Alo. ordi. Ad Corinthios II Ca. XII Nico. de lyra

a § q̄ de dn̄o vel qͣs dn̄s aperuit. b ſ de ſe qͣſi dea tiones domini. Sciō hominē in aalio. § ꝯformiaior: ⁊ ꝙ tādiu tacuit cōſtat mōaliter nō videret. a § mōergo ꝓ meritisnō ſuperbe ſed ex neceſſitate dicichriſto ante annos quattuordebcim: ſiue in corpore: ſiue extra cor cſ ſed § qͥ hoc faceret potuit. a Foſtēdit ei deusvitā in qͣ vidēdus ē in eternū. b ſī xp̄o entem.pus neſciō: deꝰ ſcit. Raptū huiuſFbis ſe raptum dicit.dmodi vſqꝫ ad tertiū cęluꝫ. Et ſcio ?huiuſmodi hoīem ſiue ī corporeI ſic .ſ. ꝙ aīa de corpore exierit.ſiue extra corpus neſcio deꝰ ſcit.a ſ ī eā tranqͥllitatē qͣ fruunt̉ qͥ ſūt ī celeſti hierl̓m⁊ ſic videre potuit: ꝙ nūqͣꝫ corporeis ſenſibꝰ impeditus.Qu̓oniā raptꝰ eſt in paradiſum.e Et audiuit arcana verba q̨̄ nō li­ sI verbis explicare.homine vel viſionecet homini loqͥ. Pro huiuſcemōi ha ſ cōmendabo me. b § filio abrae ⁊ hmōi.gl̓iabor. Pro me aūt nihil: niſi inI tribulatiōibꝰ qͣs patior. Igl̓iabor: nā Cd̓ re­ Iinfirmitatibꝰ meis. Nā ⁊ ſi volu­ muela. ⁊ infirmi. § et ſi videar. a ſ et ꝓveſtra vtiltate: qd̓ ibi oīa aūt chari. Iꝓpter vr̄am edifica.ero gl̓iari: nō ero inſipiēs. verita­ na ſ poſſem et de pluribus gloortari: ſed parco. id ēb ob̓errectoribus hoc dicit.parce refero.tem enī dicā. Parco aūt ne̓ quisa § cū nō niſi infirmitas videat̉ vel ab alijs qͥ vif me exiſtimet ſuprā id quod videt ꝙliquid quod audit ex me.deat̉. a F ordo ſuprap5os qui me videnin me: aut audit aliquid ex me.r

B

.F. 13q. 2. cafatendū. 20ca. ep̄nte fi.

4. R. 2. b

Paū. 5. 5

R

Exo 3.

Eſa. 6. aApot̓.