Glo. ordi. Ad Hebreos Ca. IIII Nico. de lyra

a deus die ſeptimo ab om̄ibꝰ ope§ dicit ſpūſſanctꝰ. b § loco. c ſ de eadbribus ſuis. Et ī iſtoͦ rurſuꝫ: Si in­ arequie ꝑ ſignū. a I terrā ꝓmiſſiōis q̄ ſignat veram quā moyſes ꝓmiſerattroibūt in requiē meā. Qm̄ ergo ba § reſtat poſt ꝓmiſſionē. b Iegregios. c ſ reLitixe: noliteē eternibaurare corda vr̄a qꝛ hi qͥbꝰ poiſignificabat̉. dſ et qͥd opꝰſuꝑeſt introire qu̓oſdaꝫ ī illām: etohi qͥbus prioribꝰ annūciatū eſt:a I in verā requiē quā terra ꝓmiſſionis ſignificabat ad quā nō ꝑiuenerunt.nō intrōierūt ꝓpter incredulita­ d§ ſpūſſanctꝰ. I diſtinguit. I qͦ p̄nūciadtem: iterū termīat diē quendam. ?ta impleant̉. a I in hoc patet ꝙ hec eſt alia.ē hodie in dauid dicēdo poſt tātuꝫ ſꝫ§ dicēdo hodie ſicut iam. I tꝑe gratie.tꝑis: ſicut dictū eſtˣ hodie ſi vocē iIſicut vere audietis.eius audieritis: nolite obdurareI vere hec eſt alia. 5. i. ioſue qui induxit in tegcorda vr̄a. Nā ſi eis ieſus rēquiē iram ꝓmiſſionis.a ſ vera ſ ipſe preſtans vt dux dediſſet.preſtitiſſet: nunqͣꝫ de alia loq̄ret̉ na F futuris ſeruat̉: deo ꝓmittente. b 5 plene quietis feriatio ⁊ iocunditas ſabbatik poſt hac die. Itaqꝫ relinquit̉ ſab­ 8§ futuro.I vera requies eſt.batiſmus populo dei. Qui enim qI quam deus datingreſſus eſt ī requiē eiꝰ: etiā ipſea ſ quibus hic laborauit.b I ita ꝑfecte.requieuit ab oꝑibus ſuis ſicut eta ſoperibus. Fquieuit. b § et qꝛ hec ē vera reqͥa ſuis deus. Feſtinemus ergo in­ res. a ſꝑ fidē ⁊ bona oꝑa: vt ne quis .i. vt nō aliquis incidat in illā incredulitatē in qͣ patres fuerūt q̄ eſt vobis exemplū vn̄ peiꝰ eſt niſi caueatis.grēdi in illam requiem: vt ne qͥs sinidipſum incidat incredulitatisa § d̓bemꝰ feſtīare ī illā ſ ⁊ ita ī eo viuetꝭ § filiꝰ deR exemplum. Uiuus eſt enī ſermo

Ig.sͣ. 3.b

C