Ad Romanos Ca. VIII Nico. de lyraGlo. ordi.
a ſ ſpm̄ſcm̄. §miẜias hēmꝰ vt alij. § vl̓ ī nob̓ 5b pͥmitiās ſpūs hn̄teſ ⁊ ip̄i ītra noſ gͦvn̄ gemimꝰ: nō ſolū ꝓ alijs. a ſ perfectā.a gemimus adoptionē filioruꝫ deia I nec dilatiōe nec aduerſis fracti. b §. ſ. a motalitate priꝰ ēpti a pcō. I expōit q̄ ſit illa adoptiexpectantes re̓demptionem corꝰa ſ expectamꝰ nā certi ſumꝰ qͣſi iā ſalui ſimꝰ. b F n̄poris noſtri. Spē enī ſalui factiem̄ a nobis ſpes. F res ſperata.ſumus. Spes auteꝫ que videtur sa ſ n̄ ē ſubiecta ſpei ꝟtuti q̄ n̄ ē niſi de nō appertibꝰ: b 5. i. de ea n̄ hr̄. c § ſpes enī de futuris ē.non eſt ſpe̓s. Nām qd̓ videt quiſrat ſꝫ qs tlqⁿᵉ. b ⁊ ſpare d̓r. c qd̓ videt̉ n̄ ſpa ⁊ cut vcl ꝙuget. ſi hͦ ē creſcit hͦ meritū.quid ſpe̓rat. Si aūt qd̓ non videa F ideo gemimus qꝛ. § que eſt aduerſorummus ſperamus: per patientiama ſdiu ī vāis agētes. § q̄ nō videmꝰ. b § nō ſolū ī p̄dictꝭ adiuuat ſpūs: ſꝫ ſil̓r .i. ꝑ grām ſuam.expectamus. Similiter autem eta §docens ⁊ faciēs nos orare. b § vel noſtradſpiritus adiuuat infirmitāteꝫ nōForationis.ſtre oꝑatiōis. Naꝫ quid oremusa ſ vt congruit. Forare. b Fecce infirmitas.ſicut oportet: neſcimus: ſed ipſeſpoſtulare fac̄. b § nō ꝯtra nos. c. §. i. fac̄ere plꝰ qͣꝫ dici poſſit: tū ꝓ hͦ exilio: tū patrie deē ſpirituſ pōſtulat pro nobis gēmiderio. a § qͥ ſunt de re īenarrabili. b § fac̄ poſtulare ⁊ īpetrat.s tibꝰ ine̓narrabilibus. Qui autē na ſvt ſciat etiā gemitꝰ inenarrabiles. § apbat ⁊ īplet.c § qͥd deſiderare fhſcrutat̉ corda: ſcit quid deſideret o§ quod deus vult.ſpiritus: quia ẜm deum poſtulat ꝑa §. i. ſctōs fac̄ poſtulare. I loco ſcōꝝ. b § q. quōaiores etorare debeamus neſcimus: ſed. Fnosdoctiores quorū auctoritati credendumi pro ſanctisˣ Scimus autē qͦniaꝫ aa ſſeruādo mādatū. b5 ꝑ ſpūm vel cooꝑat̉ ſpūſſanctus. § vel proceduntdilige̓ntibus deū omnia cōope ra ſ veꝝ. b § q. n̄ recedētibꝰ ſꝫ vſqꝫ ī finē ꝑſeuerātibkrantur in bonum: his qu̓i ẜm proa § nō meritū.ſcīam ⁊ p̄deſtīationdei i. ſbẜ ꝑ p̄dication§ velc § ad ſctītatd ſ oīa in bonum p̄ſcire ⁊ predeſtinare ⁊cͣ.poſitum vocati ſunt ſancti. Nāmᵉa ſ hoc ē ẜm ꝓpoſitū. b § in p̄ſcīaapd̓ ſe ab etera vocarnō p̄ꝑauit. § elegit ad ꝓmiſſa p̄miquos preſciuit et prędeſtinauit
h
De peni.1. 4. c. hācſocietarē. §.qd̓ aut ī ea.
Mar 13. l.
E
Gal̓. 4. b
Ibidem.
De peni.diſ. 2. c. taliet diſ. 4. c.ec bov.ſicut ergo.
Ioh̓ .14. b
sͣ. 1. d