Glo. ordi. Ad Corinthios II Ca. XIII Xeplica

ſne tales inueniā. Iſicut prius. Iaffligatvos. Ne iterū cū venero humiliI ita ꝙet me deꝰ apud vos: ⁊ lugeā ml̓§ qꝛ quidā egerāt penitentiā. § an̄ epiſtolā.a tos ex his qͥ an̄ peccauerūt: et nōca F luxuria cōtra naturā ſ in meretricibꝰ vel cōegerūt pęnitentiā ſuꝑ īmūdiciā:iugatis. Icū liberis a viro.d⁊ fornicatiōe et impudicitia quāI quaſi aſſidue.geſſerunt. Ca. XIIII timeo ne tales īueniā vos ⁊ caue¶ Cce tertio hoc venio ad ẜqꝛ ecce certū ſit hoc tertio apparatnō ꝙ iam bis veniſſet. a ſ ⁊ tūc teſtibꝰ ꝓbabitꝭſi qͥd queret̉: ⁊ ſi culpā inuenero: nō parſicut p̄dixi bis: cū p̄ſens: ⁊ mō p̄dico vt tūc bis p̄dixivos vt in ore duoꝝ vl̓ triū teſtiū hſtabit om̄e verbū. Prędixi enī et ęF etiam.p̄dico vt p̨̄ſens vob̓ ⁊ nūc abſensſepiſtolā.I qui poſt peccauerunt.his qͥ an̄ peccauerūt ⁊ cęterꝭ om̄ibbus qm̄ ſi venero iteꝝ nō parcā. 1ſ poteris ne. I vultis experiri ſi xp̄s pōt vt nōdicā ego poſſum: ſꝫ xp̄s in me qui in me loquitur.c An experimētū q̨̄ritis eius qui mſ ⁊ minas ⁊ omniainter vosd in me loquit̉ chriſtꝰ? Qui ī vobiſ n

G

A

H. q. 4. §. 1⁊. c. placuit

Pral ijlI3Hed .10. 1

fic tui anteq. i. e.finem.