Glo. ordi. Ad Theſſalonicēſes ¶ Ca. IIII Nico. de lyra

a ſveniendi. b ſiue venerimus ſiue non. cI in numero fidelium et virtutum.ſtram ad vos. Uo̓s autem dn̄s multipli­ a§ vel veritatē.cet: ⁊ abūdare faciat charitatem vr̄am inʰbrndan⁊ª ccebiſtitF inter vos. Fetiā inimicos. Fita ꝑfecte.5alinuicē ⁊ in oēs: quēadmodū ⁊ nos in voad hoc.I vt ſitis.a bis ad cōfirmāda corda veſtra ſine q̨̄relaF. i. in beneplacito deib in ſanctitate antē deū et patrem noſtrum ꝯa Ipoſiti mēte in aduentu: vel vſqꝫ in aduentū.in aduentū dn̄i noſtri ieſu chriſti cum om hIſicut faciūt oēs ſancti vel in aduētu cū ſanctꝭ cū qͥbꝰ veniet.nibus ſanctis eius amen. Ca. IIII ia § qꝛ abuudamus ī vobis charitate.b5vt .ſ. ambuletis ita vt etiā abundetis magis ⁊F ¶ d E cętero gͦ fratres rogamꝰ vos ⁊ kcreſcatis.I ſi eum amatis.obſecramꝰ in dn̄o ieſu: vt quēad 1ſſcꝫ.t moduꝫ accępiſtis a nobis: quō vos opor ina I in his ſine qͥbus nō ē ſalus. I viuere vite curſum dirigereb F in his q̄ cōſilio ꝑfectionis addunturg teat ambulare ⁊ plaͦcere deo: ſic ⁊ ambu­ 8Iperſeuerando in bono vt abundoI ideo moneo ambulare et placere: ſcitis enī.i letis: vt abundetis magis. Scitis enim ꝑa 5. i. ihoneſta: qͣꝫ vtilia. b 5 omnibꝰ oſtenſa. c§ auctorēipſe cōindat ea.quę p̨̄cępta dederim vobis per dn̄m ieſuꝫ ꝙa ſ vere bona. b5 quaſi qua vult qd̓ vobis ꝓdeſt: non ipſ⁊ Hec ē eī voͣlūtas dei ſāctificātio veſtra: gcI vt vos ſanctificetis bn̄ oꝑanda § qͣſi lōge remoti. b § qͥ eſtis xp̄i. cſ carnali ⁊ ſpūalik vt abſtinea̓tis vos a fornicatione: vt ſciata F corpus vas anime. b Fcoercendoi vnuſqͥſqꝫ veſtrū vaͣs ſuū poſſidere in ſan­ xa § virtutū. b §ne inhonoret̉ turpitudine aliqua. cI vtnec ſaltē ſit deſideriū qd̓ paſſio et leſio animenctificatiōe ⁊ honore: nō ī paſſiōe deſiderij:ſicut ⁊ gētes q̨̄ ignorāt deum. Et ne quisqͥbꝰ ſil̓es eſſe nō debetis. § ideo etiā hec p̄cepta dedi.a I violētia. b 5 dolo. c 5 priuato vxore vel quolibet.ſuꝑgrediātur: neqꝫ circūue̓niat ī negociofratrē ſuū: quoniaꝫ vindex eſt dn̄s de his da 5 fornicatione adulterio deſiderio vel fraude. b F teſtimodībꝰ: ſicut p̨̄diximꝰ vob̓ et te̓ſtificati ſumꝰ.nio ſcripturaꝝ ꝓbauimus.a § ideo etiā ab his abſtinēdū.ſ vt īmūdicie ſeruiamNon enī vocauit nos deꝰ ī īmūdiciaꝫ: ſꝫ ī fa ſ vt ſācte viuamꝰ. b5et qꝛ deus vocauit nō ī īmūdicia.I que p̄diximusſanctificatiōeꝫ. Itaqꝫ qͥ hęc ſpernit: nō hoI ſolum. Fcuius p̄cepta ſunt.o minē ſpernit ſꝫ deū: qui etiaꝫ dedit ſpiritū ihF contra cuius auctoritatem non ē tutum agide his fuit opus vt ſcriberem vobis.ſuū ſanctū in nobis. De charitate aūt franternitatis: nō neceſſe habuimꝰ ſcribere vo oa ſ non ē neceſſe ſcribere quia ſcitis ipſi. b ſ p̄cepto ipſiꝰ xp̄ivel ꝑ inſpirationē vel ꝑ effectum qꝛ ipſe miſertus nr̄ic ſ mādatum do vobis vt diligatis inuicembis. Ipſi ēnim vos aͦ dēo didiciſtis: vt di§ ⁊ qꝛ facitis. Fopus dilectionis.ligatis inuicem. Etenī illud facitis in oēs§ qui ſunt.I quaſi: facitis: ſꝫ tn̄fratres: in vniuerſa macedonia. Rogamꝰ ꝑI in charitate.yvos aūt frēs vt abūdetis magꝭ: et operā ꝙ

F

A

F Ro. 12.Eph̓. 5.22. q. 4.vnuſqͥſq

Iob. 15. 11. Ioh̓ .4.

C