Glo. ordi.Ad Corinthios IICa. INico. de lyra
Inos.vt vere poſſimꝰ cōſolari. ſ q̄ ꝓ xp̄ooīe inferūt̉: vel quas ad ſimilitudinid ē chriſtxp̄i patim⁊ ip̄i a deo: qm̄ ſic̄ abundāt paſſi aF nō minus. b. F cū vel h̓ liberamur vel pietataternā in flagellis intelligimꝰ: qꝛ flagellis qui ſumꝰ eafiliū quem recipit. I in noones xp̄i ī nob̓: ita ⁊ ꝑ xp̄m abu̓nʰI ſed hoc totū ꝓ vobisdat conſolatio nr̄a. Siue aūt tri da § qꝛ nr̄o exēplo monet vos deꝰ pati vn̄ ſalꝰ etera bulamur ꝓ veſtra exhortationena vobis. a ſ ſpe p̄mij. bſvt ſil̓eꝫ ſperetꝭ. § qꝛnr̄o exēplo monet vos deꝰ pati ſub ſpe p̄mij vt ſicleuius ferati⁊ ſalute: ſiue conſolamur pro vr̄a e§ ad grauiora vel finitis malisvel virtute patientie data nobis.cōſolatiōe: ſiue exhortamur protvt ad maiora aīemini. ⁊ ſalutē ſperetis.a § ꝓ ſalute dico. § ſalꝰ oꝑat̉ .i. intēdit oꝑari ī vobis .i. nos intēdimꝰ: ꝙ oꝑet̉ in vobis tolerantiā.vr̄a exhortatione et ſalutē: quę squaſi debetis exemplo noſtri eadē pati: que ⁊nos patimur.operatur tolerantiā eārundē paſ ha Fa deo oꝑat̉. § qꝛ ſperamꝰ vos paſſuros.ſionum quas ⁊ nos patimur: ut ia ſpatimur dico. § ad veſtrā vtilitatemſpes nr̄a firma ſit ꝓ voͣb̓. Scien Ktes qm̄ ſicut ſocij paſſionuꝫ eſtis: ma § qꝛ equa gl̓ia labori vr̄o retribuetur. I in futuſeterne. Fexponit tribulationesb ſic ēritis ⁊ ꝯſolatiōis. Nō enī vo o1a § qꝛ vobis ſcire ꝓficiet. b §pſeudo de ſua glolumꝰ ignorare voͣs frēs d̓ tribularia gloriant̉: nos ꝟo de tribulatiōe.I qͥd de ea hoc .ſ. a § p̄cedētiū tribulationūtiōe nr̄a q̨̄ facta ē ī aſia: qm̄ ſuprā ꝙſpondere paſſionū. § et. Ihumanā.modū grauati ſumꝰ ſupra v̓tutēr§ adeo. a § nos qͥ de malis ſolemus gaudere.b F non ſolum loqui ⁊ cetera facerita vt tēderet noͣs etiam viuere. sI non ſolū tedebat viuere: ſed etiā. a § certitudinem omnimodam diſſolutionis.c Sꝫ ip̄i ī nobiſipſis rēſponſū morta I ideo deus tātū ꝑmiſit eos affligi.tis habuimus: vt non ſimꝰ fidenva § maledictus enim qui confidit in hoīe.me de ill̓ p̄dictis liberauit. vn̄ ſubeˢ cui ſimule ēb F in quo ſecure: qꝛ ip̄e eſt.dit: qui d̓ tā. ⁊dtes in noͣbis: ſꝫ ī deo qui ſuſcitat xmortuos: qui de tātis periculis§ ad ſalutem reduxit. a Ftendentes mētis deſiderio.eripuit nos ⁊ eruit: ī quem ſperaI in poſterum.quotidie.emus quoniā ⁊ adhuc eripiet ad 3I non ſolū nobis et alijs ſꝫ ⁊.I vel nibusiuuantibꝰ ſꝫ vobis in oratione ꝓI facta vel ctis. I ita oratiōes vr̄e iuuabūt novt ꝑ multos. §. i. a ꝑſonis diuerſaꝝ etatumf nobis: vt ex multarū perſonis faF vel vobis. a § liberagcierum: eius q̨̄ in nobis eſt dona bꝰtionis et ceterorū bonoꝝ.§ fideles.htionis: per multos gratię agant̉¶ Ambro. ideo non diffido de auxilio dei: quiaura eſt conſcientia ab omni ſimulationb hoc vnde gloriamur.i ꝓ nobis. NNāꝫ gloria noſtra hęck eſt teſtimoniū conſciētię noſtrę:
B
U
C
F II. q.inter veDe ſa. vn.c. vnico.