Glo. ordi.Ad Romanos Ca. XI Nico. de lyra
F iudei zelo legis ⁊ patrū. I inuideāt ⁊ odio habeāb ꝙ deū occiderūt: vel verbū repulerūt. Iſi eorū delicto ditatus eſt munda ęmulent̉. Ꝙ ſi delictū eoruꝫ diuitię gͦ.i. abiectio. F pauci d̓ eis cōuerſi: vt apl̓i ditauet gentes.ſūt mūdi ⁊ diminutio eoꝝ diuitię gēI q̄ in fine mūdi cōuertet̉.§ ⁊ quaſi aliqͥs quereet an poterūt cōuerti ait: poterūt vtiqꝫ.btiū qͣꝫtomagis plenitudo eoꝝ? Uo fa § qui mihi ꝓprij. b quod ſemꝑ eſt.cbis enī dico gentibꝰ: qͣꝫdiu̓ quidemsa ſ nō iudeorū.b § qꝛ ad gentes miſſusego ſum gentiū apoſtolus: miniſte ha § vel cū ꝓſperitate vel cū aduerſitate.riū meū honorificabo: ſi quō modoa §. i. imitādū me. bſ ꝓuocare valeā. cę iudeodſ vel vt. F ſiad ęmulādū ꝓuocē carnē meā et ſal fa 5 gratia dei adiuuāte. b 5 ſaltē. one gelis laboro: qꝛ vtilis erit aſſūptio ad in ideo diuos fāciam aliquos ex illis. Si ēniꝫ mF erit.⁊ vere. a § infidelitas.āmiſſio eoꝝ recōciliatio ē mūdi: quę 8a ſ reliquorū. b I gentiū ex eo ꝙ mortue.d aſſūptio niſi vitā ex mortuis? Ꝙ ſi hͦa ſ poteſt ſanctificari.e delibatio ſācta ē: ⁊ maſſa. Et ſi radixIꝓbat adhuc iudeos poſſe aſſumi: vt reprirt geres. §. i. ſꝫ. b F naturalibꝰ. c Ia ꝓmiſſionexciſt ſācta: ⁊ rami. Ꝙ ſi aliqͥ ex ramis fraa Fo gētilis. b Iſterilis naturaliter ⁊ amarus.cti ſūt: tu aūt cū oleaſter eſſes: inſertꝰ ꝑcC aliena oꝑatiōe cōiūctꝰ.a ſfactꝰ es. §pariI in loco fractoꝝęp̄s. b 5archarū et ꝓphetrū. cF apl̓orū qͥ p̄ ohabēt ſiges ī illis: ⁊ ſōciꝰ radicis ⁊ pinguēdi 3radicis. a ſ fructiferi ppl̓i iudaici ante aduētū xp̄i.b I ſi inquā hoc ē. § qꝛ ⁊ ſi putata ē oliua nō tn̄ amputata. c §. i. inſultare malis alterius.nis oliuę factꝰ es: noͣli gl̓iari aduera Ffractos. b I tu gētilis.dicit̉ tibi qꝛ gens illa nihil a te: ſeditu ab ea fidē habes.ſus ramos. Ꝙ ſi gloriarꝭ: non tu ra§o gentilis.hdicē portas: ſed radix te. Dicis ergodicis.fracti ſūt rami vt ego inſerear. Beneꝓpter incredulitatē fracti ſūt: tu au sa ſ ſꝫ. b 5. i. ſuo vicio: vn̄ tibi oportunitas ſalutis nōꝓpter te. a § iō. § ſuꝑbire. b § offēdere. F caſtotē fide ſtas. Noͣli altū ſapere: ſꝫ time̓.a Itime qd̓ oportet qꝛ. Fp̄rogatiua patrū: qͥbus facta eſt ꝓmiſſio.Si enī deus naturalibꝰ ramis nō pea 5 ſed vide.3oc cōtingat qd̓ ⁊ vtiqꝫ cōtingerepoteſt. b 5ali.c§ qꝛ fide ſtas.percit: ne forte nec tibi parcat. Uide̓ ma I bonitate ſuadet: ſeueritate terret. ꝑ vtrāqꝫ diſcemiliari. b §. i. diſtrictā iuſticiā. § qꝛ ꝑ incredulitatem fracti.ergo bonitatē ⁊ ſeue̓ritatem dei. Ineos qͥdē qͥ ceciderunt ſeueritatē. Inte aūt bonitatē dei: ſi ꝑmāſeris ī boͣa § niſi ꝑmāſeris. b §ſicut illi. c § a ſancta radice.§ ſeueritatē dei ſentiēs. d § q. nō ſolū tu exciderꝭ ſi nōꝑmanſeris ī bono. F ideo non deſpicienonitate: alioͥquin ⁊ tu exciderꝭ. Sed n⁊ illi ſi nō ꝑmāſerint ī incredulitate: īa Iſi nō ꝑmāſerint ī incre. qd̓ vtiqꝫ pōt fieri. b5 ſibiquia etiam inde natus eſt.ſerent̉. Potēs ē eī deꝰ iterū inſere̓re
G
¶