Glo. ordi. Ad Theſſalonicēſes ¶ Ca. ¶Nico. de lyra

a § qͣꝫuis. b 5 qd̓ nō pſeudo. § vt nobis miniſtrareta neqꝫ ab alijs cuꝫ poſſemꝰ vob̓ oneri eſſe: ac⁊ ad̓ dlia ſnil horum querimꝰ. b I in hoc notat̉ labor ⁊ humtio. I humiles.vt xp̄i apl̓i. Sꝫ fācti ſumꝰ ꝑuuli ī mēdioa ſ ⁊ hoc ꝓ bono. F ita ſollicite. b I in hͦ dilectio ē non ꝓmercede. c§ nō alienos. d I ita ⁊ nos nō reqͥſiuimꝰ ex labore niſi vr̄am ſalutē.b vr̄m tāqͣꝫ ſi nu̓trix foueat filios ſuōs: itaa § in toto labore. b Fnon veſtradeſiderātes vos cupide: volebamꝰ tradeI ꝓ affectiōe euāgelijre vob̓ nō ſolū euāgeliū dei: ſꝫ etiā aīasI ꝓ vobis. § fidē dei recipiēdo: bn̄ vos nobis applicādo.noſtras: qm̄ chariſſimi nobis facti eſtꝭ. i§ facti ſumus paruuli vt nutrix: memores enimMemores enī facti eſtꝭ frēs laboris nr̄i k§ eſt enī et labor ſiue fatigatione. F manibus noſtris.I vt repelleret pſeudo.⁊ fatigatiōis: nocte ac die operātes: ne hquē veſtrū grauaremꝰ: p̨̄dicauimꝰ vobis hͦa Iita an̄ ſicut pꝰ cōuerſionē vt eos īformaret. b 5 ad noseuāgeliū dei. Uos teſtes eſtꝭ ⁊ deꝰ: qͣꝫ ſana § ad ꝓximū faciēdo debita. b § nō faciēdo indebitas§ qn̄ adhuc erant educandi.cte et iuſte et ſine q̨̄rela vobis qͥ credidi­ tI ita et hoc ſcitis ſicut et hoc aliudſtis affuimꝰ: ſicut ſcitis qͣliter vnūquēqꝫvſt anto affectuveſtrū tāqͣꝫ pat̓ filioſ ſuos dep̄cātes vosſ ſi qͥs de peccato: vel alio deſolatus erat. b5 vel ſubrionio ſanctoꝝ adiurauimꝰc5 ꝓficien⁊ ꝯſolātēs te̓ſtificati ſumꝰ: vt ambulare.a ſſequētes ī oꝑibꝰ volūtatē eiꝰ. b 5 qd̓ debetꝭ. c§ cumeſſetis auerſi. dvt eſſętis de regno qͦs hic regeret: ⁊ poſctis dignē deo qui vocauit vos ī ſuuꝫ re ain gl̓ia coronaret.I non ſolū vos.gnū ⁊ gl̓iaꝫ. Id̓o ⁊ nos gr̄as agimꝰ deo b§ qꝛ hoc fecit deus.ſine ītermiſſiōe: qm̄ cū accępiſſetꝭ a nob̓ ca F ſolo auditu. b 5de deo.qͣſi a ſapientibꝰ eſſete verbū au̓ditꝰ dei: accępiſtꝭ illd̓ nō vt verdeus. § quotidie oꝑa bonatbū hoīm: ſꝫ ſicut eſt verbū dei qui oꝑat̉ſventuri ꝑ fidem in ip̄m. bſ et ꝙ in vobis oꝑat̉ effectꝰdicat.s in vobis qͥ crēdidiſtꝭ. Uo̓s enī imitatores facti eſtis fratres eccl̓iaꝝ dei q̨̄ ſūt inI in inſtitutione ip̄ius xp̄i. I in hoc imitatoresiudęa in xp̄o ieſu: qꝛ eadem paſſi eſtis ⁊vos a contribulibus veſtris ſicut ⁊ ipſia 5 qui in iudea. b5iudei. cram aſperos vos ſuſtinere dcebe ˣˢ rdeo aſperi fuerunt qͣta iudęis: qui et dominum occiderunt ie§ apoſtolos chriſti.I in quo putant ſe placere deo quod non eſtſum et prophetas: et nos ꝑſecuti ſunt ⁊F ſaluti omnium.deo non placent: ⁊ omnibus hominibꝰaduerſantur: ꝓhibēteſ nos gētibꝰ loqui ia §id̓o hoc faciūt. b ſ cōſumēt vt qͥ in ſordibꝰ ē ſor. ah vt ſalue fiant: ut imple̓ant peccata ſuaa ſ vt excecent̉. b 5 vel peccatum: vel pen a temporalis. mͥF vindicta.c I opprimens.i ſemper. Peruenit enī ira dei ſuper illos na ſ et hoc vſqꝫ. bI penā eternam vel in fine reliquie ſalue5voos multa paſſi.kuſqꝫ ī fine̓m. Nōs autem frēs deſolati aerunt.a ſcauſa veſtra nō noſtra. b § anteqͣꝫ ſciremꝰ cōſtātiam.remoti. F ſermone. d § p̄ſentia corꝑis. eſdilectiōisaffectu.l vobis ad te̓mpꝰ orē aſpe̓ctu non corde: q

B

F9ι. di. §. j

E

xxj. j

Z

q 4