Glo. ordi. Ad Hebreos Ca. IIINico. de lyra

a 5 hereditatis cū xp̄o. b ſ diligēdo ⁊ q̄ p̄cipioperandiI quē deus vobis miſit.participes ꝯſide̓rate apoſtolū et aa § mediatorē. ẜꝑ quē itur ad deuꝫ. b § fideI quē nos cōfitemur. § alio nō egenpōtificem cōfeſſionis nr̄ę ieſum§ chriſtus. a § deo patri. b § ex ſemīe dauidẜm carnem. I ẜm hominem.a qui fidelis ē ēi qͥ fecit illū: ſicut ⁊ʰIfidelis fuit. I iueoꝝ. a § non moyſi: qꝛ illeFieſu vel patris.niniſter fuit: nō dn̄k moyſes ī om̄i domo illiu̓s. Amꝰplioris enī gl̓ię iſte prę moyſe di gͦI tāto amplioris. § qͣꝫ qui diſpenſatgnus habitꝰ eſt: qͣnto ampliorē hea vt famulia §. i. in dno vel de domo fabꝰ intelligēdū ē. bſ vt dn̄s.cta qd̓ de ſpūhonorē habet domꝰ qui fabricaiduit eā. Om̄is nāqꝫ domꝰ fabricakſdomꝰ fit ab aliqͦ: qͥ aūt ⁊ domum ⁊ oīa facit:ſt deꝰ quē cōſtat om̄ibꝰ preeſſe ⁊ ita xp̄s qꝛ creator ⁊ deꝰ: pre moyſe eſt.etur ab aliqͦ. Qui aūt oīa creauit iſiō etiā amplioris gl̓ie. § .ſ. quias deus eſt Et moyſes qͥdē fidelis nſ nō ſua ſꝫ pr̄is vel xp̄i. a § qͥ nōerat ī tota domo eiꝰ tanqͣꝫ famū odeo diligit domū vt cuiꝰ ē ꝓpria a F nō vt grā daret ſꝫ vt teſtaret̉ ea q̄ ꝯueniebāt dici carnalibꝰ: qͥ nōdū ſpūalia caꝑe poterātlus ī teſtimoniū illoꝝ q̨̄ dicenda§ fidelis ē. a § qui heres eſt cū deo patre.erant: chriſtꝰ ꝟo tanqͣꝫ filius in p§ chriſti. I renatidomo ſua. Quę domꝰ ſumꝰ noſ a§. i. ſpem cū fiducia non dubiā. a § glorioſanſi fiduciā et gloriam ſpei vſqꝫ adſpem q̄ de iocūditate celeſti. a §. i. ꝑdurantē vſlfinē vite qn̄ habebit̉ qd̓ mō ſperat̉ b 5oqꝫ adhoc mō ſumꝰ domꝰ xp̄i vidēte ⁊cͣ. vel nolite obh finē firmam retineamus. Qua­ rdurare. a § ita hͦ dico: ſic̄ dicit ſpūs in dauid hodie .i. tꝑe gr̄.d̓ pn̄s erat dauid in ſpū ſi audieritis: qd̓ vere erit: nolite obdurare.propter ſicut dixit ſpūſſanctus.a § chriſti per ſe loquentis.i Hodie ſi vocē ēiꝰ audieritꝭ: noli 3te obdurare corda vr̄a: ſicut in

B

FNu. 12. b

B