Glo. ordi. Ad Philippenſes Ca. IIII Nico. de lyra
a § fine mūdi ſollicitudīe ꝓmiſſa dei p̄ ocl̓is hētea Nihil ſolliciti ſitis: ſed in omni gͦa ſ q̄ cōiter. b § q̄ cū adiuratiōe. c § qͥ vultalia impetrare: gratis ſit de p̄teritisor̄one ⁊ oͦbſecratiōe cum gr̄arumbactiōe: petitiones vr̄ę īnoteſcāt.ſ nobis eſſe. a ſ vos moneo vt petatis ⁊ deſine qͦ hūanis labor inutilis ē oro vt p̄ſtet effectiapd̓ deū. Et pa̓x d̓i q̨̄ exuꝑat oēmꝰI intellectū. a F volūtates ⁊ ītellectꝰ vt nihil extra xp̄m appetatꝭ vel intelligatis.ſenſū cuſtodiat corda vr̄a ⁊ ītelli faſ hucuſqꝫ monui ad tolerantiā ⁊ ad cautelamI moneo vos ad hec.t gētias veſtras in xp̄o ieſu. De cę ſꝫa § q̄ ad verā fidē ſunt: tum qꝛ in eis veritas tumqꝛ ꝑ ea pudicitia ſeruatur cū deo.tero fratres quęcunqꝫ ſunt vera:s quęcūqꝫ pudica: quęcunqꝫ iuſtahquęcūqꝫ ſctā: quęcūqꝫ amabiliaq̨̄cunqꝫ bonę famę. Si qua virtꝰI hͦ ad alia. 5 hͦ ad famā. b § q̄ ad ꝑfectionē ꝑtiſiqͣ laus diſciplinę: hec cogitate: ſꝫrere. c5 vt dignent. F ī memoerſate. a § oīa. b § me dneri. d Fitē ideo cogitanoquę et didiciſtiſ ⁊ accępiſtis: ⁊ auqꝛ hec audiſtis ⁊ vidiſtis in me eſſe. Iab alijsſ per vIeſſe.diſtis: ⁊ vidiſtis in me. Hęc cogi xa ſ nō ſolū cogitate: ſed ⁊ actu implete: ⁊ deꝰ eritadiiuuans hec facere. Fdator.tate ⁊ agite: ⁊ deus pacis erit voꝰa §ad futura hortor: de p̄teritis aūt q̄ memorarevalet ad incitationē. qͥ hͦ fecit: nō ī dori biſcū. Gauiſus ſum aūt ī dn̄o ve aI poſt multa tꝑa. a Iſicut olim. vel repullulaſtis a ſil̓itudine arboꝝ: qꝛ ſterilitate aruerāt ⁊ qͣmarcuerant. Fminiſtrantes mihi.khemēter: qm̄ tādē aliqn̄ rēfloruia §ad vtilitatē meā. b § ita vt ſentiretis qd̓ mpurgebat ſicut olim. § miſericordia cōpaſſione.iſtis pro me ſentire̓ ſicut ⁊ ſentie§ ꝙ gauiſusin batis. Occupati aūt eratis. Nō 5ſum. a § qͣſi ꝓ rebus penuriam cōſolantibus.qͣſi propter penuriam dico. Ego ?I in cōſuetudine habui. Fcōtentus hisenī didici in quibꝰ ſufficiens ſum s§ ſꝑ. § qꝛ. a § qꝛ īde nō frāgor. b § qꝛ inde nōeriScio ⁊ humiliari: ſcio ⁊ abūdare h
B
B
L
τ. 4ι. diſ.io dicit infine.
ꝑ 5