Glo. ordi. Ad Corinthios I Ca. XIII Nico. de lyra
I ſed. I futurorū. 5 qn̄ oīa p̄ſentia erātSiue ꝓphetię euacuabunt̉: ſiue fͦI quid enī alicui diceret̉ vbi oēs eadē intelligētlinguę ceſſabunt: ſiue ſcientia decI quomodo ꝑ ſpeculi5 cum per ipſam rem eria § ꝓphetia ⁊ ſcientia deſtruet̉: qꝛ ex parte ſnt .i. imperfecte.ſtruetur. Ex parte enim cognoſci dF īꝑfecte. q. ſciā ex ꝑte ē: ꝓphetia ex parte eſt.mus: ⁊ ex parte prophetamꝰ. Cū eI ſꝫ oē qd̓ ex parte ē deſtruet̉: cū .ſ. ve. q. per. ⁊cͣ.a autē venerit qd̓ perfectū eſt: eua s§ per ſimile.cuabitur qd̓ ex parte eſt. Cū eſſeꝫ hmore paruuli.paruulus loquebar vt paruulꝰ:I humanas res.ſapiebam vt paruulus: cogitabā ęvt paruulus. Quādo autem fa 1I perfecte etatis.I poſtpoſui omnia illa.ctus ſum vir: euacuaui quę erāta Fſimiliter paruuli. I nos. § de deo.k paruuli. Uidemus nunc per ſpe RFimaginē obſcurā. a ſ creaturas ī qͥbꝰ aliquſil̓itudo dei relucet: ⁊ hͦ ſatꝭ obſcure. b § māifeſdculum in enigmāte: tūc aūt facie hͦa §a ſimilitudine directo vultū ſe aſpicientiū.b I ego ipſe etiā. c ſobſcure ⁊ imꝑfecte.ad fāciē. Nu̓nc cognoſco ex parte ꝙtunc autē cognoſcā ſicut ⁊ cogni ra Itūc cognoſcā ſed nūc: vt ad id ꝑueniā.e tus ſum. Nunc autē manent fi eſ quaſi pauca: ſed multū vtilia.fdes ſpes charitas: tria hęc. Ma 5q̄ his decedētibꝰ ꝑmanebit aucta.ior aūt horū eſt charitas.
B
1. Ioh̓. 3. a
D