. b § et de reliquo gr̄am ī auxilio: vtauxiliet̉ ne recidamꝰ in hac vita.a ꝯſequamur: ⁊ gr̄aꝫ inueniamꝰ in fa ſ nūc eſt tp̄s auxilij. b F ē enī qd̓ non cōgruit.auxilio oportuno.Ca. VIꝑ eū poſſumꝰ cōſequi gratiam etv o Mnis nāqꝫ pōtifex ex siſcd̓iam.ẜm legem.a § ex numero hoīm. b § ad aliqͥddignius ꝑ qd̓ valet alios iuuarehominibus aſſumptu̓s ꝓ homi­ hribꝰ: hoſtijs p̄cibus que ducūt ad deum? ᵐᵐªᵐcſ vt ꝑ eū impetrēt miſcd̓iam a deo.nibꝰ conſtituitur in his q̄ ſūt ad ia § deo. b § primitias ⁊ hmōi. c de aīalibꝰdeuꝫ: vt offerāt dona ⁊ ſacrificia f

E

r15.le.nali an̄ fi.